H2416 — חי (chay)

Hebrajski wyraz חי (chay) — numer Stronga H2416 — występuje w Starym Testamencie 501 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „żyje”, „z życia”, „żywych”, „życie”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim):

• living, alive (adjective)
• green (of vegetation)
• flowing, fresh (of water)
• lively, active (of man)
• reviving (of the springtime)
• relatives (noun masculine)
• life (abstract emphatic) (noun masculine)
• life
• sustenance, maintenance
• living thing, animal (noun feminine)
• animal
• life
• appetite
• revival, renewal
• community (noun feminine)

Definicja Stronga (ang.)

From H2421; alive ; hence raw (flesh); fresh (plant, water, year), strong ; also (as noun, especially in the feminine singular and masculine plural) life (or living thing), whether literally or figuratively: - + age, alive, appetite, (wild) beast, company, congregation, life (-time), live (-ly), living (creature, thing), maintenance, + merry, multitude, + (be) old, quick, raw, running, springing, troop.

Jak polska interlinia oddaje H2416

• „żyje” — 67 wystąpień
• „z życia” — 41 wystąpień
• „żywych” — 23 wystąpienia
• „życie” — 14 wystąpień
• „bestia” — 11 wystąpień
• „żywy” — 10 wystąpień
• „w życiu” — 9 wystąpień
• „życia twego” — 9 wystąpień
• „moje życie” — 8 wystąpień
• „w moim życiu” — 7 wystąpień
• „życia” — 7 wystąpień
• „Jako żyję” — 6 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2416

• 1 Księga Mojżeszowa 1:20 — I rzekł Bóg: Niech hojnie wywiodą wody płaz duszy żywiącej; a ptactwo niech lata nad ziemią, pod rozpostarciem niebieskim.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:21 — I stworzył Bóg wieloryby wielkie, i wszelką duszę żywiącą płazającą się, którą hojnie wywiodły wody, według rodzaju ich; i wszelkie ptactwo skrzydlaste, według rodzaju ich; i widział Bóg, że to było dobre.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:24 — Rzekł też Bóg: Niech wyda ziemia duszę żywiącą według rodzaju swego; bydło i płaz, i zwierz ziemski, według rodzaju swego; i stało się tak.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:25 — Uczynił tedy Bóg zwierz ziemski według rodzaju swego; i bydło według rodzaju swego; i wszelki płaz ziemski według rodzaju swego; i widział Bóg, że to było dobre.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:28 — I błogosławił im Bóg, i rzekł do nich Bóg: Rozradzajcie się, i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię; i czyńcie ją sobie poddaną; i panujcie nad rybami morskimi, i nad ptactwem niebieskim, i nad wszelkim zwierzem, który się rusza na ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 1:30 — I wszelkiemu zwierzowi ziemskiemu, i wszystkiemu ptactwu niebieskiemu, i wszelkiej rzeczy ruszającej się na ziemi, w której jest dusza żywiąca; wszelka jarzyna ziela będzie ku pokarmowi; i stało się tak.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:7 — Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:9 — I wywiódł Pan Bóg z ziemi wszelkie drzewo wdzięczne na wejrzeniu, i smaczne ku jedzeniu: i drzewo żywota w pośrodku sadu; i drzewo wiadomości dobrego i złego.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:19 — A gdy stworzył Pan Bóg z ziemi wszelki zwierz polny, i wszelkie ptactwo niebieskie, tedy je przywiódł do Adama, aby obaczył jakoby je nazwać miał; a jakoby nazwał Adam każdą duszę żywiącą, tak aby było imię jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:20 — Tedy dał Adam imiona wszystkiemu bydłu, i ptactwu niebieskiemu, i wszelkiemu zwierzowi polnemu. Lecz Adamowi nie była znaleziona pomoc, która by przy nim była.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:1 — A wąż był chytrzejszy nad wszystkie zwierzęta polne, które był uczynił Pan Bóg; ten rzekł do niewiasty: Także to, że wam Bóg rzekł: Nie będziecie jedli z każdego drzewa sadu tego?
• 1 Księga Mojżeszowa 3:14 — Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:17 — Zaś rzekł do Adama: Iżeś usłuchał głosu żony twojej, a jadłeś z drzewa tego, o któremem ci przykazał, mówiąc: Nie będziesz jadł z niego; przeklęta będzie ziemia dla ciebie, w pracy z niej pożywać będziesz po wszystkie dni żywota twego.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:20 — I nazwał Adam imię żony swej Ewa, iż ona była matką wszystkich żywiących.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:22 — Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedzący dobre i złe; tedy wyżeńmy go, by snać nie ściągnął ręki swej, i nie wziął z drzewa żywota, i nie jadł, i żyłby na wieki.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:24 — A tak wygnał człowieka; i postawił na wschód słońca sadu Eden Cheruby, i miecz płomienisty i obrotny ku strzeżeniu drogi do drzewa żywota.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:17 — A Ja oto, Ja przywiodę potop wód na ziemię, ku wytraceniu wszelkiego ciała, w którem jest duch żywota pod niebem; wszystko, cokolwiek jest na ziemi, pozdycha.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:19 — I ze wszech zwierząt wszelkiego ciała po dwojgu ze wszech, wprowadzisz do korabia, aby żywo zachowane były z tobą, samiec i samica będą.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:11 — Roku sześćsetnego wieku Noego, miesiąca wtórego, siedemnastego dnia tegoż miesiąca, w tenże dzień przerwały się wszystkie źródła przepaści wielkiej, i okna niebieskie otworzyły się.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:14 — Oni, i wszelki zwierz według rodzaju swego, i wszelkie bydlę według rodzaju swego, i wszelka gadzina płazająca się po ziemi, według rodzaju swego, i wszystko latające według rodzaju swego, i wszelki ptak, i wszelka rzecz skrzydlasta.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:15 — A tak weszło do Noego w korab po parze z każdego ciała, w którem był duch żywota.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:21 — Zaginęło tedy wszelkie ciało ruchające się na ziemi, i z ptaków, i z bydła, i z zwierząt, i wszelkiej gadziny płazającej się po ziemi, i wszyscy ludzie.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:22 — Wszystko, którego tchnący duch żywota był w nozdrzach jego, ze wszystkiego, co na suszy było, pomarło.
• 1 Księga Mojżeszowa 8:1 — I wspomniał Bóg na Noego i na wszystkie zwierzęta, i na wszystko bydło, które było z nim w korabiu; i przywiódł Bóg wiatr na ziemię, a zastanowiły się wody.
• 1 Księga Mojżeszowa 8:17 — Wszystkie zwierzęta, które są z tobą, z wszelkiego ciała, z ptastwa i z bydła, i z wszelkiej gadziny, płazającej się po ziemi, wywiedź z sobą, a niech się rozpładzają na ziemi, i niech rosną, i rozmnażają się na ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 8:19 — Wszelkie zwierzę, wszelka gadzina, i wszelkie ptactwo, wszystko co się płaza po ziemi, według rodzajów swoich, wyszły z korabia.
• 1 Księga Mojżeszowa 8:21 — I zawoniał Pan wonności wdzięcznej, i rzekł Pan w sercu swem: Nie będę więcej przeklinał ziemi dla człowieka: albowiem myśl serca człowieczego zła jest od młodości jego, nie zatracę więcej wszystkiego co żyje, jakom teraz uczynił.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:2 — A strach wasz i bojaźń wasza będzie nad wszelkiem zwierzęciem ziemi, i nad wszystkiem ptastwem niebieskiem, i nad wszystkiem, co się rucha na ziemi, i nad wszystkiemi rybami morskiemi: w rękę waszę podane są.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:3 — Wszystko co się rucha, i co żyje, wam będzie na pokarm, jako jarzynę zieloną, dałem wam to wszystko.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:5 — A zaiste krwi waszej, dusz waszych szukać będę, z ręki każdej bestyi szukać jej będę: także z ręki człowieczej, z ręki każdego brata jego będę szukał duszy człowieczej.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:10 — I z każdą duszą żywiącą, która jest z wami: w ptastwie, w bydle, i w każdem zwierzęciu ziemi, które są z wami, ze wszystkich, co wyszły z korabia, aż do każdego zwierzęcia na ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:12 — Tedy rzekł Bóg: To jest znak przymierza, który Ja dawam między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą, która jest z wami, w rodzaje wieczne.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:15 — Że wspomnę na przymierze moje, które jest między mną i między wami, i między każdą duszą żywiącą w każdem ciele; i nie będą więcej wody na potop, ku wytraceniu wszelkiego ciała.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:16 — Będzie tedy łuk on na obłoku, i wejrzę nań, abym wspomniał na przymierze wieczne, między Bogiem i między wszelką duszą żywiącą w każdem ciele, które jest na ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 16:14 — Przetoż nazwała studnią onę studnią żywiącego, widzącego mię; a tać jest między Kades, i między Barad.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:10 — Tedy rzekł Pan: Wrócę się pewnie do ciebie o tymże czasie w rok, a oto, będzie miała syna Sara, żona twoja; a Sara słuchała u drzwi namiotu, które były za nim.
• 1 Księga Mojżeszowa 18:14 — O tymże czasie wrócę do ciebie roku przyszłego, a Sara będzie miała syna.
• 1 Księga Mojżeszowa 23:1 — A żyła Sara sto lat, i dwadzieścia lat, i siedem lat; te są lata żywota Sary.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:6 — A synom założnic, które miał Abraham, dał upominki; i wyprawił je od Izaaka syna swego, jeszcze za żywota swego, ku wschodowi do krainy wschodniej.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:7 — Teć są dni lat żywota Abrahamowego, które przeżył, sto i siedemdziesiąt, i pięć lat.
• 1 Księga Mojżeszowa 25:17 — A było lat żywota Ismaelowego, sto lat, i trzydzieści lat i siedem lat, i zszedł a umarł, i przyłączon jest do ludu swego.
• 1 Księga Mojżeszowa 26:19 — Tedy kopali słudzy Izaakowi w onej dolinie, i znaleźli tam studnią wód żywych.
• 1 Księga Mojżeszowa 27:46 — I rzekła Rebeka do Izaaka: Obmierzł mi żywot mój dla córek Hetejskich; jeźliże i Jakób weźmie sobie żonę z córek Hetejskich, jakie są córki ziemi tej, cóż mi po żywocie?
• 1 Księga Mojżeszowa 37:20 — Teraz tedy pójdźcie, a zabijmy go, i wrzućmy go w jaką studnią, a rzeczemy: Zły go zwierz pożarł; a tak obaczymy, na co mu wynijdą sny jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 37:33 — A poznawszy ją, rzekł: Suknia jest syna mego; zwierz zły pożarł go; koniecznie rozszarpany jest Józef.
• 1 Księga Mojżeszowa 42:15 — Przez to was doświadczę; żywie Farao, nie wynijdziecie stąd, aż mi tu przyjdzie brat wasz młodszy.
• 1 Księga Mojżeszowa 42:16 — Poślijcież jednego z was, aby przywiódł brata waszego, a wy w więzieniu będziecie, ażby były doświadczone słowa wasze, jestli prawda przy was; a jeźli nie, żywie Farao, żeście wy szpiegowie.
• 1 Księga Mojżeszowa 43:7 — I rzekli: Pilnie się pytał on mąż o nas, i o rodzinie naszej, mówiąc: Żywże jeszcze ojciec wasz? macieli jeszcze którego brata? I odpowiedzieliśmy mu według pytania jego; cóżeśmy wiedzieli, że miał mówić: Przywiedźcie mi tu brata waszego?
• 1 Księga Mojżeszowa 43:27 — I pytał ich, jakoby się mieli, i rzekł: Zdrówże jest ojciec wasz stary, o którymeście mi powiadali? Żywże jeszcze?
• 1 Księga Mojżeszowa 43:28 — A oni odpowiedzieli: Zdrówci sługa twój, ojciec nasz, jeszczeć żyw. A schyliwszy się, pokłonili mu się.

Pokazano 50 z 501 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H2416 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H2421

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.