H5087 — נדר (nâdar)

Hebrajski czasownik נדר (nâdar) — numer Stronga H5087 — występuje w Starym Testamencie 31 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „poprzysiągł”, „który ślubował”, „a gdzie ty vowedst”, „A jeśli ona ślubowała”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to vow, make a vow
(Qal) to vow a vow

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to promise (positively, to do or give something to God): - (make a) vow.

Jak polska interlinia oddaje H5087

„poprzysiągł” — 4 wystąpienia
„który ślubował” — 2 wystąpienia
„a gdzie ty vowedst” — 1 wystąpienie
„A jeśli ona ślubowała” — 1 wystąpienie
„A ona ślubowała” — 1 wystąpienie
„co ty vowest” — 1 wystąpienie
„co wy ślubować” — 1 wystąpienie
„co żeś przyrzekł” — 1 wystąpienie
„do ślubu” — 1 wystąpienie
„Gdy będziesz ślub” — 1 wystąpienie
„i ślubował” — 1 wystąpienie
„i voweth” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5087

1 Księga Mojżeszowa 28:20 — Tedy uczynił Jakób ślub, mówiąc: Jeźliż będzie Bóg ze mną, a strzec mię będzie na tej drodze, którą ja idę, i da mi chleb ku jedzeniu, i odzienie ku obłóczeniu,
1 Księga Mojżeszowa 31:13 — Jam Bóg Betel, gdzieś namazał kamień, gdzieś mi poślubił ślub. Teraz tedy wstań, wynijdź z ziemi tej, a wróć się do ziemi rodziny twojej.
3 Księga Mojżeszowa 27:8 — Lecz jeźliby był tak ubogi, żeby nie mógł oddać szacunku twego, tedy go stawią przed kapłana, i oszacuje go kapłan, według przemożenia tego który ślubował, oszacuje go kapłan.
4 Księga Mojżeszowa 6:2 — Powiedz synom Izraelskim, a mów do nich: Mąż albo niewiasta, gdy się odłączy, czyniąc ślub Nazarejstwa, aby byli odłączeni Panu,
4 Księga Mojżeszowa 6:21 — Toć jest prawo Nazarejczyka, któryby ślub uczynił, i ta ofiara jego Panu za Nazarejstwo jego, okrom tego, coby więcej uczynić mógł; według ślubu swego, który uczynił, tak uczyni według prawa Nazarejstwa swego.
4 Księga Mojżeszowa 21:2 — Tam uczynił Izrael ślub Panu, mówiąc: Jeźliże podaż lud ten w ręce moje, do gruntu wywrócę miasta ich.
4 Księga Mojżeszowa 30:3 — Jeźliby mąż poślubił ślub Panu, albo też przysięgę uczynił, obowiązkiem obowiązawszy duszę swoję, nie złamie słowa swego: według wszystkiego coby wyszło z ust jego, uczyni.
4 Księga Mojżeszowa 30:4 — Ale jeźliby niewiasta poślubiła ślub Panu, i obowiązałaby się obowiązkiem w domu ojca swego w młodości swojej;
4 Księga Mojżeszowa 30:11 — Lecz jeźliby, póki była w domu męża swego, ślub uczyniła, i obowiązała obowiązkiem duszę swoję z przysięgą;
5 Księga Mojżeszowa 12:11 — Tedy na miejsce, które obierze sobie Pan, Bóg wasz, aby tam mieszkało imię jego, tam znosić będziecie wszystko, co ja wam rozkazuję, całopalenia wasze, i ofiary wasze, dziesięciny wasze, i ofiary rąk waszych, i wszystko, co przedniego jest w ślubiech waszych, które ślubować będziecie Panu;
5 Księga Mojżeszowa 12:17 — Nie będziesz mógł jeść w bramach twoich dziesięciny zboża twego, i wina twego, i oliwy twojej, i pierworodztw krów twoich, i owiec twoich, i wszystkich ślubów twych, które byś ślubował, i dobrowolnych darów twoich, także i ofiary ręki twej.
5 Księga Mojżeszowa 23:21 — Jeźlibyś ślubował ślub Panu, Bogu twemu, nie omieszkiwajże oddawać go; bo koniecznie upomni się go Pan, Bóg twój, od ciebie, a będzie na tobie grzech.
5 Księga Mojżeszowa 23:22 — A jeźli nie będziesz ślubował, nie będzie na tobie grzechu.
5 Księga Mojżeszowa 23:23 — To co wynijdzie z ust twoich, wypełnisz, i uczynisz, jakoś ślubował Panu, Bogu twemu, dobrowolnie, coś wymówił usty twemi.
Księga Sędziów 11:30 — Tamże uczynił Jefte ślub Panu, mówiąc: Jeźli pewnie podasz syny Ammonowe w ręce moje,
Księga Sędziów 11:39 — A gdy wyszły dwa miesiące, wróciła się od ojca swego, i wypełnił nad nią ślub swój, który był uczynił; a tak ona nie poznała męża. I weszło to w zwyczaj w Izraelu,
1 Księga Samuela 1:11 — I uczyniła ślub, mówiąc: Panie zastępów, jeźliż wejrzawszy wejrzysz na utrapienie służebnicy twojej, i wspomnisz na mię, a nie zabaczysz służebnicy twojej, i dasz służebnicy twojej potomstwo męskiej płci, tedy je dam Panu po wszystkie dni żywota jego, a brzytwa nie postoi na głowie jego.
2 Księga Samuela 15:7 — I stało się po czterdziestu latach, że rzekł Absalom do króla: Niech idę proszę, a oddam ślub mój w Hebronie, którym poślubił Panu.
2 Księga Samuela 15:8 — Albowiem ślub poślubił sługa twój, kiedym mieszkał w Giessur Syryjskim, mówiąc: Jeźliże mię zasię kiedy przywróci Pan do Jeruzalemu, tedy służyć będę Panu.
Księga Psalmów 76:12 — Śluby czyńcie, a oddawajcie je Panu, Bogu waszemu, wszyscy, którzyście około niego, wszyscy przynoście dary strasznemu. Onci odejmuje ducha książętom, a on jest na postrach królom ziemskim.
Księga Psalmów 132:2 — Który przysiągł Panu, a ślub uczynił mocarzowi Jakóbowemu, mówiąc:
Księga Kaznodziei 5:3 — Gdy co Bogu poślubisz, nie omieszkiwaj tego oddać, boć mu się głupi nie podobają; cokolwiek poślubisz, oddaj.
Księga Kaznodziei 5:4 — Lepiej jest nie ślubować, niżeli poślubiwszy co, nie oddać.
Księga Izajasza 19:21 — I będzie Pan w Egipcie poznany, bo poznają Pana Egipczanie dnia onego, a będą go czcić ofiarami i darami, i poślubią śluby Panu, a wypełnią je.
Księga Jeremiasza 44:25 — Tak rzekł Pan zastępów, Bóg Izraelski, mówiąc: Wy i żony wasze mówiliście usty swemi, i wypełniliście rękami swemi, mówiąc: Uczynimy dosyć ślubom naszym, któreśmy poślubili, abyśmy kadzili królowej niebieskiej, i sprawowali jej ofiary mokre, a tak wszystką siłą wypełniacie śluby wasze, i samym skutkiem wykonywacie śluby wasze.
Księga Jonasza 1:16 — Bali się tedy mężowie strachem wielkim Pana, i ofiarowali ofiarę Panu, i śluby czynili.
Księga Jonasza 2:10 — Ale ja z głosem dziękczynienia ofiarować ci będę, com ślubował, spełnię; od Pana jest obfite wybawienie. I rozkazał Pan onej rybie, a wyrzuciła Jonasza na brzeg.
Księga Malachiasza 1:14 — I owszem przeklęty jest zdradliwy, który mając w trzodzie swej samca, a przecię czyniąc śluby ofiaruje Panu to, co jest ułomnego; bom Ja królem wielkim mówi Pan zastępów, a imię moje straszne jest między narody.

Pokazano 28 z 31 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5087 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.