H1984 — הלל (hâlal)

Hebrajski czasownik הלל (hâlal) — numer Stronga H1984 — występuje w Starym Testamencie 165 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Chwała”, „pochwała”, „Chwalcie”, „Praise”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

• to shine
• (Qal) to shine (figuratively of God's favour)
• (Hiphil) to flash forth light
• to praise, boast, be boastful
• (Qal)
• to be boastful
• boastful ones, boasters (participle)
• (Piel)
• to praise
• to boast, make a boast
• (Pual)
• to be praised, be made praiseworthy, be commended, be worthy of praise
• (Hithpael) to boast, glory, make one's boast
• (Poel) to make a fool of, make into a fool
• (Hithpoel) to act madly, act like a madman

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to be clear (originally of sound, but usually of color); to shine ; hence to make a show ; to boast ; and thus to be (clamorously) foolish ; to rave ; causatively to celebrate ; also to stultify: - (make) boast (self), celebrate, commend, (deal, make), fool (-ish, -ly), glory, give [light], be (make, feign self) mad (against), give in marriage, [sing, be worthy of] praise, rage, renowned, shine.

Jak polska interlinia oddaje H1984

• „Chwała” — 23 wystąpienia
• „pochwała” — 14 wystąpień
• „Chwalcie” — 11 wystąpień
• „Praise” — 10 wystąpień
• „będę chwalić” — 6 wystąpień
• „chwalił” — 4 wystąpienia
• „i chwała” — 4 wystąpienia
• „na pochwałę” — 4 wystąpienia
• „będą chwalić” — 3 wystąpienia
• „chwała człowiek” — 3 wystąpienia
• „i chwalili” — 3 wystąpienia
• „aby chwalić” — 2 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1984

• 1 Księga Mojżeszowa 12:15 — Widzieli ją też książęta Faraonowe, i chwalili ją przed nim; i wzięto onę niewiastę do domu Faraonowego.
• Księga Sędziów 16:24 — Którego też ujrzawszy lud chwalili boga swego, bo mówili: Podał bóg nasz w ręce nasze nieprzyjaciela naszego, a tego, który pustoszył ziemię naszę, i który wiele z naszych pozabijał.
• 1 Księga Samuela 21:13 — Przetoż zmienił obyczaje swoje przed oczyma ich, a czynił się szalonym w rękach ich, i kreślił na drzwiach bramy, i puszczał śliny na brodę swoję.
• 2 Księga Samuela 14:25 — A nie było męża tak krasnego, jako Absalom we wszystkim Izraelu, coby miał tak wielką chwałę; od stopy nogi jego aż do wierzchu głowy jego nie było na nim zmazy.
• 2 Księga Samuela 22:4 — Wzywałem Pana chwały godnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
• 1 Księga Królewska 20:11 — I odpowiedział król Izraelski, a rzekł: Powiedzcie mu: Niech się nie chlubi zbrojny, jako ten, który złożył zbroję.
• 1 Księga Kronik 16:4 — A postanowił przed skrzynią Pańską z Lewitów sługu, aby wspominali, i wyznawali, i chwalili Pana, Boga Izraelskiego.
• 1 Księga Kronik 16:10 — Chlubcie się w imieniu świętem jego, a niech się rozraduje serce szukających Pana.
• 1 Księga Kronik 16:25 — Bo wielki jest Pan, i chwalebny bardzo, i straszniejszy nad wszystkich bogów;
• 1 Księga Kronik 16:36 — Błogosławiony Pan, Bóg Izraelski, od wieków aż na wieki. I rzekł wszystek lud Amen, i chwalił Pana.
• 1 Księga Kronik 23:5 — Nadto cztery tysiące odźwiernych, i cztery tysiące chwalących Pana na instrumentach, których nasprawiał Dawid ku chwaleniu Boga.
• 1 Księga Kronik 23:30 — A iżby stali na każdy poranek ku wysławianiu, i ku chwaleniu Pana, także i w wieczór;
• 1 Księga Kronik 25:3 — Z Jedytuna: Synowie Jedytunowi: Godolijasz, i Zery, i Jesajasz, Hasabijasz, i Matytyjasz, i Symej, sześć, pod ręką ojca ich Jedytuna, który prorokował przy harfie, wyznawając i chwaląc Pana.
• 1 Księga Kronik 29:13 — Teraz tedy, Boże nasz! wyznajemy cię, a chwalimy imię sławy twojej.
• 2 Księga Kronik 5:13 — I stało się, gdy jednostajnie trąbili, i śpiewali, i wydawali jednaki głos, chwaląc i sławiąc Pana: i gdy podnosili głos na trąbach, i na cymbałach, i na innych instrumentach muzycznych, i chwalili Pana, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego, tedy dom on napełniony jest obłokiem, to jest dom Pański.
• 2 Księga Kronik 7:6 — Ale kapłani stali w rzędach swych: Lewitowie także z instrumentami muzyki Pańskiej, które był sprawił Dawid król ku chwaleniu Pana, (że na wieki miłosierdzie jego) pieśnią Dawidową, którą im podał. Inni też kapłani trąbili przeciwko nim, a wszyscy Izraelczycy stali.
• 2 Księga Kronik 8:14 — I postanowił według rozrządzenia Dawida, ojca swego, rozdziały kapłanów w posługiwaniu ich, i Lewitów w powinnościach ich, aby chwalili Boga, i służyli przy kapłanach według zwyczaju każdego dnia; odźwiernych też w rzędach ich przy każdej bramie ; albowiem tak było rozkazanie Dawida, męża Bożego.
• 2 Księga Kronik 20:19 — Wstali też Lewitowie z synów Kaatowych, i z synów Korego, i chwalili Pana, Boga Izraelskiego, głosem wielkim i wyniosłym.
• 2 Księga Kronik 20:21 — A wszedłszy w radę z ludem, postanowił śpiewaków Panu, którzyby go chwalili w ozdobie świętobliwości, idąc przed uszykowanymi do bitwy, i mówiąc: Wysławiajcie Pana, albowiem na wieki miłosierdzie jego.
• 2 Księga Kronik 23:12 — Wtem usłyszawszy Atalija krzyk zbiegającego się ludu, i chwalącego króla, weszła do ludu do domu Pańskiego.
• 2 Księga Kronik 23:13 — A gdy ujrzała, że król stał na majestacie swoich w wejściu, i książęta i trąby około króla, i wszystek lud onej ziemi weselący się, i trąbiący w trąby, i śpiewaki z instrumentami muzycznemi, i tych, którzy zaczynali śpiewanie, tedy rozdarła Atalij a szaty swoje, mówiąc: Sprzysiężenie! sprzysiężenie!
• 2 Księga Kronik 29:30 — Tedy rozkazał król Ezechyjasz i książęta Lewitom, aby chwalili Pana słowy Dawidowemi, i Asafa, widzącego; chwalili z weselem wielkiem, a kłaniając się modlili się.
• 2 Księga Kronik 30:21 — A tak obchodzili synowie Izraelscy, którzy byli w Jeruzalemie, uroczyste święto przaśników przez siedm dni z weselem wielkiem: i chwalili Pana. Lewitowie na każdy dzień, a kapłani na instrumentach sławili moc Pańską.
• 2 Księga Kronik 31:2 — I postanowił Ezechyjasz porządki kapłanów i Lewitów według rozdziałów ich, każdego według powinności urzędu jego, kapłanów i Lewitów do całopalenia i ofiar spokojnych, aby służyli i wysławiali i chwalili Pana w bramach obozu jego.
• Księga Ezdrasza 3:10 — A gdy zakładali budownicy grunty kościoła Pańskiego, postawili kapłanów ubranych z trąbami, i Lewitów, synrw Asafowych z cymbałami, aby chwalili Pana według postanowienia Dawida, króla Izraelskiego.
• Księga Ezdrasza 3:11 — I śpiewali jedni po drugich chwaląc a wysławiając Pana, że dobry, że na wieki miłosierdzie jego nad Izraelem. Wszystek także lud krzyczał krzykiem wielkim, chwaląc Pana, przeto, iż był założony dom Pański.
• Księga Nehemiasza 5:13 — Potemem wytrząsnął zanadrza moje, i rzekłem: Niech tak wytrząśnie Bóg każdego męża z domu jego i z pracy jego, któryby nie uczynił dosyć temu słowu; a niech tak będzie wytrząśniony i wypróżniony. I rzekło wszystko zgromadzenie: Amen. I chwalili Pana, a lud uczynił jako było rzeczono.
• Księga Nehemiasza 12:24 — Przedniejsi mówię z Lewitów byli Hasabijasz, Serebijasz, i Jesua, syn Kadmielowy, i bracia ich przeciwko nim, ku chwaleniu i wysławianiu Boga według rozkazania Dawida, męża Bożego, straż przeciwko straży.
• Księga Ijoba 12:17 — On obiera radców z mądrości, a sędziów przywodzi do głupstwa.
• Księga Ijoba 29:3 — Gdy pochodnia jego świeciła nad głową moją, a przy świetle jego przechodziłem ciemności;
• Księga Ijoba 31:26 — Jeźlim patrzał na światłość słońca, gdy świeciło, a na miesiąc, gdy wspaniało chodził;
• Księga Ijoba 41:9 — Kichanie jego czyni blask, a oczy jego są jako powieki zorzy.
• Księga Psalmów 5:6 — Nieostoją się szaleni przed oczyma twemi: ty masz w nienawiści wszystkich, którzy broją nieprawości.
• Księga Psalmów 10:3 — Bo się chlubi niezbożnik w pożądliwościach duszy swojej, a łakomy błogosławi sobie a draźni Pana.
• Księga Psalmów 18:4 — Wzywałem Pana chwalebnego, a od nieprzyjaciół moich byłem wybawiony.
• Księga Psalmów 22:23 — Tedy opowiem imię twoje braciom mym; w pośród zgromadzenia chwalić cię będę.
• Księga Psalmów 22:24 — Mówiąc: Którzy się boicie Pana, chwalcie go; wszystko potomstwo Jakóbowe wysławiajcie go, a niech się go boi wszystko nasienie Izraelskie.
• Księga Psalmów 22:27 — Będą jeść ubodzy, i nasycą się; chwalić będą Pana, którzy go szukają; serce wasze żyć będzie na wieki.
• Księga Psalmów 34:3 — W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.
• Księga Psalmów 35:18 — Będę cię wysławiał w zgromadzeniu wielkiem; między ludem wielkim będę cię chwalił.
• Księga Psalmów 44:9 — Przetoż chlubimy się w tobie, Boże! na każdy dzień, a imię twoje na wieki wysławiamy. Sela.
• Księga Psalmów 48:2 — Wielki jest Pan, i bardzo chwalebny w mieście Boga naszego, na górze świętej swojej.
• Księga Psalmów 49:7 — Którzy ufają bogactwom swoim, a w mnóstwie dostatków swoich chlubią się.
• Księga Psalmów 52:3 — Przeczże się chlubisz ze złości, o mocarzu! miłosierdzie Boże trwa każdego dnia.
• Księga Psalmów 56:5 — Boga wysławiać będę dla słowa jego; w Bogu nadzieję będę miał, ani się będę bał, żeby mi co ciało uczynić mogło.
• Księga Psalmów 56:11 — Boga wysławiać będę z słowa; Pana chwalić będę z słowa jego.
• Księga Psalmów 63:6 — Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje.
• Księga Psalmów 64:1 — Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.
• Księga Psalmów 65:1 — Przedniejszemu śpiewakowi psalm i pieśń Dawidowa.
• Księga Psalmów 69:31 — Tedy będę chwalił imię Boże pieśnią, a będę je wielbił z dziękczynieniem.

Pokazano 50 z 165 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1984 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.