Księga Zachariasza 2

Księga Zachariasza, rozdział 2 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (13 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

Księga Zachariasza 2 — Biblia Gdańska

1 Potem podniosłem oczy swoje i ujrzałem, a oto mąż, w którego ręce był sznur pomiarowy.

2 I rzekłem: Dokąd idziesz? I rzekł do mnie: Abym rozmierzył Jeruzalem, i obaczył, jako wielka jest szerokość jego, i jako wielka długość jego.

3 A oto gdy on Anioł, który rozmawiał zemną, wychodził, inszy Anioł wychodził przeciwko niemu.

4 I rzekł do niego: Bież, rzecz do tego młodzieńca, mówiąc: Jeruzalemczycy po wsiach mieszkać będą dla mnóstwa ludu i bydła w pośrodku jego.

5 A ja będę, mówi Pan, murem jego ognistym w około, i będę sławą w pośrodku jego.

6 Nuże, nuże! Ucieczcie już z ziemi północnej, mówi Pan, ponieważ na cztery strony świata, mówi Pan, rozproszyłem was.

7 Nuże Syonie! który mieszkasz u córki Babilońskiej, wyswobódź się.

8 Bo tak mówi Pan zastępów: Posłał mię po sławę przeciwko tym narodom, którzy was złupili; bo kto się was dotyka, dotyka się źrenicy oka mego.

9 Albowiem oto Ja podniosę rękę moję przeciwko nim, i będą łupem sługom swoim, a dowiecie się, iż mię Pan zastępów posłał.

10 Zaśpiewaj a rozraduj się, córko Syońska! bo oto Ja przyjdę, a mieszkać będę w pośrodku ciebie, mówi Pan.

11 I przyłączy się w on dzień wiele narodów do Pana, i będą ludem moim, i będę mieszkał w pośród ciebie, a dowiesz się, iż Pan zastępów posłał mię do ciebie.

12 Tedy Pan Judę weźmie w osiadłość za dział swój w ziemi świętej, i obierze zaś Jeruzalem.

13 Niech umilknie wszelkie ciało przed obliczem Pańskiem; albowiem się ocuci z mieszkania świętobliwości swojej.

Komentarz do rozdziału: Księga Zachariasza 2

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

Księga Zachariasza 2:1

Epifania i Bazylea:

„a oto mąż, w którego ręce był sznur pomiarowy” — przedstawia lud Boży w ogólności, a w szczególności br. Russella, określającego poselstwo królestwa przy pomocy tomu VI-tego. (TP 1934, s. 73)

Księga Zachariasza 2:4

Epifania i Bazylea:

„młodzieńca” — przedstawia lud Boży w ogólności, a w szczególności br. Russella. (TP 1934, s. 73)

Księga Zachariasza 2:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Nuże Syonie” — Królestwo Boże Kościół.

„U córki babilońskiej” — W nominalnym kościele.

Księga Zachariasza 2:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Źrenicy oka” — Prawdziwy Kościół przedmiotem szczególniejszej opieki.

Literatura o rozdziale Księga Zachariasza 2

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: Księga Zachariasza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.