Księga Nahuma 3
Księga Nahuma, rozdział 3 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (19 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
Księga Nahuma 3 — Biblia Gdańska
1 Biada miastu krwawemu; wszystko kłamstwa i łupiestwa pełne jest, a ździerstwo z niego nie wychodzi.
2 Tam będzie słyszane trzaskanie biczów, i grzmot kół, i tupanie koni, i skakanie wozów.
3 Jezdny dobędzie błyszczącego miecza swego, i lśniącego oszczepa; tam będzie wiele pobitych i wielkie gromady trupów, tak, że nie będzie liczby trupów, a przez ciała pobitych walić się będą:
4 Dla wielkości wszeteczeństw nierządnicy rozkosznej, która się bawiła czarami, a zaprzedawała narody wszeteczeństwami swemi, i ludzi gusłami swemi.
5 Otom Ja przeciwko tobie, mówi Pan zastępów, i odkryję podołek twój na twarz twoję, a okażę narodom sprosność twoję, a królestwom hańbę twoję:
6 I wyrzucę na cię obrzydliwości i zelżę cię, i wystawię cię za dziw,
7 Tak, że ktokolwiek cię ujrzy, oddali się od ciebie i rzecze: Zburzone jest Niniwe, któżby się go użalił? Gdzieżbym szukał tych, którzyby cię cieszyli?
8 Izaliś ty lepsza, niż ludne miasto No, które leżało między rzekami, wodami otoczone będąc; którego wałem było morze, i od morza mur jego?
9 Murzyńska ziemia i Egipt były siłą jego, i narody niezliczone, Putczycy i Lubimczycy, były mu na pomocy;
10 Wszakże i to w zaprowadzenie i w pojmanie przyszło; maluczkie jego na rogach wszystkich ulic roztrącano a o najsławniejszych jego losy miotano, nawet wszyscy przedniejsi jego okowani są w pęta.
11 Takżeć i ty opojona będziesz, i skryć się musisz, i ty szukać będziesz pomocy przeciwko nieprzyjacielowi.
12 Wszystkie twierdze twoje są jako figowe drzewo z owocem rannym, którym gdy kto zatrząśnie, zaraz wpadają w usta tego, co je jeść chce.
13 Oto lud twój są niewiastami w pośród ciebie; nieprzyjaciołom twoim szeroko otworzone będą bramy ziemi twojej, a ogień pożre zawory twoje.
14 Naczerpaj sobie wody do oblężenia, zmacniaj twierdze twoje, wleź w błoto, i depcz glinę, oprawiwszy cegielnicę;
15 Tam cię pożre ogień, wytnie cię miecz, pożre cię jako chrząszcze; zgromadź się jako chrząszcze, zbierz się jako szarańcza.
16 Rozmnożyłeś kupców twoich nad gwiazdy niebieskie; ale jako chrząszcze przypadają i odlatują, tak i ci.
17 Panowie twoi są jako szarańcza, a hetmani twoi jako wielcy chrząszcze, którzy się kładą obozami na płotach czasu zimna, jedno słońce weszło, alić odlatują, i nie znać miejsca ich, gdzie byli.
18 Zdrzemią się pasterze twoi, o królu Assyryjski! leżeć będą sławni twoi; obfitość ludu twego będzie po górach, ale nie będzie, ktoby go zgromadził.
19 Niemasz lekarstwa na ranę twoję, nieuleczona jest plaga twoja; wszyscy, którzy powieść o tobie usłyszą, klaskać będą rękoma nad tobą; bo na kogoż ustawicznie nie przychodziło okrucieństwo twoje?
Komentarz do rozdziału: Księga Nahuma 3
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
Księga Nahuma 3:1
Epifania i Bazylea:
„Biada miastu krwawemu; wszystko kłamstwa i łupiestwa pełne jest, a ździerstwo z niego nie wychodzi” — Obaj Posłannicy i inni słudzy Prawdy ogłaszali i będą ogłaszać: „...biada miastu krwawemu” — antytypowej Niniwie; pełne jest kłamstwa szatańskiego i niesprawiedliwego zdzierstwa popełnianego wobec drugich. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:2
Epifania i Bazylea:
„Tam będzie słyszane trzaskanie biczów, i grzmot kół, i tupanie koni, i skakanie wozów” — Na chrześcijaństwie pozostaje wielka wina za grabienie drugich. Nieprzyjaciele zaś doprowadzą do tego, że chrześcijaństwo będzie słyszało symboliczne hałasy zapowiadające jego zupełne zniszczenie i zniszczenie tych, którzy są związani z jego wybujałymi teoriami oraz pokrewnymi aktywnymi organizacjami. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:3
Epifania i Bazylea:
„Jezdny dobędzie błyszczącego miecza swego, i lśniącego oszczepa; tam będzie wiele pobitych i wielkie gromady trupów, tak, że nie będzie liczby trupów, a przez ciała pobitych walić się będą” — Wodzowie wspomnianych organizacji potrząsają swoją skuteczną najbardziej wypolerowaną bronią i nią zabijają tłumy w całym chrześcijaństwie. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:4
Epifania i Bazylea:
„Dla wielkości wszeteczeństw nierządnicy rozkosznej, która się bawiła czarami, a zaprzedawała narody wszeteczeństwami swemi, i ludzi gusłami swemi” — W związku z licznymi wypadkami symbolicznego cudzołóstwa — unii kościoła z państwem — popełnianego w chrześcijaństwie, szczególnie przez papiestwo, najgorliwszą „panią” szatańskich intryg, przez które ono koronowało i pozbawiało koron władców i mniejszych potentatów oraz symbolicznie „zaprzedawało” rozmaite grupy. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:5
Epifania i Bazylea:
„Otom Ja przeciwko tobie, mówi Pan zastępów, i odkryję podołek twój na twarz twoję, a okażę narodom sprosność twoję, a królestwom hańbę twoję” — Bóg utwierdził się w opozycji do niej i zdecydowaniu ostatecznego zniszczenia papiestwa. W obecnym okresie Epifaniczno-Apokaliptycznym, czasie odkrywania ukrytych rzeczy ciemności, grzeszność i hańba papiestwa będzie oczywista i objawiona powszechnie w narodach. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:6
Epifania i Bazylea:
„I wyrzucę na cię obrzydliwości i zelżę cię, i wystawię cię za dziw” — Jehowa spowoduje, że narody całkowicie wzgardzą antytypową Niniwą, przypisując jej najgorsze rodzaje moralnego brudu i potraktują jako wstrętny spektakl oraz przedmiot pośmiewiska wszystkich (w czasach starożytnych głowę, ręce i nogi osoby postawionej pod pręgierz opinii publicznej przywiązywano do pnia w miejscu publicznym, by każdy mógł wyrazić dezaprobatę, rzucić błotem itd. w niego lub nią). (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:7
Epifania i Bazylea:
„Tak, że ktokolwiek cię ujrzy, oddali się od ciebie i rzecze: Zburzone jest Niniwe, któżby się go użalił? Gdzieżbym szukał tych, którzyby cię cieszyli?” — Ostatecznie postąpią tak wszyscy, którzy zbadają istotę chrześcijaństwa, jego czyny i postępowanie w przeszłości. Odrzucą je i symbolicznie od niego uciekną, zgadzając się z jego rzeczywistym i słusznym zniszczeniem. Będą kwestionować możliwość żałowania go i pocieszania. Raczej będą się cieszyć z jego zniszczenia. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:8
Epifania i Bazylea:
„Izaliś ty lepsza, niż ludne miasto No, które leżało między rzekami, wodami otoczone będąc; którego wałem było morze, i od morza mur jego?” — Jehowa żąda, by antytypową Niniwą odpowiedziała czy ona jest lepsza od wielkich pogańskich narodów obecnego złego świata, obejmujących wielkie liczby ludzi, niespokojne masy ludzkie, w których te narody mają swoją obronę i moc, [No-Amon, starożytne Teby w Egipcie, które zostały zburzone]. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:9
Epifania i Bazylea:
„Murzyńska ziemia i Egipt były siłą jego, i narody niezliczone, Putczycy i Lubimczycy, były mu na pomocy” — Liczne inne, większe bądź mniejsze, podrzędne świeckie narody swoją mocą podtrzymywały owe wielkie narody. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:10
Epifania i Bazylea:
„Wszakże i to w zaprowadzenie i w pojmanie przyszło; maluczkie jego na rogach wszystkich ulic roztrącano a o najsławniejszych jego losy miotano, nawet wszyscy przedniejsi jego okowani są w pęta” — To jednak nie przeszkodziło w zwyciężeniu tych pogańskich narodów i wzięciu do niewoli przez ich wrogów. Ich dobrze zapowiadający się wodzowie zostali publicznie straceni. Wrogowie ich własnymi środkami zniszczyli wielkich wodzów i wzięli ich do niewoli. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:11
Epifania i Bazylea:
„Takżeć i ty opojona będziesz, i skryć się musisz, i ty szukać będziesz pomocy przeciwko nieprzyjacielowi” — Chrześcijaństwo, szczególnie zaś jego wodzowie, upite błędem (porównaj 1:10) w tym dniu Boskiego gniewu usiłuje się ukryć w twierdzach teraźniejszego świata z powodu grożących mu nieprzyjaciół, jego niszczycieli. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:12
Epifania i Bazylea:
„Wszystkie twierdze twoje są jako figowe drzewo z owocem rannym, którym gdy kto zatrząśnie, zaraz wpadają w usta tego, co je jeść chce” — Wszystkie te kryjówki i narody są bardzo słabe. (TP 1984, s. 108)
Księga Nahuma 3:13
Epifania i Bazylea:
„Oto lud twój są niewiastami w pośród ciebie; nieprzyjaciołom twoim szeroko otworzone będą bramy ziemi twojej, a ogień pożre zawory twoje” — Ufortyfikowane wejścia chrześcijaństwa są nieskuteczne, szeroko otwarte dla wrogów, niszczenie ich, jakie już nastąpiło, obejmie także ich solidne umocnienia. (TP 1984, s. 108,109)
Księga Nahuma 3:14
Epifania i Bazylea:
„Naczerpaj sobie wody do oblężenia, zmacniaj twierdze twoje, wleź w błoto, i depcz glinę, oprawiwszy cegielnicę” — Obrońców chrześcijaństwa ostrzega się, że jeśli mają nadzieję przeżycia muszą poczynić przygotowania, obwarować najpotężniejsze warownie i wzmocnić swoje siły, szczególnie tam gdzie są słabe. (TP 1984, s. 109)
Księga Nahuma 3:15
Epifania i Bazylea:
„Tam cię pożre ogień, wytnie cię miecz, pożre cię jako chrząszcze; zgromadź się jako chrząszcze, zbierz się jako szarańcza” — Jednak zniszczenie ich pochłania i pochłonie. Broń zaczepna ich wrogów niszczy ich i zniszczy, trawiąc ich tak jak niszczy się insekty, choćby nawet było ich bardzo dużo, jak roje insektów. (TP 1984, s. 109)
Księga Nahuma 3:16
Epifania i Bazylea:
„Rozmnożyłeś kupców twoich nad gwiazdy niebieskie; ale jako chrząszcze przypadają i odlatują, tak i ci” — Chrześcijaństwo bardzo pomnożyło tych, którzy łączyli się z nim w sprawach duchowych towarów, ale niszczyciele je ograbili i uciekli. (TP 1984, s. 109)
Księga Nahuma 3:17
Epifania i Bazylea:
„Panowie twoi są jako szarańcza, a hetmani twoi jako wielcy chrząszcze, którzy się kładą obozami na płotach czasu zimna, jedno słońce weszło, alić odlatują, i nie znać miejsca ich, gdzie byli” — Jego podrzędni panujący książęta są podobni do szarańczy a ich pomocnicy są wielkimi niszczycielami, którzy w czasach niesprzyjających ukrywają się i swoje zamiary, ale w sprzyjających warunkach są bardziej aktywni i rozpoznawalni. (TP 1984, s. 109)
Księga Nahuma 3:18
Epifania i Bazylea:
„Zdrzemią się pasterze twoi, o królu Assyryjski! leżeć będą sławni twoi; obfitość ludu twego będzie po górach, ale nie będzie, ktoby go zgromadził” — Główni wodzowie kleru chrześcijańskiego są symbolicznie bezczynni i drzemią. Ich najważniejsi poplecznicy są niszczeni i będą zupełnie zniszczeni, zstępując do prochu ziemi (porównaj co wydarzyło się wcześniej — 2Król. 19:35). Ich zwolennicy bywają rozpraszani i będą rozproszeni po królestwach, a nikt ich nie zgromadzi. (TP 1984, s. 109)
Księga Nahuma 3:19
Epifania i Bazylea:
„Niemasz lekarstwa na ranę twoję, nieuleczona jest plaga twoja; wszyscy, którzy powieść o tobie usłyszą, klaskać będą rękoma nad tobą; bo na kogoż ustawicznie nie przychodziło okrucieństwo twoje?” — Nie ma możliwości uleczenia ich wielkiej rany, gdyż jest bolesna. Wszyscy właściwie oświeceni, którzy usłyszą informacje o upadku antytypowej Niniwy będą tym uradowani po tak długim czasie panowania zła i gnębieniu ich przez nią. Któż bowiem nie słyszał o wielkim i długotrwałym praktykowaniu zła przez chrześcijaństwo? (TP 1984, s. 109)
Literatura o rozdziale Księga Nahuma 3
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
Wszystkie rozdziały: Księga Nahuma
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.