H2778 — חרף (châraph)

Hebrajski czasownik חרף (châraph) — numer Stronga H2778 — występuje w Starym Testamencie 38 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „do wyrzucenia”, „Kogo Czyś wyrzucał”, „mu, że reproacheth”, „reproacheth”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

to reproach, taunt, blaspheme, defy, jeopardise, rail, upbraid
(Qal) to reproach
(Piel) to reproach, defy, taunt
(Qal) to winter, spend harvest time, remain in harvest time
(Niphal) to acquire, be betrothed

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to pull off, that is, (by implication) to expose (as by stripping); specifically to betroth (as if a surrender); figuratively to carp at, that is, defame ; denominatively (from H2779) to spend the winter: - betroth, blaspheme, defy, jeopard, rail, reproach, upbraid.

Jak polska interlinia oddaje H2778

„do wyrzucenia” — 3 wystąpienia
„Kogo Czyś wyrzucał” — 2 wystąpienia
„mu, że reproacheth” — 2 wystąpienia
„reproacheth” — 2 wystąpienia
„zarzut” — 2 wystąpienia
„aby mogli zarzucić” — 1 wystąpienie
„A gdy on przeciwstawił” — 1 wystąpienie
„Ale kiedy przeciwstawił” — 1 wystąpienie
„bo nie wyrzucał” — 1 wystąpienie
„czymże oni zarzucali” — 1 wystąpienie
„Czyś wyrzucał” — 1 wystąpienie
„i bluźnili” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2778

3 Księga Mojżeszowa 19:20 — Jeźliby mąż spał z niewiastą, i obcował z nią, a ona będąc niewolnicą, byłaby mężowi poślubiona, a nie byłaby okupiona, ani wolnością darowana, oboje będą karani; ale nie na gardle, ponieważ nie była wolno puszczoną.
Księga Sędziów 5:18 — Zabulon jest lud, który wydał duszę swą na śmierć, także i Neftalim, a to na wysokich polach.
Księga Sędziów 8:15 — A przyszedłszy do mężów Sokot, rzekł: Otóż Zebeę i Salmana, którymiście mi urągali, mówiąc: Izali moc Zeby i Salmana jest w rękach twoich, abyśmy mieli dać mężom twoim spracowanym chleba?
1 Księga Samuela 17:10 — Jam dziś urągał hufom Izraelskim; dajcie mi męża, a niech czyni ze mną pojedynkiem.
1 Księga Samuela 17:25 — I mówili mężowie Izraelscy: A widzieliżeście tego męża, który wyszedł? Bo wyszedł, aby urągał Izraelowi, ale ktoby go zabił, ubogaci go król bogactwy wielkiemi, i córkę mu swoję da, a dom ojca jego uczyni wolnym w Izraelu.
1 Księga Samuela 17:26 — Tedy Dawid rzekł do mężów, którzy z nim stali, mówiąc: Co dadzą mężowi, któryby zabił tego Filistyńczyka, a odjął pohańbienie od Izraela? Bo cóż to za Filistyńczyk nieobrzezany, że urąga wojskom Boga żyjącego?
1 Księga Samuela 17:36 — I lwa i niedźwiedzia zabił sługa twój; tedyć też będzie i ten Filistyńczyk nieobrzezany, jako jeden z tych, gdyż urągał wojskom Boga żyjącego.
1 Księga Samuela 17:45 — Tedy rzekł Dawid do Filistyna: Ty idziesz do mnie z mieczem i z oszczepem, i z tarczą, a ja idę do ciebie w imieniu Pana zastępów, Boga wojsk Izraelskich, któremuś urągał.
2 Księga Samuela 21:21 — Ten gdy urągał Izraelowi, zabił go Jonatan, syn Samaa, brata Dawidowego.
2 Księga Samuela 23:9 — A po nim był Eleazar, syn Dodona, syna Ahohowego, między trzema mocarzami, którzy byli z Dawidem; a sromotnie lżyli Filistyny, którzy się byli zebrali ku bitwie, gdy byli odciągnęli mężowie Izraelscy.
2 Księga Królewska 19:4 — Oby usłyszał Pan, Bóg twój, wszystkie słowa Rabsacesowe, którego przysłał król Assyryjski, pan jego, urągać Bogu żywemu! aby się pomścił onych słów, które słyszał Pan, Bóg twój. Przetoż uczyń modlitwę za te ostatki, które się znajdują.
2 Księga Królewska 19:16 — Nakłońże, Panie! ucha twojego, a usłysz; otwórz, Panie! oczy twoje, a obacz; usłysz słowa Sennacheryba, który przysłał hańbić ciebie, Boga żywego.
2 Księga Królewska 19:22 — Kogożeś hańbił, i kogo bluźnił? przeciwko komużeś podniósł głos, a wyniosłeś ku górze oczy swoje? przeciw Świętemu Izraelskiemu.
2 Księga Królewska 19:23 — Przez posły twoje hańbiłeś Pana mego, i rzekłeś: W mnóstwie wozów moich wstąpiłem na wysokie góry, i na strony Libańskie, i podrąbię wysokie cedry jego, i wyborne jodły jego, i przyjdę aż do ostatnich przybytków jego, do lasów, i wybornych ról jego.
1 Księga Kronik 20:7 — Ten gdy urągał Izraelowi, zabił go Jonatan, syn Samaja, brata Dawidowego.
2 Księga Kronik 32:17 — Listy też pisał, urągając Panu, Bogu Izraelskiemu, a mówiąc przeciwko niemu temi słowy: Jako bogowie narodów ziemskich nie wyrwali ludu swego z ręki mojej,tak nie wyrwie Bóg Ezechyjaszowy ludu swego z ręki mojej.
Księga Nehemiasza 6:13 — Przeto bowiem przenajęty był, abym się uląkł, i tak uczynił, i zgrzeszył, ażeby mi to u nich było na złe imię, czemby mi urągali.
Księga Ijoba 27:6 — Sprawiedliwości mojej trzymać się będę, a nie puszczę się jej; nie zawstydzi mię serce moje, pókim żyw.
Księga Psalmów 44:17 — Dla głosu tego, który mię sromoci i potwarza, dla nieprzyjaciela, i tego, który się mści.
Księga Psalmów 55:13 — Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;
Księga Psalmów 57:4 — On pośle z nieba, i wybawi mię od pohańbienia tego, który mię chce pochłonąć. Sela. Pośle mi Bóg miłosierdzie swoje i prawdę swą.
Księga Psalmów 69:10 — Przeto, że gorliwość domu twego zżarła mię, a urąganie urągających tobie przypadło na mię.
Księga Psalmów 74:10 — Dokądże, o Boże! przeciwnik będzie urągać? izali nieprzyjaciel będzie bluźnił imię twoje aż na wieki?
Księga Psalmów 74:18 — Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu.
Księga Psalmów 79:12 — A oddaj sąsiadom naszym siedmiorako na łono ich za pohańbienie ich, któreć uczynili, o Panie!
Księga Psalmów 102:9 — Przez cały dzień urągają mi nieprzyjaciele moi, a naśmiewcy moi przeklinają mię.
Księga Psalmów 119:42 — Tak abym odpowiedź mógł dać samą rzeczą temu, który mi urąga, gdyż ufam w słowie twojem.
Przypowieści Salomona 14:31 — Kto ciemięży ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; ale go czci, kto ma litość nad ubogim.
Przypowieści Salomona 17:5 — Kto się naśmiewa z ubogiego, uwłacza stworzycielowi jego; a kto się raduje z upadku czyjego, nie ujdzie pomsty.
Przypowieści Salomona 27:11 — Bądź mądrym, synu mój! a uweselaj serce moje, abym miał co odpowiedzieć temu, któryby mi urągał.
Księga Izajasza 18:6 — I będą zostawione wszystkie wespół ptastwu na górach i zwierzętom ziemskim; i będzie na nich przez lato ptastwo, a wszelaki zwierz ziemski na nich zimować będzie.
Księga Izajasza 37:4 — Oby usłyszał Pan, Bóg twój, słowa Rabsacesowe, którego posłał król Assyryjski, pan jego, aby urągał Bogu żyjącemu, i pomścił się Pan Bóg twój, tych słów, które słyszał! Przetoż uczyń modlitwę za te ostatki ludu, które się znajdują.
Księga Izajasza 37:17 — Nakłońże, Panie! ucha twego, a usłysz; otwórz, Panie! oczy twoje, a obacz; usłysz wszystkie słowa Sennacherybowe, który przysłał hańbić ciebie, Boga żywego.
Księga Izajasza 37:23 — Kogożeś hańbił, i kogoś bluźnił? przeciwko komużeś podniósł głos, i wyniosłeś ku górze oczy swe? przeciwko Świętemu Izraelskiemu.
Księga Izajasza 37:24 — Przez sługi twoje hańbiłeś Pana, i mówiłeś: W mnóstwie wozów moich wstąpiłem ja na wysokie góry, na strony Libańskie, i porąbię wysokie cedry jego, i wyborne jodły jego; i wnijdę na samę wysokość wierzchu jego, do lasów, i urodzajnych ról jego.
Księga Izajasza 65:7 — Nieprawości wasze, także i nieprawości ojców waszych, mówi Pan, którzy kadzili po górach, a na pagórkach hańbili mię; przetoż odmierzę sprawę ich pierwszą na łono ich.
Księga Sofonjasza 2:8 — Słyszałem urąganie Moabczyków i hańbienia synów Amonowych, któremi urągali ludowi mojemu, i wynosili się na granicach ich.
Księga Sofonjasza 2:10 — To ich spotka za pychę ich, iż lżyli i wynosili się nad lud Pana zastępów.

Hasła pokrewne

H2779

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.