Księga Ezechiela 16

Księga Ezechiela, rozdział 16 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (63 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ezechiela 16 — Biblia Gdańska

1 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

2 Synu człowieczy! oznajmij Jeruzalemowi obrzydliwości jego, i rzecz:

3 Tak mówi panujący Pan do córki Jeruzalemskiej: Obcowanie twoje i ród twój jest z ziemi Chananejskiej; ojciec twój jest Amorejczyk, a matka twoja Hetejka.

4 A narodzenie twoje takie: W dzień, któregoś się urodziła, nie urzniono pępka twego, i wodą cię nie obmyto dla ochędożenia, ani cię solą posolono, ani w pieluchy uwiniono.

5 Nie zlitowało się nad tobą oko, abyć uczyniło jedno z tych, ulitowawszy się ciebie; ale cię porzucono na polu, przeto, żeś była obmierzła w dzień, któregoś się urodziła.

6 A idąc mimo cię, i widząc cię ku podeptaniu podaną we krwi twojej, rzekłem ci: Żyj we krwi twojej; rzekłem ci, mówię: Żyj we krwi twojej.

7 Rozmnożyłem cię na tysiące, jako urodzaj polny, i rozmnożonaś, i stałaś się wielką, a przyszłaś do bardzo wielkiej ozdoby; piersi twoje odęły się, a włosy twoje urosły, chociażeś była naga i odkryta.

8 Prztoż idąc mimo cię, a widząc cię, że oto czas twój, czas miłości, rozciągnąłem podołek mój na cię, i nakryłem nagość twoję, i obowiązałem ci się przysięgą, a wszedłem w przymierze z tobą, mówi panujący Pan, i stałaś się moją.

9 I omyłem cię wodą, a spłukawszy krew twoję z ciebie, pomazałem cię olejkiem;

10 Nadto przyodziałem cię szatą haftowaną, i obułem cię w kosztowne trzewiki, i opasałem cię bisiorem, a przyodziałem cię szatą jedwabną;

11 I przybrałem cię w ochędostwo, a dałem manele na ręce twoje, i łańcuch złoty na szyję twoję;

12 Dałem też naczelnik na czoło twoje, a nausznice na uszy twoje,i koronę ozdobną na głowę twoję;

13 A tak byłaś ozdobiona złotem i srebrem, a odzienie twoje było bisior, i szata jedwabna, i haftowana; jadałaś bułkę i miód, i oliwę, a byłaś nader piękną, i szczęśliwieć się powodziło w królestwie,

14 Tak, że się rozeszła powieść o tobie między narodami dla piękności twojej; boś doskonałą była dla sławy mojej, którąm był włożył na cię, mówi panujący Pan.

15 Aleś ufała w piękności twojej, i płodziłaś nierząd, będąc tak sławną; boś płodziła nierząd z każdym mimo cię idącym, każdy snadnie użył piękności twojej.

16 A nabrwaszy szat swoich naczyniłaś sobie wyżyn rozmaitych farb, a płodziłaś nierząd przy nich, któremu podobny nigdy nie przyjdzie, ani będzie.

17 Nadto nabrawszy klejnotów ozdoby swojej ze złota mego i z srebra mego, którem ci był dał, naczyniłaś sobie obrazów pogłowia męskiego, i płodziłaś z nimi nierząd.

18 Wzięłaś też szaty swe haftowane, a przyodziałaś je, olejek mój i kadzidło moje kładłaś przed nie;

19 Nawet i chleb mój, którem ci dał, bułkę i oliwę, i miód, którymem cię karmił, kładłaś przed nie na wonność przyjemną, i było tak, mówi panujący Pan.

20 Brałaś też synów swoich, i córki swoje, którycheś mi narodziła, a oneś im ofiarowała ku pożarciu; izali to jeszcze małe wszeteczeństwa twoje?

21 Do tego i synóweś moich zabijała, a dawałaś ich, aby ich przenoszono przez ogień im kwoli.

22 Nadto przy wszystkich obrzydliwościach swoich, i wszeteczeństwach swoich nie pamiętałaś na dni młodości twojej, gdyś była nagą i odkrytą, podaną na podeptanie we krwi twojej.

23 Nadto mimo wszystkich onych złości twoich (Biada, biada tobie! mówi panujący Pan.)

24 Zbudowałaś sobie dom nierządny, i wystawiłaś sobie wyżynę w każdej ulicy.

25 Po wszystkich rozstaniach dróg pobudowałaś wyżyny swoje, a uczyniłaś obmierzłą piękność swoję, rozkładając nogi swoje każdemu mimo idącemu, i rozmnożyłaś wszeteczeństwa swoje.

26 Boś nierząd płodziła z synami Egipskimi, sąsiadami twymi wielkich ciał, a rozmnożyłaś wszeteczeństwa twe, abyś mię do gniewu pobudzała.

27 Przetoż otom wyciągnął rękę moję na cię, a uminiejszyłem obroku twego, i podałem cię na wolę nienawidzących cię córek Filistyńskich, które się wstydzą za złe drogi twoje.

28 Nadto płodziłaś nierząd z synami Assyryjskimi, przeto, żeś się nie mogła nasycić, a nierząd płodząc z nimi, i takeś się nie nasyciła.

29 A tak rozmnożyłaś wszeteczeństwo swe w ziemi Chananejskiej i Chaldejskiej, a i tak nie nasyciłaś się.

30 O jako jest zmamione serce twoje! mówi panujący Pan, ponieważ się dopuszczasz tych postępków niewiasty nierządnej i wszetecznej.

31 Budując sobie nierządne domy na rozstaniu każdego gościńca, a wyżynę sobie stawiając w każdej ulicy, owszem pogardzając zapłatą nie jesteś ani jako wszetecznica,

32 Ani jako niewiasta cudzołożąca, która mimo męża swego obcych przypuszcza.

33 Wszystkim wszetecznicom dawają zapłatę; aleś ty dawała zapłatę swoję wszystkim zalotnikom twoim, i dawałaś im upominki, aby chodzili do ciebie zewsząd na wszeteczeństwa z tobą.

34 A tak znajduje się przy tobie przeciwna rzecz od innych niewiast we wszeteczeństwach twoich, ponieważ cię dla wszeteczeństwa nie szukają; ale ty dajesz zapłatę, a nie tobie zapłatę dawają, co się opak dzieje.

35 Przetoż, o wszetecznico! słuchaj słowa Pańskiego.

36 Tak mówi panujący Pan: Dlatego, iż się wylała sprośność twoja, i odkryła się nagość twoja we wszeteczeństwach twoich z zalotnikami twoimi i ze wszystkimi plugawemi bałwanami obrzydliwości twoich, i dla rozlania krwi synów twoich, którycheś im dał a.

37 Przetoż oto Ja zgromadzę wszystkich zalotników twoich, z którymiś obcowała, i wszystkich, którycheś miłowała, ze wszystkimi, coś ich nienawidziała, i zgromadzę ich przeciwko tobie zewsząd, i odkryję nagość twoję przed nimi, aby widzieli wszystkę na gość twoję;

38 I osądzę cię sądem cudzołożnic i krew rozlewających, i podam cię na śmierć gniewu i zapalczywości.

39 Bo cię podam w ręce ich, i zburzą dom twój nierządny, a rozrzucą wyżyny twoje, i zewloką cię z szaty twojej, i pobiorą klejnoty ozdoby twojej, i zostawią cię nagą i odkrytą;

40 I przywiodą na cię gromadę, i ukamionują cię kamieniem, i przebiją cię mieczami swemi;

41 I popalą domy twoje ogniem, a uczynią nad tobą sąd przed oczyma wielu niewiast. A tak uczynię wstręt wszeteczeństwu twemu, i nie będziesz więcej dawała zapłaty.

42 A tak odpocznie sobie gniew mój na tobie, i odstąpi zapalczywość moja od ciebie, i uspokoję się, a nie będę się więcej gniewał.

43 Dlatego, żeś nie pamiętała na dni młodości twojej, aleś mię tem wszystkiem draźniła, przetoż oto i Ja obróciłem drogę twoję na głowę twoję, mówi panujący Pan, tak, że nie będziesz nierządu płodziła, ani jakich obrzydliwości swoich.

44 Oto ktokolwiek przez przypowieści mówi, na cię przypowieści obróci, mówiąc: Jaka matka, taka córka jej.

45 Córką matki twojej jesteś, która sobie zbrzydziła męża swego i dziatki swoje; a siostrą obu sióstr swoich jesteś, które sobie zbrzydziły mężów swoich i dziatki swoje. Matka wasza jest Hetejka, a ojciec wasz Amorejczyk.

46 Ale siostra twoja starsza, która siedzi po lewicy twojej, jest Samaryja i córki jej; a siostra twoja młodsza niż ty, która siedzi po prawicy twojej, jest Sodoma i córki jej.

47 Aczkolwiekeś po drogach ich nie chodziła, aniś według obrzydliwości ich czyniła, obrzydziwszy to sobie jako rzecz małą, przecięś się bardziej niż one popsowała na wszystkich drogach twoich.

48 Jako żyję Ja, mówi panujący Pan, że Sodoma siostra twoja i córki jej nie czyniły, jakoś ty czyniła i córki twoje.

49 Oto ta była nieprawość Sodomy, siostry twojej, pycha, sytość chleba, i obfitość pokoju; co ona mając i córki jej, ręki jednak ubogiego i nędznego nie posilała.

50 Owszem, wyniósłszy się, czyniły obrzydliwość przed obliczem mojem; przetożem je zniósł, jako mi się zdało.

51 Samaryja także ani połowy grzechów twoich nie grzeszyła; boś rozmnożyła obrzydliwości twoje nad nią; a tak usprawiedliwiłaś siostry twoje obrzydliwościami twojemi, któreś czyniła.

52 Ponośże i ty hańbę swoję, którąś przysądziła siostrom swoim, dla grzechów swych, któremiś obrzydliwości czyniła bardziej niż one, sprawiedliwszemić były niżeli ty; i ty, mówię, zawstydź się, a noś na sobie hańbę swoję, gdyżeś usprawiedliwiła sios try twoje.

53 Przywrócęli zaż więźniów ich, to jest, więźniów Sodomy i córek jej, i więźniów Samaryji i córek jej; tedyć też przywiodę pojmanych więźniów twoich w pośrodku ich;

54 Abyś tak nosiła hańbę twoję, a wstydziła się za wszystko, coś czyniła, a tak abyś je ucieszyła.

55 Jeźliżeć siostry twoje, Sodoma i córki jej, wrócą się do pierwszego stanu swego, także Samaryja i córki jej wrócą się do pierwszego stanu swego; tedy się też i ty z córkami swemi nawrócisz do pierwszego stanu swego.

56 Ponieważ Sodoma siostra twoja nie była powieścią w ustach twoich w dzień pychy twojej.

57 Pierwej niż była objawiona złość twoja, jako za czasu oblężenia od córek Syryjskich, i wszystkich, którzy są około nich, córek Filistyńskich, które cię niszczyły ze wszystkich stron.

58 Niecnotę twoję i obrzydliwość twoje ponosisz, mówi Pan.

59 Bo tak mówi panujący Pan: Tak uczynię z tobą, jakoś uczyniła, gdyś wzgardziła przysięgą, i złamała przymierze.

60 Wszakże wspomnę na przymierze moje z tobą, uczynione za dni młodości twojej, i stwierdzę z tobą przymierze wieczne.

61 I wspomnisz na drogi twoje, i zawstydzisz się, gdy przyjmiesz siostry twoje starsze nad cię, i młodsze niż ty, i dam ci je za córki, ale nie według przymierza twego.

62 A tak utwierdzę przymierze moje z tobą, a dowiesz się, żem Ja Pan.

63 Abyś wspomniała, i zawstydziła się, i nie mogła więcej otworzyć ust dla wstydu swego, gdy cię oczyszczę od wszystkiego, coś czyniła, mówi panujący Pan.

Komentarz do rozdziału: Księga Ezechiela 16

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ezechiela 16:37

Epifania i Bazylea:

„nagość” — nagość jest użyta w sposób figuralny, aby przedstawiała grzech i pokazywała jawny stan grzechu. (TP 1925, s. 75)

Księga Ezechiela 16:46

Epifania i Bazylea:

„Ale siostra twoja starsza... jest Samaria i córki jej” — przedstawia północne królestwo składające się z dziesięciu pokoleń i tych którzy mu podlegali. (TP 1984, s. 122)

„a siostra twoje młodsza... Sodoma i córki jej” — przedstawiają naród, oraz jego hołdowników, którzy zostali zniszczeni ogniem, oraz siarką w czasach Lota. (TP 1984, s. 122)

Księga Ezechiela 16:49

Paruzja (C.T. Russell):

„Sytość chleba” — Nowoczesna obfitość może być wykazana w następujących wydarzeniach, np. za ubranie klejnotami jednej sukni $ 1600000, za dwie wazy zapłacono $ 50000, za konia zapłacono $ 350000, za trumnę $ 50000, na pewne przyjęcie gości wydano $ 50000, pogrzeb psa kosztował $ 5000 itp.. Bal wydany przez Bradey-Martin'a kosztował $ 223000.

Księga Ezechiela 16:50

Paruzja (C.T. Russell):

„Jak mi się zdało” — Dla ich własnego dobra i na przykład tym, co po nich będą żyć bezbożnie. Jeżeli ze śmiercią kończy się wszelka sposobność, dlaczego Bóg widział za właściwe ukrócić życie tych ludzi, bez dania im możności zbawienia przez jedyne imię? "Lżej będzie ziemi sodomskiej i gomorskiej w dzień sądu, aniżeli onemu miastu". Mat.10:15.

Księga Ezechiela 16:53

Paruzja (C.T. Russell):

„Pojmanych więźniów” — Wszyscy ci są teraz więźniami śmierci.

Epifania i Bazylea:

„Przywrócęli” — Bóg. (TP 1989, s. 58)

„zaś więźniów ich, to jest więźniów Sodomy i córek jej” — ludzi zniszczonych ogniem i siarką w Sodomie, Gomorze i w innych miastach równin. (TP 1989, s. 58)

„i więźniów Samarii i córek jej” — północne dziesięcioplemienne królestwo. (TP 1989, s. 58)

„przywiodę pojmanych więźniów twoich” — pojmanie tu wspomniane nie jest niczym innym jak pojmaniem przez śmierć, bo owi więźniowie w tym czasie nie żyli. Chrystus przychodzi by otworzyć drzwi grobu i uwolnić więźniów. (Iz.61:1; Zach.9:11). (TP 1984, s. 122) w tym wersecie Bóg obiecuje, że wszyscy oni skorzystają z restytucji. Uwięzienie, o którym tu mowa nie może być żadnym innym jak uwięzieniem w śmierci, ponieważ ci, o których tu mowa wówczas już nie żyli. (TP 1989, s. 58)

Księga Ezechiela 16:54

Epifania i Bazylea:

„Abyś tak nosiła hańbę twoję, a wstydziła się za wszystko, coś uczyniła, a tak abyś je ucieszyła” — królestwo składające się z dwóch pokoleń na skutek większej nieprawości, było pociechą dla innych i w ten sposób zachęcało ich do grzesznego życia, które oczywiście Bóg surowo ganił. (TP 1984, s. 122)

Księga Ezechiela 16:55

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwszego stanu” — W czasie Restytucji.

„Tedy się i ty nawrócisz” — Do podobieństwa i obrazu Bożego.

Epifania i Bazylea:

„wrócą się do pierwszego stanu swego” — wszyscy zostaną odrodzeni, otrzymają doskonałe życie i warunki jakie panowały w Edenie, takie same jak posiadali Adam i Ewa, zanim zgrzeszyli. Odrodzenie to jest możliwe dzięki okupowej ofierze Chrystusa. (TP 1984, s. 122) Jest tu mowa o Restytucji. (TP 1960, s. 105)

Księga Ezechiela 16:58

Epifania i Bazylea:

„Niecnotę twoję i obrzydliwości twoje ponosisz” — dlatego Bóg w swojej sprawiedliwości wymierzył im karę na którą zasłużyli. (TP 1984, s. 122)

Księga Ezechiela 16:59

Epifania i Bazylea:

„gdyś wzgardziła przysięgą i złamała przymierze” — Żydzi wzgardzili przysięgą, którą złożyli na górze Synaj. (TP 1984, s. 122)

Księga Ezechiela 16:60

Epifania i Bazylea:

„Wszakże wspomnę na przymierze moje z tobą, uczynione za dni młodości twojej” — Bóg w tym miejscu obiecuje, że przymierze które zawarł, z narodem żydowskim w okresie jego młodości, gdy zapewnił ich, że uczyni ich królestwem kapłanów (2Moj.19:5,6), chociaż zostało przez nich złamane, Bóg o nim nie zapomniał. (TP 1984)

„i stwierdzę z tobą przymierze wieczne” — Przymierze Nowe. (TP 1989) TP

Księga Ezechiela 16:61

Paruzja (C.T. Russell):

„Zawstydzisz się” — Gdy cały świat zawstydzi się wobec światła Słońca Sprawiedliwości w 1000-leciu.

„Za córki” — "Synowie twoi z daleka przyjdą, a córki twoje przy boku twoim chowane będą". Iz.60:4.

„Nie według przymierza” — Nie według starego, ale według Nowego Przymierza.

Epifania i Bazylea:

„gdy przyjmiesz siostry twoje starsze nad cię i młodsze niż ty” — przyjdą do Izraela, cielesnego nasienia Abrahama, po błogosławieństwa restytucji z odrodzenia. (TP 1984, s. 122)

„i” — w Tysiącleciu. (TP 1989, s. 58)

„dam ci je za córki” — cielesny Izrael nawróci je do Pana i z Jego ręki otrzymają błogosławieństwa restytucji. (TP 1989, s. 58) córki przedstawia klasę pogan. (TP 1960, s. 55) Przez wyrażenie "poganie" rozumiemy te narody, które nie są w pokrewieństwie przymierza z Bogiem. (TP 1960, s. 55)

„ale nie według przymierza twego” — nie według przymierza Zakonu zawartego z Izraelem na górze Synaj. (TP 1984, s. 122)

Księga Ezechiela 16:62

Epifania i Bazylea:

„A tak utwierdzę przymierze moje z tobą” — Bóg zawrze przymierze z cielesnym Izraelem, gdy powróci on do Niego z całego swego serca. (TP 1984, s. 122)

Księga Ezechiela 16:63

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy się oczyszczę” — "Wszystek Izrael będzie zbawiony". Rz.11:26.

„Coś czyniła” — A co było nawet gorsze od tego co czyniła Sodoma.

Epifania i Bazylea:

„Abyś wspomniała, i zawstydziła się, i nie mogła więcej otworzyć ust dla wstydu swego, gdy cię oczyszczę od wszystkiego, coś uczyniła, mówi panujący Pan” — z ustępu tego widzimy, że Sodoma, Samaria i Izrael mają mieć wspólny udział w błogosławieństwach, którymi cała ludzkość będzie obdarzona przez Mesjasza w Tysiącleciu, i że błogosławieństwo to przeznaczone jest nie tylko dla żyjących, ale i dla tych, którzy spoczywają w grobach. (TP 1989, s. 59)

Literatura o rozdziale Księga Ezechiela 16

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ezechiela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.