Księga Ezechiela 37

Księga Ezechiela, rozdział 37 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (28 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ezechiela 37 — Biblia Gdańska

1 Była nademną ręka Pańska, i wywiódł mię Pan w duchu, i postawił mię w pośrodku pola, które było pełne kości;

2 I przewiódł mię przez nie w około a w około, a oto było ich bardzo wiele na onem polu, a oto były bardzo suche.

3 I rzekł do mnie: Synu człowieczy! ożyjąli te kości? I rzekłem: Panujący Panie! ty wiesz.

4 W tem rzekł do mnie: Prorokuj o tych kościach, a mów do nich: Kości suche, słuchajcie słowa Pańskiego!

5 Tak mówi panujący Pan o tych kościach: Oto ja wprowadzę w was ducha, a ożyjecie;

6 A włożę na was żyły, i uczynię, że porośnie na was mięso, i powlekę was skórą, a dam wam ducha, i ożyjecie, i poznacie, żem Ja Pan.

7 Prorokowałem tedy, jako mi rozkazano; i stał się szum, gdym ja prorokował, a oto poruszenie; i przystąpiły kości, kość do kości swojej.

8 I ujrzałem, a oto na nich żyły, i mięso porosło, i powleczone były skórą po wierzchu; ale ducha nie było w nich.

9 I rzekł do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, synu człowieczy! i rzecz do ducha: Tak mówi panujący Pan: Od czterech wiatrów przyjdź, duchu! i natchnij te pobite, a niech ożyją.

10 Prorokowałem tedy jako mi był rozkazał, i wstąpił w nie duch, a ożyły, i stanęły na nogach swoich, wojsko nader bardzo wielkie.

11 I rzekł do mnie: Synu człowieczy! te kości są wszystek dom Izraelski. Oto mówią: Wyschły kości nasze, i zginęła nadzieja nasza, wygładzeni jesteśmy.

12 Dlategoż prorokuj, a mów do nich: Tak mówi panujący Pan: Oto Ja otworzę groby wasze, i wywiodę was z grobów waszych, ludu mój! i przywiodę was do ziemi Izraelskiej!

13 I dowiecie się, żem Ja Pan, gdy Ja otworzę groby wasze, a wywiodę was z grobów waszych, ludu mój!

14 I dam w was ducha mego, a ożyjecie, i dam wam odpocząć w ziemi waszej; i dowiecie się, że Ja Pan mówię to i uczynię, mówi Pan.

15 I stało się słowo Pańskie do mnie, mówiąc:

16 A ty, synu człowieczy! weźmij sobie jedno drewno, i napisz na niem: Judzie i synom Izraelskim, towarzyszom jego. Weźmij też i drugie drewno, a napisz na niem: Józefowi drewnu Efraimowemu, i wszystkiemu domowi Izraelskiemu, towarzyszom jego!

17 I złóż je sobie jedno do drugiego w jedno drewno, aby były jako jedno w ręce twojej.

18 A gdy rzekną do ciebie synowie ludu twego, mówiąc: Izali nam nie oznajmisz, co przez to rozumiesz?

19 Rzeczesz im: Tak mówi panujący Pan: Oto Ja wezmę drewno Józefowe, które jest w ręce Efraimowej i pokolenia Izraelskie, towarzyszów jego, i przyłożę je z nim do drewna Judowego, i uczynię je jednem drewnem, a będą jednem w ręce mojej.

20 A gdy będą one drewna, na których napiszesz, w ręce twojej przed oczyma ich,

21 Tedy rzecz do nich: Tak mówi panujący Pan: Oto Ja wezmę synów Izraelskich z pośrodku tych narodów, do których byli zaszli, i zgromadzę ich zewsząd, a przywiodę ich do ziemi ich;

22 I uczynię ich narodem jednym w ziemi, na górach Izraelskich, i będzie król jeden nad onymi wszystkimi za króla; a nie będą więcej dwa narody, nie rozdzielą się nigdy więcej na dwoje królestw;

23 Nie splugwią się więcej plugawemi bałwanami swemi, i obrzydliwościami swemi, ani jakiemi przestępstwy swemi; i wybawię ich z każdego mieszkania ich, gdzie zgrzeszyli, i oczyszczę ich, i będą ludem moim, a Ja będę Bogiem ich.

24 A sługa mój Dawid będzie królem nad nimi, i pasterza jednego wszyscy mieć będą, aby w sądach moich chodzili, i ustaw moich przestrzegali, i czynili je.

25 I będą mieszkać w onej ziemi, którąm był dał słudze memu Jakóbowi, w której mieszkali ojcowie wasi; będą, mówię, w niej mieszkali oni i synowie ich, i synowie synów ich aż na wieki, a Dawid, sługa mój, będzie książęciem ich na wieki.

26 I uczynię też z nimi przymierze pokoju, a przymierze wieczne będzie z nimi; i osadzę ich i rozmnożę ich, i założę świątnicę moję w pośrodku ich na wieki.

27 I będzie przybytek mój między nimi, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim.

28 I dowiedzą się narody, żem Ja Pan, który poświęcam Izraela, gdy będzie świątnica moja w pośrodku ich na wieki.

Komentarz do rozdziału: Księga Ezechiela 37

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ezechiela 37:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Ręka” — Moc.

„W pośrodku pola” — Figuralnie Dolina Jozefata, która wyobraża śmierć Adama. Wyobraża także niewolę babilońską.

„Pełne kości” — Izrael w niewoli, wszystkie 12 pokoleń.

Księga Ezechiela 37:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Ożyjąli te kości” — Czy jest nadzieja, ażeby rozproszony po świecie Izrael mógł być przyprowadzony do egzystencji narodowej?.

Księga Ezechiela 37:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Wprowadzę ducha” — Ruach, dech żywota, energia życiowa.

Epifania i Bazylea:

„oto Ja wprowadzę w was ducha” — [ruach]; oddech, jako niewidzialna moc. (TP 1985)

Księga Ezechiela 37:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Dam wam ducha” — Ruach.

Księga Ezechiela 37:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Stał się szum” — Zamieszanie spowodowane upadkiem Babilonu i przejęcie władzy przez Medo-Persów, to figuruje przyszły czas ucisku.

Księga Ezechiela 37:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Ale ducha nie było” — Ruach.

Księga Ezechiela 37:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Prorokuj do ducha” — Ruach.

„Od czterech wiatrów” — Ruach.

„Przyjdź duchu” — Ruach.

Epifania i Bazylea:

„przyjdź duchu” — [ruach]; oddech, jako niewidzialna moc. (TP 1985, s. 29)

Księga Ezechiela 37:10

Paruzja (C.T. Russell):

„W nie duch” — Ruach.

Księga Ezechiela 37:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Wygładzeni jesteśmy” — Rozerwani jako pokolenia i całość narodowa.

Księga Ezechiela 37:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Otworzę groby wasze” — Różne prowincje babilońskie, gdzie wasze narodowe nadzieje zostały pogrzebane z powodu niewoli. Wyobraża również różne narody ziemi.

Księga Ezechiela 37:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Gdy” — W 1000-leciu.

Księga Ezechiela 37:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Dam w was ducha” — Ruach.

„W ziemi waszej” — Palestynie.

Księga Ezechiela 37:21

Epifania i Bazylea:

„Tedy rzecz do nich” — Bóg mówi tutaj do proroka, który reprezentuje lud Boży Wieku Ewangelii:-E17'343

„Tak mówi panujący Pan: Oto ja wezmę synów Izraelskich z pośrodku tych narodów” — różnych narodów, wśród których zostali oni rozproszeni w czasie Wieku Ewangelii,-E17'343

„do których zaszli, i zgromadzę ich zewsząd, a przywiodę ich do ziemi ich” — w ten sposób Bóg obiecuje sprowadzić do Palestyny cielesny Izrael i pozwolić mu tam zamieszkać.-E17'343

Księga Ezechiela 37:22

Epifania i Bazylea:

„I uczynię ich narodem jednym w ziemi, na górach Izraelskich, i będzie jeden król nad nimi wszystkimi za króla” — w Tysiącleciu nie będą oni podzieleni na dziesięciopokoleniowe królestwo północy (Izrael) i dwupokoleniowe królestwo południa (Judę), lecz będą jednym królestwem pod jednym królem, większym Synem wielkiego Dawida, Jezusa i uwielbionego Kościoła, którzy za nich poświęcili się na śmierć i w ten sposób uzyskali prawo udzielenia im wspaniałego dziedzictwa Wieku Tysiąclecia;-E17'343 TP

Księga Ezechiela 37:23

Epifania i Bazylea:

„Nie splugawią się więcej” — cielesny Izrael w tym dniu. -E17'343

„plugawymi bałwanami swymi i obrzydliwościami swymi” — słowa te przede wszystkim dotyczą Izraela cielesnego, który zarówno w czasie Wieku Ewangelii, jak i Wieku Żydowskiego był splugawiony pomimo najlepszych wysiłków niektórych jego członków. Nie będą jednak więcej czynić sobie bałwanów z tych rzeczy (z wyjątkiem Boga), które ludzie zwykle stawiają na pierwszym miejscu w swych uczuciach – męża, żony, dzieci, rodziców, przyjaciół, biznesu, różnych kontaktów społecznych. Cieleśni Izraelici dopilnują, by nie czynić już z tego bałwanów ani obrzydliwości -E17'344

„ani żadnymi przestępstwami swymi” — grzechami wobec Przymierza Zakonu oraz grzechami odrzucania proroków i naszego Pana Jezusa Chrystusa; zostaną oczyszczeni od nich wszystkich, a ostatecznie zostaną oczyszczeni od grzechów, które przylgnęły do nich jako istot ludzkich] -E17'344

„i wybawię ich z każdego mieszkania ich, gdzie zgrzeszyli” — Bóg uwolni ich z miejsc na całym świecie, w których znajdowali się w niewoli; wyzwoli Izrael ze wszystkich krajów i warunków, w których grzeszył,-E17'344

„i oczyszczę ich, i będą ludem moim, a Ja będę Bogiem ich” — nasz Niebiański Ojciec w ten sposób ponownie przyjmie ich jako Swój lud w relacji Nowego Przymierza i będzie ich Bogiem w tym znaczeniu, że będą stawiać Go w swym życiu ponad wszystkich innych, a On w warunkach Nowego Przymierza miłosiernie przyjmie ich.-E17'344

Księga Ezechiela 37:24

Paruzja (C.T. Russell):

„Sługa mój Dawid” — Pokolenie Dawida -- Chrystus.

Epifania i Bazylea:

„A sługa mój Dawid będzie królem na ziemi” — Biblia wyjaśnia to bardzo wyraźnie, że gdy Chrystus przyjdzie w Swym Wtórym Adwencie, to będzie miał wszelką moc na niebie i na ziemi i On będzie sprawował rządy, a pierwszą rzeczą, której dokona, będzie całkowite związanie szatana i stopniowe odbieranie mu głosu przez Prawdę zbijającą jego błędy. Jest to ów wielki antytypowy Dawid, który będzie panował na ziemi i będzie Pasterzem wszystkich ludzi, których przyprowadzi z powrotem do Boga. (TP 1983, s. 60) Dawid - Jezus i Kościół. (TP 1984, s. 122) reprezentuje on Chrystusa Głowę i Ciało, który jest sługą Bożym w realizacji Jego wszystkich dobrych planów. Chrystus będzie królem, jakiego Bóg w Nowym Przymierzu ustanowi nad cielesnym Izraelem.-E17'344

„i pasterza jednego wszyscy mieć będą” — uzna On ich za Swe owce i będzie strzegł ich przed wszelkimi wilkami – tymi, którzy chcieliby porwać i rozszarpać ich – i w ten sposób będzie wobec nich niczym prawdziwy pasterz, tak jak w wielu wersetach czytamy o tym, że Pan jest pasterzem tych, którzy przyjmują Go jako takiego;-E17'344

„aby w sądach moich chodzili” — tj. będą postępować zgodnie z Boskimi doktrynami,-E17'344

„i ustaw moich przestrzegali i czynili je” — tj. będą przestrzegać Jego praw i czynić je, przez co będą błogosławieni na miarę swego posłuszeństwa.-E17'344

Źródła: TP 83'60; 84'122;

Księga Ezechiela 37:25

Paruzja (C.T. Russell):

„Dał Jakubowi” — Izraelowi.

Epifania i Bazylea:

„I będą mieszkać w ziemi, którą dałem słudze memu Jakubowi” — tj. będą mieszkać w ziemi Palestyny, którą Bóg dał Jakubowi, jak również Abrahamowi i Izaakowi,-E17'344

„w której mieszkali ojcowie wasi” — Abraham, Izaak i Jakub oraz ich inni przodkowie;-E17'344

„będą, mówię, w niej mieszkali” — pozostaną w tej ziemi; będzie to zarówno miejsce do mieszkania, jak i stan – sfera prawdy i ducha prawdy oraz sfera wierności w harmonii z prawdą.-E17'344

„oni i synowie ich, i synowie synów ich aż na wieki” — tj. wszyscy ci, którzy będą posiadać ich ducha. Wszyscy oni zostaną ponownie zjednoczeni jako jeden naród, Izrael Boga w Wieku Tysiąclecia, pod warunkami Nowego Przymierza. W istocie rzeczy, pod Chrystusem będą oni misjonarzami Boga w nawracaniu całego pogańskiego świata oraz tych odstępczych Żydów, którzy porzucili Przymierze Mojżeszowe oraz obietnice udzielone Abrahamowi przez Boga,-E17'345

„a Dawid, sługa mój” — Chrystus Głowa i Ciało,-E17'345

„będzie księciem ich na wieki” — przez całą wieczność będą uznawać władzę Jezusa i Kościoła jako rządzącą nimi.-E17'345 TP

Księga Ezechiela 37:26

Paruzja (C.T. Russell):

„Założę świątnicę” — Kościół.

Epifania i Bazylea:

„z nimi” — z narodem Izraelskim. (TP 1935, s. 69)

„przymierze pokoju” — Nowe Przymierze. (TP 1935, s. 69) w Tysiącleciu z domem Izraela i Judy zostanie zawarte Nowe Przymierze – (por. Jer. 31:31-34).-E17'345 (TP 1935, s. 69)

„a przymierze wieczne będzie z nimi” — ( Ezech. 16:60);-E17'345 (TP 1935, s. 69)

„i osadzę” — ustanowię.-E17'345 (TP 1935, s. 69)

„i założę świątynię moją” — Jezusa i Kościół.-E17'345 (TP 1935, s. 69)

Księga Ezechiela 37:27

Epifania i Bazylea:

„przybytek mój” — Chrystus i Kościół. (TP 1935, s. 69) uwielbiony Chrystus Głowa i Ciało jako miejsce Boskiego mieszkania, spotykania i błogosławienia ludzi – (Obj. 21:3-5).-E17'345 (TP 1935, s. 69)

„I dowiedzą się narody” — pogańskie,-E17'345 (TP 1935, s. 69)

Literatura o rozdziale Księga Ezechiela 37

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ezechiela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.