H175 — אהרון ('ahărôn)

Hebrajski imię męskie אהרון ('ahărôn) — numer Stronga H175 — występuje w Starym Testamencie 347 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Aarona”, „Aaron”, „i Aaron”, „i Aarona”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — imię męskie:

• Aaron = " light bringer"
• brother of Moses, a Levite and the first high priest

Definicja Stronga (ang.)

Of uncertain derivation; Aharon, the brother of Moses: - Aaron.

Jak polska interlinia oddaje H175

• „Aarona” — 111 wystąpień
• „Aaron” — 66 wystąpień
• „i Aaron” — 51 wystąpień
• „i Aarona” — 16 wystąpień
• „a Aaron” — 11 wystąpień
• „do Aarona” — 11 wystąpień
• „i przeciw Aaronowi” — 6 wystąpień
• „A gdy Aaron” — 4 wystąpienia
• „dla Aarona” — 4 wystąpienia
• „będzie Aarona” — 3 wystąpienia
• „im Aarona” — 3 wystąpienia
• „ty i Aaron” — 3 wystąpienia

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H175

• 2 Księga Mojżeszowa 4:14 — I zapalił się gniew Pański na Mojżesza, i rzekł: Azaż nie wiem, iż Aaron, brat twój Lewita wymownym jest? a oto i ten wynijdzie przeciwko tobie, i ujrzawszy cię, uraduje się w sercu swojem.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:27 — I rzekł Pan do Aarona: Idź przeciwko Mojżeszowi na puszczą. I szedł i zaszedł mu na górze Bożej, i pocałował go.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:28 — Tedy powiedział Mojżesz Aaronowi wszystkie słowa Pana, który go posłał, i wszystkie znaki, które mu rozkazał.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:29 — Szedłszy tedy Mojżesz z Aaronem, zgromadzili wszystkie starsze synów Izraelskich.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:30 — I powiedział Aaron wszystkie słowa, które mówił Pan do Mojżesza, a Mojżesz czynił znaki przed oczyma ludu.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:1 — Potem tedy przyszli Mojżesz i Aaron, i mówili do Faraona: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Puść lud mój, aby mi obchodzili święto na puszczy.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:4 — I rzekł do nich król Egipski: Przecz ty Mojżeszu i Aaronie odrywacie lud od robót ich? Idźcież do robót waszych.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:20 — Tedy oni zabieżeli Mojżeszowi i Aaronowi, którzy stali, aby się z nimi spotkali, gdy wychodzili od Faraona.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:13 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona, i dał im rozkazanie do synów Izraelskich i do Faraona, króla Egipskiego, aby wywiedli syny Izraelskie z ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:20 — I pojął Amram Jochabedę, ciotkę swoję, za żonę, która mu urodziła Aarona i Mojżesza; a lat żywota Amramowego było sto i trzydzieści i siedem lat.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:23 — I pojął Aaron Elizabetę, córkę Aminadaba, siostrę Nasonowę, sobie za żonę, która mu urodziła Nadaba, i Abiu. Eleazara, i Itamara.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:25 — A Eleazar, syn Aaronów, pojął jednę z córek Putyjelowych sobie za żonę, która mu urodziła Fyneesa. Cić są przedniejsi z ojców Lewitskich według rodzajów ich.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:26 — Tenci jest Aaron i Mojżesz, do których mówił Pan: Wywiedźcie syny Izraelskie z ziemi Egipskiej według hufców ich.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:27 — Cić mówili do Faraona, króla Egipskiego, aby wyprowadzili syny Izraelskie z Egiptu; toć jest ten Mojżesz i Aaron.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:1 — I rzekł Pan do Mojżesza: Oto, postanowiłem cię za Boga Faraonowi, a Aaron, brat twój, będzie prorokiem twoim.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:2 — Ty powiesz wszystko, coć rozkażę: ale Aaron, brat twój, będzie mówił do Faraona, aby wypuścił syny Izraelskie z ziemi swej.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:6 — Uczynił tedy Mojżesz i Aaron, jako im przykazał Pan, tak uczynili.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:7 — A Mojżesz miał osiemdziesiąt lat, a Aaron osiemdziesiąt i trzy lata, gdy mówili do Faraona.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:8 — Rzekł tedy Pan do Mojżesza, i do Aarona, mówiąc:
• 2 Księga Mojżeszowa 7:9 — Gdy wam rzecze Farao, mówiąc: Uczyńcie jaki cud, tedy rzeczesz do Aarona: Weźmij laskę twoję, a porzuć przed Faraonem, a obróci się w węża.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:10 — I przyszedł Mojżesz z Aaronem do Faraona, i uczynili tak, jako rozkazał Pan; i porzucił Aaron laskę swoję przed Faraonem, i przed sługami jego, która się obróciła w węża.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:12 — I porzucił każdy laskę swą, a obróciły się w węże; ale pożarła laska Aaronowa laski ich.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:19 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona: Weźmij laskę twoję, a wyciągnij rękę twą na wody Egipskie, na rzeki ich, na strugi ich, i na jeziora ich, i na wszelkie zgromadzenie wód ich; i obrócą się w krew, i będzie krew po wszystkiej ziemi Egipskiej, tak w naczyniach drewnianych, jako w kamiennych.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:20 — I uczynili tak Mojżesz i Aaron, jako rozkazał Pan; i podniósłszy laskę uderzył wody, które były w rzece, przed oczyma Faraonowemi, i przed oczyma sług jego; i obróciły się wszystkie wody, które były w rzece, w krew.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:5 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Rzecz do Aarona: Wyciągnij rękę twoję z laską twą na rzeki, na strugi, i na jeziora, a wywiedź żaby na ziemię Egipską.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:6 — Tedy wyciągnął Aaron rękę swą na wody Egipskie, i wylazły żaby, które okryły ziemię Egipską.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:8 — Zatem Farao wezwał Mojżesza i Aarona, mówiąc: Módlcie się Panu, aby oddalił żaby ode mnie, i od ludu mego; a wypuszczę lud, aby ofiarowali Panu.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:12 — Wyszedł tedy Mojżesz i Aaron od Faraona. I zawołał Mojżesz do Pana, aby odjął żaby, które był przepuścił na Faraona.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:16 — I rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona: Wyciągnij laskę twoję, a uderz w proch ziemi, aby się obrócił we wszy po wszystkiej ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:17 — I uczynili tak; bo wyciągnął Aaron rękę swoję z laską swoją, i uderzył w proch ziemi; i były wszy na ludziach, i na bydle; wszystek proch ziemi obrócił się we wszy po wszystkiej ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 8:25 — Zatem wezwał Farao Mojżesza i Aarona, i rzekł: Idźcie, ofiarujcie Bogu waszemu w tej ziemi.
• 2 Księga Mojżeszowa 9:8 — Zatem rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Weźmijcie pełne garści wasze popiołu z pieca, a niech go rozrzuci Mojżesz ku niebu przed oczyma Faraonowemi.
• 2 Księga Mojżeszowa 9:27 — Posłał tedy Farao, a wezwał Mojżesza i Aarona, mówiąc do nich: Zgrzeszyłem i tym razem; Pan jest sprawiedliwy, ale ja i lud mój niezbożniśmy.
• 2 Księga Mojżeszowa 10:3 — Wszedł tedy Mojżesz i Aaron do Faraona, i mówili mu: Tak mówi Pan, Bóg Hebrajczyków: Dokądże nie chcesz uniżyć się przede mną? Wypuść lud mój, aby mi służył.
• 2 Księga Mojżeszowa 10:8 — I zawołano zaś Mojżesza z Aaronem do Faraona, i rzekł do nich: Idźcie, służcie Panu Bogu waszemu; którzyż to są, co pójdą?
• 2 Księga Mojżeszowa 10:16 — Przetoż co rychlej Farao wezwał Mojżesza i Aarona, i rzekł: Zgrzeszyłem przeciwko Panu Bogu waszemu, i przeciwko wam.
• 2 Księga Mojżeszowa 11:10 — Tedy Mojżesz i Aaron czynili te wszystkie cuda przed Faraonem; ale Pan zatwardził serce Faraonowe, i nie wypuścił synów Izraelskich z ziemi swojej.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:1 — Rzekł jeszcze Pan do Mojżesza i do Aarona w ziemi Egipskiej, mówiąc:
• 2 Księga Mojżeszowa 12:28 — I poszedłszy uczynili synowie Izraelscy, jako rozkazał Pan Mojżeszowi i Aaronowi, tak uczynili.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:31 — A wezwawszy Farao Mojżesza i Aarona w nocy, rzekł: Wstańcie, wynijdźcie z pośrodku ludu mego, i wy i synowie Izraelscy, a poszedłszy służcie Panu, jakoście mówili.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:43 — I rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona: Ta jest ustawa święta przejścia: Żaden obcy nie będzie jadł z niego.
• 2 Księga Mojżeszowa 12:50 — Uczynili tedy wszyscy synowie Izraelscy, jako rozkazał Pan Mojżeszowi i Aaronowi, tak uczynili.
• 2 Księga Mojżeszowa 15:20 — Tedy Maryja, prorokini, siostra Aaronowa, wzięła bęben w rękę swoję, a wyszły wszystkie niewiasty za nią z bębnami i muzyką.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:2 — I szemrało wszystko zgromadzenie synów Izraelskich przeciw Mojżeszowi i przeciw Aaronowi na puszczy.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:6 — I mówił Mojżesz i Aaron do wszystkich synów Izraelskich: W wieczór poznacie, iż Pan wywiódł was z ziemi Egipskiej;
• 2 Księga Mojżeszowa 16:9 — I rzekł Mojżesz do Aarona: Mów do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich: Przystąpcie przed obliczność Pańską; bo usłyszał szemranie wasze.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:10 — I stało się, gdy mówił Aaron do wszystkiego zgromadzenia synów Izraelskich, że spojrzeli ku puszczy, a oto, chwała Pańska ukazała się w obłoku.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:33 — Rzekł zatem Mojżesz do Aarona: Weźmij wiadro jedno, a nasyp w nie pełen Gomer manny, a postaw je przed Panem na chowanie do narodów waszych.
• 2 Księga Mojżeszowa 16:34 — Jako przykazał Pan Mojżeszowi, tak postawił je Aaron przed świadectwem na chowanie.
• 2 Księga Mojżeszowa 17:10 — I uczynił Jozue, jako mu rozkazał Mojżesz, i stoczył bitwę z Amalekiem; a Mojżesz, Aaron i Chur wstąpili na wierzch pagórka.

Pokazano 50 z 347 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H175 w rozbiorze wersetu.

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.