H5930 — עולה עלה (‛ôlâh)

Hebrajski rzeczownik rodzaju żeńskiego עולה עלה (‛ôlâh) — numer Stronga H5930 — występuje w Starym Testamencie 289 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „całopalenie”, „na całopalenie”, „całopalenia”, „w całopalenie”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju żeńskiego:

whole burnt offering
ascent, stairway, steps

Definicja Stronga (ang.)

Feminine active participle of H5927; a step or (collectively stairs, as ascending); usually a holocaust (as going up in smoke): - ascent, burnt offering (sacrifice), go up to. See also H5766.

Jak polska interlinia oddaje H5930

„całopalenie” — 57 wystąpień
„na całopalenie” — 52 wystąpienia
„całopalenia” — 47 wystąpień
„w całopalenie” — 13 wystąpień
„z całopalenie” — 7 wystąpień
„na całopalenia” — 5 wystąpień
„dla całopalenia” — 4 wystąpienia
„i całopalenie” — 4 wystąpienia
„jego całopalenie” — 4 wystąpienia
„spalona ofiara” — 4 wystąpienia
„wasze ofiary całopalne” — 3 wystąpienia
„z całopalenia” — 3 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5930

1 Księga Mojżeszowa 8:20 — Zatem zbudował Noe ołtarz Panu, i wziął z każdego bydła czystego, i z każdego ptastwa czystego, i ofiarował całopalenia na ołtarzu onym.
1 Księga Mojżeszowa 22:2 — I rzekł Bóg: Weźmij teraz syna twego, jedynego twego, którego miłujesz, Izaaka, a idź do ziemi Moryja, i tam go ofiaruj na ofiarę paloną, na jednej górze, o którejć powiem.
1 Księga Mojżeszowa 22:3 — Tedy wstawszy Abraham bardzo rano, osiodłał osła swego, i wziął dwóch sług swoich z sobą, i Izaaka syna swego, a narąbawszy drew na ofiarę paloną, wstał i szedł na miejsce, o którem mu Bóg powiedział.
1 Księga Mojżeszowa 22:6 — Wziął tedy Abraham drwa na ofiarę paloną, i włożył je na Izaaka, syna swego, a sam wziął w rękę swoję ogień i miecz, i szli obaj pospołu.
1 Księga Mojżeszowa 22:7 — I rzekł Izaak do Abrahama, ojca swego, mówiąc: Ojcze mój! A on odpowiedział: Owom ja, synu mój. I rzekł Izaak: Oto ogień i drwa, a gdzież baranek na ofiarę paloną?
1 Księga Mojżeszowa 22:8 — Odpowiedział Abraham: Bóg sobie obmyśli baranka na ofiarę paloną, synu mój; i szli obaj pospołu.
1 Księga Mojżeszowa 22:13 — A podniósłszy Abraham oczy swe, ujrzał, a oto baran za nim uwiązł w cierniu za rogi swoje; a szedłszy Abraham, wziął barana i ofiarował go na ofiarę paloną, miasto syna swego.
2 Księga Mojżeszowa 10:25 — I odpowiedział Mojżesz: Owszem ty dasz do rąk naszych ofiary i całopalenia, które ofiarować będziemy Panu, Bogu naszemu.
2 Księga Mojżeszowa 18:12 — I wziął Jetro, świekier Mojżesza, całopalenie i ofiary Bogu. Przyszedł też Aaron i wszyscy starsi Izraelscy, aby jedli chleb z świekrem Mojżeszowym przed Bogiem.
2 Księga Mojżeszowa 20:24 — Ołtarz z ziemi uczynisz mi, a ofiarować będziesz na nim całopalenie twoje, i spokojne ofiary twoje, owce twoje, i woły twoje; na któremkolwiek miejscu pamiątkę uczynię imienia mego, przyjdę do ciebie, i będęć błogosławił.
2 Księga Mojżeszowa 24:5 — I posłał młodzieńce z synów Izraelskich, którzy ofiarowali całopalenia; i ofiarowali za ofiary spokojne Panu, cielce.
2 Księga Mojżeszowa 29:18 — I zapalisz tego całego barana na ołtarzu; całopalenie to jest Panu, wonią przyjemną, ofiarą ognistą jest Panu.
2 Księga Mojżeszowa 29:25 — A wziąwszy to z ręku ich, zapalisz na ołtarzu, na całopalenie, na wonność wdzięczną przed Panem; ofiara ognista jest Panu.
2 Księga Mojżeszowa 29:42 — Całopalenie to ustawicznie będzie w narodziech waszych u drzwi namiotu zgromadzenia przed Panem, gdzie się z wami schodzić będę, abym tam z tobą rozmawiał.
2 Księga Mojżeszowa 30:9 — Nie włożycie nań kadzidła obcego, ani całopalenia, ani ofiary suchej; ani ofiary mokrej ofiarować będziecie na nim.
2 Księga Mojżeszowa 30:28 — Ołtarz też do całopalenia ze wszystkiem naczyniem jego, i wannę z stolcem jej.
2 Księga Mojżeszowa 31:9 — Także ołtarz do całopalenia ze wszystkiem naczyniem jego, i wannę ze stolcem jej.
2 Księga Mojżeszowa 32:6 — A wstawszy bardzo rano nazajutrz, ofiarowali całopalenia, i przywiedli ofiary spokojne; i siadł lud, aby jadł i pił, i wstali grać.
2 Księga Mojżeszowa 35:16 — Ołtarz do całopalenia, i kratę jego miedzianą, drążki jego, i wszystkie naczynia jego, wannę z stolcem jej.
2 Księga Mojżeszowa 38:1 — Uczynił też ołtarz na całopalenie z drzewa sytym, na pięć łokci wzdłuż, i na pięć łokci wszerz, czworogranisty, a na trzy łokcie wzwyż.
2 Księga Mojżeszowa 40:6 — Także postawisz ołtarz całopalenia przed drzwiami przybytku, namiotu zgromadzenia.
2 Księga Mojżeszowa 40:10 — Pomażesz też ołtarz całopalenia, i wszystkie naczynia jego, i poświęcisz ołtarz, a będzie ołtarzem najświętszym.
2 Księga Mojżeszowa 40:29 — Nadto ołtarz postawił całopalenia przede drzwiami przybytku namiotu zgromadzenia, i ofiarował na nim całopalenie i ofiarę suchą, jako był rozkazał Pan Mojżeszowi.
3 Księga Mojżeszowa 1:3 — Jeźli całopalona ofiara jego będzie z rogatego bydła, samca zupełnego ofiarować będzie; u drzwi namiotu zgromadzenia ofiarować go będzie dobrowolnie przed obliczem Pańskiem.
3 Księga Mojżeszowa 1:4 — I położy rękę swą na głowę ofiary całopalenia, a będzie przyjemną zań na oczyszczenie jego.
3 Księga Mojżeszowa 1:6 — A wziąwszy skórę z ofiary całopalenia rozrąbie ją na sztuki.
3 Księga Mojżeszowa 1:9 — A wnętrzności jego, i nogi jego, opłucze wodą, i zapali kapłan to wszystko na ołtarzu; całopalenie jest ofiary ognistej ku wdzięcznej wonności Panu.
3 Księga Mojżeszowa 1:10 — A jeźliżby z drobnego bydła kto chciał ofiarować z owiec albo z kóz, na ofiarę całopalenia, samca zupełnego ofiarować będzie;
3 Księga Mojżeszowa 1:13 — A wnętrzności i nogi opłucze wodą; i będzie ofiarował kapłan to wszystko, i zapali to na ołtarzu. Całopalenie jest ofiary ognistej ku wdzięcznej wonności Panu.
3 Księga Mojżeszowa 1:14 — A jeźliby z ptastwa całopalenia ofiarę chciał kto ofiarować Panu, tedy niech przyniesie z synogarlic, albo z gołąbiąt ofiarę swoję.
3 Księga Mojżeszowa 1:17 — I rozedrze mu skrzydła jego, a wszakże ich nie oderwie; i spali to kapłan na ołtarzu, na drwach, które są na ogniu; całopalenie jest ofiary ognistej ku wdzięcznej wonności Panu.
3 Księga Mojżeszowa 3:5 — I zapalą to synowie Aaronowi na ołtarzu, pospołu z ofiarą całopalenia, która będzie na drwach, które są na ogniu; ofiara to ognista ku wdzięcznej wonności Panu.
3 Księga Mojżeszowa 4:7 — I pomaże kapłan krwią oną rogi ołtarza kadzenia wonnego, przed obliczem Pańskiem, który jest w namiocie zgromadzenia, a ostatek krwi onego cielca wyleje u spodku ołtarza całopalenia, który jest u drzwi namiotu zgromadzenia.
3 Księga Mojżeszowa 4:10 — Jako odejmują z wołu ofiary spokojnej, i zapali to kapłan na ołtarzu całopalonych ofiar.
3 Księga Mojżeszowa 4:18 — A oną krwią pomaże rogi ołtarza, który jest przed obliczem Pańskiem, w namiocie zgromadzenia; a ostatek krwi wyleje u spodku ołtarza całopalenia, który jest u drzwi namiotu zgromadzenia.
3 Księga Mojżeszowa 4:24 — I położy rękę swoję na głowę tegoż kozła, i zabije go na miejscu, gdzie biją ofiary na całopalenie, przed obliczem Pańskiem. Ofiara to jest za grzech.
3 Księga Mojżeszowa 4:25 — I weźmie kapłan ze krwi ofiary za grzech na palec swój, a pomaże rogi ołtarza całopalonych ofiar, a ostatek krwi jego wyleje u spodku ołtarza całopalenia.
3 Księga Mojżeszowa 4:29 — A położywszy rękę swą na głowę tej ofiary za grzech, zabije tę ofiarę za grzech na miejscu ofiar całopalonych.
3 Księga Mojżeszowa 4:30 — Potem wziąwszy kapłan ze krwi onej na palec swój, pomaże rogi ołtarza całopalonych ofiar, a ostatek krwi jej wyleje u spodku onegoż ołtarza.
3 Księga Mojżeszowa 4:33 — I włoży rękę swą na głowę onej ofiary za grzech, i zabije ją na ofiarę za grzech na miejscu, gdzie zabijają ofiary całopalenia.
3 Księga Mojżeszowa 4:34 — Potem weźmie kapłan onej krwi z ofiary za grzech na palec swój, i pomaże rogi u ołtarza palonych ofiar, a ostatek krwi jej wyleje u spodku onego ołtarza.
3 Księga Mojżeszowa 5:7 — A jeźliby nie przemógł ofiarować bydlątka, tedy przyniesie ofiarę za występek swój, którym zgrzeszył, parę synogarlic, albo parę gołąbiąt Panu, jedno na ofiarę za grzech, a drugie na ofiarę całopalenia;
3 Księga Mojżeszowa 5:10 — Z drugiego zasię uczyni ofiarę całopalenia według zwyczaju. A tak oczyści go kapłan od grzechu jego, którym zgrzeszył, a będzie mu odpuszczony.
3 Księga Mojżeszowa 6:9 — Rozkaż Aaronowi i synom jego, i rzecz: Tać będzie ustawa ofiary całopalenia; ofiara całopalenia jest od palenia na ołtarzu, przez całą noc aż do poranku; bo ogień na ołtarzu ustawicznie gorzeć będzie.
3 Księga Mojżeszowa 6:10 — I oblecze się kapłan w odzienie swoje lniane, i ubiory lniane oblecze na ciało swoje, i zbierze popiół, gdy spali ogień ofiarę całopalenia na ołtarzu, a wysypie go podle ołtarza.
3 Księga Mojżeszowa 6:12 — A ogień na ołtarzu ustawicznie gorzeć będzie, nie będzie gaszony; a będzie zapalał na nim kapłan drwa na każdy poranek, i włoży nań ofiarę całopalenia, a palić będzie na nim tłustość ofiar spokojnych.
3 Księga Mojżeszowa 6:25 — Mów do Aarona, i synów jego, a rzecz: Ta będzie ustawa ofiary za grzech: Na miejscu, gdzie biją ofiary całopalenia, będzie zabita ofiara za grzech przed Panem; rzecz najświętsza jest.
3 Księga Mojżeszowa 7:2 — Na miejscu, gdzie biją ofiary całopalenia, zabiją ofiarę za występek, a krwią jej pokropią ołtarz z wierzchu w około.
3 Księga Mojżeszowa 7:8 — Kapłanowi, który by czyję ofiarę całopaloną ofiarował, skóra tejże ofiary, którą ofiarował, należeć będzie.
3 Księga Mojżeszowa 7:37 — Tać jest ustawa ofiary całopalenia, ofiary śniednej, i ofiary za grzech, i za występek, i poświęcenia, i ofiary spokojnej.

Pokazano 50 z 289 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5930 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.