Księga Zachariasza 13

Księga Zachariasza, rozdział 13 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (9 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Zachariasza 13 — Biblia Gdańska

1 W on dzień będzie otworzona studnica domowi Dawidowemu i obywatelom Jeruzalemskim na omycie grzechu i nieczystości.

2 I stanie się dnia onego, mówi Pan zastępów, że wykorzenię imiona bałwanów z ziemi, tak, że nie będą więcej wspominane; dotego i tych proroków i ducha nieczystego zniosę z ziemi.

3 I stanie się, gdyby kto dalej prorokował, że mu rzekną ojciec jego i matka jego, którzy go spłodzili: Nie będziesz żył, przeto żeś kłamstwo mówił w imieniu Pańskiem; i przebiją go ojciec jego i matka jego, którzy go spłodzili, że prorokował.

4 I stanie się dnia onego, że się zawstydzą oni prorocy, każdy za widzenie swoje, gdyby prorokowali, i nie obleką się w suknię kosmatą, aby kłamali;

5 Ale każdy rzecze: Nie jestem ja prorokiem, ale rolnikiem; bo mię tego nauczono od dzieciństwa mego.

6 A jeżeli mu kto rzecze: Cóż to masz za rany na rękach twoich? Tedy rzecze: Temi jestem zraniony w domu tych, którzy mię miłują.

7 O mieczu! ocknij się na pasterza mego, i na męża towarzysza mego, mówi Pan zastępów; uderz pasterza, a owce rozproszone będą; ale zaś obrócę rękę moję ku maluczkim.

8 Bo się stanie po tej wszystkiej ziemi, mówi Pan, że dwie części w niej wytracone będą i pomrą, a trzecia zostanie w niej.

9 I wwiodę i onę trzecią część do ognia, a wypławię je jako pławią srebro, a doświadczać ich będę, jako doświadczają złota; każdy będzie wzywał imienia mego, a Ja go wysłucham: rzekę: Tyś lud mój, a on rzecze: Tyś Pan Bóg mój.

Komentarz do rozdziału: Księga Zachariasza 13

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Zachariasza 13:1

Paruzja (C.T. Russell):

„W on dzień” — W 1000-leciu.

Księga Zachariasza 13:2

Epifania i Bazylea:

„ducha nieczystego zniosę z ziemi” — Bóg obiecuje, że sprawi, że fałszywe nauki znikną z tej ziemi. (TP 1961, s. 120)

Księga Zachariasza 13:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Jeśli mu kto rzecze” — Klerowi nominalnego kościoła.

„Na rękach twoich” — Znaczy wyrządzoną szkodę lub zniszczenie wpływu poprzednio posiadanego.

„Jestem zraniony” — W czasie ucisku.

„W domu tych co mię miłują” — To wskazuje jak duchowieństwo będzie traktowane przez swych zwolenników.

Księga Zachariasza 13:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Towarzysza mego” — Posłannik Pański w czasie żniwa W.Ew.

„Rozproszone będą” — "Wy wszyscy zwątpicie o mnie tej nocy". Mat.26:31.

„Obrócę rękę” — Użyję władzy by ich obronić.

Księga Zachariasza 13:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Dwie części” — M.St. i W.G.

„A trzecia” — Światowi ludzie.

Epifania i Bazylea:

„dwie części” — wyobrażają M.St. i W.G. (TP 1926, s. 96) Wyrażenie hebr. "pe shenayim" przetłumaczone tu na „dwie części”, tzn. na dwie klasy: Małe Stadko i Wielkie Grono. (TP 1973, s. 70)

„wytracone będą” — przez odłączenie od świata przez poświęcenie. (TP 1926, s. 96)

„i umrą” — przez wypełnienie ich poświęcenia aż do śmierci. (TP 1926, s. 96)

„a trzecia zostanie w niej” — wyobraża klasę Restytucyjną przechodzącą przez sąd. (TP 1926, s. 96) ...Zach. 13: 8, 9 - Dwiema częściami, które są tam "wytracone" ze świata są Maluczkie Stadko i Wielka Kompania, a trzecią częścią przeprowadzoną przez oczyszczający ogień Wieku Tysiąclecia jest niewybrany świat ludzkości, który stanie się ludem Bożym w restytucji (Z 3634; Tom Ep. 6, str. 218, 219). - TP 2003. 58

Źródła: TP 26'96; 73'70;

Księga Zachariasza 13:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Do ognia” — Czas ucisku.

Epifania i Bazylea:

„I wwiodę onę trzecią część” — trzecia część przeprowadzona przez ogień wypławiający w Wieku Tysiąclecia — to nie wybrani z rodzaju ludzkiego, którzy też staną się ludem Bożym w restytucji. (TP 1971, s. 5)

„do ognia” — 1000-letni sąd; gdy świat otrzyma zbawienie przez zmartwychwstanie sądu ... wypławiający ogień nie jest czasem ucisku, ponieważ ucisk nie oczyści, ani nie dopomoże do naprawienia ludzkości. (TP 1926, s. 96)

„a wypławię je” — wypławić znaczy zniszczyć w ludziach podłość i przyprowadzić ich do podobieństwa Bożego. (TP 1926, s. 96)

„trzecią część” — wyobraża klasę Restytucyjną przechodzącą przez sąd. (TP 1926, s. 96)

Literatura o rozdziale Księga Zachariasza 13

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Zachariasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.