Księga Ezechiela 47

Księga Ezechiela, rozdział 47 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (23 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ezechiela 47 — Biblia Gdańska

1 Potem mię przywiódł ku drzwiom domu, a oto wody wychodziły z pod progu domu na wschód słońca; bo przednia strona domu była na wschód słońca, a wody one schodziły spodkiem po prawej stronie domu po stronie południowej ołtarza.

2 Stamtąd mię wywiódł drogą bramy północnej, i obwiódł mię drogą zewnętrzną do bramy zewnętrznej, drogą, która patrzy na wschód słońca; a oto wody wynikły po prawej stronie.

3 A gdy wychodził on mąż na wschód słońca, w którego ręku była miara, i wymierzył tysiąc łokci, i przewiódł mię przez wodę, przez wodę aż do kostek;

4 Potem wymierzył drugi tysiąc, a przewiódł mię przez wodę, przez wodę aż do kolan; i zaś wymierzył trzeci tysiąc, i przewiódł mię przez wodę aż do biódr.

5 A gdy zaś wymierzył tysiąc, był potok, któregom nie mógł przebrnąć; bo były wezbrały wody, wody, które trzeba było przepłynąć, potok, któregom nie mógł przebrnąć.

6 Tedy rzekł do mnie: Widziałżeś, synu człowieczy? I wywiódł mię, i obrócił mię na brzeg onego potoku.

7 A gdym się obrócił, oto na brzegu onego potoku było drzewo bardzo wielkie po obu stronach;

8 I rzekł do mnie: Te wody wychodzą od Galilei pierwszej, a schodzą po równinie, i wchodzą w morze; a gdy do morza wpadną, uzdrowione bywają wody.

9 I stanie się, że każda dusza żyjąca, która się płaza, gdziekolwiek przyjdą potoki, żyć będzie, i będzie ryb bardzo wiele, przeto, że gdy przyjdą tam one wody, oczerstwieją, i żyć będą wszędy, kędykolwiek przyjdzie ten potok.

10 Stanie się i to, że staną podle niego rybitwi od Engaddy aż do zdroju Eglaim, tam będą rozciągać sieci; ryb będzie bardzo wiele rozmaitego rodzaju, jako ryb morza wielkiego.

11 Błota jego i kałuże jego nie będą uzdrowine, ale soli oddane będą.

12 A nad potokiem wyrośnie na brzegu jego po obu stronach wszelkie drzewo owoce przynoszące, którego liść nie opada, ani owoc jego ustaje, w miesiącach swoich przynosi pierwociny; bo wody jego z świątnicy wychodzą, przetoż owoc jego jest na pokarm, a liście jego na lekarstwo.

13 Tak mówi panujący Pan: Tać jest granica, w której sobie dziedzicznie przywłaszczycie ziemię według dwunastu pokoleń Izraelskich; Józefowi się dostaną dwa sznury.

14 Dziedzicznie, mówię, posiądziecie ją, równie jeden jako drugi, o którą podniosłem rękę moję, że ją dam ojcom waszym; i przypadnie wam ta ziemia w dziedzictwo.

15 Tać jest tedy granica tej ziemi ku stronie północnej, od morza wielkiego, drogą do Hetlonu, kędy wchodzą do Sedad.

16 Emat, Berota, Sybraim, które są między granicą Damaszku i między granicą Emat, wsi pośrednie, które są przy granicy Hawran.

17 A tak będzie granica od morza Chatzar Enon, będzie granica Damaszek, a północna strona na północy, i granica Emat; a toć jest strona północna.

18 A strona wschodnia między Hawran i między Damaszkiem i między Galaad i między ziemią Izraelską przy Jordanie; od tej granicy przy morzu wschodniem mierzyć będziecie; a toć jest strona wschodnia.

19 A strona południowa na południe od Tamar aż do wód poswarków w Kades, od potoku aż do morza wielkiego; a toć jest strona południwoa na południe.

20 Strona zaś zachodnia morze wielkie od granicy aż przeciwko kędy się wchodzi do Emat, tać jest strona zachodnia.

21 A tak rozmierzycie sobie tę ziemię, według pokoleń Izraelskich.

22 A gdy ją rozmierzycie, będzie wam w dziedzictwo, i przychodniom, którzyby mieszkali między wami, którzyby spłodzili synów między wami, bo wam będą jako tu zrodzeni między synami Izraelskimi; z wami dziedziczyć będą między pokoleniami Izraelskiemi.

23 A w któremkolwiek pokoleniu przychodzień przychodniem będzie, tam mu dacie dziedzictwo jego, mówi panujący Pan.

Komentarz do rozdziału: Księga Ezechiela 47

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ezechiela 47:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Potem” — W 1000-leciu. Po zamknięciu drzwi do wysokiego powołania jak pokazano w 44:1.

„Drzwiom domu” — Świątynia, uwielbiony Kościół.

„Wody wychodziły” — "Wyjdą wody żywe z Jeruzalemu". Zach.14:8. "Wody żywota jasne jak kryształ". Obj.22:1. Restytucja i jej błogosławieństwa. "Kto wierzy we mnie, z jego głębi -- jak powiada Pismo -- wypłyną rzeki żywej wody. Jan.7:38.

Księga Ezechiela 47:5

Epifania i Bazylea:

„był potok” — Rzeka (w tym wersecie) przedstawia tu prawdę tysiącletnią wypływającą spod Boskiego i Chrystusowego tronu oraz Chrystusowej i Kościoła Świątyni oraz ołtarza, czyli z czystego Słowa Bożego. (TP 1988, s. 74)

Księga Ezechiela 47:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Ku wschodowi” — Ku Słońcu Sprawiedliwości.

„Wchodzą w morze” — Niespokojne masy ludu.

„Uzdrowione bywają” — Możliwe, że będzie to miało literalne znaczenie, gdy będzie przeprowadzony kanał z morza Śródziemnego do morza Martwego.

Epifania i Bazylea:

„a schodzą po równinie” — Proces restytucji będzie przebiegał pośród tych, którzy będą w procesie umierania - na "równinie", czyli pustyni. (TP 1988, s. 74)

„i wchodzą w morze” — i w stanie śmierci. (TP 1988, s. 74)

Księga Ezechiela 47:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Każda dusza” — Nefesz, istota, dusza.

„Ryb bardzo wiele” — Pochwyconych siecią ewangeliczną.

Epifania i Bazylea:

„gdziekolwiek przyjdą potoki” — Gdziekolwiek to Słowo (Boże; zob. w.5) dociera. (TP 1988, s. 74)

„żyć będzie” — nastąpi uzdrowienie. (TP 1988, s. 74)

„i będzie ryb bardzo wiele, przeto, gdy przyjdą tam one wody, oczerstwieją, i żyć będą wszędy” — Ludzkość będzie żyć i cieszyć się powodzeniem, w miarę jak otrzymywać będzie Słowo Boże i je przyswajać. (TP 1988, s. 74)

Księga Ezechiela 47:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Rybitwi” — Nauczyciele.

Epifania i Bazylea:

„rybitwi... będą rozciągać sieci” — Łowienie wówczas (mój dopisek: w 1000-leciu) będzie bardzo rozległe a antytypiczni rybacy będą mieli dużo miejsca do zarzucania antytypicznych sieci Ewangelii. (TP 1988, s. 74)

„ryb będzie bardzo wiele rozmaitego rodzaju, jako ryb morza wielkiego” — Ostatecznie w Tysiącleciu wszyscy będą się składać z licznych różniących się klas, tak jak one rozwijały się w ciągu wielu wieków i w wielkiej liczbie. (TP 1988, s. 74)

Księga Ezechiela 47:11

Epifania i Bazylea:

„Błota jego i kałuże jego nie będą uzdrowione, ale soli oddane będą” — Jednak będą i tacy, którzy nie przyjmą zasad prawdy i sprawiedliwości i pójdą na wtóra śmierć. (TP 1988, s. 74)

Księga Ezechiela 47:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Którego liść” — Wyobraża Restytucję.

„Ani owoc” — Wyobraża liczne nauki i wzmocnienia fizyczne, umysłowe i moralne.

Epifania i Bazylea:

„wszelkie drzewo owoce przynoszące, którego liść nie opada, ani owoc jego ustaje” — Przedstawiają one (drzewa) Jezusa i Kościół, którzy przy pomocy wielkiej różnorodności Prawdy ("wszelkie drzewo") przyczyniają się do uzdrowienia ludzi przy pomocy Słowa ("owoc przynoszące") i obfitości instrukcji oraz pokarmu dla potrzeb umysłowych, moralnych, fizycznych i religijnych ("ani owoc jego ustaje"), w miarę jak restytucja i, ostatecznie, życie wieczne bywa udzielane ludzkości ("którego liść nie opada"). (TP 1988, s. 74)

Literatura o rozdziale Księga Ezechiela 47

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ezechiela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.