H1697 — דּבר (dâbâr)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego דּבר (dâbâr) — numer Stronga H1697 — występuje w Starym Testamencie 1439 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „słowo”, „wyrazy”, „aktów”, „słowa”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

speech, word, speaking, thing
speech
saying, utterance
word, words
business, occupation, acts, matter, case, something, manner

Definicja Stronga (ang.)

From H1696; a word ; by implication a matter (as spoken of) of thing ; adverbially a cause: - act, advice, affair, answer, X any such (thing), + because of, book, business, care, case, cause, certain rate, + chronicles, commandment, X commune (-ication), + concern [-ing], + confer, counsel, + dearth, decree, deed, X disease, due, duty, effect, + eloquent, errand, [evil favoured-] ness, + glory, + harm, hurt, + iniquity, + judgment, language, + lying, manner, matter, message, [no] thing, oracle, X ought, X parts, + pertaining, + please, portion, + power, promise, provision, purpose, question, rate, reason, report, request, X (as hast) said, sake, saying, sentence, + sign, + so, some [uncleanness], somewhat to say, + song, speech, X spoken, talk, task, + that, X there done, thing (concerning), thought, + thus, tidings, what [-soever], + wherewith, which, word, work.

Jak polska interlinia oddaje H1697

„słowo” — 122 wystąpienia
„wyrazy” — 48 wystąpień
„aktów” — 44 wystąpienia
„słowa” — 44 wystąpienia
„to coś” — 39 wystąpień
„sprawa” — 36 wystąpień
„z kronik” — 30 wystąpień
„te słowa” — 24 wystąpienia
„wszystkie słowa” — 23 wystąpienia
„te rzeczy” — 20 wystąpień
„moje słowa” — 19 wystąpień
„Jego słowo” — 17 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1697

1 Księga Mojżeszowa 11:1 — A była wszystka ziemia jednego języka, i jednej mowy.
1 Księga Mojżeszowa 12:17 — Ale uderzył Pan Faraona plagami wielkiemi, i dom jego dla Sarai, żony Abramowej.
1 Księga Mojżeszowa 15:1 — Po tem wszystkiem stało się słowo Pańskie do Abrama w widzeniu, mówiąc: Nie bój się Abramie, jam tarczą twoją, i nagrodą twoją obfitą wielce.
1 Księga Mojżeszowa 15:4 — A oto słowo Pańskie stało się do niego mówiąc: Nie będzie ten dziedzicem twoim; lecz który wynijdzie z żywota twego, ten będzie dziedzicem twoim.
1 Księga Mojżeszowa 18:14 — O tymże czasie wrócę do ciebie roku przyszłego, a Sara będzie miała syna.
1 Księga Mojżeszowa 18:25 — Niech to nie będzie u ciebie, abyś uczynić miał rzecz takową, i zabił sprawiedliwego z niezbożnym, a żeby był sprawiedliwy, jako niezbożny. Niech to nie będzie u ciebie. Izali Sędzia wszystkiej ziemi nie uczyni sprawiedliwości?
1 Księga Mojżeszowa 19:8 — Oto teraz mam dwie córki, które nie poznały męża; wywiodę je teraz do was, a czyńcie z niemi, co się wam podoba, tylko mężom tym nic nie czyńcie; bo dlatego weszli pod cień dachu mego.
1 Księga Mojżeszowa 19:21 — Tedy rzekł do niego: Oto, i wtem wysłuchałem cię, abym nie wywrócił miasta tego, o któremeś mówił.
1 Księga Mojżeszowa 19:22 — Śpieszże się a uchodź tam, bo nie będę mógł nic uczynić, aż ty tam dojdziesz; przetoż nazwane jest imię miasta onego Zoar.
1 Księga Mojżeszowa 20:8 — Tedy Abimelech wstawszy rano, zwołał wszystkich sług swoich, i opowiedział im to wszystko; co usłyszawszy, polękali się mężowie oni bardzo.
1 Księga Mojżeszowa 20:10 — I rzekł po wtóre Abimelech do Abrahama: Cóżeś upatrywał, żeś tę rzecz uczynił?
1 Księga Mojżeszowa 20:11 — I odpowiedział Abraham: Myśliłem sobie: Podobno nie masz bojaźni Bożej na tem miejscu, i zabiją mię dla żony mojej.
1 Księga Mojżeszowa 20:18 — Zawarł bowiem był Pan cale każdy żywot domu Abimelechowego dla Sary, żony Abrahamowej.
1 Księga Mojżeszowa 21:11 — Ale się to bardzo nie podobało w oczach Abrahamowych, dla syna jego.
1 Księga Mojżeszowa 21:26 — I rzekł Abimelech: Nie wiem kto by to uczynił, nawet i tyś mi nie oznajmił, i jam nie słyszał o tem dopiero dziś.
1 Księga Mojżeszowa 22:1 — To gdy się stało, kusił Bóg Abrahama, i rzekł do niego: Abrahamie! A on odpowiedział: Owom ja.
1 Księga Mojżeszowa 22:16 — Przez siebie samego przysiągłem, mówi Pan: Ponieważeś to uczynił, a nie sfolgowałeś synowi twemu, jedynemu twemu;
1 Księga Mojżeszowa 22:20 — I stało się potem, iż oznajmiono Abrahamowi, mówiąc: Oto narodziła i Melcha synów Nachorowi, bratu twemu.
1 Księga Mojżeszowa 24:9 — Podłożył tedy sługa rękę swoję pod biodro Abrahama, pana swego, i przysiągł mu na to.
1 Księga Mojżeszowa 24:28 — Bieżała tedy dzieweczka, i oznajmiła w domu matki swej, jako się co stało.
1 Księga Mojżeszowa 24:30 — Bo ujrzawszy nausznicę, i manele na ręku siostry swej, i usłyszawszy słowa Rebeki, siostry swej, mówiącej: Tak mówił do mnie ten mąż; przyszedł do onego męża, a oto, on stał przy wielbłądach u studni.
1 Księga Mojżeszowa 24:33 — I położył przedeń, coby jadł; ale on rzekł: Nie będę jadł, aż pierwej odprawię rzecz swoję. Tedy rzekł Laban: Mówże.
1 Księga Mojżeszowa 24:50 — Tedy odpowiedział Laban i Batuel, mówiąc: Od Pana ta rzecz wyszła; my tobie w niczem przeczyć nie możemy.
1 Księga Mojżeszowa 24:52 — I stało się, gdy usłyszał sługa Abrahamów słowa ich pokłonił się aż do ziemi Panu.
1 Księga Mojżeszowa 24:66 — I powiedział on sługa Izaakowi wszystko, co sprawił.
1 Księga Mojżeszowa 27:34 — A usłyszawszy Ezaw słowa ojca swego, zawołał głosem wielkiem, i był żałością wielką zjęty, i rzekł ojcu swemu: Błogosławże też i mnie, ojcze mój.
1 Księga Mojżeszowa 27:42 — I oznajmiono Rebece słowa Ezawa, syna jej starszego, która posławszy, wezwała Jakóba, syna swego młodszego, i rzekła do niego: Oto Ezaw, brat twój, cieszy się tem, iż cię zabije.
1 Księga Mojżeszowa 29:13 — A gdy usłyszał Laban wieść o Jakóbie, synu siostry swojej, wybieżał przeciwko niemu, i obłapił go, a pocałowawszy, wwiódł do domu swego. A on Labanowi powiedział o wszystkiem.
1 Księga Mojżeszowa 30:31 — I rzekł: Cóżci mam dać? I odpowiedział Jakób: Nie dasz mi nic; ale jeźli to uczynisz coć powiem, tedy się wrócę, a będę pasł i strzegł bydła twego.
1 Księga Mojżeszowa 30:34 — Tedy rzekł Laban: Oby się stało według słowa twego!
1 Księga Mojżeszowa 31:1 — Potem gdy usłyszał Jakób słowa synów Labanowych mówiących: Pobrał Jakób wszystko, co miał ojciec nasz, i z tego, co było ojca naszego, tej wszystkiej zacności dostał.
1 Księga Mojżeszowa 32:19 — Także też rozkazał drugiemu, i trzeciemu, i wszystkim idącym za temi stady, mówiąc: Temiż słowy mówcie do Ezawa, gdy go potkacie.
1 Księga Mojżeszowa 34:14 — I rzekli im: Nie możemy tej rzeczy uczynić, abyśmy mieli dać siostrę naszę mężowi nieobrzezanemu; bo to obrzydła rzecz u nas.
1 Księga Mojżeszowa 34:18 — I podobała się ta rzecz ich Hemorowi i Sychemowi, synowi Hemorowemu.
1 Księga Mojżeszowa 34:19 — Tedy nie odkładał on młodzieniec długo tej rzeczy, bo się był rozmiłował córki Jakóbowej; a on był ze wszech najzacniejszy w domu ojca swego.
1 Księga Mojżeszowa 37:8 — I odpowiedzieli mu bracia jego: Izali królować będziesz nad nami? i panować nam będziesz? stądże go jeszcze mieli w większej nienawiści, dla snów jego, i dla słów jego.
1 Księga Mojżeszowa 37:11 — I nienawidzili go bracia jego; ale ojciec jego pilnie uważał tę rzecz.
1 Księga Mojżeszowa 37:14 — Rzekł mu tedy: Idźże teraz, a dowiedz się, jako się mają bracia twoi, i co się dzieje z trzodami, i dasz mi znać. Wysłał go tedy z doliny Hebron, i przyszedł do Sychem.
1 Księga Mojżeszowa 39:7 — I stało się potem, iż obróciła żona pana jego oczy swoje na Józefa, i rzekła: Śpij ze mną.
1 Księga Mojżeszowa 39:17 — I rzekła do niego w te słowa, mówiąc: Wszedł do mnie sługa ten Hebrejczyk, któregoś przywiódł do nas, aby mię zelżył.
1 Księga Mojżeszowa 39:19 — I stało się, gdy usłyszał pan jego słowa żony swojej, które rzekła do niego, mówiąc: Tak mi uczynił sługa twój, rozgniewał się bardzo.
1 Księga Mojżeszowa 40:1 — I stało się potem, że coś przewinęli podczaszy króla Egipskiego, i piekarz przeciw panu swemu, królowi Egipskiemu.
1 Księga Mojżeszowa 41:28 — A toć jest, com powiedział Faraonowi; co Bóg będzie czynił, ukazał Faraonowi.
1 Księga Mojżeszowa 41:32 — A iż się po dwa kroć śnił sen Faraonowi, znaczy, że to pewna rzecz od Boga, i pospiesza Bóg wykonać ją.
1 Księga Mojżeszowa 41:37 — I podobało się to Faraonowi, i wszystkim sługom jego.
1 Księga Mojżeszowa 42:16 — Poślijcież jednego z was, aby przywiódł brata waszego, a wy w więzieniu będziecie, ażby były doświadczone słowa wasze, jestli prawda przy was; a jeźli nie, żywie Farao, żeście wy szpiegowie.
1 Księga Mojżeszowa 42:20 — A brata waszego młodszego przywiedźcie do mnie, a sprawdzą się słowa wasze, i nie pomrzecie. I uczynili tak.
1 Księga Mojżeszowa 43:7 — I rzekli: Pilnie się pytał on mąż o nas, i o rodzinie naszej, mówiąc: Żywże jeszcze ojciec wasz? macieli jeszcze którego brata? I odpowiedzieliśmy mu według pytania jego; cóżeśmy wiedzieli, że miał mówić: Przywiedźcie mi tu brata waszego?
1 Księga Mojżeszowa 43:18 — Bali się tedy mężowie oni, gdy byli wprowadzeni w dom Józefów, i mówili: Dla onychci to pieniędzy, które pierwej włożono było do worów naszych, wprowadzeni tu jesteśmy, aby potwarz na nas zwaliwszy targnął się na nas, a pobrał w niewolą nas i osły nasze.
1 Księga Mojżeszowa 44:2 — Kubek też mój, kubek srebrny, włóż na wierzch woru młodszego z pieniędzmi za zboże jego; i uczynił według słów Józefowych, jako mu rozkazał.

Pokazano 50 z 1439 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1697 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H1696

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.