H2280 — חבשׁ (châbash)

Hebrajski czasownik חבשׁ (châbash) — numer Stronga H2280 — występuje w Starym Testamencie 33 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „osiodłał”, „i bindeth up”, „i umieścić”, „obarczony”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to tie, bind, bind on, bind up, saddle, restrain, bandage, govern
• (Qal)
• to bind, bind on
• to bind up
• (Piel) to bind, restrain
• (Pual) to be bound up

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to wrap firmly (especially a turban, compress, or saddle); figuratively to stop, to rule: - bind (up), gird about, govern, healer, put, saddle, wrap about.

Jak polska interlinia oddaje H2280

• „osiodłał” — 4 wystąpienia
• „i bindeth up” — 2 wystąpienia
• „i umieścić” — 2 wystąpienia
• „obarczony” — 2 wystąpienia
• „Saddle” — 2 wystąpienia
• „aby związać” — 1 wystąpienie
• „a ja przepasane” — 1 wystąpienie
• „ani nie wy związana” — 1 wystąpienie
• „ani związana” — 1 wystąpienie
• „A oni obciążeni” — 1 wystąpienie
• „a on wiąże nas” — 1 wystąpienie
• „a oto ona nie musi up” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2280

• 1 Księga Mojżeszowa 22:3 — Tedy wstawszy Abraham bardzo rano, osiodłał osła swego, i wziął dwóch sług swoich z sobą, i Izaaka syna swego, a narąbawszy drew na ofiarę paloną, wstał i szedł na miejsce, o którem mu Bóg powiedział.
• 2 Księga Mojżeszowa 29:9 — I opaszesz je pasem, Aarona i syny jego, a włożysz na nie czapki, i będą mieli kapłaństwo ustawą wieczną; poświęcisz też ręce Aaronowe, i ręce synów jego.
• 3 Księga Mojżeszowa 8:13 — Zatem rozkazał Mojżesz przystąpić synom Aaronowym, a oblókłszy je w szaty, opasał je pasem, i włożył na nie czapki, jako był Pan rozkazał Mojżeszowi.
• 4 Księga Mojżeszowa 22:21 — Tedy wstawszy Balaam rano, osiodłał oślicę swoją, i jechał z książęty Moabskimi.
• Księga Sędziów 19:10 — Tedy on mąż nie chciał zostać na noc, ale wstał i odszedł, a przyszedł aż ku Jebus, (które jest Jeruzalem) mając z sobą dwóch osłów z brzemiony, i założnicę swoję.
• 2 Księga Samuela 16:1 — A gdy Dawid zszedł trochę z wierzchu góry, oto Syba, sługa Mefiboseta, zaszedł mu drogę z parą osłów osiodłanych, na których było dwieście chlebów, i sto wiązanek rodzynków, i sto wiązanek fig, i łagiew wina.
• 2 Księga Samuela 17:23 — Tedy Achitofel widząc, iż się nie stało podług rady jego, osiodłał osła, a wstawszy jechał do domu swego, do miasta swego, a rozprawiwszy dom swój, powiesił się, i umarł, a pogrzebion jest w grobie ojca swego.
• 2 Księga Samuela 19:26 — A on mu odpowiedział: Królu, panie mój, zdradził mię sługa mój; bo rzekł był sługa twój, osiodłam sobie osła, żebym siadłszy nań, jechał z królem, gdyż jest chromy sługa twój.
• 1 Księga Królewska 2:40 — Przetoż wstawszy Semej, i osiodławszy osła swego, jechał do Giet, do Achisa, aby szukał sług swoich; i wrócił się Semej i przywiódł sługi swe z Giet.
• 1 Księga Królewska 13:13 — Zatem rzekł synom swym: Osiodłajcie mi osła; i osiodłali mu osła, i wsiadł nań,
• 1 Księga Królewska 13:23 — A tak gdy się najadł chleba i napił się, osiodłał osła prorokowi onemu, którego był wrócił.
• 1 Księga Królewska 13:27 — Nadto rzekł do synów swoich, mówiąc: Osiodłajcie mi osła. I osiodłali.
• 2 Księga Królewska 4:24 — A tak osiodławszy oślicę, rzekła do sługi swego: Poganiaj, a jedź, i nie mieszkaj dla mnie w drodze, chyba żebym ci rozkazała.
• Księga Ijoba 5:18 — Bo on zrania i zawiązuje; uderza, a ręce jego uzdrawiają.
• Księga Ijoba 28:11 — Wylewać się rzekom nie dopuszcza, a rzeczy skryte wywodzi na jaśnię.
• Księga Ijoba 34:17 — Azaż ten, który ma w nienawiści sąd, panować może? azaż tego, który jest wielce sprawiedliwy, niepobożnym uczynisz?
• Księga Ijoba 40:8 — Zakryj ich pospołu w prochu, a oblicza ich zawiąż w skrytości.
• Księga Psalmów 147:3 — Który uzdrawia skruszonych na sercu, a zawiązuje boleści ich.
• Księga Izajasza 1:6 — Od stopy nogi aż do wierzchu głowy niemasz na nim nic całego; rana i siność, i rany zagniłe nie są wyciśnione, ani zawiązane, ani olejkiem odmiękczone.
• Księga Izajasza 3:7 — Tedy on przysięże dnia onego, mówiąc: Nie będę zawiązywał tych ran: albowiem w domu moim niemasz chleba, ani odzienia; nie stanowcież mię książęciem nad ludem.
• Księga Izajasza 30:26 — Światłość też miesiąca będzie jako światłość słoneczna; a światłość słoneczna będzie w siedmiornasób, jako światłość siedmiu dni, dnia, którego zawiąże Pan złamanie ludu swego, a ranę zbicia jego uleczy.
• Księga Izajasza 61:1 — Duch Panującego Pana jest nademną; przeto mię pomazał Pan, abym opowiadał Ewangeliję cichym, posłał mię, abym związał rany tych, którzy są skruszonego serca, abym zwiastował pojmanym wyzwolenie, a więźniom otworzenie ciemnicy;
• Księga Ezechiela 16:10 — Nadto przyodziałem cię szatą haftowaną, i obułem cię w kosztowne trzewiki, i opasałem cię bisiorem, a przyodziałem cię szatą jedwabną;
• Księga Ezechiela 24:17 — Zaniechaj kwilenia, nie czyń żałoby, jako bywa nad umarłym; czapkę twoję włóż na się, a obuwie twoje wzuj na nogi twoje, a nie zasłaniaj warg, a chleba niczyjego nie jedz.
• Księga Ezechiela 27:24 — Ci kupcy twoi, sztukami hijacyntu, i rzeczami haftowanemi, i skrzyniami dla kosztownych szat, także towarami, które powrozami obwiązują albo w skrzyniach cedrowych zawierają, kupczyli w tobie.
• Księga Ezechiela 30:21 — Synu człowieczy! złamałem ramię Faraona, króla Egipskiego; a oto nie będzie zawiązane, aby było uleczone, ani będzie chustkami obwinione, ani będzie związane, aby było zmocnione do trzymania miecza.
• Księga Ezechiela 34:4 — Słabych nie posilacie, a chorego nie leczycie, i złamanego nie zawiązujecie, a zapłoszonego nie przywodzicie, ani zgubionego nie szukacie, owszem, nad nimi surowie i srodze panujecie.
• Księga Ezechiela 34:16 — Zgubionej szukać będę, a zapłoszoną przywiodę, i połamaną zawiążę, a słabą posilę; ale tłustą i mocną wytracę; bo je będę pasł w sądzie.
• Księga Ozeasza 6:1 — W utrapieniu swojem rano mię szukać będą, mówiąc: Pójdźcie, a nawróćmy się do Pana; bo on porwał, a uzdrowi nas; uderzył, i zawiąże rany nasze;
• Księga Jonasza 2:6 — Ogarnęły mię wody aż do duszy, przepaść mię ogarnęła, rogożem obwiniona była głowa moja.

Pokazano 30 z 33 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H2280 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.