H3820 — לב (lêb)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego לב (lêb) — numer Stronga H3820 — występuje w Starym Testamencie 591 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „serca”, „moje serce”, „serce”, „w swoim sercu”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

inner man, mind, will, heart, understanding
inner part, midst
midst (of things)
heart (of man)
soul, heart (of man)
mind, knowledge, thinking, reflection, memory
inclination, resolution, determination (of will)
conscience
heart (of moral character)
as seat of appetites
as seat of emotions and passions
as seat of courage

Definicja Stronga (ang.)

A form of H3824; the heart ; also used (figuratively) very widely for the feelings, the will and even the intellect; likewise for the centre of anything: - + care for, comfortably, consent, X considered, courag [-eous], friend [-ly], ([broken-], [hard-], [merry-], [stiff-], [stout-], double) heart ([-ed]), X heed, X I, kindly, midst, mind (-ed), X regard ([-ed)], X themselves, X unawares, understanding, X well, willingly, wisdom.

Jak polska interlinia oddaje H3820

„serca” — 96 wystąpień
„moje serce” — 34 wystąpienia
„serce” — 32 wystąpienia
„w swoim sercu” — 31 wystąpień
„w sercu” — 24 wystąpienia
„jego serce” — 17 wystąpień
„serce twoje” — 15 wystąpień
„w moim sercu” — 15 wystąpień
„ich serce” — 10 wystąpień
„z całego serca” — 9 wystąpień
„z jego sercu” — 8 wystąpień
„w środku” — 7 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3820

1 Księga Mojżeszowa 6:5 — A widząc Pan, że wielka była złość ludzka na ziemi, a wszystko zmyślanie myśli serca ich tylko złe było po wszystkie dni;
1 Księga Mojżeszowa 6:6 — Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi, i bolał w sercu swem.
1 Księga Mojżeszowa 8:21 — I zawoniał Pan wonności wdzięcznej, i rzekł Pan w sercu swem: Nie będę więcej przeklinał ziemi dla człowieka: albowiem myśl serca człowieczego zła jest od młodości jego, nie zatracę więcej wszystkiego co żyje, jakom teraz uczynił.
1 Księga Mojżeszowa 17:17 — Tedy Abraham padł na oblicze swoje, i roześmiał się, a mówił w sercu swem: Zaż człowiekowi stuletniemu urodzi się syn? i azaż Sara w dziewięćdziesięciu latach porodzi?
1 Księga Mojżeszowa 18:5 — I przyniosą kęs chleba, a posilicie serce wasze; potem odejdziecie, dla tegoście bowiem przyszli do mnie sługi swego. Tedy rzekli: Tak uczyń, jakoś powiedział.
1 Księga Mojżeszowa 24:45 — Niżelim ja tedy przestał mówić w sercu swem, oto, Rebeka wychodziła, niosąc wiadro swe na ramieniu swem, i przyszła do studni, a czerpała; którejm rzekł: Daj mi pić proszę.
1 Księga Mojżeszowa 27:41 — Przetoż nienawidził Ezaw Jakóba dla błogosławieństwa, którem mu błogosławił ojciec jego; i mówił Ezaw w sercu swem: Przybliżają się dni żałoby ojca mego, a zabiję Jakóba, brata mego.
1 Księga Mojżeszowa 31:20 — I wykradł się Jakób potajemnie od Labana Syryjczyka, tak że mu nie oznajmił, iż uciekał.
1 Księga Mojżeszowa 34:3 — I spoiła się dusza jego z Dyną, córką Jakóbową, a rozmiłowawszy się dzieweczki, mówił do serca jej.
1 Księga Mojżeszowa 42:28 — I rzekł do braci swej: Wrócono mi pieniądze moje, a oto, są w worze moim. Tedy im upadło serce, i zdumieli się, jeden do drugiego mówiąc: Cóż nam to Bóg uczynił?
1 Księga Mojżeszowa 45:26 — I oznajmili mu, mówiąc: Jeszczeć żyw Józef, a onci jest panem nad wszystką ziemią Egipską; i zemdlało serce jego; bo im nie wierzył.
1 Księga Mojżeszowa 50:21 — A przetoż nie bójcie się, ja żywić będę was i dziatki wasze; a tak cieszył je, i mówił z nimi łagodnie.
2 Księga Mojżeszowa 4:14 — I zapalił się gniew Pański na Mojżesza, i rzekł: Azaż nie wiem, iż Aaron, brat twój Lewita wymownym jest? a oto i ten wynijdzie przeciwko tobie, i ujrzawszy cię, uraduje się w sercu swojem.
2 Księga Mojżeszowa 4:21 — I rzekł Pan do Mojżesza: Gdy pójdziesz i wrócisz się do Egiptu, patrzajże, abyś wszystkie cuda, którem Ja podał w rękę twoję, czynił przed Faraonem, a Ja zatwardzę serce jego, aby nie wypuścił lud.
2 Księga Mojżeszowa 7:3 — A Ja zatwardzę serce Faraonowe, i rozmnożę znaki moje i cuda moje w ziemi Egipskiej.
2 Księga Mojżeszowa 7:13 — I zatwardziało serce Faraonowe, i nie usłuchał ich, jako powiedział Pan.
2 Księga Mojżeszowa 7:14 — Zatem rzekł Pan do Mojżesza: Ociężało serce Faraonowe; nie chce puścić ludu tego.
2 Księga Mojżeszowa 7:22 — I uczynili także czarownicy Egipscy czarami swemi; i zatwardziało serce Faraonowe, i nie usłuchał ich, jako był powiedział Pan.
2 Księga Mojżeszowa 7:23 — A odwróciwszy się Farao, poszedł do domu swego, a nie przyłożył serca swego i do tego.
2 Księga Mojżeszowa 8:15 — A widząc Farao, że miał wytchnienie, obciążył serce swoje, i nie usłuchał ich, jako był powiedział Pan.
2 Księga Mojżeszowa 8:19 — Tedy rzekli czarownicy do Faraona: Palec to Boży jest. I zatwardziało serce Faraonowe, i nie usłuchał ich, jako powiedział Pan.
2 Księga Mojżeszowa 8:32 — Jednak Farao obciążył serce swe i tym razem, a nie wypuścił ludu.
2 Księga Mojżeszowa 9:7 — I posłał Farao, a oto, nie zdechło z bydła Izraelskiego i jedno; ale ociężało serce Faraonowe, i nie wypuścił ludu.
2 Księga Mojżeszowa 9:12 — I zatwardził Pan serce Faraonowe, i nie usłuchał ich, jako był powiedział Pan Mojżeszowi.
2 Księga Mojżeszowa 9:14 — Bo tą razą Ja posyłam wszystkie plagi moje na serce twoje, i na sługi twoje, i na lud twój, abyś wiedział, że nie masz mnie podobnego po wszystkiej ziemi.
2 Księga Mojżeszowa 9:21 — Ale kto nie przyłożył serca swego do słowa Pańskiego, ten zostawił sługi swe i bydło swe na polu.
2 Księga Mojżeszowa 9:34 — A widząc Farao, że przestał deszcz, i grad, i gromy, przyczynił grzechu, a obciążył serce swe, sam i słudzy jego.
2 Księga Mojżeszowa 9:35 — I zatwardziało serce Faraonowe, i nie wypuścił synów Izraelskich, jako był powiedział Pan przez Mojżesza.
2 Księga Mojżeszowa 10:1 — Rzekł zatem Pan do Mojżesza: Wnijdź do Faraona; bom Ja obciążył serce jego, i serce sług jego, abym czynił te znaki moje między nimi;
2 Księga Mojżeszowa 10:20 — I zatwardził Pan serce Faraonowe, i nie wypuścił synów Izraelskich.
2 Księga Mojżeszowa 10:27 — I zatwardził Pan serce Faraonowe, i nie chciał ich puścić.
2 Księga Mojżeszowa 11:10 — Tedy Mojżesz i Aaron czynili te wszystkie cuda przed Faraonem; ale Pan zatwardził serce Faraonowe, i nie wypuścił synów Izraelskich z ziemi swojej.
2 Księga Mojżeszowa 14:4 — I zatwardzę serce Faraonowe, że je gonić będzie; i uwielbiony będę w Faraonie i we wszystkiem wojsku jego; a poznają Egipczanie, żem Ja Pan; i uczynili tak.
2 Księga Mojżeszowa 14:8 — I zatwardził Pan serce Faraona, króla Egipskiego, i gonił syny Izraelskie; lecz synowie Izraelscy wyszli w ręce możnej.
2 Księga Mojżeszowa 14:17 — A oto, Ja, Ja zatwardzę serce Egipczanów, że wnijdą za nimi; a będę uwielbiony w Faraonie, i we wszystkiem wojsku jego, w woziech jego, i w jezdnych jego.
2 Księga Mojżeszowa 15:8 — A tchnieniem nozdrzy twoich zebrały się wody; stanęły jako kupa ciekące wody, zsiadły się otchłani w pośród morza.
2 Księga Mojżeszowa 25:2 — Mów do synów Izraelskich, aby mi zebrali podarek; od każdego człowieka, którego dobrowolnym uczyni serce jego, odbierać będzie podarek mój.
2 Księga Mojżeszowa 28:3 — Ty się też rozmówisz z każdym umiejętnym rzemieślnikiem, któregom napełnił Duchem mądrości, aby urobili szaty Aaronowi na poświęcenie jego, aby mi urząd kapłański odprawował.
2 Księga Mojżeszowa 28:29 — I będzie nosił Aaron imiona synów Izraelskich na napierśniku sądu, na piersiach swych, gdy będzie wchodził do świątnicy, na pamiątkę ustawiczną przed Panem.
2 Księga Mojżeszowa 28:30 — Położysz też na napierśniku sądu Urim i Tummim, które będą na piersiach Aaronowych, gdy wchodzić będzie przed Pana; i poniesie Aaron sąd synów Izraelskich na piersiach przed Panem ustawicznie.
2 Księga Mojżeszowa 31:6 — A oto, Ja przydałem mu Acholijaba, syna Achysamechowego z pokolenia Dan, a w serce każdego dowcipnego dałem mądrość, aby zrobili wszystko com ci przykazał.
2 Księga Mojżeszowa 35:5 — Złóżcie od siebie podarek Panu: każdy, kto jest ochotnego serca, przyniesie ten podarek Panu, złoto, i srebro, i miedź.
2 Księga Mojżeszowa 35:10 — A wszyscy dowcipnego serca między wami przyjdą, i robić będą, cokolwiek rozkazał Pan:
2 Księga Mojżeszowa 35:21 — I przyszedł każdy mąż, którego pobudziło serce jego, i każdy, w którym dobrowolny był duch jego, przynieśli podarek Panu do robienia namiotu zgromadzenia, i do wszelkiej potrzeby jego, i na szaty święte.
2 Księga Mojżeszowa 35:22 — Przychodzili tedy mężowie z niewiastami, każdy, kto był ochotnego serca, przynosili zapony, i nausznice, i pierścienie, i manele, i wszelakie naczynia złote, i ktokolwiek przynosił ofiarę złotą Panu.
2 Księga Mojżeszowa 35:25 — I wszystkie niewiasty dowcipnego serca rękami swemi przędły, a przynosiły co naprzędły, hijacynt, i szarłat, karmazyn dwa kroć farbowany, i biały jedwab.
2 Księga Mojżeszowa 35:26 — A wszystkie niewiasty których pobudziło serce ich umiejętne, przędły sierść kozią.
2 Księga Mojżeszowa 35:29 — Każdy mąż i niewiasta, w których ochotne serce było do ofiarowania, na każdą robotę, którą rozkazał Pan czynić przez Mojżesza, przynosili synowie Izraelscy ofiarę dobrowolną Panu.
2 Księga Mojżeszowa 35:34 — Dał nadto do serca jego, aby uczyć mógł inszych, on, i Acholijab, syn Achysamechów z pokolenia Dan.
2 Księga Mojżeszowa 35:35 — Napełnił je mądrością serca, aby robili wszelakie rzemiosło ciesielskie, i haftarskie, i tkackie z hijacyntu, i z szarłatu, z karmazynu dwa kroć farbowanego, i z białego jedwabiu tkacką robotą, aby robili każdą robotę dowcipnie wymyślając.

Pokazano 50 z 591 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3820 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H3824

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.