H5650 — עבד (‛ebed)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego עבד (‛ebed) — numer Stronga H5650 — występuje w Starym Testamencie 798 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „słudzy”, „sługa”, „sługa mój”, „sługa twój”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

• slave, servant
• slave, servant, man-servant
• subjects
• servants, worshippers (of God)
• servant (in special sense as prophets, Levites etc)
• servant (of Israel)
• servant (as form of address between equals)

Definicja Stronga (ang.)

From H5647; a servant: - X bondage, bondman, [bond-] servant, (man-) servant.

Jak polska interlinia oddaje H5650

• „słudzy” — 73 wystąpienia
• „sługa” — 51 wystąpień
• „sługa mój” — 29 wystąpień
• „sługa twój” — 27 wystąpień
• „jego sługa” — 23 wystąpienia
• „jego pracowników” — 18 wystąpień
• „słudzy twoi” — 16 wystąpień
• „z twoich sług” — 15 wystąpień
• „sług” — 14 wystąpień
• „do sług swoich” — 13 wystąpień
• „twego sługi” — 13 wystąpień
• „A słudzy” — 11 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5650

• 1 Księga Mojżeszowa 9:25 — Przeklęty Chanaan, sługą sług braci swojej będzie.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:26 — Rzekł też: Błogosławiony Pan Bóg Semów, a niech będzie Chanaan sługą ich.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:27 — Niech rozszerzy Bóg Jafeta, i niech mieszka w namieciech Semowych a niech Chanaan sługą ich.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:16 — Który Abramowi dobrze czynił dla niej; i miał Abram owce, i woły, i osły i sługi, i służebnice, i oślice, i wielbłądy.
• 1 Księga Mojżeszowa 14:15 — I rozdzieliwszy się przypadł na nie w nocy, sam i słudzy jego, i poraził je; i gonił je aż do Hoby, która leży po lewej stronie Damaszku.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:3 — I rzekł: Panie mój, jeźlim teraz znalazł łaskę w oczach twoich, nie mijaj, proszę, sługi swego.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:5 — I przyniosą kęs chleba, a posilicie serce wasze; potem odejdziecie, dla tegoście bowiem przyszli do mnie sługi swego. Tedy rzekli: Tak uczyń, jakoś powiedział.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:2 — Oto proszę panowie moi, wstąpcie teraz do domu sługi swego, a bądźcie tu na noc, i umyjcie nogi swe; potem rano wstawszy pójdziecie w drogę waszę. Którzy odpowiedzieli: Bynajmniej; ale na ulicy będziemy nocowali.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:19 — Oto teraz znalazł sługa twój łaskę w oczach twoich, i okazałeś obficie miłosierdzie twoje, któreś uczynił ze mną, zachowawszy duszę moję; aleć ja nie będę mógł ujść na tę górę, by mię snać nie zachwyciło to złe, i umarłbym.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:8 — Tedy Abimelech wstawszy rano, zwołał wszystkich sług swoich, i opowiedział im to wszystko; co usłyszawszy, polękali się mężowie oni bardzo.
• 1 Księga Mojżeszowa 20:14 — Tedy nabrawszy Abimelech owiec, i wołów, i sług, i służebnic, dał Abrahamowi, i wrócił mu Sarę, żonę jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 21:25 — I przymawiał Abraham Abimelechowi o studnią wody, którą mu byli gwałtem odjęli słudzy Abimelechowi.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:2 — Tedy rzekł Abraham do starszego sługi swego w domu swym, który wszystkiem rządził, co miał: Połóż, proszę, rękę twoję pod biodro moje;
• 1 Księga Mojżeszowa 24:5 — Tedy mu rzekł sługa: A jeźliby snać nie chciała niewiasta ona iść ze mną do tej ziemi, mamże odprowadzić syna twego do ziemi, z którejś ty wyszedł?
• 1 Księga Mojżeszowa 24:9 — Podłożył tedy sługa rękę swoję pod biodro Abrahama, pana swego, i przysiągł mu na to.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:10 — I wziął on sługa dziesięć wielbłądów, z wielbłądów pana swego, i poszedł; bo wszystkie dobra pana swego miał w rękach swych; a wstawszy puścił się do Aram Naharaim, do miasta Nachorowego.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:14 — Panienka tedy, do której bym rzekł: Nachyl proszę wiadra twego, że się napiję, a ona by rzekła: Pij, owszem i wielbłądy twoje napoję; ta niech będzie, którąś zgotował słudze twemu Izaakowi; a po tem poznam, żeś uczynił miłosierdzie z panem moim.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:17 — Tedy zabieżał jej on sługa, i rzekł: Daj mi się proszę napić trochę wody z wiadra twego.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:34 — I rzekł: Jam jest sługa Abrahamów;
• 1 Księga Mojżeszowa 24:35 — A Pan ubłogosławił pana mego bardzo, i stał się możnym; bo mu nadał owiec, i wołów, i srebra, i złota, i sług, i służebnic, i wielbłądów, i osłów.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:52 — I stało się, gdy usłyszał sługa Abrahamów słowa ich pokłonił się aż do ziemi Panu.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:53 — Zatem wyjął sługa on naczynia srebrne, i naczynia złote, i szaty, a oddał je Rebece; dał też upominki drogie bratu jej, i matce jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:59 — I puścili Rebekę siostrę swoję, z mamką jej, i sługę Abrahamowego, z mężami jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:61 — Tedy wstawszy Rebeka z dzieweczkami swemi, i wsiadłszy na wielbłądy jechały za onym mężem; i wziął sługa on Rebekę, i odjechał.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:65 — Bo rzekła do sługi: Cóż on za mąż, który idzie przez pole przeciwko nam? I odpowiedział sługa: Ten jest pan mój. A ona wziąwszy rańtuch nakryła się.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:66 — I powiedział on sługa Izaakowi wszystko, co sprawił.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:15 — I wszystkie studnie, które byli wykopali słudzy ojca jego, za dni Abrahama, ojca jego, zasypali Filistyńczycy, i napełnili je ziemią.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:19 — Tedy kopali słudzy Izaakowi w onej dolinie, i znaleźli tam studnią wód żywych.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:24 — I ukazał mu się Pan onejże nocy, mówiąc: Jam jest Bóg Abrahama, ojca twego, nie bój się, bom Ja jest z tobą; i będęć błogosławił, i rozmnożę nasienie twoje, dla Abrahama, sługi mego.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:25 — Tedy tam zbudował ołtarz, i wzywał imienia Pańskiego, i rozbił tam namiot swój, tamże też wykopali słudzy Izaakowi studnię.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:32 — I stało się onegoż dnia, przyszli słudzy Izaakowi, i powiedzieli mu o studni, którą wykopali, mówiąc mu: Znaleźliśmy wodę.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:37 — Odpowiedział Izaak, i rzekł do Ezawa: Otom go panem postanowił nad tobą, i wszystkich braci jego dałem mu za sługi, i zbożem, i winem opatrzyłem go; a tobie cóż teraz mam uczynić, synu mój?
• 1 Księga Mojżeszowa 30:43 — I tak zbogacił się on człowiek bardzo, i miał owiec wiele, i służebnic i sług, i wielbłądów, i osłów.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:4 — I rozkazał im mówiąc: Tak rzeczecie do pana mego Ezawa: To mówi sługa twój Jakób: U Labana byłem gościem, i mieszkałem z nim aż do tego czasu.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:5 — A mam woły i osły, owce, i sługi, i służebnice, a posyłam odpowiedzieć panu memu, żebym znalazł łaskę w oczach twoich.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:10 — Mniejszym jest niż wszystkie zmiłowania, i niż wszystka prawda, którąś uczynił z sługą swym. Albowiem tylko o lasce mojej przeszedłem ten Jordan, a teraz mam dwa hufce.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:16 — I oddał je w ręce sług swoich, każde stado z osobna, i rzekł do sług swoich: Idźcie przede mną, a plac uczyńcie między stadem a między stadem.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:18 — Tedy powiesz: Sługi twego Jakóba jest to upominek, posłany panu memu Ezawowi, a oto, i sam idzie za nami.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:20 — Powiecie mu też: Oto, sługa twój Jakób idzie za nami, mówił bowiem: Ubłagam oblicze jego upominkiem, który idzie przede mną, a potem ujrzę oblicze jego; owa mię snać w łaskę przyjmie.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:5 — Potem podniósłszy ( Ezaw ) oczy swe, ujrzał żony i dzieci, i rzekł: A ci co zacz są, twoiż to? i odpowiedział: Dziatki to są, które Bóg dał z łaski słudze twemu.
• 1 Księga Mojżeszowa 33:14 — Niech w przód proszę jedzie pan mój przed sługą swoim, a ja poprowadzę się z lekka, jako zdąży trzoda, która jest przede mną, i jako nadążą dzieci, aż przyjdę do pana mego do Seir.
• 1 Księga Mojżeszowa 39:17 — I rzekła do niego w te słowa, mówiąc: Wszedł do mnie sługa ten Hebrejczyk, któregoś przywiódł do nas, aby mię zelżył.
• 1 Księga Mojżeszowa 39:19 — I stało się, gdy usłyszał pan jego słowa żony swojej, które rzekła do niego, mówiąc: Tak mi uczynił sługa twój, rozgniewał się bardzo.
• 1 Księga Mojżeszowa 40:20 — I stało się dnia trzeciego, dnia narodzenia Faraonowego, że uczynił ucztę na wszystkie sługi swe, i policzył głowę przełożonego nad podczaszymi, i głowę przełożonego na piekarzami w poczet sług swoich.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:10 — Farao rozgniewawszy się na sługi swe, dał mię był pod straż do domu hetmana żołnierzów, mnie i przełożonego nad piekarzami.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:12 — A był tam z nami młodzieniec Hebrejczyk, sługa hetmana żołnierzów, któremuśmy powiedzieli, i wyłożył nam sny nasze, każdemu według snu jego wyłożył.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:37 — I podobało się to Faraonowi, i wszystkim sługom jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:38 — I rzekł Farao do sług swoich: Izaż znajdziemy podobnego mężowi temu, w którym by był Duch Boży?
• 1 Księga Mojżeszowa 42:10 — A oni mu odpowiedzieli: Nie tak, panie mój; ale słudzy twoi przyszli, aby nakupili żywności.
• 1 Księga Mojżeszowa 42:11 — Wszyscyśmy synowie jednego męża; ludzieśmy szczerzy, a nie są słudzy twoi szpiegami.

Pokazano 50 z 798 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5650 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H5647

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.