H995 — בּין (bı̂yn)

Hebrajski czasownik בּין (bı̂yn) — numer Stronga H995 — występuje w Starym Testamencie 170 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „zrozumieć”, „i zrozumienie”, „daj mi zrozumienie”, „rozważ”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to discern, understand, consider
• (Qal)
• to perceive, discern
• to understand, know (with the mind)
• to observe, mark, give heed to,distinguish, consider
• to have discernment, insight, understanding
• (Niphal) to be discerning, intelligent, discreet, have understanding
• (Hiphil)
• to understand
• to cause to understand, give understanding, teach
• (Hithpolel) to show oneself discerning or attentive, consider diligently
• (Polel) to teach, instruct
• (TWOT) prudent, regard

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to separate mentally (or distinguish), that is, (generally) understand: - attend, consider, be cunning, diligently, direct, discern, eloquent, feel, inform, instruct, have intelligence, know, look well to, mark, perceive, be prudent, regard, (can) skill (-ful), teach, think, (cause, make to, get, give, have) understand (-ing), view, (deal) wise (-ly, man).

Jak polska interlinia oddaje H995

• „zrozumieć” — 8 wystąpień
• „i zrozumienie” — 5 wystąpień
• „daj mi zrozumienie” — 4 wystąpienia
• „rozważ” — 4 wystąpienia
• „i zrozumiał” — 3 wystąpienia
• „o nim, że ma rozum” — 3 wystąpienia
• „a on zrozumieć” — 2 wystąpienia
• „będziecie rozważyć” — 2 wystąpienia
• „do niego by rozumiał” — 2 wystąpienia
• „i rozważny” — 2 wystąpienia
• „i rozważyć” — 2 wystąpienia
• „ja i zrozumieć” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H995

• 1 Księga Mojżeszowa 41:33 — Przetoż teraz niech znajdzie Farao męża rozumnego i mądrego, a przełoży go nad ziemią Egipską.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:39 — Zatem rzekł Farao do Józefa: Ponieważ ci oznajmił Bóg to wszystko, nie masz żadnego tak rozumnego i mądrego jako ty.
• 5 Księga Mojżeszowa 1:13 — Obierzcie z siebie męże mądre i umiejętne a doświadczone w pokoleniach waszych, a postanowię je przełożonymi nad wami.
• 5 Księga Mojżeszowa 4:6 — Przestrzegajcież ich tedy, a czyńcie je; to bowiem jest mądrość wasza, i rozum wasz przed oczyma narodów; którzy usłyszawszy o tych wszystkich ustawach, rzeką: Tylko ten lud mądry, i rozumny, i naród wielki jest.
• 5 Księga Mojżeszowa 32:7 — Wspomnij na dni dawne, uważajcie lata każdego wieku; spytaj ojca twego, a oznajmi tobie; starszych twoich, a powiedząć.
• 5 Księga Mojżeszowa 32:10 — Znalazł go w ziemi pustej, i na puszczy wielkiej i strasznej; obwodził go, uczył go, strzegł go, jako źrenicy oka swego.
• 5 Księga Mojżeszowa 32:29 — O by mądrymi byli! wyrozumieliby to, i oglądaliby się na ostatnie rzeczy swoje.
• 1 Księga Samuela 3:8 — Nadto jeszcze Pan zawołał Samuela po trzecie; a on wstawszy szedł do Heliego i rzekł: Owom ja, gdyżeś mię wołał. Tedy zrozumiał Heli, że Pan wołał pacholęcia.
• 1 Księga Samuela 16:18 — I odpowiedział jeden z sług, i rzekł: Otom widział syna Isajego Betlehemczyka, który umie grać, a jest człowiek mężny, i rycerski, i sprawny, i gładki, a Pan jest z nim.
• 2 Księga Samuela 12:19 — A widząc Dawid, że słudzy jego szeptali z sobą, porozumiał Dawid, iż umarło dziecię. I rzekł Dawid do sług swoich: Albo umarło dziecię? A oni odpowiedzieli: Umarło.
• 1 Księga Królewska 3:9 — Przetoż daj słudze twemu serce rozumne, aby sądził lud twój, i aby rozeznawał między dobrem i złem; albowiem któż może sądzić ten lud twój tak wielki?
• 1 Księga Królewska 3:11 — Tedy rzekł Bóg do niego: Dla tego, żeś o to prosił, a nieżądałeś sobie długich dni, aniś żądał sobie bogactw, aniś prosił o wytracenie nieprzyjaciół twoich, aleś sobie prosił o rozum dla rozeznania sądu:
• 1 Księga Królewska 3:12 — Otożem uczynił według słów twoich; otom ci dał serce mądre i rozumne, tak, iż żaden równy tobie nie był przed tobą, ani po tobie powstanie równy tobie.
• 1 Księga Królewska 3:21 — A gdym wstała rano, chcąc dać ssać synowi memu, otom znalazła umarłego; któremu gdym się rano przypatrzyła, a oto nie był syn mój, któregom porodziła.
• 1 Księga Kronik 15:22 — A Kienanijasz, przedniejszy z Lewitów, którzy nieśli skrzynię, rozrządzał, jakoby nieść miano; bo był roztropny.
• 1 Księga Kronik 25:7 — A był poczet ich z braci ich, którzy byli ćwiczonymi w pieśniach Pańskich, wszystkich mistrzów dwieście ośmdziesiąt i ośm.
• 1 Księga Kronik 25:8 — I miotali losy, straż przeciwko straży, tak mały jako i wielki, tak mistrz jako i uczeń.
• 1 Księga Kronik 27:32 — Ale Jonatan, stryj Dawidowy, był radcą, mąż mądry, i nauczony; ten, i Jehijel, syn Chachmonowy, był z synami królewskimi.
• 1 Księga Kronik 28:9 — A ty Salomonie, synu mój! znaj Boga, ojca twojego, i służ mu sercem doskonałem, i umysłem dobrowolnym; bo wszystkie serca przegląda Pan, i wszystkie zamusły myśli zna. Jeźli go szukać bądziesz, znajdziesz go, a jeźli go opuścisz, odrzuci cię na wieki.
• 2 Księga Kronik 11:23 — A roztropnie sobie postępując, rozsadził wszystkich innych synów swych po wszystkich krainach Judzkich i Benjaminowych, po wszystkich miastach obronnych, i opatrzył ich dostatkiem żywności, i nadał im wiele żon.
• 2 Księga Kronik 26:5 — I szukał Boga za dnia Zacharyjasza, rozumiejącego widzenia Boże; a po wszystkie one dni, których szukał Pana, szczęścił go Bóg.
• 2 Księga Kronik 34:12 — A mężowie oni byli wiernymi w tej pracy: a nad nimi byli przełożonymi Jachat, i Abdyjasz, Lewitowie, z synów Merarego, i Zacharyjasz i Mesullam z synów Kaatowych, którzy przynaglali robocie; a każdy z Lewitów umiał grać na instrumentach muzycznych.
• 2 Księga Kronik 35:3 — I rzekł Lewitom, którzy uczyli wszystkiego Izraela, i byli poświęceni Panu: Postawcie skrzynię świętą w domu, który zbudował Salomon, syn Dawidowy, król Izraelski; nie będzie więcej brzemieniem na ramionach waszych. Terazże służcie Panu, Bogu waszemu, i ludowi jego Izraelskiemu.
• Księga Ezdrasza 8:15 — A tak zgromadziłem ich do rzeki, która wpada do Achawy, i leżeliśmy tam obozem przez trzy dni: potem przeglądałem lud i kapłanów, a z synów Lewiego nie znalazłem tam żadnego.
• Księga Ezdrasza 8:16 — Przetoż posłałem Elijezera, Aryjela, Semejasza, i Elnatana, i Jaryba, i Elnatana i Natana, i Zacharyjasza, i Mesullama, przedniejszych, i Jojaryba, i Elnatana, mężów uczonych;
• Księga Nehemiasza 8:2 — Tedy przyniósł Ezdrasz kapłan zakon przed ono zgromadzenie mężów i niewiast, i wszystkich, którzyby rozumnie słuchać mogli; a działo się to dnia pierwszego, miesiąca siódmego.
• Księga Nehemiasza 8:3 — I czytał w nim na onej ulicy, która jest przed bramą wodną, od poranku aż do południa przed mężami i niewiastami, i którzy zrozumieć mogli, a uszy wszystkiego ludu obrócone były do ksiąg zakonu.
• Księga Nehemiasza 8:7 — Także i Jesua, i Bani, i Serebijasz, Jamin, Chakub, Sabbetaj, Hodyjasz, Maasyjasz, Kielita, Azaryjasz, Jozabad, Chanan, Felajasz, i Lewitowie nauczali ludu zakonu, a lud stał na miejscu swem.
• Księga Nehemiasza 8:8 — Bo czytali w księgach zakonu Bożego wyraźnie, a wykładając zmysł objaśniali to, co czytali.
• Księga Nehemiasza 8:9 — Zatem Nehemijasz (ten jest Tyrsata) i Ezdrasz kapłan, nauczony w Piśmie, i Lewitowie, którzy uczyli lud, rzekli do wszystkiego ludu: Ten dzień poświęcony jest Panu, Bogu waszemu, nie smućcież się, ani płaczcie. (Bo płakał wszystek lud, słysząc słowa zakonu.)
• Księga Nehemiasza 8:12 — Tedy odszedł wszystek lud, aby jedli i pili, i aby innym cząstki posyłali. I weselili się bardzo, przeto, że zrozumieli słowa, których i nauczano.
• Księga Nehemiasza 10:28 — Także i inni z ludu: Kapłani, Lewitowie, odźwierni, śpiewacy, Netynejczycy, i wszyscy, którzy się odłączyli od narodów onych ziem do zakonu Bożego, żony ich, synowie ich, i córki ich; wszelki umiejętny i rozumny.
• Księga Nehemiasza 13:7 — A gdym przyszedł do Jeruzalemu, wyrozumiałem to złe, które uczynił Elijasyb kwoli Tobijaszowi, iż mu zbudował gmach w sieniach domu Bożego.
• Księga Ijoba 6:24 — Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.
• Księga Ijoba 6:30 — A iż nie masz w języku mym nieprawości: i nie mamże znać utrapienia mego?
• Księga Ijoba 9:11 — Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.
• Księga Ijoba 11:11 — Albowiem on zna marność ludzką, i widzi nieprawość; a nie miałby tego baczyć?
• Księga Ijoba 13:1 — Oto te wszystkie rzeczy widziało oko moje, słyszało ucho moje, i zrozumiało.
• Księga Ijoba 14:21 — Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.
• Księga Ijoba 15:9 — Cóż ty umiesz, czego my nie wiemy? albo cóż ty rozumiesz, czegobyśmy my nie rozumieli?
• Księga Ijoba 18:2 — Dokądże nie uczynicie końca mowom? pomyślcie pierwej, a potem mówić będziemy.
• Księga Ijoba 23:5 — Dowiedziałbym się, jakoby mi odpowiedział, a zrozumiałbym, coby mi rzekł.
• Księga Ijoba 23:8 — Ale oto, pójdęli wprost, niemasz go; a jeźli nazad, nie dojdę go.
• Księga Ijoba 23:15 — Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.
• Księga Ijoba 26:14 — Oto teć są tylko części dróg jego, lecz i ta trocha niewybadana, cośmy słyszeli o nim, a grzmot wielkiej możności jego któż zrozumie?
• Księga Ijoba 28:23 — Bóg sam rozumie drogę jej, a on wie miejsce jej.
• Księga Ijoba 30:20 — Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.
• Księga Ijoba 31:1 — Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.
• Księga Ijoba 32:8 — Aleć duch, który jest w ludziach, i natchnienie Wszechmogącego daje rozum.
• Księga Ijoba 32:9 — Zacni nie zawsze mądrzy, a starcy nie zawżdy rozumieją sądu.

Pokazano 50 z 170 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H995 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.