H398 — אכל ('âkal)

Hebrajski czasownik אכל ('âkal) — numer Stronga H398 — występuje w Starym Testamencie 809 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „jeść”, „i jeść”, „do jedzenia”, „i jedli”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to eat, devour, burn up, feed
• (Qal)
• to eat (human subject)
• to eat, devour (of beasts and birds)
• to devour, consume (of fire)
• to devour, slay (of sword)
• to devour, consume, destroy (inanimate subjects i.e., pestilence, drought)
• to devour (of oppression)
• (Niphal)
• to be eaten (by men)
• to be devoured, consumed (of fire)
• to be wasted, destroyed (of flesh)
• (Pual)
• to cause to eat, feed with
• to cause to devour
• (Hiphil)
• to feed
• to cause to eat
• (Piel)
• consume

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to eat (literally or figuratively): - X at all, burn up, consume, devour (-er, up), dine, eat (-er, up), feed (with), food, X freely, X in. .. wise (-deed, plenty), (lay) meat, X quite.

Jak polska interlinia oddaje H398

• „jeść” — 75 wystąpień
• „i jeść” — 22 wystąpienia
• „do jedzenia” — 18 wystąpień
• „i jedli” — 16 wystąpień
• „pożarł” — 16 wystąpień
• „pożre” — 14 wystąpień
• „będziecie jeść” — 12 wystąpień
• „który pożre” — 12 wystąpień
• „będziesz jadł” — 11 wystąpień
• „I będziecie jeść” — 11 wystąpień
• „jedli” — 11 wystąpień
• „a oni jedli” — 10 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H398

• 1 Księga Mojżeszowa 2:16 — Tedy rozkazał Pan Bóg człowiekowi, mówiąc: Z każdego drzewa sadu jeść będziesz.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:17 — Ale z drzewa wiadomości dobrego i złego, jeść z niego nie będziesz; albowiem dnia, którego jeść będziesz z niego, śmiercią umrzesz.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:1 — A wąż był chytrzejszy nad wszystkie zwierzęta polne, które był uczynił Pan Bóg; ten rzekł do niewiasty: Także to, że wam Bóg rzekł: Nie będziecie jedli z każdego drzewa sadu tego?
• 1 Księga Mojżeszowa 3:2 — I rzekła niewiasta do węża: Z owocu drzewa sadu tego pożywamy;
• 1 Księga Mojżeszowa 3:3 — Ale z owocu drzewa, które jest w pośród sadu, rzekł Bóg: Nie będziecie jedli z niego, ani się go dotykać będziecie, byście snać nie pomarli.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:5 — Ale wie Bóg, że któregokolwiek dnia z niego jeść będziecie, otworzą się oczy wasze; a będziecie jako bogowie, znający dobre i złe.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:6 — Widząc tedy niewiasta, iż dobre było drzewo ku jedzeniu; a iż było wdzięczne na wejrzeniu, a pożądliwe drzewo dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego, i jadła; dała też i mężowi swemu, który z nią był; i on też jadł.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:11 — I rzekł Bóg: Któż ci pokazał, żeś jest nagim? izaliś nie jadł z drzewa onego, z któregom zakazał tobie, abyś nie jadł?
• 1 Księga Mojżeszowa 3:12 — Tedy rzekł Adam: Niewiasta, którąś mi dał, aby była ze mną, ona mi dała z tego drzewa, i jadłem.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:13 — I rzekł Pan Bóg do niewiasty: Cóżeś to uczyniła? i rzekła niewiasta: Wąż mię zwiódł, i jadłam.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:14 — Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:17 — Zaś rzekł do Adama: Iżeś usłuchał głosu żony twojej, a jadłeś z drzewa tego, o któremem ci przykazał, mówiąc: Nie będziesz jadł z niego; przeklęta będzie ziemia dla ciebie, w pracy z niej pożywać będziesz po wszystkie dni żywota twego.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:18 — A ona ciernie i oset rodzić będzie tobie; i będziesz pożywał ziela polnego.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:19 — W pocie oblicza twego będziesz pożywał chleba, aż się nawrócisz do ziemi, gdyżeś z niej wzięty; boś proch, i w proch się obrócisz.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:22 — Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedzący dobre i złe; tedy wyżeńmy go, by snać nie ściągnął ręki swej, i nie wziął z drzewa żywota, i nie jadł, i żyłby na wieki.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:21 — A ty weźmiesz z sobą wszelkiego pokarmu, który się jeść godzi, a zbierzesz do siebie, i będzie tobie i onym na pokarm.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:4 — Wszakże mięsa z duszą jego, która jest krew jego, jeść nie będziecie.
• 1 Księga Mojżeszowa 14:24 — Okrom tego, co strawili słudzy, i okrom działu mężów, którzy chodzili ze mną, Anera, Eschola, i Mamrego; ci niech wezmą dział swój.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:8 — Wziął też masła i mleka, i cielę, które był nagotował, i postawił przed nie, a sam stał przy nich pod drzewem; i jedli.
• 1 Księga Mojżeszowa 19:3 — Ale on przymuszał ich bardzo, iż się skłonili do niego, i weszli w dom jego; zaczem sprawił im ucztę, i napiekł chleba przaśnego, i jedli.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:33 — I położył przedeń, coby jadł; ale on rzekł: Nie będę jadł, aż pierwej odprawię rzecz swoję. Tedy rzekł Laban: Mówże.
• 1 Księga Mojżeszowa 24:54 — Jedli tedy i pili, on i mężowie, którzy z nim byli, i zostali tam na noc; a rano wstawszy, rzekł: Puśćcie mię do pana mego.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:34 — Tedy Jakób dał Ezawowi chleba, i potrawę z soczewicy, a on jadł i pił, a potem powstawszy odszedł; i pogardził Ezaw pierworodztwem swojem.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:30 — Tedy im sprawił ucztę, a jedli i pili.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:4 — I nagotuj mi potrawy smaczne, w jakich się kocham, i przynieś mi, a będę jadł, abyć błogosławiła dusza moja, pierwej, niż umrę.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:7 — Przynieś mi co z obłowu, a nagotuj mi potrawy smaczne, abym jadł, i błogosławił ci przed obliczem Pańskiem, pierwej, niż umrę.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:10 — I zaniesiesz ojcu twemu, a będzie jadł; dlatego abyć błogosławił, pierwej niż umrze.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:19 — I rzekł Jakób do ojca swego: Jam jest Ezaw, pierworodny twój. Uczyniłem, jakoś mi rozkazał; wstań proszę, siądź, a jedz z obłowu mego, aby mi błogosławiła dusza twoja.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:25 — Zatem rzekł: Podajże mi, żebym jadł z obłowu syna mego, abyć błogosławiła dusza moja. Tedy mu podał, i jadł. Przyniósł mu też wina, i pił.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:31 — Który nagotowawszy potrawy smaczne, przyniósł je ojcu swemu, i mówił do ojca swego: Wstańże ojcze mój, a jedz z obłowu syna twego, aby mi błogosławiła dusza twoja.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:33 — I zląkł się Izaak zlęknieniem bardzo wielkiem, i rzekł: Któż to, a gdzie jest ten, co ułowił zwierzynę, i przyniósł mi? i jadłem ze wszystkiego, pierwej, niżeś ty przyszedł, i błogosławiłem mu, i będzie błogosławionym.
• 1 Księga Mojżeszowa 28:20 — Tedy uczynił Jakób ślub, mówiąc: Jeźliż będzie Bóg ze mną, a strzec mię będzie na tej drodze, którą ja idę, i da mi chleb ku jedzeniu, i odzienie ku obłóczeniu,
• 1 Księga Mojżeszowa 31:15 — Izażeśmy za obce nie były poczytane u niego? Iż nas przedał; i miałże by jeszcze do szczętu zjeść majętność naszę?
• 1 Księga Mojżeszowa 31:38 — Już dwadzieścia lat mieszkałem z tobą; owce twoje i kozy twoje nie pomiatały, a baranów stada twego nie jadałem.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:40 — Bywało to, że we dnie trapiło mię gorąco, a mróz w nocy, tak, że odchadzał sen mój od oczu moich.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:46 — I rzekł Jakób do braci swej: Nazbierajcie kamieni; którzy nanosili kamieni, i uczynili kupę, i jedli tam na onej kupie.
• 1 Księga Mojżeszowa 31:54 — I nabił Jakób bydła na górze, i wezwał braci swej ku jedzeniu chleba. Tedy jedli chleb, i nocowali na onej górze.
• 1 Księga Mojżeszowa 32:32 — Przetoż nie jadają synowie Izraelscy żyły skurczonej, która jest przy stawie biodry, aż do dnia tego, iż był uderzył w staw biodry Jakóbowej, i w żyłę skurczoną.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:20 — Teraz tedy pójdźcie, a zabijmy go, i wrzućmy go w jaką studnią, a rzeczemy: Zły go zwierz pożarł; a tak obaczymy, na co mu wynijdą sny jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:25 — A usiadłszy, aby jedli chleb, podnieśli oczy swe, i ujrzeli, a ono poczet Ismaelitów, idących z Galaad; a wielbłądy ich niosły korzenie, i kadzidło, i myrrę, a szły, aby to zaniosły do Egiptu.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:33 — A poznawszy ją, rzekł: Suknia jest syna mego; zwierz zły pożarł go; koniecznie rozszarpany jest Józef.
• 1 Księga Mojżeszowa 39:6 — Przetoż poruczył wszystko, co miał, w ręce Józefowe, i ni o czem u siebie nie wiedział, tylko o chlebie, którego pożywał. A był Józef pięknej twarzy, i wdzięczny na wejrzeniu.
• 1 Księga Mojżeszowa 40:17 — A w koszu najwyższym były wszelakie potrawy Faraonowe, roboty piekarskiej, a ptactwo jadło je z kosza, który był nad głową moją.
• 1 Księga Mojżeszowa 40:19 — A po trzech dniach odejmie Farao głowę twoję od ciebie, i obwiesi cię na drzewie, a będzie ptactwo jadło ciało twoje z ciebie.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:4 — I pożarły one krowy szpetne na wejrzeniu i chude na ciele, siedem krów pięknych na wejrzeniu i tłustych; zatem ocknął się Farao.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:20 — I pożarły krowy chude i szpetne siedem krów pierwszych tłustych.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:2 — I stało się, gdy strawili onę żywność, którą byli przynieśli z Egiptu, że rzekł do nich ojciec ich: Idźcie znowu, a kupcie nam cokolwiek żywności.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:16 — A ujrzawszy Józef z nimi Benjamina, rzekł do tego, który był sprawcą domu jego: Wprowadź te męże w dom, a zabij bydlę i nagotuj; bo ze mną jeść będą mężowie ci w południe.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:25 — Zatem nagotowali podarek, niż przyszedł Józef w południe; słyszeli bowiem, iż tam mieli jeść chleb.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:32 — I położono jemu osobno, i onym osobno, Egipczanom też, którzy jedli z nim, osobno; bo nie mogą jeść Egipczanie z Hebrejczykami chleba, gdyż to jest obrzydliwością Egipczanom.

Pokazano 50 z 809 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H398 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.