Księga Nahuma 2

Księga Nahuma, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (13 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Nahuma 2 — Biblia Gdańska

1 Ciągnie skażyciel przeciw tobie, o Niniwe! opatrz miejsca obronne, wyglądaj na drogę, zmocnij biodra, a bardzo umocnij siłę twoję;

2 Bo Pan odwrócił pychę Jakóbową, jako pychę Izraelową, przeto, że ich wyniszczyli skażyciele, a latorośle ich popsowali.

3 Tarcza mocarzy jego czerwona, rycerstwo jego szarłatem odziane, wozy jego jako pochodnie gorejące iskrzyć się będą w dzień potykania jego, a jodły straszne trząść się będą.

4 Wozy po ulicach grzmieć i po rynku skrzypieć będą; na wejrzeniu będą jako pochodnie, a jako błyskawice biegać będą.

5 Szykuje mocarzy swoich, ale jednak upadną w szyku swym; pospieszy się do murów, jakoby tam zgotowana była obrona.

6 Bramy się przy rzekach otworzą, a kościół się rozpłynie;

7 A Chusab pojmana będąc zawiedziona będzie, a służebnice jej prowadzić ją będą, hucząc jako gołębica a bijąc się w piersi swe.

8 A aczkolwiek Niniwe było jako sadzawka wód od początku swego, wszakże już sami uciekają; a choć kto rzecze: Stójcie, stójcie! wszakże się nikt nie obejrzy.

9 Rozchwyćcież srebro, rozchwyćcież złoto, i niezmierne bogactwa, i cokolwiek najkosztowniejszego ze wszystkich klejnotów drogich.

10 Wyplundrowane i wybrane będzie, owszem, do szczętu spustoszone będzie; serce się rozpłynie, kolano o kolano tłuc się będzie, i boleść na wszystkich biodrach będzie, a oblicza wszystkich poczernieją.

11 Gdzież jest jaskinia lwów, i pastwisko lwiąt? gdzie chodził lew, lew, mówię, i lwica, a nie było nikogo, ktoby je przestraszył.

12 Lew, który dostatkiem chwytał lwiętom swoim i zaduszał dla lwic swoich, który napełniał łupem jaskinie swoje, a obłowem łożyska swoje.

13 Otom Ja przeciwko tobie, mówi Pan zastępów, a popalę na proch wozy twoje, a miecz pożre lwięta twoje; i wykorzenię z ziemi łup twój, a nie będzie więcej słyszany głos posłów twoich.

Komentarz do rozdziału: Księga Nahuma 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Nahuma 2:1

Epifania i Bazylea:

„Ciągnie skażyciel przeciw tobie, o Niniwe! opatrz miejsca obronne, wyglądaj na drogę, zmocnij biodra, a bardzo umocnij siłę twoję” — Obaj Posłannicy oraz inni słudzy Prawdy ogłosili chrześcijaństwu, że ich niszczyciele niedługo znajdą się twarzą w twarz z nim. Wojownicy chrześcijaństwa przygotowali swoje arsenały, są czujni wobec swoich nieprzyjaciół, przygotowali się i wzmocnili swoją władzę siłą. (TP 1984, s. 107)

Księga Nahuma 2:2

Epifania i Bazylea:

„Bo Pan odwrócił pychę Jakóbową, jako pychę Izraelową, przeto, że ich wyniszczyli skażyciele, a latorośle ich popsowali” — Jehowa przy końcu Wieku dla Swego oświeconego ludu odnawia Prawdę i jej Ducha, gdyż antytypowi Asyryjczycy pustoszyli jedno i drugie podczas wieków ciemnoty i po nich, niszcząc jego (ludu Bożego) zbiory. (TP 1984, s. 107)

Księga Nahuma 2:3

Paruzja (C.T. Russell):

„W dzień potykania” — Przygotowania do 1000-lecia.

Epifania i Bazylea:

„Tarcza mocarzy jego czerwona, rycerstwo jego szarłatem odziane, wozy jego jako pochodnie gorejące iskrzyć się będą w dzień potykania jego, a jodły straszne trząść się będą” — Słudzy Prawdy wskazywali jak obronne i inne zapobiegawcze zarządzenia możnych w chrześcijaństwie, jego straszliwych najeźdźców, będą splamione krwią. (TP 1984, s. 107)

Księga Nahuma 2:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Jako pochodnie” — To jest prorocze określenie kolei żelaznej.

Epifania i Bazylea:

„Wozy po ulicach grzmieć i po rynku skrzypieć będą; na wejrzeniu będą jako pochodnie, a jako błyskawice biegać będą” — Jego potężne organizacje na skutek zwiększonej wiedzy i podróżowania przy końcu „czasu końca” w dużym stopniu są oświecone w jego wodzach. Przyniesie to gwałtowne rezultaty wielkim jednostkom w chrześcijaństwie. Organizacje sprzeciwiające się chrześcijaństwu oraz organizacje chrześcijańskie angażują się do gwałtownej bitwy, w której nastąpi wzajemne zderzenie na szerokich arteriach symbolicznego miasta. Organizacje przeciwne chrześcijaństwu posiadają dużo wiedzy umożliwiającej sprzeciwianie się jego błędom i są w stanie szybko rozwinąć front opozycji. (TP 1984, s. 107) [wiersze 3 i 4 często bywały odczytywane jakoby mówiące o lokomotywach i samochodach]. (TP 1984, s. 107) błyskawica w tym tekście ma znaczenie literalne. (TP 1934, s. 51)

Księga Nahuma 2:5

Epifania i Bazylea:

„Szykuje mocarzy swoich, ale jednak upadną w szyku swym; pospieszy się do murów, jakoby tam zgotowana była obrona” — Wodzowie chrześcijaństwa są napominani, by pamiętali o swoich głównych polemizujących wojownikach i ich bronili. Jednak owi wodzowie zachwiali się i będą się chwiać w swym postępowaniu w miarę jak będą z pośpiechem bronić swoich mocnych pozycji i przygotowywać obronę. (TP 1984, s. 107)

Księga Nahuma 2:6

Epifania i Bazylea:

„Bramy się przy rzekach otworzą, a kościół się rozpłynie” — Chrześcijaństwo coraz bardziej traci poparcie, a w jego fortyfikacjach nastąpiła wyrwa. Zostanie ono zupełnie zniszczone, łącznie ze sferą głównych wodzów [oblegający weszli do Niniwy w rezultacie zmiany biegu wód Tygrysa, o czym, gdy się król dowiedział, by umknąć niewoli, zgromadził wszystkich domowników oraz kosztowności paląc wszystkich i siebie na potężnym stosie pogrzebowym w pałacu. Ogień także zniszczył pałac]. (TP 1984, s. 107)

Księga Nahuma 2:7

Epifania i Bazylea:

„A Chusab pojmana będąc zawiedziona będzie, a służebnice jej prowadzić ją będą, hucząc jako gołębica a bijąc się w piersi swe” — Podrzędni wodzowie blisko sprzymierzeni z głównymi wodzami chrześcijaństwa (Chusab [przypuszczalnie królowa Niniwy]) w niektórych wypadkach zostali uwięzieni i będą więzieni wraz ze swymi pomocnikami, którzy będą z boleścią opłakiwać zagładę najważniejszych wodzów. (TP 1984, s. 108)

Księga Nahuma 2:8

Epifania i Bazylea:

„A aczkolwiek Niniwe było jako sadzawka wód od początku swego, wszakże już sami uciekają; a choć kto rzecze: Stójcie, stójcie! wszakże się nikt nie obejrzy” — Chrześcijaństwo zostanie zniszczone z łatwością i całkowicie „biczem gwałtownym ...gdy przechodzić będzie” (Izaj. 8:7,8; 28:15—18) oraz przez jego niszczycieli. Jego obrońcy uciekają i będą uciekać, mimo ciągle powtarzających się upomnień wodzów, by pozostać i bronić chrześcijaństwa. Obrońcy ci jednak nawet się nie obejrzą wstecz z zamiarem powrotu w celach jego obrony. (TP 1984, s. 108)

Księga Nahuma 2:9

Epifania i Bazylea:

„Rozchwyćcież srebro, rozchwyćcież złoto, i niezmierne bogactwa, i cokolwiek najkosztowniejszego ze wszystkich klejnotów drogich” — Niszczyciele chrześcijaństwa są napominani, aby je łupili, aby obnażali je z najcenniejszych bogactw. (TP 1984, s. 108)

Księga Nahuma 2:10

Epifania i Bazylea:

„Wyplundrowane i wybrane będzie, owszem, do szczętu spustoszone będzie; serce się rozpłynie, kolano o kolano tłuc się będzie, i boleść na wszystkich biodrach będzie, a oblicza wszystkich poczernieją” — W wyniku takiego działania ogromne bogactwa chrześcijaństwa zostaną splądrowane, gdy ono będzie obrócone w perzynę. Stosownie do tego ono stanie się puste i wyludnione z mieszkańców, „...serce się rozpłynie” w wielkim udręczeniu, drżeniu i bólu a na twarzach uwidoczni się wielkie przerażenie. (TP 1984, s. 108)

Księga Nahuma 2:11

Epifania i Bazylea:

„Gdzież jest jaskinia lwów, i pastwisko lwiąt? gdzie chodził lew, lew, mówię, i lwica, a nie było nikogo, ktoby je przestraszył” — Wówczas powstanie pytanie: Gdzie jest miejsce zamieszkania papiestwa (lwa) i miejsce zasilania sekciarskich grup protestanckich (lwiąt), gdzie bez obawy uprawiali zło? (TP 1984, s. 108)

Księga Nahuma 2:12

Epifania i Bazylea:

„Lew, który dostatkiem chwytał lwiętom swoim i zaduszał dla lwic swoich, który napełniał łupem jaskinie swoje, a obłowem łożyska swoje” — Papiestwo u szczytu sławy obrazowo brało w niewolę, przywłaszczając sobie i gromadząc wiele łupów dla siebie i symbolicznych córek [systemów]. (TP 1984, s. 108)

Księga Nahuma 2:13

Epifania i Bazylea:

„Otom Ja przeciwko tobie, mówi Pan zastępów, a popalę na proch wozy twoje, a miecz pożre lwięta twoje; i wykorzenię z ziemi łup twój, a nie będzie więcej słyszany głos posłów twoich” — Następnie Jehowa oświadcza, że jest przeciwny papiestwu i całkowicie zniszczy jego organizacje, pozostanie po nim jedynie pamięć. On także zniszczy sekty protestanckie, systemy córek. Papiestwo i jego córki już dłużej nie będą brać do niewoli, przywłaszczać sobie i gromadzić obrazowe łupy. Wypowiedzi papieży i innych posłańców, łącznie z wielkimi napuszonymi słowami, nie będą więcej słyszane. (TP 1984, s. 108)

Literatura o rozdziale Księga Nahuma 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Nahuma

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.