H7999 — שׁלם (shâlam)

Hebrajski czasownik שׁלם (shâlam) — numer Stronga H7999 — występuje w Starym Testamencie 116 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „oddam”, „i zapłacić”, „nagroda”, „winien”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to be in a covenant of peace, be at peace
(Qal)
to be at peace
peaceful one (participle)
(Pual) one in covenant of peace (participle)
(Hiphil)
to make peace with
to cause to be at peace
(Hophal) to live in peace
to be complete, be sound
(Qal)
to be complete, be finished, be ended
to be sound, be uninjured
(Piel)
to complete, finish
to make safe
to make whole or good, restore, make compensation
to make good, pay
to requite, recompense, reward
(Pual)
to be performed
to be repaid, be requited
(Hiphil)
to complete, perform
to make an end of

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to be safe (in mind, body or estate); figuratively to be (causatively make) completed ; by implication to be friendly ; by extension to reciprocate (in various applications): - make amends, (make an) end, finish, full, give again, make good, (re-) pay (again), (make) (to) (be at) peace (-able), that is perfect, perform, (make) prosper (-ous), recompense, render, requite, make restitution, restore, reward, X surely.

Jak polska interlinia oddaje H7999

„oddam” — 5 wystąpień
„i zapłacić” — 3 wystąpienia
„nagroda” — 3 wystąpienia
„winien” — 3 wystąpienia
„Dasz się kres” — 2 wystąpienia
„płacić” — 2 wystąpienia
„podaje to dobry” — 2 wystąpienia
„powinien nagradzać” — 2 wystąpienia
„została zakończona” — 2 wystąpienia
„zrobili pokój” — 2 wystąpienia
„a Ja nagródź” — 1 wystąpienie
„A jeśli uczyni to spokoju” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H7999

1 Księga Mojżeszowa 44:4 — Wyszedłszy tedy z miasta, gdy nie daleko byli, rzekł Józef do tego, który był sprawcą domu jego: Wstań, goń te męże, a dogoniwszy ich, mów do nich: Czemuście oddali złe za dobre?
2 Księga Mojżeszowa 21:34 — Pan onej studni odda zapłatę, i nagrodzi panu ich, a co zdechło, jego będzie.
2 Księga Mojżeszowa 21:36 — Ale jeźliby to było wiadomo, że on wół bódł przedtem, a nie miał go pod strażą pan jego, koniecznie odda wołu za wołu, a zdechłego sobie weźmie.
2 Księga Mojżeszowa 22:1 — Jeźliby kto ukradł wołu albo owcę, i zabiłby je, albo je sprzedał, pięć wołów wróci za jednego wołu, a cztery owce za jedną owcę,
2 Księga Mojżeszowa 22:3 — Jeźliby to po wejściu słońca uczynił, krwi winien będzie, koniecznie wróci; a jeźli nie ma, sprzedany będzie za złodziejstwo swoje.
2 Księga Mojżeszowa 22:4 — Jeźli znaleziona będzie w ręku jego rzecz kradziona, bądź wół, bądź osieł, bądź owca, jeszcze żywe, we dwójnasób wróci.
2 Księga Mojżeszowa 22:5 — Gdyby wypasł kto pole, albo winnicę, i puściłby bydlę swoje, aby się pasło na polu cudzem: z najlepszego urodzaju pola swego, i z najlepszego urodzaju winnicy swej nagrodzi.
2 Księga Mojżeszowa 22:6 — Jeźliby wyszedł ogień, a trafiłby na ciernie, i spaliłby stóg, albo stojące zboże, albo pole samo, koniecznie nagrodzi ten, co zapalił, co zgorzało.
2 Księga Mojżeszowa 22:7 — Gdyby kto dał bliźniemu swemu srebro, albo naczynie do schowania, a to by ukradziono było z domu onego człowieka: jeźliby znaleziony był złodziej, wróci dwojako.
2 Księga Mojżeszowa 22:9 — O każdą rzecz, o którą by był spór, o wołu, o osła, o owcę, o szatę, o każdą, rzecz zgubioną, gdyby kto rzekł, że to jest moje, przed sędziów przyjdzie sprawa obydwu; kogo winnym znajdą sędziowie, nagrodzi w dwójnasób bliźniemu swemu.
2 Księga Mojżeszowa 22:11 — Przysięga Pańska będzie między obiema, że nie ściągnął ręki swej na rzecz bliźniego swego: i przyjmie pan onej rzeczy przysięgę, a on nie będzie nagradzał.
2 Księga Mojżeszowa 22:12 — A jeźliby mu to kradzieżą wzięto, nagrodzi panu rzeczy onej.
2 Księga Mojżeszowa 22:13 — Jeźliby od zwierza rozszarpane było, postawi rozszarpane za świadka, a rozszarpanego nie nagrodzi.
2 Księga Mojżeszowa 22:14 — Gdyby też kto pożyczył bydlęcia od bliźniego swego, a okaleczałoby, albo zdechło w niebytności pana jego, koniecznie nagrodzi.
2 Księga Mojżeszowa 22:15 — Jeźliby pan jego był przy nim, nie będzie nagradzał; a jeźliby najęte było, najem tylko zapłaci.
3 Księga Mojżeszowa 5:16 — A to, coby wziął z poświęconych rzeczy, wróci, i piątą część nadto przyda i odda kapłanowi; a kapłan go oczyści przez barana ofiary za grzech, a będzie mu odpuszczono.
3 Księga Mojżeszowa 6:5 — Albo też o cobykolwiek fałszywie przysiągł: tedy wróci to całe, i piątą część do tego przyda temu, czyje było to; wróci w dzień ofiary za grzech swój.
3 Księga Mojżeszowa 24:18 — A jeźliby kto zabił bydlę wróci inne bydlę za bydlę.
3 Księga Mojżeszowa 24:21 — Kto by zabił bydlę, wróci insze; ale kto by zabił człowieka, umrze.
5 Księga Mojżeszowa 7:10 — A oddający tym, którzy go mają w nienawiści, każdemu w twarz jego, aby go wytracił; nie omieszka temu, który go ma w nienawiści, w twarz jego odda mu.
5 Księga Mojżeszowa 20:12 — Ale jeźli nie uczyni pokoju z tobą, lecz podniesie przeciw tobie wojnę, oblężesz je.
5 Księga Mojżeszowa 23:21 — Jeźlibyś ślubował ślub Panu, Bogu twemu, nie omieszkiwajże oddawać go; bo koniecznie upomni się go Pan, Bóg twój, od ciebie, a będzie na tobie grzech.
5 Księga Mojżeszowa 32:41 — Jeźli zaostrzę błyszczący się miecz swój, i porwie sąd ręka moja, oddam pomstę nieprzyjaciołom moim, i tym, którzy mię nienawidzą, nagrodzę.
Księga Jozuego 10:1 — A gdy usłyszał Adonisedek, król Jerozolimski, iż wziął Jozue Haj, i zburzył je, (bo jako uczynił Jerychowi i królowi jego, tak uczynił Hajowi i królowi jego,) a iż uczynili pokój obywatele Gabaon z Izraelem, i mieszkają w pośrodku ich;
Księga Jozuego 10:4 — Przyjedźcie do mnie, a dajcie mi pomoc, abyśmy pobili Gabaonity, którzy uczynili pokój z Jozuem, i z syny Izraelskimi.
Księga Jozuego 11:19 — A nie było miasta, które by pokój uczyniło z syny Izraelskimi, oprócz Hewejczyków, którzy mieszkali w Gabaon; wszystkie insze wzięli przez wojnę.
Księga Sędziów 1:7 — Tedy rzekł Adonibezek: Siedmdziesiąt królów z palcami wielkiemi obciętemi u rąk swych i u nóg swych, zbierali odrobiny pod stołem moim; jakom czynił, tak mi oddał Bóg. I przywiedli go do Jeruzalemu, i tamże umarł.
Księga Rut 2:12 — Niechżeć odda Pan uczynek twój, i niech będzie zapłata twoja doskonała od Pana, Boga Izraelskiego, gdyżeś przyszła, abyś nadzieję miała pod skrzydłami jego.
1 Księga Samuela 24:20 — Izaż znalazłszy kto nieprzyjaciela swego, wypuści go na drogę dobrą? niechajżeć Pan dobrem odda za to, coś mi dziś uczynił.
2 Księga Samuela 3:39 — A ja dziś jako nowy, i dopiero pomazany król; ci zasię mężowie, synowie Sarwii, srożsi są niżli ja; niechże odda Pan czyniącemu złe według złości jego.
2 Księga Samuela 10:19 — A gdy ujrzeli wszyscy królowie, hołdownicy Hadadezerowi, iż porażeni byli od Izraela, uczynili pokój z Izraelem, i służyli im; i bali się Syryjczycy dawać pomocy na potem synom Ammonowym.
2 Księga Samuela 12:6 — Owcę tę nagrodzi czworako, przeto iż to uczynił, a nie żałował go.
2 Księga Samuela 15:7 — I stało się po czterdziestu latach, że rzekł Absalom do króla: Niech idę proszę, a oddam ślub mój w Hebronie, którym poślubił Panu.
2 Księga Samuela 20:19 — Jam jest jedno miasto z spokojnych i wiernych w Izraelu, a ty szukasz, abyś zatracił miasto i matkę w Izraelu; przeczże chcesz zburzyć dziedzictwo Pańskie?
1 Księga Królewska 7:51 — A tak dokonana jest wszystka robota, którą sprawił król Salomon do domu Pańskiego. I wniósł tam Salomon rzeczy, które był poświęcił Dawid, ojciec jego, srebro i złoto, i naczynia, i włożył do skarbu domu Pańskiego.
1 Księga Królewska 9:25 — I ofiarował Salomon trzy kroć na każdy rok całopalenia a spokojne ofiary na ołtarzu, który był zbudował Panu; ale kadził na onym ołtarzu, który był przed Panem, gdy dokonał domu.
1 Księga Królewska 22:45 — Uczynił też pokój Jozafat z królem Izraelskim.
2 Księga Królewska 4:7 — Potem ona przyszedłszy, oznajmiła to mężowi Bożemu, który do niej rzekł: Idźże sprzedaj tę oliwę, a oddaj pożyczalnikowi twemu, a ty i synowie twoi żywcie się ostatkiem.
2 Księga Królewska 9:26 — Zaiste krwi Nabota, i krwi synów jego, którąm widział wczoraj, rzekł Pan, pomszczę się nad tobą na tem polu. Pan to rzekł: przetoż teraz weźmij go, a porzuć go na polu według słowa Pańskiego.
1 Księga Kronik 19:19 — Przetoż gdy ujrzeli słudzy Hadarezerowi, iż byli porażeni od Izraela, uczynili pokój z Dawidem, i służyli mu. I nie chcieli napotem Syryjczycy dawać pomocy synom Ammonowym.
2 Księga Kronik 5:1 — A tak dokończona jest wszystka robota, którą sprawił Salomon do domu Pańskiego, i wniósł tam Salomon rzeczy, które był poświęcił Dawid ojciec jego: srebro, i złoto, i wszystkie naczynia włożył do skarbów domu Bożego.
Księga Nehemiasza 6:15 — A tak dokonany jest on mur dwudziestego i piątego dnia miesiąca Elul, pięćdziesiątego i drugiego dnia.
Księga Ijoba 5:23 — Bo z kamieniem polnym będzie przymierze twoje, a okrutny zwierz polny spokojnym ci się stawi.
Księga Ijoba 8:6 — Jeźli będziesz czystym i szczerym; tedyć pewnie ocuci dla ciebie, i spokojne uczyni mieszkanie sprawiedliwości twojej.
Księga Ijoba 9:4 — Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?
Księga Ijoba 21:19 — Bo Bóg chowa synom jego pomstę jego; nadgradza mu, aby to poczuł.
Księga Ijoba 21:31 — Któż mu oznajmi w oczy drogę jego? a to, co czynił, kto mu odpłaci?
Księga Ijoba 22:21 — Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.
Księga Ijoba 22:27 — Będziesz mu się modlił, a wysłucha cię, i śluby twoje oddasz mu.
Księga Ijoba 23:14 — Bo on wykona, co postanowił o mnie, a takowych przykładów dosyć jest u niego.

Pokazano 50 z 116 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H7999 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.