H6915 — קדד (qâdad)

Hebrajski czasownik קדד (qâdad) — numer Stronga H6915 — występuje w Starym Testamencie 15 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i pokłonił głowami”, „pochylone”, „a oni skłonili głowy”, „a on pochylił”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

(Qal) to bow down

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to shrivel up, that is, contract or bend the body (or neck) in deference: - bow (down) (the) head, stoop.

Jak polska interlinia oddaje H6915

„i pokłonił głowami” — 2 wystąpienia
„pochylone” — 2 wystąpienia
„a oni skłonili głowy” — 1 wystąpienie
„a on pochylił” — 1 wystąpienie
„a on pokłonił” — 1 wystąpienie
„i pochylił głowę” — 1 wystąpienie
„i pokłonił” — 1 wystąpienie
„I pokłonił głowę” — 1 wystąpienie
„pochylił” — 1 wystąpienie
„pochylone hołd” — 1 wystąpienie
„pokłonił głowę” — 1 wystąpienie
„potem pochylił głowę” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H6915

1 Księga Mojżeszowa 24:26 — I pokłonił się on człowiek i dał chwałę Panu,
1 Księga Mojżeszowa 24:48 — Zatem pokłoniwszy się, dałem chwałę Panu, i błogosławiłem Panu, Bogu pana mego Abrahama, który mię prowadził drogą prawą, abym wziął córkę brata pana mego, synowi jego
1 Księga Mojżeszowa 43:28 — A oni odpowiedzieli: Zdrówci sługa twój, ojciec nasz, jeszczeć żyw. A schyliwszy się, pokłonili mu się.
2 Księga Mojżeszowa 4:31 — I uwierzył lud, i zrozumieli, że nawiedził Pan syny Izraelskie, a iż wejżał na utrapienie ich; i schyliwszy się, pokłon uczynili.
2 Księga Mojżeszowa 12:27 — Tedy rzeczecie: Ofiara to przejścia Pańskiego, który przestępował domy synów Izraelskich w Egipcie, gdy zabijał Egipt, a domy nasze wyzwalał. Zatem schylił się lud, i pokłonił się.
2 Księga Mojżeszowa 34:8 — Pospieszywszy się tedy Mojżesz nachylił się ku ziemi i pokłonił się,
4 Księga Mojżeszowa 22:31 — Wtem otworzył Pan oczy Balaamowe, że obaczył Anioła Pańskiego, stojącego na drodze, i miecz jego dobyty w ręce jego; tedy skłoniwszy się, pokłonił się twarzą swoją.
1 Księga Samuela 24:9 — Potem też Dawid wstał, i wyszedł z jaskini, a zawołał za Saulem, mówiąc: Królu, Panie mój! Tedy się obejrzał Saul nazad, a Dawid schyliwszy się twarzą ku ziemi, pokłonił się.
1 Księga Samuela 28:14 — Tedy rzekł do niej: Co za osoba jego? I rzekła: Mąż stary wyszedł, a ten odziany płaszczem. I poznał Saul, że to był Samuel, i schyliwszy się twarzą ku ziemi, pokłonił mu się.
1 Księga Królewska 1:16 — Tedy nachyliwszy się Betsaba, pokłoniła się królowi, której rzekł król: Czego chcesz?
1 Księga Królewska 1:31 — I nachyliwszy się Betsaba twarzą ku ziemi, ukłoniła się królowi, i rzekła: Niech żyje Dawid król, pan mój, na wieki!
1 Księga Kronik 29:20 — Potem mówił Dawid do wszystkiego zgromadzenia: Błogosławcież teraz Panu, Bogu waszemu. I błogosławiło wszystko zgromadzenie Panu, Bogu ojców sowich, a naczyliwszy się pokłonili się Panu i królowi.
2 Księga Kronik 20:18 — I pokłonił się Jozafat twarzą ku ziemi, a wszystek lud Judzki, i obywatele Jeruzalemscy padli przed obliczem Pańskiem, kłaniając się Panu.
2 Księga Kronik 29:30 — Tedy rozkazał król Ezechyjasz i książęta Lewitom, aby chwalili Pana słowy Dawidowemi, i Asafa, widzącego; chwalili z weselem wielkiem, a kłaniając się modlili się.
Księga Nehemiasza 8:6 — I błogosławił Ezdrasz Panu, Bogu wielkiemu, a wszystek lud odpowiadał: Amen! Amen! podnosząc ręce swoje; a nachyliwszy głowy, kłaniali się Panu twrzą ku ziemi.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.