H5088 — נדר נדר (neder)
Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego נדר נדר (neder) — numer Stronga H5088 — występuje w Starym Testamencie 60 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „ślub”, „śluby”, „twój śluby”, „aby ślub”.
Definicja słownikowa
Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:
- vow, votive offering
Definicja Stronga (ang.)
From H5087; a promise (to God); also (concretely) a thing promised: - vow ([-ed]).
Jak polska interlinia oddaje H5088
- „ślub” — 15 wystąpień
- „śluby” — 11 wystąpień
- „twój śluby” — 3 wystąpienia
- „aby ślub” — 1 wystąpienie
- „a jego ślub” — 1 wystąpienie
- „Ale każdy ślub” — 1 wystąpienie
- „ale na ślub” — 1 wystąpienie
- „ani twego śluby” — 1 wystąpienie
- „a obok wszystkich ślubów” — 1 wystąpienie
- „być ślub” — 1 wystąpienie
- „ci moje śluby” — 1 wystąpienie
- „co masz, a twój śluby” — 1 wystąpienie
Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.
Gdzie występuje H5088
- 1 Księga Mojżeszowa 28:20 — Tedy uczynił Jakób ślub, mówiąc: Jeźliż będzie Bóg ze mną, a strzec mię będzie na tej drodze, którą ja idę, i da mi chleb ku jedzeniu, i odzienie ku obłóczeniu,
- 1 Księga Mojżeszowa 31:13 — Jam Bóg Betel, gdzieś namazał kamień, gdzieś mi poślubił ślub. Teraz tedy wstań, wynijdź z ziemi tej, a wróć się do ziemi rodziny twojej.
- 3 Księga Mojżeszowa 7:16 — A jeźliby kto ślubną albo dobrowolną przyniósł ofiarę swoją, w dzień ofiarowania ofiary jego jedzone będzie; a nazajutrz, coby zostało z niej, zjedzą.
- 3 Księga Mojżeszowa 22:18 — Powiedz Aaronowi i synom jego, i wszystkim synom Izraelskim, a mów do nich: Ktobykolwiek z domu Izraelskiego, albo z przychodniów w Izraelu ofiarował ofiarę swoję według wszystkich ślubów swoich, i według wszystkich darów dobrowolnych swoich, które by ofiarowali Panu na ofiarę całopalenia;
- 3 Księga Mojżeszowa 22:21 — Jeźliby kto ofiarował ofiarę spokojną Panu, pełniąc ślub, albo dobrowolny dar oddając z rogatego bydła, albo z drobnego bydła, bez wady będzie, aby przyjemne było; żadnej wady nie będzie na nim.
- 3 Księga Mojżeszowa 22:23 — Wołu też albo owcę zbytnich albo niezupełnych członków za dobrowolny dar ofiarować je możesz: ale ślub z nich przyjemny nie będzie.
- 3 Księga Mojżeszowa 23:38 — Oprócz sabatów Pańskich, i oprócz darów waszych, i oprócz wszystkich ślubów waszych, i oprócz wszystkich dobrowolnych podarków waszych, które oddawać będziecie Panu.
- 3 Księga Mojżeszowa 27:2 — Mów do synów Izraelskich, a powiedz im: Gdyby człowiek ślubem poślubił duszę Panu, według szacunku twego da okup.
- 4 Księga Mojżeszowa 6:2 — Powiedz synom Izraelskim, a mów do nich: Mąż albo niewiasta, gdy się odłączy, czyniąc ślub Nazarejstwa, aby byli odłączeni Panu,
- 4 Księga Mojżeszowa 6:5 — Po wszystkie dni ślubu Nazarejstwa swego brzytwa nie postoi na głowie jego, aż wynijdzie czas, do którego się poświęcił Panu; będzie świętym, a zapuści włos na głowie swojej.
- 4 Księga Mojżeszowa 6:21 — Toć jest prawo Nazarejczyka, któryby ślub uczynił, i ta ofiara jego Panu za Nazarejstwo jego, okrom tego, coby więcej uczynić mógł; według ślubu swego, który uczynił, tak uczyni według prawa Nazarejstwa swego.
- 4 Księga Mojżeszowa 15:3 — A będziecie chcieli czynić ofiarę ognistą Panu na całopalenie, albo ofiarę, bądź poślubioną bądź dobrowolną, albo też na uroczyste święta wasze, czyniąc wdzięczną wonność Panu z wołów albo z owiec:
- 4 Księga Mojżeszowa 15:8 — Jeźli zaś cielca ofiarować będziesz na ofiarę całopalenia, albo na ofiarę wypełnienia ślubu, albo na ofiarę spokojną Panu,
- 4 Księga Mojżeszowa 21:2 — Tam uczynił Izrael ślub Panu, mówiąc: Jeźliże podaż lud ten w ręce moje, do gruntu wywrócę miasta ich.
- 4 Księga Mojżeszowa 29:39 — To ofiarować będziecie Panu w święta uroczyste wasze, oprócz ślubów waszych i dobrowolnych ofiar waszych w całopaleniach waszych, i w śniednych ofiarach waszych, i w mokrych ofiarach waszych, i w spokojnych ofiarach waszych.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:3 — Jeźliby mąż poślubił ślub Panu, albo też przysięgę uczynił, obowiązkiem obowiązawszy duszę swoję, nie złamie słowa swego: według wszystkiego coby wyszło z ust jego, uczyni.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:4 — Ale jeźliby niewiasta poślubiła ślub Panu, i obowiązałaby się obowiązkiem w domu ojca swego w młodości swojej;
- 4 Księga Mojżeszowa 30:5 — A słyszałby ojciec jej on ślub jej, i obowiązek jej, którym obowiązała duszę swoję, a milczałby na to ojciec jej, tedy płatne będą wszystkie śluby jej, i każdy obowiązek, którym by obowiązała duszę swą, płatny będzie.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:6 — Ale jeźliby był onegoż dnia przeciw temu ojciec jej, którego by słyszał wszystkie śluby jej, i obowiązki jej, któremi obowiązała duszę swoję nie będą płatne; Pan odpuści jej, bo był przeciw temu ojciec jej.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:7 — Ale gdyby mająca męża ślub jaki uczyniła, albo wyrzekła co usty swemi, czem by obowiązała duszę swoję;
- 4 Księga Mojżeszowa 30:8 — A słysząc to mąż jej, milczałby na to onegoż dnia, którego słyszał, płatne będą śluby jej, i obowiązki jej, któremi obowiązała duszę swoję, płatne będą.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:9 — Ale jeźliby onego dnia, którego słyszał mąż jej, sprzeciwił się temu, i wzruszyłby ślub jej, który na sobie miała, i co wymówiła usty swemi, czem obowiązała duszę swoję, także Pan odpuści jej.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:10 — Ale ślub każdy wdowy, i odrzuconej którym by obowiązała duszę swoję, płatny będzie.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:12 — A słysząc mąż jej milczałby na to, i nie sprzeciwiłby się temu, tedy płatne będą wszystkie śluby jej i każdy obowiązek, którym obowiązała duszę swoję, płatny będzie.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:13 — Ale jeźli cale sprzeciwił się temu mąż jej dnia, którego to słyszał, wszelki ślub, który wyszedł z ust jej, i obowiązek duszy jej, nie będzie płatny; mąż jej wzruszył to, a Pan odpuści jej.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:14 — Wszelkiego ślubu i wszelkiej przysięgi obowiązku na utrapienie duszy, mąż jej potwierdzi go, i mąż jej wzruszy go.
- 4 Księga Mojżeszowa 30:15 — A jeźliby cale milczał mąż jej ode dnia do dnia, tedy tem stwierdzi wszystkie śluby jej, i wszystkie obowiązki jej, które ma na sobie; stwierdzi je, przeto, że milczał na to w dzień, którego słyszał;
- 5 Księga Mojżeszowa 12:6 — Tamże będziecie przynosić całopalenia wasze, i ofiary wasze, i dziesięciny wasze, i ofiary rąk waszych, i śluby wasze, i dobrowolne dary wasze, także pierworodztwa krów waszych, i owiec waszych.
- 5 Księga Mojżeszowa 12:11 — Tedy na miejsce, które obierze sobie Pan, Bóg wasz, aby tam mieszkało imię jego, tam znosić będziecie wszystko, co ja wam rozkazuję, całopalenia wasze, i ofiary wasze, dziesięciny wasze, i ofiary rąk waszych, i wszystko, co przedniego jest w ślubiech waszych, które ślubować będziecie Panu;
- 5 Księga Mojżeszowa 12:17 — Nie będziesz mógł jeść w bramach twoich dziesięciny zboża twego, i wina twego, i oliwy twojej, i pierworodztw krów twoich, i owiec twoich, i wszystkich ślubów twych, które byś ślubował, i dobrowolnych darów twoich, także i ofiary ręki twej.
- 5 Księga Mojżeszowa 12:26 — Ale poświęcone rzeczy twoje, które będziesz miał, i śluby twoje, weźmiesz i przyniesiesz na miejsce, które obierze Pan;
- 5 Księga Mojżeszowa 23:18 — Nie wnoś zapłaty nierządnicy, ani zapłaty psa w dom Pana, Boga twego, za jakikolwiek ślub; bo obrzydliwością u Pana, Boga twego, jest to oboje.
- 5 Księga Mojżeszowa 23:21 — Jeźlibyś ślubował ślub Panu, Bogu twemu, nie omieszkiwajże oddawać go; bo koniecznie upomni się go Pan, Bóg twój, od ciebie, a będzie na tobie grzech.
- Księga Sędziów 11:30 — Tamże uczynił Jefte ślub Panu, mówiąc: Jeźli pewnie podasz syny Ammonowe w ręce moje,
- Księga Sędziów 11:39 — A gdy wyszły dwa miesiące, wróciła się od ojca swego, i wypełnił nad nią ślub swój, który był uczynił; a tak ona nie poznała męża. I weszło to w zwyczaj w Izraelu,
- 1 Księga Samuela 1:11 — I uczyniła ślub, mówiąc: Panie zastępów, jeźliż wejrzawszy wejrzysz na utrapienie służebnicy twojej, i wspomnisz na mię, a nie zabaczysz służebnicy twojej, i dasz służebnicy twojej potomstwo męskiej płci, tedy je dam Panu po wszystkie dni żywota jego, a brzytwa nie postoi na głowie jego.
- 1 Księga Samuela 1:21 — Potem szedł on mąż Elkana, i wszystek dom jego, aby oddał Panu ofiarę uroczystą, i ślub swój.
- 2 Księga Samuela 15:7 — I stało się po czterdziestu latach, że rzekł Absalom do króla: Niech idę proszę, a oddam ślub mój w Hebronie, którym poślubił Panu.
- 2 Księga Samuela 15:8 — Albowiem ślub poślubił sługa twój, kiedym mieszkał w Giessur Syryjskim, mówiąc: Jeźliże mię zasię kiedy przywróci Pan do Jeruzalemu, tedy służyć będę Panu.
- Księga Ijoba 22:27 — Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.
- Księga Psalmów 22:26 — O tobie chwała moja w zgromadzeniu wielkiem; śluby moje oddam przed tymi, którzy się ciebie boją.
- Księga Psalmów 50:14 — Ofiaruj Bogu chwałę, i oddaj Najwyższemu śluby twoje;
- Księga Psalmów 56:13 — Tobiem, o Boże! śluby uczynił; przetoż też tobie chwały oddam. Albowiemeś wyrwał duszę moję od śmierci, a nogi moje od upadku, abym statecznie chodził przed obliczem Bożem w światłości żyjących.
- Księga Psalmów 61:6 — Albowiemeś ty, Boże! wysłuchał żądości moje; tyś dał dziedzictwo tym, którzy się boją imienia twego.
- Księga Psalmów 62:1 — Przedniejszemu śpiewakowi Jedytunowi psalm Dawidowy.
- Księga Psalmów 65:2 — Tobie przynależy, o Boże! chwała na Syonie, a tobie ślub ma być oddany.
- Księga Psalmów 66:13 — Przetoż wnijdę do domu twego z całopaleniem, a oddam ci śluby moje.
- Księga Psalmów 116:14 — Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego.
- Księga Psalmów 116:18 — Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego,
- Przypowieści Salomona 7:14 — Ofiary spokojne są u mnie; dzisiajm oddała śluby moje.
Pokazano 50 z 60 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5088 w rozbiorze wersetu.
Hasła pokrewne
Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.