H3068 — יהוה (yehôvâh)

Hebrajski nazwa własna יהוה (yehôvâh) — numer Stronga H3068 — występuje w Starym Testamencie 6502 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Pan”, „Pana”, „Panu”, „A Pan”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — nazwa własna:

• Jehovah = " the existing One"
• the proper name of the one true God
• unpronounced except with the vowel pointings of H136

Definicja Stronga (ang.)

From H1961; (the) self Existent or eternal; Jehovah, Jewish national name of God: - Jehovah, the Lord. Compare H3050, H3069.

Jak polska interlinia oddaje H3068

• „Pan” — 1755 wystąpień
• „Pana” — 1478 wystąpień
• „Panu” — 470 wystąpień
• „A Pan” — 383 wystąpienia
• „Panie” — 125 wystąpień
• „że Pan” — 106 wystąpień
• „którą Pan” — 104 wystąpienia
• „dla Pana” — 95 wystąpień
• „jak Pan” — 88 wystąpień
• „że Ja jestem Pan” — 74 wystąpienia
• „od Pana” — 64 wystąpienia
• „o Panie” — 52 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3068

• 1 Księga Mojżeszowa 2:4 — Teć są zrodzenia niebios, i ziemi, gdy były stworzone, dnia, którego uczynił Pan Bóg ziemię i niebo.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:5 — Wszelką różdżkę polną, przedtem niż była na ziemi; i wszelkie ziele polne, pierwej niż weszło; albowiem nie spuścił jeszcze był dżdżu Pan Bóg na ziemię; i człowieka nie było, któryby sprawował ziemię.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:7 — Stworzył tedy Pan Bóg człowieka z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żywiącą.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:8 — Nasadził też był Pan Bóg sad w Eden, na wschód słońca, i postawił tam człowieka, którego był stworzył.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:9 — I wywiódł Pan Bóg z ziemi wszelkie drzewo wdzięczne na wejrzeniu, i smaczne ku jedzeniu: i drzewo żywota w pośrodku sadu; i drzewo wiadomości dobrego i złego.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:15 — Wziął tedy Pan Bóg człowieka, i postawił go w sadzie Eden, aby go sprawował, i aby go strzegł.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:16 — Tedy rozkazał Pan Bóg człowiekowi, mówiąc: Z każdego drzewa sadu jeść będziesz.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:18 — Rzekł też Pan Bóg: Nie dobrze być człowiekowi samemu; uczynię mu pomoc, która by była przy nim.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:19 — A gdy stworzył Pan Bóg z ziemi wszelki zwierz polny, i wszelkie ptactwo niebieskie, tedy je przywiódł do Adama, aby obaczył jakoby je nazwać miał; a jakoby nazwał Adam każdą duszę żywiącą, tak aby było imię jej.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:21 — Tedy przypuścił Pan Bóg twardy sen na Adama, i zasnął; i wyjął jedno żebro jego, i napełnił ciałem miasto niego.
• 1 Księga Mojżeszowa 2:22 — I zbudował Pan Bóg z żebra onego, które wyjął z Adama, niewiastę, i przywiódł ją do Adama.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:1 — A wąż był chytrzejszy nad wszystkie zwierzęta polne, które był uczynił Pan Bóg; ten rzekł do niewiasty: Także to, że wam Bóg rzekł: Nie będziecie jedli z każdego drzewa sadu tego?
• 1 Księga Mojżeszowa 3:8 — A wtem usłyszeli głos Pana Boga chodzącego po sadzie z wiatrem dniowym; i skrył się Adam, i żona jego od oblicza Pana Boga między drzewa sadu.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:9 — I zawołał Pan Bóg Adama, i rzekł mu: Gdzieżeś?
• 1 Księga Mojżeszowa 3:13 — I rzekł Pan Bóg do niewiasty: Cóżeś to uczyniła? i rzekła niewiasta: Wąż mię zwiódł, i jadłam.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:14 — Tedy rzekł Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym będziesz nad wszystkie zwierzęta, i nad wszystkie bestyje polne; na brzuchu twoim czołgać się będziesz, a proch żreć będziesz po wszystkie dni żywota twego.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:21 — I uczynił Pan Bóg Adamowi, i żonie jego odzienie skórzane, i oblókł je.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:22 — Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedzący dobre i złe; tedy wyżeńmy go, by snać nie ściągnął ręki swej, i nie wziął z drzewa żywota, i nie jadł, i żyłby na wieki.
• 1 Księga Mojżeszowa 3:23 — I wypuścił go Pan Bóg z sadu Eden, ku sprawowaniu ziemi, z której był wzięty.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:1 — Potem Adam poznał Ewę, żonę swoję, która poczęła i porodziła Kaina, i rzekła: Otrzymałam męża od Pana.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:3 — I stało się po wielu dni, iż przyniósł Kain z owocu ziemi ofiarę Panu.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:4 — Także i Abel przyniósł z pierworodztw trzód swoich i z tłustości ich; i wejrzał Pan na Abla i na ofiarę jego.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:6 — Tedy rzekł Pan do Kaina: Przeczżeś się zapalił gniewem a czemu spadła twarz twoja?
• 1 Księga Mojżeszowa 4:9 — I rzekł Pan do Kaina: Gdzież jest Abel brat twój? który odpowiedział: Nie wiem; izalim ja stróżem brata mego?
• 1 Księga Mojżeszowa 4:13 — Tedy rzekł Kain do Pana: Większa jest nieprawość moja, niżby mi ją odpuścić miano.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:15 — I rzekł mu Pan: Zaiste, ktobykolwiek zabił Kaina, siedmioraką odniesie pomstę. I włożył Pan na Kaina piętno, aby go nie zabijał, ktobykolwiek znalazł.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:16 — Tedy odszedł Kain od oblicza Pańskiego, i mieszkał w ziemi Nod, na wschód słońca od Eden.
• 1 Księga Mojżeszowa 4:26 — Setowi też urodził się syn, i nazwał imię jego Enos. Na ten czas poczęto wzywać imienia Pańskiego.
• 1 Księga Mojżeszowa 5:29 — I nazwał imię jego Noe, mówiąc: Ten nas pocieszy z pracy naszej, i z roboty rąk naszych, z strony ziemi, którą Pan przeklął.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:3 — I rzekł Pan: Nie będzie się wadził duch mój z człowiekiem na wieki, gdyż jest ciałem; i będą dni jego sto i dwadzieścia lat.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:5 — A widząc Pan, że wielka była złość ludzka na ziemi, a wszystko zmyślanie myśli serca ich tylko złe było po wszystkie dni;
• 1 Księga Mojżeszowa 6:6 — Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi, i bolał w sercu swem.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:7 — I rzekł Pan: Wygładzę człowieka, któregom stworzył, z oblicza ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego; bo mi żal, żem je uczynił.
• 1 Księga Mojżeszowa 6:8 — Ale Noe znalazł łaskę w oczach Pańskich.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:1 — I rzekł Pan do Noego: Wnijdź ty i wszystek dom twój do korabia; bom cię widział sprawiedliwym przed obliczem mojem w narodzie tym.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:5 — Uczynił tedy Noe według wszystkiego, jako mu był Pan rozkazał.
• 1 Księga Mojżeszowa 7:16 — A które weszły, samiec i samica z każdego ciała weszły, jako mu Bóg rozkazał. I zamknął Pan za nim.
• 1 Księga Mojżeszowa 8:20 — Zatem zbudował Noe ołtarz Panu, i wziął z każdego bydła czystego, i z każdego ptastwa czystego, i ofiarował całopalenia na ołtarzu onym.
• 1 Księga Mojżeszowa 8:21 — I zawoniał Pan wonności wdzięcznej, i rzekł Pan w sercu swem: Nie będę więcej przeklinał ziemi dla człowieka: albowiem myśl serca człowieczego zła jest od młodości jego, nie zatracę więcej wszystkiego co żyje, jakom teraz uczynił.
• 1 Księga Mojżeszowa 9:26 — Rzekł też: Błogosławiony Pan Bóg Semów, a niech będzie Chanaan sługą ich.
• 1 Księga Mojżeszowa 10:9 — Ten był możnym myśliwcem przed obliczem Pańskiem; przetoż się mówi: Jako Nemrod możny myśliwiec przed Panem.
• 1 Księga Mojżeszowa 11:5 — Tedy Pan zstąpił, aby oglądał miasto ono, i wieżą, którą budowali synowie ludzcy.
• 1 Księga Mojżeszowa 11:6 — I rzekł Pan: Oto lud jeden, i język jeden tych wszystkich; a toć jest zaczęcie dzieła ich, a teraz nie zabroni im nikt wszystkiego, co zamyślili uczynić.
• 1 Księga Mojżeszowa 11:8 — A tak rozproszył je Pan stamtąd po obliczu wszystkiej ziemi; i przestali budować miasta onego.
• 1 Księga Mojżeszowa 11:9 — Przetoż nazwał imię jego Babel; iż tam pomieszał Pan język wszystkiej ziemi; i stamtąd rozproszył je Pan po obliczu wszystkiej ziemi.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:1 — I rzekł Pan do Abrama: Wynijdź z ziemi twej, i od rodziny twojej, i z domu ojca twego, do ziemi, którąć pokażę.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:4 — Tedy wyszedł Abram, jako mu rozkazał Pan. Poszedł też z nim i Lot. A było Abramowi siedmdziesiąt lat i pięć lat, gdy wyszedł z Haran.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:7 — I ukazał się Pan Abramowi, i rzekł: Nasieniu twemu dam ziemię tę; i zbudował tam ołtarz Panu, który mu się ukazał.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:8 — A przeszedł stamtąd do góry na wschód Betela, i rozbił tam namiot swój, mając Betel od zachodu, a Haj od wschodu; i zbudował tam ołtarz Panu, i wzywał imienia Pańskiego.
• 1 Księga Mojżeszowa 12:17 — Ale uderzył Pan Faraona plagami wielkiemi, i dom jego dla Sarai, żony Abramowej.

Pokazano 50 z 6502 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3068 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H1961
• H3050
• H3069

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.