H3548 — כּהן (kôhên)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego כּהן (kôhên) — numer Stronga H3548 — występuje w Starym Testamencie 750 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „ksiądz”, „kapłani”, „A kapłan”, „a kapłani”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

• priest, principal officer or chief ruler
• priest-king (Melchizedek, Messiah)
• pagan priests
• priests of Jehovah
• Levitical priests
• Zadokite priests
• Aaronic priests
• the high priest

Definicja Stronga (ang.)

Active participle of H3547; literally one officiating, a priest ; also (by courtesy) an acting priest (although a layman): - chief ruler, X own, priest, prince, principal officer.

Jak polska interlinia oddaje H3548

• „ksiądz” — 173 wystąpienia
• „kapłani” — 72 wystąpienia
• „A kapłan” — 53 wystąpienia
• „a kapłani” — 39 wystąpień
• „z kapłanów” — 36 wystąpień
• „Kapłan” — 30 wystąpień
• „i ksiądz” — 25 wystąpień
• „do kapłana” — 22 wystąpienia
• „a ksiądz” — 18 wystąpień
• „Wtedy kapłan” — 15 wystąpień
• „a następnie ksiądz” — 12 wystąpień
• „kapłanom” — 9 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3548

• 1 Księga Mojżeszowa 14:18 — A Melchisedek, król Salemski, wyniósł chleb i wino; a ten był kapłanem Boga najwyższego.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:45 — I nazwał Farao imię Józefowe, Safnat Paneach, a dał mu Asenatę, córkę Potyfara, przełożonego Ońskiego, za żonę. I wyjechał Józef na ziemię Egipską.
• 1 Księga Mojżeszowa 41:50 — A Józefowi urodzili się dwaj synowie, pierwej niż przyszedł rok głodu, które mu urodziła Asenat, córka Potyfara, przełożonego Ońskiego.
• 1 Księga Mojżeszowa 46:20 — Józefowi zaś urodzili się synowie w ziemi Egipskiej, które mu urodziła Asenat, córka Potyfara, książęcia Ońskiego: Manases i Efraim.
• 1 Księga Mojżeszowa 47:22 — Tylko ziemi kapłańskiej nie kupił; bo kapłani mieli obrok postanowiony od Faraona, i żywili się obrokiem swym, który im dał Farao; dlategoż nie sprzedawali ziemi swej.
• 1 Księga Mojżeszowa 47:26 — I postanowił to Józef za prawo aż do dnia dzisiejszego w ziemi Egipskiej, aby dawana była Faraonowi piąta część; tylko ziemia samych kapłanów nie dostała się Faraonowi.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:16 — A kapłan Madyjański miał siedem córek, które wyszedłszy czerpały wodę, i nalewały do koryt, aby napoiły trzodę ojca swego;
• 2 Księga Mojżeszowa 3:1 — A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb,
• 2 Księga Mojżeszowa 18:1 — A gdy usłyszał Jetro, kapłan Madyjański, świekier Mojżesza, wszystko, co uczynił Bóg Mojżeszowi, i Izraelowi, ludowi swemu, że wywiódł Pan Izraela z Egiptu;
• 2 Księga Mojżeszowa 19:6 — A wy będziecie mi królestwem kapłańskiem, i narodem świętym. Teć są słowa, które mówić będziesz do synów Izraelskich.
• 2 Księga Mojżeszowa 19:22 — Nawet i kapłani, którzy przystępują do Pana, niech się poświęcą, by ich snać nie potracił Pan.
• 2 Księga Mojżeszowa 19:24 — Któremu Pan rzekł: Idź, zstąp, a zaś tu wstąpisz, ty i Aaron z tobą: lecz kapłani i lud niech nie przestępują kresu, aby wstąpili do Pana, by ich snać nie potracił.
• 2 Księga Mojżeszowa 29:30 — Siedem dni będzie w nich chodził kapłan, który będzie na jego miejscu z synów jego, który wchodzić będzie do namiotu zgromadzenia, aby służył w świątnicy.
• 2 Księga Mojżeszowa 31:10 — Także szaty do służby, i szaty święte Aaronowi kapłanowi, i szaty synom jego ku sprawowaniu kapłaństwa.
• 2 Księga Mojżeszowa 35:19 — Szaty służebne do usługiwania w świątnicy, szaty święte Aaronowi kapłanowi, i szaty synom jego, dla sprawowania urzędu kapłańskiego
• 2 Księga Mojżeszowa 38:21 — Te są rzeczy policzone do przybytku, do przybytku świadectwa, które policzone były na rozkazanie Mojżeszowe przez Itamara, syna Aarona kapłana, ku usłudze Lewitom.
• 2 Księga Mojżeszowa 39:41 — Szaty służebne do usługowania w świątnicy, szaty święte Aaronowi kapłanowi, i szaty synów jego do odprawowania urzędu kapłańskiego.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:5 — Zabije tedy cielca tego kapłan przed oblicznością Pańską; a synowie Aaronowi, kapłani, ofiarować będą krew, a pokropią tą krwią ołtarz z wierzchu w około, który jest przede drzwiami namiotu zgromadzenia.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:7 — Potem nałożą synowie Aarona kapłana, ogień na ołtarzu, a ułożą drwa na ogień.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:8 — Potem porządnie włożą synowie Aaronowi, kapłani, one sztuki, głowę, i tłustość, na drwa, które są na ogniu, który jest na ołtarzu.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:9 — A wnętrzności jego, i nogi jego, opłucze wodą, i zapali kapłan to wszystko na ołtarzu; całopalenie jest ofiary ognistej ku wdzięcznej wonności Panu.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:11 — I zabije go po bok ołtarza ku północy przed oblicznością Pańską; a pokropią synowie Aaronowi, kapłani, krwią jego po wierzchu ołtarza w około.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:12 — I rozrąbie go na sztuki, i głowę jego, i tłustość jego; a włoży je kapłan porządnie na drwa, które są na ogniu, który jest na ołtarzu.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:13 — A wnętrzności i nogi opłucze wodą; i będzie ofiarował kapłan to wszystko, i zapali to na ołtarzu. Całopalenie jest ofiary ognistej ku wdzięcznej wonności Panu.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:15 — A będzie ją ofiarował kapłan na ołtarzu, i paznogciem nadrze głowę jego, i zapali na ołtarzu, wycisnąwszy krew jego na stronie ołtarza.
• 3 Księga Mojżeszowa 1:17 — I rozedrze mu skrzydła jego, a wszakże ich nie oderwie; i spali to kapłan na ołtarzu, na drwach, które są na ogniu; całopalenie jest ofiary ognistej ku wdzięcznej wonności Panu.
• 3 Księga Mojżeszowa 2:2 — I przyniesie ją do synów Aaronowych, kapłanów, a weźmie stąd pełną garść swoję tej pszennej mąki, i tej oliwy, ze wszystkiem kadzidłem; i zapali to kapłan na pamiątkę jej na ołtarzu; ofiara ognista jest ku wdzięcznej wonności Panu;
• 3 Księga Mojżeszowa 2:8 — I przyniesiesz ofiarę śniedną z tych rzeczy sprawioną Panu, i oddasz ją kapłanowi, a odniesie ją na ołtarz.
• 3 Księga Mojżeszowa 2:9 — I weźmie kapłan z onej ofiary śniednej pamiątkę jej, i zapali na ołtarzu; ofiara to ognista ku wdzięcznej wonności Panu.
• 3 Księga Mojżeszowa 2:16 — Tedy zapali kapłan pamiątkę jej ze zboża wykruszonego jej, i z oliwy jej, ze wszystkiem kadzidłem jej; bo ofiara ognista jest Panu.
• 3 Księga Mojżeszowa 3:2 — I położy rękę swą na głowę ofiary swojej, i zabije ją kapłan przede drzwiami namiotu zgromadzenia; i wyleją synowie Aaronowi, kapłani, krew na wierzch ołtarza w około.
• 3 Księga Mojżeszowa 3:11 — I zapali to kapłan na ołtarzu, pokarm to jest ofiary ognistej Panu.
• 3 Księga Mojżeszowa 3:16 — I zapali to kapłan na ołtarzu, pokarm to jest ofiary ognistej na wdzięczną wonność; bo wszystka tłustość jest Pańska.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:3 — Jeźliby kapłan pomazany zgrzeszył jako jeden z ludu pospolitego, tedy niech ofiaruje za grzech swój, którego się dopuścił, cielca młodego zupełnego Panu na ofiarę za grzech.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:5 — Tedy weźmie kapłan pomazany ze krwi onego cielca, i wniesie ją do namiotu zgromadzenia.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:6 — Potem omoczy kapłan palec swój we krwi, a kropić będzie oną krwią siedem kroć przed obliczem Pańskiem przed zasłoną świątnicy.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:7 — I pomaże kapłan krwią oną rogi ołtarza kadzenia wonnego, przed obliczem Pańskiem, który jest w namiocie zgromadzenia, a ostatek krwi onego cielca wyleje u spodku ołtarza całopalenia, który jest u drzwi namiotu zgromadzenia.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:10 — Jako odejmują z wołu ofiary spokojnej, i zapali to kapłan na ołtarzu całopalonych ofiar.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:16 — Tedy wniesie kapłan pomazany, ze krwi cielca onego do namiotu zgromadzenia,
• 3 Księga Mojżeszowa 4:17 — I omoczy kapłan palec swój w onej krwi, a będzie nią kropił siedem kroć przed obliczem Pańskiem, przed zasłoną.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:20 — I uczyni z tem cielcem, jako uczynił z cielcem, za grzech ofiarowanym, tak uczyni z nim; a tak oczyści je kapłan, i będzie im odpuszczono.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:25 — I weźmie kapłan ze krwi ofiary za grzech na palec swój, a pomaże rogi ołtarza całopalonych ofiar, a ostatek krwi jego wyleje u spodku ołtarza całopalenia.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:26 — Wszystkę zaś tłustość jego zapali na ołtarzu, jako i tłustość ofiary spokojnej; a tak oczyści go kapłan od grzechu jego i będzie mu odpuszczony.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:30 — Potem wziąwszy kapłan ze krwi onej na palec swój, pomaże rogi ołtarza całopalonych ofiar, a ostatek krwi jej wyleje u spodku onegoż ołtarza.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:31 — Wszystkę także tłustość jej odejmie, jako się odejmuje tłustość od ofiary spokojnej, i spali to kapłan na ołtarzu ku wdzięcznej wonności Panu; a tak oczyści go kapłan, i będzie mu odpuszczono.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:34 — Potem weźmie kapłan onej krwi z ofiary za grzech na palec swój, i pomaże rogi u ołtarza palonych ofiar, a ostatek krwi jej wyleje u spodku onego ołtarza.
• 3 Księga Mojżeszowa 4:35 — I wszystkę tłustość jej odejmie, jako odejmują tłustość baranka z ofiary spokojnej, i spali ją kapłan na ołtarzu na całopaloną ofiarę Panu. A tak oczyści go kapłan od grzechu jego, którym zgrzeszył, i będzie mu odpuszczony.
• 3 Księga Mojżeszowa 5:6 — I przywiedzie ofiarę za winę swoję Panu za grzech swój, którym zgrzeszył, samicę z drobnego bydła, owcę, albo kozę za grzech, a oczyści go kapłan od grzechu jego.
• 3 Księga Mojżeszowa 5:8 — I przyniesie je do kapłana, a on naprzód ofiarować będzie to, co ma być na ofiarę za grzech, i paznogciem nadrze głowę jego ku szyi, ale jej nie oderwie.
• 3 Księga Mojżeszowa 5:10 — Z drugiego zasię uczyni ofiarę całopalenia według zwyczaju. A tak oczyści go kapłan od grzechu jego, którym zgrzeszył, a będzie mu odpuszczony.

Pokazano 50 z 750 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3548 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H3547

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.