H2199 — זעק (zâ‛aq)

Hebrajski czasownik זעק (zâ‛aq) — numer Stronga H2199 — występuje w Starym Testamencie 73 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „krzyknął”, „i zawołał”, „zawołał”, „a krzyk”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to cry, cry out, call, call for help
• (Qal)
• to call (to one's aid)
• to cry, cry out (in need)
• (Niphal) to be assembled, be called together, be joined together
• (Hiphil)
• to call, call out, call together, summon
• to make a crying, proclaim
• to have a proclamation made
• to call out to, call out at

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to shriek (from anguish or danger); by analogy (as a herald) to announce or convene publicly: - assemble, call (together), (make a) cry (out), come with such a company, gather (together), cause to be proclaimed.

Jak polska interlinia oddaje H2199

• „krzyknął” — 8 wystąpień
• „i zawołał” — 7 wystąpień
• „zawołał” — 4 wystąpienia
• „a krzyk” — 3 wystąpienia
• „będzie płakać” — 2 wystąpienia
• „i płakać” — 2 wystąpienia
• „i wołali” — 2 wystąpienia
• „krzyk” — 2 wystąpienia
• „Wtedy zawołał” — 2 wystąpienia
• „a gdy zadzwoniłem” — 1 wystąpienie
• „a ja wołam” — 1 wystąpienie
• „A oni krzyczeli” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2199

• 2 Księga Mojżeszowa 2:23 — I stało się po niemałym czasie, że umarł król Egipski; i wzdychali, i wołali synowie Izraelscy dla niewoli; a wstąpiło wołanie ich do Boga przed niewolą.
• Księga Jozuego 8:16 — I zwołany jest wszystek lud, który był w mieście, aby je gonili, i gonili Jozuego; i tak uwiedzieni byli od miasta.
• Księga Sędziów 3:9 — Potem wołali synowie Izraelscy do Pana; I wzbudził Pan wybawiciela synom Izraelskim, aby je wybawił, Otonijela, syna Kenezowego, brata Kalebowego młodszego.
• Księga Sędziów 3:15 — Potem wołali synowie Izraelscy do Pana. I wzbudził im Pan wybawiciela, Aoda, syna Gery, syna Jemini, męża ręką prawą niewładającego; i posłali synowie Izraelscy przezeń dar Eglonowi, królowi Moabskiemu.
• Księga Sędziów 4:10 — Zebrał tedy Barak Zabulona i Neftalima do Kades, a wywiódł z sobą dziesięć tysięcy mężów, z którym też szła i Debora.
• Księga Sędziów 4:13 — Przetoż zebrał Sysara wszystkie wozy swoje, dziewięć set wozów żelaznych, i wszystek lud, który miał ze sobą od Haroset pogańskiego aż do rzeki Cyson.
• Księga Sędziów 6:6 — Tedy znędzony był Izrael bardzo od Madyjanitów, i wołali synowie Izraelscy do Pana.
• Księga Sędziów 6:7 — A gdy wołali synowie Izraelscy do Pana z przyczyny Madyjanitów.
• Księga Sędziów 6:34 — Ale Duch Pański przyoblókł Giedeona, który zatrąbiwszy w trąbę zwołał domu Abiezerowego do siebie.
• Księga Sędziów 6:35 — I wyprawił posły do wszystkiego pokolenia Manasesowego, i zebrali się do niego; posły też posłał do Asera, i do Zabulona, i do Neftalima, i zajechali im.
• Księga Sędziów 10:10 — Tedy wołali synowie Izraelscy do Pana, mówiąc: Zgrzeszyliśmy tobie, żeśmy opuścili ciebie, Boga naszego, i służyliśmy Baalom.
• Księga Sędziów 10:14 — Idźcież, a wołajcie do bogów, któreście sobie obrali; oni niechaj was wybawią czasu ucisku waszego.
• Księga Sędziów 12:2 — I rzekł Jefte do nich: Miałem nie mały spór ja i lud mój z syny Ammonowymi, i wzywałem was, a nie wybawiliście mię z rąk ich.
• Księga Sędziów 18:22 — A gdy byli opodal od domu Michasowego, tedy mężowie, którzy mieszkali w domach bliskich domu Michasowego, zebrawszy się gonili syny Dan.
• Księga Sędziów 18:23 — I wołali za synami Dan, którzy obejrzawszy się rzekli do Michasa: Cóż ci, żeś się tak skupił?
• 1 Księga Samuela 4:13 — A gdy przyszedł, oto, Heli siedział na stołku przy drodze wyglądając, bo się serce jego lękało o skrzynię Bożą; a przyszedłszy on mąż, opowiedzał miastu, i krzyczało wszysytko miasto.
• 1 Księga Samuela 5:10 — Odesłali tedy skrzynię Bożą do Akkaronu; a gdy przyszła skrzynia Boża do Akkaronu, krzyczeli Akkarończycy, mówiąc: Przyprowadzono do nas skrzynię Boga Izraelskiego, aby nas wymordowano z ludem naszym.
• 1 Księga Samuela 7:8 — I rzekli synowie Izraelscy do Samuela: Nie przestawaj za nami wołać do Pana, Boga naszego, aby nas wybawił z ręki Filistynów.
• 1 Księga Samuela 7:9 — Przetoż wziął Samuela baranka ssącego jednego, i ofiarował go całego na całopalenie Panu; i wołał Samuel do Pana za Izraelem, a wysłuchał go Pan.
• 1 Księga Samuela 8:18 — I będziecie wołać dnia onego dla króla waszego, którego sobie obierzecie, a nie wysłucha was Pan dnia onego.
• 1 Księga Samuela 12:8 — Gdy zaszedł Jakób do Egiptu, wołali ojcowie wasi do Pana, i posłał Pan Mojżesza i Aarona, którzy wywiedli ojce wasze z Egiptu, a posadzili je na tem miejscu;
• 1 Księga Samuela 12:10 — Ale gdy wołali do Pana, i mówili: Zgrzeszyliśmy, żeśmy opuścili Pana, a służyliśmy Baalom i Astarotowi, przetoż teraz wybaw nas z rąk nieprzyjaciół naszych, a będziemyć służyli:
• 1 Księga Samuela 14:20 — A tak zebrawszy się Saul, i wszystek lud, który był z nim, przyszli, gdzie była bitwa, a oto, każdego miecz był obrócony na towarzysza jego, i była porażka bardzo wielka.
• 1 Księga Samuela 15:10 — Żal mi, żem postanowił Saula za króla; albowiem odwrócił się odemnie, a słowa mego nie wypełnił, i rozgniewał się bardzo Samuel, i wołał do Pana przez całą noc.
• 1 Księga Samuela 28:12 — A widząc niewiasta Samuela, zawołała głosem wielkim, i rzekła niewiasta do Saula, mówiąc: Przeczżeś mię zdradził, gdyżeś ty jest Saul?
• 2 Księga Samuela 13:19 — Tedy posypała Tamar popiołem głowę swą, a pstrą szatę, która była na niej, rozdarła, i włożywszy rękę swą na głowę swoję, poszła, a idąc krzyczała.
• 2 Księga Samuela 19:4 — A król nakrywszy oblicze swoje, wołał głosem wielkim: Synu mój Absalomie, Absalomie, synu mój, synu mój!
• 2 Księga Samuela 19:28 — Albowiem wszyscy z domu ojca mego byliśmy godni śmierci przed królem, panem moim, a przecięś ty posadził sługę twego między tymi, którzy jadają u stołu twego: I cóż jeszcze za sprawiedliwość moja, abym się miał więcej uskarżać na króla?
• 2 Księga Samuela 20:4 — Potem rzekł król do Amazy: Zbierz mi męże Judzkie za trzy dni; ty się też tu staw.
• 2 Księga Samuela 20:5 — A tak poszedł Amaza, aby zebrał lud Judzki; lecz się zabawił nad czas naznaczony, który mu był naznaczył.
• 1 Księga Królewska 22:32 — I stało się, gdy ujrzeli Jozafata hetmani, co byli nad wozami, rzekli: Zaprawdę to król Izraelski; i obrócili się przeciwko niemu, chcąc się z nim potykać; ale Jozafat zawołał.
• 1 Księga Kronik 5:20 — A mieli pomoc przeciwko nim. I podani są w rękę ich Agareńczycy ze wszystkim, co mieli, przeto iż do Boga wołali w bitwie, a on ich wysłuchał, iż ufali w nim.
• 2 Księga Kronik 18:31 — A gdy ujrzeli Jozafata hetmani, co byli nad wozami, rzekli: Król Izraelski jest. I obrócili się przeciw niemu, aby się z nim potykali; ale zawołał Jozafat, a Pan go ratował; i odwrócił ich Bóg od niego.
• 2 Księga Kronik 20:9 — Jeźliby na nas przyszło złe, miecz pomsty, albo powietrze, albo głód, a staniemy przed tym domem, i przed obliczem twojem, gdyż imię twoje jest w domu tym, a zawołamy do ciebie w uciskach naszych, tedy wysłuchasz i wybawisz.
• 2 Księga Kronik 32:20 — Tedy się modlił Ezechyjasz król, i Izajasz prorok, syn Amosa, dla tego, i krzyczeli ku niebu.
• Księga Nehemiasza 9:4 — Zatem stanęli na stopniach Lewitów Jesua i Bani, Kadmiel, Sebanijasz, Bunni, Serebijasz, Bani, Chenani, a wołali głosem wielkim do Pana Boga swego.
• Księga Nehemiasza 9:28 — Wtem, gdy trochę odpoczęli, znowu czynili złość przed twarzą twoją; przetoż opuściłeś ich w ręce nieprzyjaciół ich, aby panowali nad nimi. Lecz gdy się znowu nawrócili, a wołali do ciebie, tyś ich z nieba wysłuchał, i wybawiłeś ich według litości twoich przez wiele czasów.
• Księga Estery 4:1 — A Mardocheusz, dowiedziawszy się wszystkiego, co się było stało, rozdarł szaty swe, i oblekł się w wór, a posypawszy się popiołem, wyszedł w pośród miasta, i wołał głosem wielkim i żałośnym.
• Księga Ijoba 31:38 — Jeźliż przeciw mnie ziemia moja wołała, a jeźliże z nią społem zagony jej płakały;
• Księga Ijoba 35:9 — Z mnóstwa uciśnionych, którzy do tego przywiedzieni są; aby narzekali i wołali dla ramienia mocarzów,
• Księga Psalmów 22:6 — Do ciebie wołali, a wybawieni są; w tobie nadzieję mieli, a nie byli pohańbieni.
• Księga Psalmów 107:13 — A gdy wołali do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawiał ich.
• Księga Psalmów 107:19 — Gdy wołają do Pana w utrapieniu swojem, z ucisków ich wybawia ich.
• Księga Psalmów 142:2 — Głosem moim do Pana wołam; głosem moim Panu się modlę.
• Księga Psalmów 142:6 — Panie! do ciebie wołam, mówiąc: Tyś nadzieja moja, tyś dział mój w ziemi żyjących.
• Księga Izajasza 14:31 — Kwilże bramo! krzycz miasto! jużeś się rozpłynęła wszystka ty ziemio Filistyńska; bo od północy ogień przyjdzie, a nie będzie, coby stronił od pocztów jego.
• Księga Izajasza 15:4 — I będzie wołał Hesebon i Eleale, aż w Jahas słyszany będzie głos ich; owszem i zbrojni Moabscy narzekać będą, a dusza każdego z nich porzewniać sobie będzie, mówiąc:
• Księga Izajasza 15:5 — Serce moje ryczy nad Moabem i nad twierdzami jego, aż słyszeć w Zoar, jako jałowica trzyletnia; bo drogą Luchytską z płaczem pójdzie, a na drodze Choronaim krzyk jako w porażce podniosą;
• Księga Izajasza 26:17 — Jako brzemienna, gdy się przybliża ku rodzeniu, boleje i woła w boleściach swoich, takeśmy byli przed obliczem twojem, Panie!
• Księga Izajasza 30:19 — Bo lud na Syonie i w Jeruzalemie będzie mieszkać; płakać więcej nie będziesz. Zapewne zlituje się nad tobą na głos wołania twego (Pan), a skoro usłyszy, ozwieć się.

Pokazano 50 z 73 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H2199 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.