H5414 — נתן (nâthan)

Hebrajski czasownik נתן (nâthan) — numer Stronga H5414 — występuje w Starym Testamencie 2002 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „dała”, „dał”, „i umieścić”, „i dał”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to give, put, set
• (Qal)
• to give, bestow, grant, permit, ascribe, employ, devote, consecrate, dedicate, pay wages, sell, exchange, lend, commit, entrust, give over, deliver up, yield produce, occasion, produce, requite to, report, mention, utter, stretch out, extend
• to put, set, put on, put upon, set, appoint, assign, designate
• to make, constitute
• (Niphal)
• to be given, be bestowed, be provided, be entrusted to, be granted to, be permitted, be issued, be published, be uttered, be assigned
• to be set, be put, be made, be inflicted
• (Hophal)
• to be given, be bestowed, be given up, be delivered up
• to be put upon

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to give, used with great latitude of application (put, make, etc.): - add, apply, appoint, ascribe, assign, X avenge, X be ([healed]), bestow, bring (forth, hither), cast, cause, charge, come, commit consider, count, + cry, deliver (up), direct, distribute do, X doubtless, X without fail, fasten, frame, X get, give (forth, over, up), grant, hang (up), X have, X indeed, lay (unto charge, up), (give) leave, lend, let (out), + lie, lift up, make, + O that, occupy, offer, ordain, pay, perform, place, pour, print, X pull, put (forth), recompense, render, requite, restore, send (out), set (forth), shew, shoot forth (up). + sing, + slander, strike, [sub-] mit, suffer, X surely, X take, thrust, trade, turn, utter, + weep, X willingly, + withdraw, + would (to) God, yield.

Jak polska interlinia oddaje H5414

• „dała” — 80 wystąpień
• „dał” — 68 wystąpień
• „i umieścić” — 62 wystąpienia
• „i dał” — 59 wystąpień
• „aby dać” — 43 wystąpienia
• „dać” — 43 wystąpienia
• „daje” — 41 wystąpień
• „Daj” — 30 wystąpień
• „dam” — 23 wystąpienia
• „dostarczane” — 23 wystąpienia
• „dałem” — 20 wystąpień
• „i dać” — 20 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5414

• 1 Księga Mojżeszowa 1:17 — I postawił je Bóg na rozpostarciu nieba, aby świeciły nad ziemią.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:29 — I rzekł Bóg: Oto dałem wam wszelkie ziele, wydawające z siebie nasienie, które jest na obliczu wszystkiej ziemi; i wszelkie drzewo, na którym jest owoc drzewa, wydawające z siebie nasienie, będzie wam ku pokarmowi.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:6 — Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:12 — Tedy rzekł Adam: Niewiasta, którąś mi dał, aby była ze mną, ona mi dała z tego drzewa, i jadłem.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:12 — Gdy będziesz sprawował ziemię, nie wyda więcej mocy swej tobie; tułaczem, i biegunem będziesz na ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:2 — A strach wasz i bojaźń wasza będzie nad wszelkiem zwierzęciem ziemi, i nad wszystkiem ptastwem niebieskiem, i nad wszystkiem, co się rucha na ziemi, i nad wszystkiemi rybami morskiemi: w rękę waszę podane są.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:3 — Wszystko co się rucha, i co żyje, wam będzie na pokarm, jako jarzynę zieloną, dałem wam to wszystko.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:12 — Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:13 — Łuk mój położyłem na obłoku, który będzie na znak przymierza między mną, i między ziemią.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:7 — I ukazał się Pan Abramowi, i rzekł: Nasieniu twemu dam ziemię tę; i zbudował tam ołtarz Panu, który mu się ukazał.
• 1 Księga Mojżeszowa 13:15 — Wszystkę bowiem ziemię, którą ty widzisz, dam tobie, i nasieniu twemu aż na wieki.
• 1 Księga Mojżeszowa 13:17 — Wstańże, schodź tę ziemię wzdłuż i wszerz, bo ją tobie dam.
• 1 Księga Mojżeszowa 14:20 — I błogosławiony Bóg najwyższy, który podał nieprzyjacioły twe w rękę twoję; i dał mu Abram dziesięcinę ze wszystkiego.
• 1 Księga Mojżeszowa 14:21 — Zatem rzekł król Sodomski do Abrama: Daj mi ludzie, a majętność pobierz sobie.
• 1 Księga Mojżeszowa 15:2 — I rzekł Abram: Panie Boże, cóż mi dasz? gdyż ja schodzę bez dziatek, a sprawcą domu mego jest ten Damaszczeński Eliezer.
• 1 Księga Mojżeszowa 15:3 — I mówił Abram: Otoś mi nie dał potomka, ale oto sługa domu mego dziedzicem moim będzie.
• 1 Księga Mojżeszowa 15:7 — I rzekł do niego: Ja Pan, którym cię wywiódł z Ur Chaldejskiego, abym ci dał ziemię tę w osiadłość.
• 1 Księga Mojżeszowa 15:10 — Wziął tedy wszystko to i rozciął na poły; a jednę część położył przeciw drugiej, ale ptaków nie rozcinał.
• 1 Księga Mojżeszowa 15:18 — Onegoż dnia uczynił Pan z Abramem przymierze, mówiąc: Nasieniu twemu dam tę ziemię, od rzeki Egipskiej, aż do rzeki wielkiej, rzeki Eufrates.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:3 — I wzięła Saraj, żona Abramowa, Agarę Egipczankę, służebnicę swoję, po dziesięciu latach, jako począł Abram mieszkać w ziemi Chananejskiej; i dała ją Abramowi mężowi swemu za żonę.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:5 — I rzekła Saraj do Abrama: Krzywdy mojej tyś winien; jamci dała służebnicę moję na łono twoje; ale ona, widząc że poczęła, wzgardziła mię w oczach swych; niech rozsądzi Pan między mną i między tobą.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:2 — A uczynię przymierze moje, między mną i między tobą, i rozmnożą cię bardzo obficie.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:5 — I nie będzie zwane dalej imię twoje Abram; ale będzie imię twoje Abraham; albowiem ojcem wielu narodów postanowiłem cię.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:6 — A rozmnożę cię bardzo, i rozkrzewię cię w narody, i królowie z ciebie wynijdą.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:8 — Dam też tobie, i nasieniu twemu po tobie ziemię, w której teraz jesteś gościem; wszystkę ziemię Chananejską w osiadłość wieczną, i będę Bogiem ich.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:16 — I będę jej błogosławił, a dam ci z niej syna; będę jej błogosławił, i będzie rozmnożona w narody, a królowie narodów z niej wynijdą.
• 1 Księga Mojżeszowa 17:20 — O Ismaela też wysłuchałem cię: oto, błogosławiłem mu, i rozrodzę go, i rozmnożę go bardzo wielce. Dwanaście książąt spłodzi, i rozkrzewię go w naród wielki.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:7 — Abraham zaś szedł do trzody, i wziął cielę młode i wyborne, i dał je słudze, który się pospieszył, i nagotował je.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:8 — Wziął też masła i mleka, i cielę, które był nagotował, i postawił przed nie, a sam stał przy nich pod drzewem; i jedli.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:6 — Tedy mu rzekł Bóg we śnie: Wiemci ja, żeś to w prostości serca swego uczynił; i dla tegom cię zawściągnął, abyś nie zgrzeszył przeciwko mnie, i nie dopuściłem ci, abyś się jej dotknął.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:14 — Tedy nabrawszy Abimelech owiec, i wołów, i sług, i służebnic, dał Abrahamowi, i wrócił mu Sarę, żonę jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:16 — A do Sary rzekł: Otom dał tysiąc srebrników bratu twemu, onci jest zasłoną oczu twoich u wszystkich, którzy są z tobą; a tem wszystkiem Sara wyuczona była.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:14 — Wstał tedy Abraham bardzo rano, a wziąwszy chleb i łagiew wody, dał Hagarze; i włożywszy to na ramię jej, i z dziecięciem, odprawił ją; która poszedłszy błąkała się po puszczy Beerseba.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:27 — Nabrał tedy Abraham owiec i wołów, i dał Abimelechowi, i uczynili oba przymierze.
• 1 Księga Mojżeszowa 23:4 — Gościem i przychodniem jestem u was; dajcież mi osiadłość grobu między wami, abym pogrzebał umarłego mego od twarzy mojej.
• 1 Księga Mojżeszowa 23:9 — Aby mi ustąpił jaskini swojej Machpela, którą ma na końcu pola swego, za słuszne pieniądze; niech mi ją spuści przed wami w osiadłość grobu.
• 1 Księga Mojżeszowa 23:11 — Nie tak, panie mój, ale słuchaj mię: Pole to dam tobie i jaskinią, która jest w niem, dawam ją tobie; przed oczyma synów ludu mego, dawam ją tobie, pogrzebże umarłego twego.
• 1 Księga Mojżeszowa 23:13 — I rzekł do Efrona, w przytomności ludu onej ziemi, mówiąc: Raczej, jeźlić się zda, proszę, słuchaj mię: dam ci pieniądze za pole, weźmijże je ode mnie, a pogrzebię tam umarłego mego.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:7 — Pan Bóg niebieski, który mię wziął z domu ojca mego, i z ziemi rodziny mojej, i który mówił ze mną, a który mi przysiągł, mówiąc: Nasieniu twemu dam ziemię tę; on pośle Anioła swego przed obliczem twojem, i weźmiesz stamtąd żonę synowi memu.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:32 — Tedy wszedł mąż on w dom; a Laban rozsiodłał wielbłądy, i dał plew i pastwy wielbłądom, i wody dla umycia nóg jego, i nóg mężów onych, którzy z nim byli.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:35 — A Pan ubłogosławił pana mego bardzo, i stał się możnym; bo mu nadał owiec, i wołów, i srebra, i złota, i sług, i służebnic, i wielbłądów, i osłów.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:36 — A urodziła Sara, żona pana mego syna panu memu, w starości jego, któremu dał wszystko, co ma.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:41 — Tedy wolen będziesz od poprzysiężenia mego, gdy przyjdziesz do rodziny mojej; ale jeźlićby jej nie dano, wolen będziesz od poprzysiężenia mego.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:53 — Zatem wyjął sługa on naczynia srebrne, i naczynia złote, i szaty, a oddał je Rebece; dał też upominki drogie bratu jej, i matce jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:5 — I dał Abraham wszystko, co miał, Izaakowi.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:6 — A synom założnic, które miał Abraham, dał upominki; i wyprawił je od Izaaka syna swego, jeszcze za żywota swego, ku wschodowi do krainy wschodniej.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:34 — Tedy Jakób dał Ezawowi chleba, i potrawę z soczewicy, a on jadł i pił, a potem powstawszy odszedł; i pogardził Ezaw pierworodztwem swojem.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:3 — Bądźże gościem w tej ziemi, a Ja będę z tobą, i będęć błogosławił; albowiem tobie i nasieniu twemu dam te wszystkie krainy, i utwierdzę przysięgę, którąm przysiągł Abrahamowi, ojcu twemu.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:4 — I rozmnożę nasienie twoje jako gwiazdy niebieskie, a dam nasieniu twemu wszystkie te krainy: A będą błogosławione w nasieniu twojem wszystkie narody ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:17 — I dała chleb i potrawy smaczne, które nagotowała, w ręce Jakóba syna swego.

Pokazano 50 z 2002 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5414 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.