G4892 — συνέδριον (sunedrion)

Grecki rzeczownik rodzaju nijakiego συνέδριον (sunedrion) — numer Stronga G4892 — występuje w Nowym Testamencie 22 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „sanhedrynu”, „sanhedryn”, „sanhedrynie”, „sanhedrynowi”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju nijakiego:

any assembly (especially of magistrates, judges, ambassadors), whether convened to deliberate or pass judgment
any session or assembly or people deliberating or adjudicating
the Sanhedrin, the great council at Jerusalem, consisting of the seventy one members, viz. scribes, elders, prominent members of the high priestly families and the high priest, the president of the assembly. The most important causes were brought before this tribunal, inasmuch as the Roman rulers of Judaea had left to it the power of trying such cases, and also of pronouncing sentence of death, with the limitation that a capital sentence pronounced by the Sanhedrin was not valid unless it was confirmed by the Roman procurator.
a smaller tribunal or council which every Jewish town had for the decision of less important cases.

Definicja Stronga (ang.)

Neuter of a presumed derivative of a compound of G4862 and the base of G1476; a joint session, that is, (specifically) the Jewish Sanhedrim ; by analogy a subordinate tribunal: - council.

Jak polska interlinia oddaje G4892

„sanhedrynu” — 6 wystąpień
„sanhedryn” — 5 wystąpień
„sanhedrynie” — 4 wystąpienia
„sanhedrynowi” — 3 wystąpienia
„sanhedrynem” — 2 wystąpienia
„sanhedrynów” — 2 wystąpienia

Gdzie występuje G4892

Ewangelia Mateusza 5:22 — Ale ja wam powiadam: Iż każdy, kto się gniewa na brata swego bez przyczyny, będzie winien sądu; a ktokolwiek rzecze bratu swemu: Racha; będzie winien rady, a ktokolwiek rzecze: Błaźnie! będzie winien ognia piekielnego.
Ewangelia Mateusza 10:17 — A strzeżcie się ludzi; albowiem was będą wydawać do rady, i w zgromadzeniach swoich was biczować będą.
Ewangelia Mateusza 26:59 — Ale przedniejsi kapłani i starsi, i wszelka rada szukali fałszywego świadectwa przeciwko Jezusowi, aby go na śmierć wydali.
Ewangelia Marka 13:9 — A toć początki boleści. Lecz wy strzeżcie samych siebie; boć was podawać będą przed rady i do zgromadzenia, będą was bić, a przed starostami i królmi dla mnie stawać będziecie na świadectwo przeciwko nim.
Ewangelia Marka 14:55 — Ale przedniejsi kapłani, i wszystka rada szukali przeciwko Jezusowi świadectwa, aby go na śmierć wydali; wszakże nie znaleźli.
Ewangelia Marka 15:1 — A zaraz rano naradziwszy się przedniejsi kapłani z starszymi i z nauczonymi w Piśmie i ze wszystką radą, związali Jezusa, i wiedli go, i podali Piłatowi.
Ewangelia Łukasza 22:66 — A gdy był dzień, zeszli się starsi z ludu i najwyżsi kapłani i nauczeni w Piśmie, a przywiedli go do rady swojej.
Ewangelia Jana 11:47 — Tedy się zebrali przedniejsi kapłani i Faryzeuszowie w radę, i mówili: Cóż uczynimy? Albowiem ten człowiek wiele cudów czyni.
Dzieje Apostolskie 4:15 — A rozkazawszy im precz ustąpić z rady, radzili się między sobą,
Dzieje Apostolskie 5:21 — Tedy oni usłyszawszy to, weszli na świtaniu do kościoła i uczyli. A przyszedłszy najwyższy kapłan i którzy z nim byli, zwołali radę i wszystkie starsze synów Izraelskich, i posłali do więzienia, aby byli przywiedzieni.
Dzieje Apostolskie 5:27 — A przywiódłszy je, stawili je przed radą; i pytał ich najwyższy kapłan, mówiąc:
Dzieje Apostolskie 5:34 — Tedy powstawszy w radzie niektóry Faryzeusz, imieniem Gamalijel, nauczyciel zakonny, zacny u wszystkiego ludu, rozkazał, aby na małą chwilę precz wywiedziono Apostoły;
Dzieje Apostolskie 5:41 — A tak oni szli od obliczności onej rady, radując się, iż się stali godnymi odnosić zelżywość dla imienia Jezusowego.
Dzieje Apostolskie 6:12 — A tak wzruszyli lud i starszych, i nauczonych w Piśmie; a powstawszy, porwali go i przywiedli do rady.
Dzieje Apostolskie 6:15 — A patrząc na niego pilnie oni wszyscy, którzy siedzieli w radzie, widzieli oblicze jego jako oblicze anielskie.
Dzieje Apostolskie 22:30 — A tak nazajutrz chcąc się pewnie dowiedzieć tego, o co by był oskarżony od Żydów, uwolnił go od onych związek i rozkazał się zejść przedniejszym kapłanom i wszystkiej radzie ich, a wywiódłszy Pawła, stawił go przed nimi.
Dzieje Apostolskie 23:1 — A Paweł pilnie patrząc na onę radę rzekł: Mężowie bracia! ja ze wszystkiego sumienia dobrego chodziłem przed Bogiem aż do dnia tego.
Dzieje Apostolskie 23:6 — A poznawszy Paweł, że ich jedna część była Saduceuszów a druga Faryzeuszów, zawołał w onej radzie: Mężowie bracia! jam jest Faryzeusz, syn Faryzeusza: o nadzieję i o powstanie umarłych mię tu dziś sądzą.
Dzieje Apostolskie 23:15 — Przetoż wy teraz dajcie znać hetmanowi z pozwoleniem wszystkiej rady, aby go jutro do was wywiódł, jakobyście się chcieli dostateczniej wywiedzieć o sprawach jego, a my, pierwej niż tu przyjdzie, jesteśmy gotowi go zabić.
Dzieje Apostolskie 23:20 — A on rzekł: Postanowili Żydowie prosić cię, abyś jutro wywiódł Pawła przed radę, jakoby się chcieli co dostateczniejszego wywiedzieć o nim.
Dzieje Apostolskie 23:28 — A chcąc wiedzieć przyczynę, dla której by nań skarżyli, wywiodłem go przed ich radę;
Dzieje Apostolskie 24:20 — Albo niechaj ci sami powiedzą, jeźli we mnie znaleźli jaką nieprawość, gdym stał przed radą;

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.