Księga Zachariasza 12

Księga Zachariasza, rozdział 12 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (14 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Zachariasza 12 — Biblia Gdańska

1 Brzemię słowa Pańskiego nad Izraelem. Tak mówi Pan, który rozpostarł niebiosa, a ugruntował ziemię, który tworzy ducha człowieczego we wnętrznościach jego:

2 Oto Ja postawię Jeruzalem kubkiem opojenia wszystkim narodom okolicznym, którzy będą przeciwko Judzie na oblężenie, i przeciwko Jeruzalemowi.

3 Owszem, stanie się dnia onego, że uczynię Jeruzalem kamieniem ciężkim wszystkim narodom; wszyscy, którzy go dźwigać będą, bardzo się urażą, choćby się zgromadziły przeciwko niemu wszystkie narody ziemi.

4 Dnia onego, mówi Pan, zarażę każdego konia zdrętwieniem i jeźdźca jego szaleństwem; ale nad domem Juda otworzę oczy moje, a każdego konia narodów zarażę ślepotą.

5 I rzekną książęta Judzcy w sercu swem: Mamy siłę i obywatele Jeruzalemscy w Panu zastępów, Bogu swoim.

6 Dnia onego położę książąt Judzkich jako węgle ogniste między drwy, a jako pochodnię gorejącą między snopy; i pożrą na prawą i na lewą stronę wszystkie narody okoliczne, i zostanie jeszcze Jeruzalem na miejscu swem w Jeruzalemie.

7 Zachowa Pan i namioty Judzkie pierwej, aby się nie wywyższała chwała domu Dawidowego, i chwała obywateli Jeruzalemskich przeciwko Judzie.

8 Dnia onego Pan będzie bronił obywateli Jeruzalemskich, a któryby był między nimi najsłabszy, stanie się dnia onego podobny Dawidowi, a dom Dawidowy podobny bogom, podobny Aniołowi Pańskiemu przed nimi.

9 Bo się stanie dnia onego, że szukać będę wszystkie narody, które przyciągną przeciwko Jeruzalemowi, abym je wytracił.

10 I wyleję na dom Dawidowy, i na obywateli Jeruzalemskich Ducha łaski i modlitw, a patrzyć będą na mię, którego przebodli; i płakać będą nad nim płaczem, jako nad jednorodzonym; gorzko, mówię, płakać będą nad nim, jako gorzko płaczą nad pierworodnym.

11 Dnia onego będzie wielkie kwilenie w Jeruzalemie, jako kwilenie w Adadrymon na polu Magieddon;

12 Bo ziemia kwilić będzie, każde pokolenie osobno, pokolenie domu Dawidowego osobno, i niewiasty ich osobno; pokolenie domu Natanowego osobno, i niewiasty ich osobno;

13 Pokolenie domu Lewiego osobno, i niewiasty ich osobno; pokolenie Semejego osobno, i niewisty ich osobno;

14 Wszystkie insze pokolenia, każde pokolenie osobno, i niewiasty ich osobno.

Komentarz do rozdziału: Księga Zachariasza 12

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Zachariasza 12:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Zgromadziły” — Przeciw zgromadzonym Żydom przy końcu czasu ucisku.

Księga Zachariasza 12:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Każdego konia” — Stare, fałszywe nauki.

Księga Zachariasza 12:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Namioty Judzkie” — Pokolenie Judy.

Księga Zachariasza 12:9

Epifania i Bazylea:

„abym je wytracił” — [w czasie ucisku Jakuba; Zach. 12:1-8; Ezech. 38; 39].-E4'56

Księga Zachariasza 12:10

Paruzja (C.T. Russell):

Wyleję, W 1000-leciu.

„Ducha łaski” — Nowy zmysł, usposobienie w harmonii z Bogiem.

„Patrzeć będą na mnie” — Którzy pragną zawsze błogosławieństw. Alef, Tay, pierwsza i ostatnia litera alfabetu hebrajskiego: "Jam jest pierwszy i ostatni". Obj.22:13. Możliwe na ciało Chrystusowe, które prawdopodobnie zostało zachowane jako droga pamiątka miłości Bożej, Chrystusowego posłuszeństwa i naszego odkupienia, które było reprezentowane przez złotą czaszę manny zachowanej w arce.

„Płakać będą nad nim” — Żałując iż Go odrzucili.

„Nad jednorodzonym” — "Z pracy duszy swej ujrzy owoc, którym nasycony będzie". Iz.53:11.

Epifania i Bazylea:

„i będą patrzeć na mię” — Jehowę. (TP 1995, s. 88)

„którego przebodli” — ponieważ go [Jezusa] przebodli. (TP 1995, s. 88)

Literatura o rozdziale Księga Zachariasza 12

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Zachariasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.