Księga Sofonjasza 2

Księga Sofonjasza, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (15 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Sofonjasza 2 — Biblia Gdańska

1 Wejrzyjcie w się, wejrzyjcie w się, mówię, o narody przemierzłe!

2 Pierwej, niżeli wyjdzie dekret, i niż dzień jako plewa przeminie; pierwej niż przyjdzie na was gniew zapalczywości Pańskiej, pierwej niż przyjdzie na was dzień gniewu Pańskiego.

3 Szukajcie Pana wszyscy pokorni na ziemi, którzy sąd jego czynicie; szukajcie sprawiedliwości, szukajcie pokory, snać się ukryjecie w dzień zapalczywości Pańskiej;

4 Bo Gaza opuszczona będzie, i Aszkalon spustoszony, Azot w południe wyrzucą, a Akkaron wykorzeniony będzie.

5 Biada mieszkającym w krainie pomorskiej, narodowi Ceretejczyków! słowo Pańskie przeciwko wam jest, o ziemio Chananejska Filystyńczyków! że cię tak wytracę, aby nie było obywatela.

6 I będzie kraina pomorska owczarniami i budami pasterskiemi, i oborą dla trzód.

7 Będzie też i ostatkowi domu Judzkiego krainą dla pasienia; w domach Aszkalon na wieczór legać będą, gdyż ich nawiedzi Pan, Bóg ich, i przywróci zaś więźniów ich.

8 Słyszałem urąganie Moabczyków i hańbienia synów Amonowych, któremi urągali ludowi mojemu, i wynosili się na granicach ich.

9 Przetoż jako żyję Ja, mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski, że się Moab stanie jako Sodoma, a synowie Ammonowi jako Gomora, miejscem pokrzyw i jamą solną i pustynią aż na wieki; ostatki ludu mego rozchwycą ich, i pozostali z ludu mego osiędą ich.

10 To ich spotka za pychę ich, iż lżyli i wynosili się nad lud Pana zastępów.

11 Straszny im będzie Pan, bo sprawi, że schudną wszyscy bogowie ziemi; i będzie mu się kłaniał każdy z miejsca swego, wszystkie wyspy narodów.

12 I wy też, Murzynowie! mieczem moim pobici będziecie;

13 Bo wyciągnę rękę moję na północy, i wytracę Assura, i podam Niniwę w spustoszenie i suszę, jako pustynię.

14 I będą trzody legały w pośrodku jego, i wszystek zwierz narodów, i pelikan i sowa na gałkach jego przebywać będą, głos ptastwa w oknach słyszany będzie, podwoje jego spustoszeją, gdy cedrowe listwowania jego odedrą.

15 Takieć będzie ono miasto weselące się, które siedzi bezpiecznie, mówiące w sercu swojem: Jam miasto, a oprócz mnie niemasz takiego. Jakoć się stało spustoszeniem! jaskinią zwierzowi! każdy przechodzący przez nie zaświśnie, i kiwać będzie ręką swo ją.

Komentarz do rozdziału: Księga Sofonjasza 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Sofonjasza 2:1

Paruzja (C.T. Russell):

„O narody” — Królewskie Kapłaństwo, naród święty.

„Przemierzłe” — Wzgardzone przez świat, dla ich wierności Bogu i Prawdzie.

Księga Sofonjasza 2:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Pierwej niż dzień” — Dzień ucisku.

„Jako plewa” — Jak ogień pożerający plewy, tak szybko w porównaniu z powolnym działaniem w przeszłości.

Księga Sofonjasza 2:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Pokorni na ziemi” — Pokorni ze świata w ogólności.

„Sąd Jego czynicie” — Miłujący sprawiedliwość i naśladujący pokoju.

„Snadź się ukryjecie” — Częściowo zasłonięci. Podczas Rewolucji francuskiej, która była obrazem na dzień pomsty, względy były okazywane ludziom uczciwym, wspaniałomyślnym, a nadzwyczaj srogo byli traktowani różni ciemiężyciele.

Epifania i Bazylea:

„snać się ukryjecie w dzień zapalczywości Pańskiej” — Tekst ten nie mówi, że wszyscy poszukujący sprawiedliwości i pokory ukryją się, lecz że mogą się ukryć. Poszukiwacze sprawiedliwości i pokory będą mieli więcej korzyści niż drudzy. Ich sposób życia i zwyczaje myślowe oraz ich sympatie dla słuszności, umożliwią im zrozumienie sytuacji i wraz z Biblią wyjaśniającą także sprawy ucisku i jego wynik, przyczynią się do tego, że ich cierpienia będą mniejsze niż drugich, chroniąc ich szczególnie przed nękającym strachem i przeczuciami. (TP 1982, s. 4)

Księga Sofonjasza 2:4

Epifania i Bazylea:

„będzie, i Aszkalon spustoszony” — to proroctwo w znacznej mierze już się wypełniło. Po kilkakrotnym zrabowaniu i ponownym odbudowaniu Aszkelonu za panowania Saladyna w czasach krucjat Ryszarda, ostatecznie w 1270 r.n.e. sułtan Bibars zniszczył miasto a piękny port zasypał gruzem obawiając się przyszłych prób zdobycia go przez krzyżowców. (TP 1989, s. 54)

Księga Sofonjasza 2:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Miasto weselące się” — Mistyczny Babilon.

Literatura o rozdziale Księga Sofonjasza 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Sofonjasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.