H3092 — יהושׁפט (yehôshâphâṭ)

Hebrajski wyraz יהושׁפט (yehôshâphâṭ) — numer Stronga H3092 — występuje w Starym Testamencie 84 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Jozafat”, „Jozafata”, „do Jozafata”, „i Jozafat”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim):

Jehoshaphat = " Jehovah has judged"
son of king Asa and himself king of Judah for 25 years; one of the best, most pious, and prosperous kings of Judah (noun proper masculine)
son of Nimshi and father of king Jehu of the northern kingdom of Israel (noun proper masculine)
son of Ahilud and chronicler under David and Solomon (noun proper masculine)
son of Paruah and one of the 12 commissary officers under Solomon (noun proper masculine)
a priest and trumpeter in the time of David (noun proper masculine)
symbolical name of a valley near Jerusalem which is the place of ultimate judgment; maybe the deep ravine which separates Jerusalem from the Mount of Olives through which the Kidron flowed (noun proper locative)

Definicja Stronga (ang.)

From H3068 and H8199; Jehovah-judged ; Jehoshaphat, the name of six Israelites; also of a valley near Jerusalem : - Jehoshaphat. Compare H3146.

Jak polska interlinia oddaje H3092

„Jozafat” — 30 wystąpień
„Jozafata” — 17 wystąpień
„do Jozafata” — 10 wystąpień
„i Jozafat” — 7 wystąpień
„Ale Jozafat” — 4 wystąpienia
„a Jozafat” — 3 wystąpienia
„Jehoszafat” — 2 wystąpienia
„przed Jozafata” — 2 wystąpienia
„A gdy Jozafat” — 1 wystąpienie
„był z Jozafata” — 1 wystąpienie
„do Jozafat” — 1 wystąpienie
„które Jozafata” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3092

2 Księga Samuela 8:16 — A Joab, syn Sarwii, był nad wojskiem, a Jozafat syn Ahiluda, kanclerzem.
2 Księga Samuela 20:24 — Adoram był poborcą, a Jozafat, syn Ahiluda, kanclerzem.
1 Księga Królewska 4:3 — Elichoref i Achija, synowie Sysy, byli pisarzami; Jozafat, syn Ahiluda, kanclerzem;
1 Księga Królewska 4:17 — Jozafat, syn Paruacha, w Isaschar.
1 Księga Królewska 15:24 — I zasnął Aza z ojcy swymi, a pochowany jest z nimi w mieście Dawida, ojca swego. A Jozafat, syn jego, królował miasto niego.
1 Księga Królewska 22:2 — I stało się roku trzeciego, że przyjechał Jozafat król Judzki, do króla Izraelskiego.
1 Księga Królewska 22:4 — Przetoż rzekł do Jozafata: Pociągnieszże ze mną na wojnę przeciwko Ramot Galaad? I rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Jakom ja, tak i ty; jako lud mój, tak lud twój; jako konie moje, tak konie twoje.
1 Księga Królewska 22:5 — Nadto rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Spytaj się proszę dziś słowa Pańskiego.
1 Księga Królewska 22:7 — Ale Jozafat rzekł: Nie maszże tu którego proroka Pańskiego, żebyśmy się go pytali?
1 Księga Królewska 22:8 — I rzekł król Izraelski do Jozafata: Jest jeszcze mąż jeden, przez któregobyśmy się mogli radzić Pana; ale go ja nienawidzę, bo mi nic dobrego nie prorokuje, jedno złe, Micheasz, syn Jemla. I rzekł Jozafat: Niech tak nie mówi król.
1 Księga Królewska 22:10 — Między tem król Izraelski, i Jozafat, król Judzki, siedzieli na stolicach swoich, ubrani w szaty królewskie, na placu u wrót bramy Samaryjskiej, a wszyscy prorocy prorokowali przed nimi.
1 Księga Królewska 22:18 — I rzekł król Izraelski do Jozafata: Izażem ci nie powiadał, że mi nie miał prorokować dobrego, ale złe?
1 Księga Królewska 22:29 — A tak ciągnął król Izraelski i Jozafat, król Judzki, do Ramot Galaad.
1 Księga Królewska 22:30 — I rzekł król Izraelski do Jozafata: Odmienię się, gdy pójdę do bitwy; ale ty ubierz się w szaty twoje. I odmienił się król Izraelski, a szedł ku bitwie.
1 Księga Królewska 22:32 — I stało się, gdy ujrzeli Jozafata hetmani, co byli nad wozami, rzekli: Zaprawdę to król Izraelski; i obrócili się przeciwko niemu, chcąc się z nim potykać; ale Jozafat zawołał.
1 Księga Królewska 22:41 — A Jozafat, syn Azy, począł królować nad Judą czwartego roku za panowania Achaba, króla Izraelskiego.
1 Księga Królewska 22:42 — A Jozafat miał trzydzieści i pięć lat, gdy królować począł, a dwadzieścia i pięć lat królował w Jeruzalemie; a imię matki jego było Azuba, córka Salajowa.
1 Księga Królewska 22:45 — Uczynił też pokój Jozafat z królem Izraelskim.
1 Księga Królewska 22:46 — A inne sprawy Jozafatowe, i moc jego, której dokazywał, i jako walczył, azaż to nie jest napisane w kronikach królów Judzkich?
1 Księga Królewska 22:49 — I nasprawiał Jozafat okrętów na morze, aby chodziły do Ofir po złoto. Ale nie doszły; bo się rozbiły one okręty w Asyjon Gaber.
1 Księga Królewska 22:50 — Rzekł także był Ochozyjasz, syn Achaba, do Jozafata: Niech jadą słudzy moi z sługami twymi w okrętach. Ale niechciał Jozafat.
1 Księga Królewska 22:51 — Zasnął tedy Jozafat z ojcami swymi, i pochowany jest z ojcami swymi w mieście Dawida, ojca swego; a królował Joram, syn jego, miasto niego.
1 Księga Królewska 22:52 — Ochozyjasz, syn Achaba, począł królować nad Izraelem w Samaryi roku siedmnastego Jozafata, króla Judzkiego, i królował nad Izraelem dwa lata.
2 Księga Królewska 1:17 — A tak umarł według słowa Pańskiego, które mówił Elijasz. I królował Joram miasto niego, roku wtórego Jorama, syna Jozafatowego, króla Judzkiego; albowiem on nie miał syna.
2 Księga Królewska 3:1 — A Joram, syn Achaba, począł królować nad Izraelem w Samaryi roku ośmnastego Jozafata, króla Judzkiego, a królował dwanaście lat.
2 Księga Królewska 3:7 — A wyszedłszy posłał do Jozafata, króla Judzkiego, mówiąc: Król Moabski odstąpił odemnie; pociągnieszże zemną przeciw Moabowi na wojnę? I odpowiedział: Pociągnę. Jakom ja, tak ty; jako lud mój, tak lud twój; jako konie moje, tak konie twoje.
2 Księga Królewska 3:11 — Ale Jozafat rzekł: Niemaszże tu proroka Pańskiego, żebyśmy się poradzili Pana przezeń? I odpowiedział jeden z sług króla Izraelskiego, a rzekł: Jest tu Elizeusz, syn Safata, który nalewał wody na ręce Eliaszowe.
2 Księga Królewska 3:12 — Tedy rzekł Jozafat: U tegoć jest słowo Pańskie. I szli do niego król Izraelski, i Jozafat, i król Edomski.
2 Księga Królewska 3:14 — I odpowiedział Elizeusz: Jako żywy Pan zastępów, przed którego obliczem stoję, że gdybym się nie oglądał na Jozafata, króla Judzkiego, nie dbałbym na cię, anibym na cię wejrzał.
2 Księga Królewska 8:16 — A roku piątego Jorama, syna Achaba, króla Izraelskiego, i Jozafata króla Judzkiego, począł królować Joram, syn Jozafata, król Judzki.
2 Księga Królewska 9:2 — A gdy tam przyjdziesz, ujrzysz tam Jehu, syna Jozafatowego, syna Namsy, a wszedłszy tam, odwiedziesz go z pośrodku braci jego, i wprowadzisz go do gmachu najskrytszego.
2 Księga Królewska 9:14 — Tedy się sprzysiągł Jehu, syn Jozafata, syna Namsy, przeciw Joramowi. (A na ten czas Joram strzegł Ramot Galaadskiego, on i wszystek Izrael, przed Hazaelem, królem Syryjskim.
2 Księga Królewska 12:18 — Przetoż wziął Joaz, król Judzki, wszystkie rzeczy poświęcone, które byli poświęcili Jozafat i Joram, i Ochozyjasz, ojcowie jego, królowie Judzcy, i to, co był sam poświęcił, i wszystko złoto, które się znalazło w skarbach domu Pańskiego, i domu królewskiego, a posłał to do Hazaela, króla Syryjskiego, i odciągnął od Jeruzalemu.
1 Księga Kronik 3:10 — Syn Salomonowy Roboam; Abiam syn jego, Aza syn jego, Jozafat syn jego.
1 Księga Kronik 18:15 — A był Joab, syn Sarwii, nad wojskiem, a Jozafat, syn Ahiludowy, kanclerzem.
2 Księga Kronik 17:1 — Tedy królował Jozafat, syn jego miasto niego, a zmocnił się przeciw Izraelowi.
2 Księga Kronik 17:3 — A był Pan z Jozafatem, przeto, iż chodził drogami pierwszemi Dawida, ojca swego, a nie szukał Baalów;
2 Księga Kronik 17:5 — I utwierdził Pan królestwo w ręce jego; a dawał wszystek lud Judzki dary Jozafatowi, tak iż miał bogactwa, i sławę bardzo wielką.
2 Księga Kronik 17:10 — Przetoż przyszedł strach Pański na wszystkie królestwa ziemi, które były około Judy, i nie śmieli walczyć przeciw Jozafatowi.
2 Księga Kronik 17:11 — Nawet i Filistynowie przynosili Jozafatowi dary i dań pieniężną. Arabczycy też przygnali mu drobnego bydła, baranów siedm tysięcy i siedm set, kozłów także siedm tysięcy i siedm set.
2 Księga Kronik 17:12 — Wzmagał się tedy Jozafat, i rosł nader bardzo, i pobudował w Judzie zamki, i miasta dla składów.
2 Księga Kronik 18:1 — I miał Jozafat bogactw i sławy bardzo wiele, a spowinowacił się z Achabem.
2 Księga Kronik 18:3 — I rzekł Achab, król Izraelski, do Jozafata, króla Judzkiego: Pociągnijże ze mną do Ramot Galaad? A on mu odpowiedział: Jako ja, tak i ty, a jako lud twój, tak lud mój, i będziemy z tobą na wojnie.
2 Księga Kronik 18:4 — Nadto rzekł Jozafat do króla Izraelskiego: Proszę, pytaj się dziś słowa Pańskiego.
2 Księga Kronik 18:6 — Ale Jozafat rzekł: Niemaszże tu jeszcze którego proroka Pańskiego, żebyśmy się go pytali?
2 Księga Kronik 18:7 — I rzekł król Izraelski do Jozafata: Jest jeszcze mąż jeden, przez któregobyśmy się mogli radzić Pana, ale go ja nienawidzę; bo mi nie prorokuje nic dobrego, ale zawżdy złe; a tenci jest Micheasz, syn Jemlowy. I rzekł Jozafat: Niech tak nie mówi król.
2 Księga Kronik 18:9 — Międzytem król Izraelski, i Jozafat, król Judzki, siedzieli każdy z nich na stolicy swojej, ubrani w szaty królewskie, a siedzieli na placu u wrót bramy Samaryjskiej, a wszyscy prorocy prorokowali przed nimi.
2 Księga Kronik 18:17 — I rzekł król Izraelski do Jozafata: Izażem ci nie powiadał, że mi nic dobrego prorokować nie miał, ale złe?
2 Księga Kronik 18:28 — A tak ciągnął król Izraelski, i Jozafat, król Judzki, do Ramot Galaad.
2 Księga Kronik 18:29 — I rzekł król Izraelski do Jozafata: Odmienię się, a pójdę do bitwy: ale ty ubierzesz się w szaty swe. I odmienił się król Izraelski, a szli do bitwy.

Pokazano 50 z 84 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H3092 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.