H5645 — עב (‛âb)
Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego עב (‛âb) — numer Stronga H5645 — występuje w Starym Testamencie 32 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „chmury”, „z chmur”, „chmura”, „i grube chmury”.
Definicja słownikowa
Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:
- darkness, cloud, thicket
- dark cloud
- cloud mass
- thicket (as refuge)
Definicja Stronga (ang.)
Masculine and feminine; from H5743; properly an envelope, that is, darkness (or density, 2Ch_4:17); specifically a (scud) cloud ; also a copse : - clay, (thick) cloud, X thick, thicket. Compare H5672.
Jak polska interlinia oddaje H5645
- „chmury” — 6 wystąpień
- „z chmur” — 3 wystąpienia
- „chmura” — 2 wystąpienia
- „i grube chmury” — 2 wystąpienia
- „jako chmura” — 2 wystąpienia
- „z chmurami” — 2 wystąpienia
- „ani chmury” — 1 wystąpienie
- „aż do chmur” — 1 wystąpienie
- „chmur” — 1 wystąpienie
- „do ciebie w gęstym” — 1 wystąpienie
- „gęsty obłok” — 1 wystąpienie
- „Grube chmury” — 1 wystąpienie
Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.
Gdzie występuje H5645
- 2 Księga Mojżeszowa 19:9 — I rzekł Pan do Mojżesza: Oto, Ja, przyjdę do ciebie w gęstym obłoku, aby słuchał lud, gdy będę mówił z tobą, ażeby też wierzyli tobie na wieki; albowiem opowiedział był Mojżesz słowa ludu onego Panu.
- Księga Sędziów 5:4 — Panie, gdyś wyszedł z Seir, a przechodziłeś przez pole Edom, ziemia się wzruszyła, nieba też kropiły, a obłoki wydawały wody.
- 2 Księga Samuela 22:12 — Położył ciemność około siebie miasto przybytku, zgromadzenie wód z obłoki niebieskimi.
- 2 Księga Samuela 23:4 — Będzie jako bywa światłość poranna, gdy słońce rano bez obłoków wschodzi, a jako od jasności po deszczu wyrasta ziele z ziemi.
- 1 Księga Królewska 18:44 — A za siódmym razem rzekł: Oto obłok mały jako dłoń człowiecza występuje z morza. Tedy on rzekł: Idź, a powiedz Achabowi: Zaprzęgaj, a ujeżdżaj, aby cię deszcz nie zastał.
- 1 Księga Królewska 18:45 — I stało się między tem, że się niebiosa obłokami i wiatrem zaćmiły, skąd był deszcz wielki. A tak wsiadłszy Achab, jechał do Jezreela.
- 2 Księga Kronik 4:17 — Na równinach Jordańskich zlewał je król w iłowatej ziemi, między Sochotem i między Saredata.
- Księga Ijoba 20:6 — By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:
- Księga Ijoba 22:14 — Obłoki są skrytością jego, iż nie widzi, a po okręgu niebieskim przechadza się.
- Księga Ijoba 26:8 — Zawiązuje wody na obłokach swoich, a nie rwie się obłok pod nimi.
- Księga Ijoba 30:15 — Obróciły się przeciwko mnie strachy, jako wiatr ściągają duszę moję; bo jako obłok przemija zdrowie moje.
- Księga Ijoba 36:29 — (Nadto, któż zrozumie rozciągnienie obłoków, i grzmot namiotu jego.
- Księga Ijoba 37:10 — Także dla pokropienia ziemi obciąża obłok, i rozpędza chmurę światłem swojem.
- Księga Ijoba 37:15 — Izali wiesz, co za waga obłoków? Izali wiesz cuda Doskonałego we wszelakiej umiejętności?
- Księga Ijoba 38:34 — Izali podniesiesz ku obłokowi głos twój, aby cię wielkość wód okryła?
- Księga Psalmów 18:12 — Uczynił sobie z ciemności ukrycie, około siebie namiot swój z ciemnych wód, i z gęstych obłoków.
- Księga Psalmów 18:13 — Od blasku przed nim rozeszły się obłoki jego, grad i węgle ogniste.
- Księga Psalmów 77:18 — Obłoki wydały powodzi; niebiosa wydały gromy, a strzały twoje tam i sam biegały.
- Księga Psalmów 104:3 — Któryś zasklepił na wodach pałace swoje; który używasz obłoków miasto wozów; który chodzisz na skrzydłach wiatrowych;
- Księga Psalmów 147:8 — Który okrywa niebiosa obłokami, a deszcz ziemi gotuje: który czyni, że rośnie trawa po górach;
- Przypowieści Salomona 16:15 — W jasności twarzy królewskiej jest żywot, a łaska jego jest jako obłok z deszczem późnym.
- Księga Kaznodziei 11:3 — Gdy się napełniają obłoki, deszcz na ziemię wypuszcają; a gdy upada drzewo na południe, albo na północy, na któremkolwiek miejscu upadnie to drzewo, tam zostanie.
- Księga Kaznodziei 11:4 — Kto upatruje wiatr, nigdy nie będzie siał; a kto się przypatruje obłokom, nie będzie żął.
- Księga Kaznodziei 12:2 — Pierwej niż się zaćmi słońce, i światło, i miesiąc i gwiazdy, a nawrócą się obłoki po dżdżu.
- Księga Izajasza 5:6 — I uczynię ją pustą; nie będzie obrzezywana, ani okopywana, ale porośnie ostem i cierniem; obłokom też przykażę, aby na nią więcej dżdżu nie spuszczały.
- Księga Izajasza 14:14 — Wstąpię na wysokość obłoków, będę równy Najwyższemu.
- Księga Izajasza 18:4 — Albowiem tak mówi Pan do mnie: Uspokoję się, a przypatrywać się będę z przybytku mojego, a będę jako ciepło jasne po deszczu, a jako obłok wypuszczający rosę gorącości żniwa.
- Księga Izajasza 19:1 — Brzemię Egiptu. Oto Pan jedzie na obłoku lekkim, i przyciągnie do Egiptu, a poruszą się bałwany Egipskie przed oblicznością jego, a serce Egipczan rozpłynie się w pośrodku ich.
- Księga Izajasza 25:5 — Huk cudzoziemców potłumiłeś, jako gorącość w suszę; jako gorącość cieniem obłoku, tak okrucieństwo okrutników potłumione.
- Księga Izajasza 44:22 — Gładzę nieprawości twoje jako obłok, a grzechy twoje jako mgłę; nawróć się do mnie, bom cię odkupił.
- Księga Izajasza 60:8 — I rzeczesz: Którzyż to są, co się jako obłoki zlatują, i jako gołębie do okien swoich?
- Księga Jeremiasza 4:29 — Przed grzmotem jeźdźców i strzelających z łuku uciecze wszystko miasto; wejdą do gęstych obłoków, i na skały wstąpią. Wszystkie miasta opuszczone będą, a nie będzie, ktoby w nich mieszkał.
Hasła pokrewne
Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.