Księga Ezechiela 8

Księga Ezechiela, rozdział 8 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Ezechiela 8 — Biblia Gdańska

1 I stało się roku szóstego, piątego dnia, szóstego miesiąca, gdym siedzał w domu swym, a starsi Judzcy siedzieli przedemną, tedy tam przypadła na mię ręka panującego Pana.

2 I widzałem, a oto podobieństwo na wejrzeniu jako ogień; od biódr jego na dół jako ogień, a od biódr jego w górę na wejrzeniu jako blask, i niby prędka światłość.

3 Tedy ściągnąwszy podobieństwo ręki, uchwycił mię za kędzierze głowy mojej, i podniósł mię duch między ziemią i między niebem, a przywiódł mię do Jeruzalemu w widzeniach Bożych, do wejścia bramy wewnętrznej, która patrzy ku północy, gdzie była stolica bałwana do gorliwości i zapalczywości pobudzająca.

4 A oto tam była chwała Boga Izraelskiego na wejrzeniu jako ona, którąm widział na polu.

5 I rzekł do mnie: Synu człowieczy! teraz podnieś oczy swe ku drodze na północy; a tak podniosłem oczy swe ku drodze na północy, a oto na północy był u bramy ołtarzowej on bałwan pobudzający do gorliwości w samem prawie wejściu.

6 Wtem mi rzekł: Synu człowieczy! widziszże ty, co ci czynią, obrzydliwości wielkie, które tu czyni dom Izraelski? tak, że się oddalić muszę od świątnicy mojej; ale obróciwszy się ujrzysz obrzydliwości jeszcze większe.

7 I przywiódł mię do drzwi sieni, gdziem ujrzał, a oto dziura jedna była w ścianie.

8 I rzekł do mnie: Synu człowieczy! przekop teraz tę ścianę: i przekopałem ścianę, a oto drzwi jedne.

9 I rzekł do mnie: Wnijdź, a obacz te złe obrzydliwości, które tu oni czynią.

10 Przetoż wszedłszy ujrzałem, a oto wszelakie podobieństwa płazu, i zwierząt obrzydłych, i wszelakich plugawych bałwanów domu Izraelskiego wyryte były na ścianie wszędy w około.

11 A siedmdziesiąt mężów starszych z domu Izraelskiego, z Jazanijaszem, synem Safanowym, stojącym w pośród nich, stali przed nimi, mając każdy kadzielnicę swoję w ręcę swej, tak, że gęsty obłok kadzenia w górę wstępował.

12 I rzekł do mnie: A widziałżeś, synu człowieczy! co starsi domu Izraelskiego w ciemności czynią, każdy w pokojach swoich malowanych? Bo mówią: Nie widzi nas Pan, opuścił Pan tę ziemię.

13 Znowu rzekł do mnie: Jeszcze obróciwszy się ujrzysz obrzydliwości większe, które oni czynią.

14 I przywiódł mię do wrót bramy domu Pańskiego, która jest na półnpcy, a oto tam niewiasty siedziały, płacząc Tammusa;

15 I rzekł mi: A widziałżeś, synu człowieczy? Ale obróciwszy się ujrzysz jeszcze większe obrzydliwości, niżeli te.

16 Tedy mię wprowadził do wnętrznej sieni domu Pańskiego, a oto u drzwi kościoła Pańskiego między przysionkim i ołtarzem było dwadzieścia i pięć mężów, których tyły były obrócone ku kościołowi Pańskiemu, a twarze ich na wschód, którzy się kłaniali przeciwko wschodowi słońca.

17 I rzekł mi: A widziałżeś, synu człowieczy? Izali to lekka rzecz jest domowi Judzkiemu, czynić takie obrzydliwości, jakie tu czynią? Bo napełniwszy ziemię nieprawością, obrócili się, aby mię draźnili, a oto przykładają latorośl winną do nosów swoich.

18 Przetoż i Ja postąpię z nimi wedłu zapalczywości; oko moje nie sfolguje ani się zmiłuję; i będą wołać do uszów moich głosem wielkim, a nie wysłucham ich.

Komentarz do rozdziału: Księga Ezechiela 8

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Ezechiela 8:1

Epifania i Bazylea:

„starsi Judzcy” — odnosi się do wodzów kościelnictwa w czasie żęcia, szczególnie choć nie wyłącznie w protestantyźmie. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:2

Epifania i Bazylea:

„podobieństwo” — reprezentuje Prawdę Parousii, która umożliwia Kościołowi widzieć sprawy kościelnictwa we właściwym świetle. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Stolica bałwana” — Federacja protestantów, w porozumieniu z papiestwem.

Epifania i Bazylea:

„stolica bałwana do gorliwości i zapalczywości pobudzająca” — symbolizuje teorie wiecznych mąk, sfałszowanie rzeczywistego przekleństwa, które zmazuje ofiara pozafiguralnego ołtarza. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:5

Epifania i Bazylea:

„u bramy ołtarzowej bałwan pobudzający do gorliwości” — bałwan zazdrości postawiony przy ołtarzu symbolizuje splugawienie rzeczywistej ofiary i ołtarza -- śmierć Chrystusa i Jego człowieczeństwa na zmazanie grzechu -- przez znieważenie ich, tj teoria wiecznych mąk usuwa je na bok, a w ten sposób splugawia je. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:8

Epifania i Bazylea:

„Synu człowieczy” — jest przedstawiony prawdziwy Kościół, badający sytuację plugawienia . (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:9

Epifania i Bazylea:

„złe obrzydliwości, które tu oni czynią” — oddawanie czci fałszywym wyznaniom, organizacjom i zarządzeniom Kościelnictwa, które są wychowywane przez kler plugawiący Kościół Boży. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:11

Epifania i Bazylea:

„A siedemdziesiąt mężów starszych” — (fałszywych 70-ciu), kler plugawiący Kościół Boży. (TP 1932, s. 75)

„z Jazanijaszem” — reprezentuje splugawionych wodzów, którzy stracili korony. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:14

Epifania i Bazylea:

„niewiasty siedziały płacząc Tammusa” — jest tu przedstawiony żal jaki odnośne kościoły miały z przyczyn chylenia się do upadku unii kościoła z państwem. (TP 1932, s. 75) Tammus reprezentuje Kościelnictwo. (TP 1932, s. 75) Tamus jest Fenicyjską odmianą Ozyrysa (Nemroda), rzymskiego Adonisa, którego wychowała Wenus, a potem popełniła z nim kazirodztwo (tak jak Semiramida z Nemrodem). Ich bezbożne połączenie jest typem na połączenie się kościoła z państwem, szczególnie, ale nie wyłącznie kościoła rzymsko - katolickiego i państwa papieskiego. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:15

Epifania i Bazylea:

„jeszcze większe obrzydliwości” — czczenie Baala -- żądza władzy i panowania nad ludem Bożym, jak jest to czynione przez kler, szczególnie kler rzymski. (TP 1932, s. 75)

Księga Ezechiela 8:18

Epifania i Bazylea:

„Oto Ja postąpię z nimi według zapalczywości” — kara zaczęła się w wojnie światowej. (TP 1932, s. 75)

Literatura o rozdziale Księga Ezechiela 8

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Ezechiela

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.