H5034 — נבל (nâbêl)

Hebrajski czasownik נבל (nâbêl) — numer Stronga H5034 — występuje w Starym Testamencie 25 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „więdnie”, „i więdnie dala”, „jest blaknięcie”, „powinien zniknąć”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to wilt ; generally to fall away, fail, faint ; figuratively to be foolish or (morally) wicked ; causatively to despise, disgrace: - disgrace, dishonour, lightly esteem, fade (away, -ing), fall (down, -ling, off), do foolishly, come to nought, X surely, make vile, wither.

Jak polska interlinia oddaje H5034

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H5034

Pokazano 21 z 25 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H5034 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.