G3957 — πάσχα (pascha)

Grecki rzeczownik rodzaju nijakiego πάσχα (pascha) — numer Stronga G3957 — występuje w Nowym Testamencie 29 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Paschę”, „Pascha”, „Paschy”, „Paschą”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju nijakiego:

• the paschal sacrifice (which was accustomed to be offered for the people's deliverance of old from Egypt)
• the paschal lamb, i.e. the lamb the Israelites were accustomed to slay and eat on the fourteenth day of the month of Nisan (the first month of their year) in memory of the day on which their fathers, preparing to depart from Egypt, were bidden by God to slay and eat a lamb, and to sprinkle their door posts with its blood, that the destroying angel, seeing the blood, might pass over their dwellings; Christ crucified is likened to the slain paschal lamb
• the paschal supper
• the paschal feast, the feast of the Passover, extending from the 14th to the 20th day of the month Nisan

Definicja Stronga (ang.)

Of Chaldee origin (compare [H6453]); the Passover (the meal, the day, the festival or the special sacrifices connected with it): - Easter, Passover.

Jak polska interlinia oddaje G3957

• „Paschę” — 14 wystąpień
• „Pascha” — 7 wystąpień
• „Paschy” — 5 wystąpień
• „Paschą” — 2 wystąpienia
• „Passze” — 1 wystąpienie

Gdzie występuje G3957

• Ewangelia Mateusza 26:2 — Wiecie, iż po dwóch dniach będzie wielkanoc, a Syn człowieczy będzie wydany, aby był ukrzyżowany.
• Ewangelia Mateusza 26:17 — A pierwszego dnia przaśników przystąpili uczniowie do Jezusa, mówiąc mu: Gdzież chcesz, żeć nagotujemy, abyś jadł baranka?
• Ewangelia Mateusza 26:18 — A on rzekł: Idźcie do miasta, do niektórego człowieka, a rzeczcie mu: Kazałci nauczyciel powiedzieć: Czas mój blisko jest, u ciebie jeść będę baranka z uczniami moimi.
• Ewangelia Mateusza 26:19 — I uczynili uczniowie, jako im rozkazał Jezus, i nagotowali baranka.
• Ewangelia Marka 14:1 — A po dwóch dniach była wielkanoc, święto przaśników; i szukali przedniejsi kapłani i nauczeni w Piśmie, jakoby go zdradą pojmawszy, zabili.
• Ewangelia Marka 14:12 — Pierwszego tedy dnia przaśników, gdy baranka wielkanocnego zabijano, rzekli mu uczniowie jego: Gdzie chcesz, abyśmy szedłszy nagotowali, żebyś jadł baranka?
• Ewangelia Marka 14:14 — A dokądkolwiek wnijdzie, rzeczcie gospodarzowi: Nauczyciel mówi: Gdzież jest gospoda, kędy bym jadł baranka z uczniami moimi?
• Ewangelia Marka 14:16 — I odeszli uczniowie jego, i przyszli do miasta, i znaleźli tak, jako im był powiedział, i nagotowali baranka.
• Ewangelia Łukasza 2:41 — A rodzice jego chadzali na każdy rok do Jeruzalemu na święto wielkanocne.
• Ewangelia Łukasza 22:1 — A przybliżało się święto przaśników, które zowią wielkanocą.
• Ewangelia Łukasza 22:7 — Tedy przyszedł dzień przaśników, którego miał baranek być zabity.
• Ewangelia Łukasza 22:8 — I posłał Piotra i Jana, mówiąc: Poszedłszy nagotujcie nam baranka, abyśmy jedli.
• Ewangelia Łukasza 22:11 — A rzeczcie gospodarzowi domu onego: Kazał ci powiedzieć nauczyciel: Gdzie jest gospoda, kędy bym jadł baranka z uczniami moimi?
• Ewangelia Łukasza 22:13 — Tedy odszedłszy znaleźli, jako im był powiedział, i nagotowali baranka.
• Ewangelia Łukasza 22:15 — I rzekł do nich: Żądając żądałem tego baranka jeść z wami, pierwej niżbym cierpiał.
• Ewangelia Jana 2:13 — Albowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.
• Ewangelia Jana 2:23 — A gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił.
• Ewangelia Jana 6:4 — A była blisko wielkanoc, święto żydowskie.
• Ewangelia Jana 11:55 — A była blisko wielkanoc żydowska, a wiele ich szło do Jeruzalemu z onej krainy przed wielkanocą, aby się oczyścili.
• Ewangelia Jana 12:1 — Tedy Jezus szóstego dnia przed wielkanocą przyszedł do Betanii, kędy był Łazarz, który był umarł, którego wzbudził od umarłych .
• Ewangelia Jana 13:1 — A przed świętem wielkanocnem wiedząc Jezus, iż przyszła godzina jego, aby przeszedł z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoje, którzy byli na świecie, aż do końca umiłował je.
• Ewangelia Jana 18:28 — Prowadzili tedy Jezusa od Kaifasza na ratusz, a było rano. I nie weszli sami na ratusz, aby się nie zmazali, ale iżby pożywali baranka wielkanocnego.
• Ewangelia Jana 18:39 — A też u was jest ten zwyczaj, abym wam jednego wypuścił na wielkanoc; chcecież tedy, abym wam wypuścił tego króla Żydowskiego?
• Ewangelia Jana 19:14 — A było to w dzień przygotowania przed wielkanocą, około szóstej godziny, i rzekł Piłat Żydom: Oto król wasz!
• Dzieje Apostolskie 12:4 — Którego pojmawszy, podał do więzienia, poruczywszy go szesnastu żołnierzom, aby go strzegli, chcąc go po wielkanocy wywieść ludowi.
• 1 List do Koryntian 5:7 — Wyczyścież tedy stary kwas, abyście byli nowem zaczynieniem, jako przaśnymi jesteście; albowiem Baranek nasz wielkanocny za nas ofiarowany jest, Chrystus.
• List do Hebrajczyków 11:28 — Wiarą obchodził wielkanoc i wylanie krwi, aby ten, który tracił pierworodnych, nie dotknął się ich.

Pokazano 27 z 29 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3957 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H6453

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.