Księga Zachariasza 9

Księga Zachariasza, rozdział 9 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (17 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Zachariasza 9 — Biblia Gdańska

1 Brzemię słowa Pańskiego przeciwko ziemi, która jest w około ciebie, a Damaszek będzie odpocznieniem jego; albowiem oko Pańskie przypatruje się ludziom i wszystkim pokoleniom Izraelskim;

2 Nawet i do Emat dosięże, i do Tyru i do Sydonu, choć jest mądry bardzo.

3 Bo sobie Tyr obronę zbudował, i nazbierał srebra jako prochu, a złota jako błota po ulicach.

4 Oto Pan go wypędzi, a wrazi w morze siłę jego, a sam od ognia pożarty będzie.

5 Co widząc Aszkalon, ulęknie się, także Gaza wielce żałośne będzie, i Akaron, przeto, że je zawstydziła nadzieja ich; i zginie król z Gazy, a Aszkalon nie będzie osadzone;

6 I będzie mieszkał bękart w Azocie, a tak wykorzenię pychę Filistyńczyków.

7 I odejmę krew każdego od ust jego, i obrzydliwości jego od zębów jego; zostawiony też będzie i on Bogu naszemu, aby był jako książę w Judzie, a Akaron jako Jebuzejczycy.

8 I położę się obozem u domu swego dla wojska, i dla przechodzącego a wracającego się; i nie przejdzie więcej przez nich łupieżca, przeto, że się tak teraz podoba w oczach moich.

9 Wesel się bardzo, córko Syońska! wykrzykaj, córko Jeruzalemska! Oto król twój przyjdzie tobie sprawiedliwy i zbawiciel ubogi i siedzący na ośle, to jest, na oślęciu, źrebiątku oślicy.

10 Bo wytracę wozy z Efraima, i konie z Jeruzalemu, i będzie połamany łuk wojenny; i ogłosi pokój narodom, a władza jego (będzie) od morza aż do morza, i od rzeki aż do kończyn ziemi.

11 Owszem, ty wesel się dla krwi przymierza swego; albowiem wypuściłem więźniów twoich z dołu, w którym niemasz wody.

12 Wróćcież się tedy do twierdzy, o więźniowie, którzy nadzieję macie! albowiemci i dziś dwojako opowiadam i nagrodzę.

13 Gdyż sobie naciągnę Judę, a łuk napełnię Efraimem; i wzbudzę synów twoich, o Syonie! przeciwko synom twoim, o Jawanie! i zgotuję cię jako miecz mocarza.

14 Bo się Pan ukaże przeciwko nim, a jako blask wyniknie strzała jego; panujący, mówię, Pan zatrąbi w trąbę, a pójdzie w wichrach południowych.

15 Pan zastępów ochraniać będzie lud swój, aby podbiwszy sobie kamienie z procy, jedli i pili wykrzykając jako od wina; i napełnią, jako miednice, tak i rogi ołtarza.

16 A tak wybawi ich dnia onego Pan, Bóg ich, jako trzodę ludu swego; bo kamienie wieńcami ozdobione, wystawione będą miasto chorągwi w ziemi jego.

17 Albowiem oto o jakie błogosławieństwo jego! i jako wielka ozdoba jego! Zboże młodzieńców, a moszcz panny mowne uczyni.

Komentarz do rozdziału: Księga Zachariasza 9

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Zachariasza 9:5

Epifania i Bazylea:

„Aszkalon nie będzie osadzone” — ["spustoszeje z mieszkańców Aszkelon"]; to proroctwo w znacznej mierze już się wypełniło. Po kilkakrotnym zrabowaniu i ponownym odbudowaniu Aszkelonu za panowania Saladyna w czasach krucjat Ryszarda, ostatecznie w 1270 r.n.e. sułtan Bibars zniszczył miasto a piękny port zasypał gruzem obawiając się przyszłych prób zdobycia go przez krzyżowców. (TP 1989, s. 54)

Księga Zachariasza 9:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Wesel się” — "Gdyby oni milczeli, kamienie wołać będą". Łuk.19:40.

„Król twój idzie” — Odnosi się pierwotnie do tryumfalnego wjazdu do Jerozolimy, na pięć dni przed ukrzyżowaniem. To poselstwo jest także doświadczeniem obydwom domom Izraelskim; cielesnemu i duchowemu.

Epifania i Bazylea:

„Oto król twój” — odnosi się do naszego Pana w okresie Jego upokorzenia. (TP 1934, s. 73)

„sprawiedliwy” — nasz Pan był rzeczywiście sprawiedliwy. (TP 1934, s. 73)

„i zbawiciel” — nasz Pan przyniósł zbawienie gdy wjechał do Jerozolimy. (TP 1934, s. 73)

„siedzący na ośle” — odnosi się do wjazdu naszego Pana do Jerozolimy. (TP 1934, s. 73)

Księga Zachariasza 9:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Ogłosi pokój” — Inaczej, niż to było mówione przy otwarciu kanału Kiel i na Religijnym Kongresie Świata.

Księga Zachariasza 9:11

Paruzja (C.T. Russell):

„Więźniów twoich” — Izrael znajduje się pod prawem Zakonu, był podwójnym więźniem śmierci.

„Z dołu” — Z grobu i beznadziejnego położenia.

Księga Zachariasza 9:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Więźniowie” — Figuralnie Izrael pod jarzmem Rzymskim. Rzeczywiście Izrael i cały rodzaj ludzki pod władzą grzechu i śmierci.

„Nadzieję macie” — Dlatego, że Chrystus posiada "klucze piekła i śmierci".

„Dziś” — Wam Żydom, z powodu odrzucenia Mesjasza.

„Dwojako” — Miszneh, drugą część, powtórzenie; odnosi się do odrzucenia od łaski na długi okres czasu tj. na tak długo jak pozostawali w łasce - 1845 lat, od 33 do 1878 roku, gdy był zwołany Kongres Berliński, wynikiem którego, m.inn. położenie Żydów było znacznie polepszone. "I oddam im pierwej w dwójnasób, za nieprawości ich i za grzechy ich". "I wziął z ręki Pańskiej w dwójnasób, za wszystkie grzechy swoje". Jer.16:18; Iz.40:2.

Epifania i Bazylea:

„dziś dwojako opowiadam” — odnosi się do doświadczeń naszego Pana i do słów, które wypowiedział wjeżdżając triumfalnie do Jerozolimy. (Zach.9:9; Mat.23:38,39). (TP 1924, s. 96) (poprawnie: "albowiem i dziś ogłaszam, że oddam wam w dwójnasób [hebr. niszneh]) Dwójnasób dla Izraela skończył się w 1878 roku. (TP 1934, s. 73,74) „dwójnasób” niełaski zsyłanej na cielesnego Izraela przez 1845 lat, rozpoczął się tuż przed śmiercią Jezusa, w kwietniu 33 roku naszej ery,... rok 1878 wyznaczał pierwotny początek okresu przywracania łaski cielesnemu Izraelowi, co zaznaczyło się podczas Kongresu Narodów w Berlinie poprawą warunków powrotu Żydów do Palestyny oraz przez wydanie Nowego Testamentu w języku hebrajskim przez Delitzscha. (TP 1983, s. 8)

Księga Zachariasza 9:14

Paruzja (C.T. Russell):

„I zatrąbi w trąbę” — Siódmą trąbę, trąbę Bożą, trąbę ostateczną.

„W wichrach” — Czas ucisku.

Literatura o rozdziale Księga Zachariasza 9

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Zachariasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.