H256 — אחב אחאב ('ach'âb)

Hebrajski wyraz אחב אחאב ('ach'âb) — numer Stronga H256 — występuje w Starym Testamencie 93 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Achaba”, „Achab”, „do Achaba”, „I stało się, gdy Achab”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim):

• Ahab = " father's brother" once (by contraction) 'Echab (Jer 29:22)
• king of Israel, son of Omri, husband of Jezebel
• false prophet executed by Nebuchadrezzar, time of Jeremiah

Definicja Stronga (ang.)

The second form used once (by contraction) in Jer_29:22; from H251 and H1; brother (that is, friend) of (his) father ; Achab, the name of a king of Israel and of a prophet at Babylon: - Ahab.

Jak polska interlinia oddaje H256

• „Achaba” — 36 wystąpień
• „Achab” — 23 wystąpienia
• „do Achaba” — 7 wystąpień
• „I stało się, gdy Achab” — 3 wystąpienia
• „z Achaba” — 3 wystąpienia
• „Ahab” — 2 wystąpienia
• „i Achab” — 2 wystąpienia
• „z Achab” — 2 wystąpienia
• „że Achab” — 2 wystąpienia
• „a Achab” — 1 wystąpienie
• „aby Ahab” — 1 wystąpienie
• „Ale nie było doprawdy takiego jak Achab” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H256

• 1 Księga Królewska 16:28 — I zasnął Amry z ojcy swymi, a pochowany jest w Samaryi; i królował Achab, syn jego, miasto niego.
• 1 Księga Królewska 16:29 — Achab tedy, syn Amrego, królować począł nad Izraelem roku trzydziestego i ósmego Azy, króla Judzkiego, a królował Achab, syn Amrego, nad Izraelem w Samaryi dwadzieścia i dwa lat.
• 1 Księga Królewska 16:30 — I czynił Achab, syn Amrego, złe przed oczyma Pańskiemi nad wszystkie, którzy byli przed nim.
• 1 Księga Królewska 16:33 — Do tego nasadził Achab gaj, a tem więcej wzruszył ku gniewu Pana, Boga Izraelskiego, nad wszystkie króle Izraelskie, którzy byli przed nim.
• 1 Księga Królewska 17:1 — Tedy rzekł Elijasz Tesbita, jeden z obywateli Galaadu, do Achaba: Jako żywy Pan, Bóg Izraelski, przed którego oblicznością stoję, że nie będzie tych lat rosy, ani deszczu, jedno według słów ust moich.
• 1 Księga Królewska 18:1 — Potem po wielu dniach, mianowicie po onym roku trzecim, stało się słowo Pańskie do Elijasza, mówiąc: Idź, ukaż się Achabowi; bo spuszczę deszcz na ziemię.
• 1 Księga Królewska 18:2 — Szedł tedy Elijasz, aby się ukazał Achabowi; a był głód gwałtowny w Samaryi.
• 1 Księga Królewska 18:3 — I zawołał Achab Abdyjasza, który był sprawcą domu jego. (A Abdyjasz się bardzo Pana bał;
• 1 Księga Królewska 18:5 — I rzekł Achab do Abdyjasza: Idź przez ziemię do wszystkich źródeł wód, i do wszystkich potoków, aza gdzie znajdziemy trawę, żebyśmy żywo zachowali konie i muły, i żebyśmy nie zgubili bydła.
• 1 Księga Królewska 18:6 — I rozdzielili sobie ziemię, którą przejść mieli. Achab sam szedł jedną drogą, Abdyjasz też szedł drugą drogą osobno.
• 1 Księga Królewska 18:9 — Do którego on rzekł: Cóżem zgrzeszył, iż wydawasz sługę twego w ręce Achabowe, aby mię zabił?
• 1 Księga Królewska 18:12 — I stałoby się, gdybym ja odszedł od ciebie, żeby cię Duch Pański zaniósł, gdziebym nie wiedział; a ja szedłszy opowiedziałbym Achabowi, a gdyby cię nie znalazł, zabiłby mię; a sługa twój boi się Pana od dzieciństwa swego.
• 1 Księga Królewska 18:16 — A tak szedł Abdyjasz przeciw Achabowi, i oznajmił mu to. Przetoż szedł Achab przeciw Elijaszowi.
• 1 Księga Królewska 18:17 — A ujrzawszy Achab Elijasza, rzekł Achab do niego: Azaż nie ty jesteś, który czynisz zamięszanie w Izraelu?
• 1 Księga Królewska 18:20 — Posłał tedy Achab do wszystkich synów Izraelskich, i zebrał te proroki na górę Karmel.
• 1 Księga Królewska 18:41 — Potem rzekł Elijasz do Achaba: Idź, jedz, a pij; albowiem oto szum dżdżu wielkiego.
• 1 Księga Królewska 18:42 — Tedy szedł Achab, aby jadł i pił; a Elijasz wstąpił na wierzch Karmelu, i położył się na ziemię, a włożył twarz swoję między kolana swoje.
• 1 Księga Królewska 18:44 — A za siódmym razem rzekł: Oto obłok mały jako dłoń człowiecza występuje z morza. Tedy on rzekł: Idź, a powiedz Achabowi: Zaprzęgaj, a ujeżdżaj, aby cię deszcz nie zastał.
• 1 Księga Królewska 18:45 — I stało się między tem, że się niebiosa obłokami i wiatrem zaćmiły, skąd był deszcz wielki. A tak wsiadłszy Achab, jechał do Jezreela.
• 1 Księga Królewska 18:46 — A ręka Pańska była nad Elijaszem; i przepasał biodra swe, i bieżał przed Achabem, aż przyszedł do Jezreela.
• 1 Księga Królewska 19:1 — Tedy oznajmił Achab Jezabeli wszystko, co uczynił Elijasz, a iż prawie wszystkie proroki pomordował mieczem.
• 1 Księga Królewska 20:2 — I wyprawił posły do Achaba, króla Izraelskiego, do onego miasta;
• 1 Księga Królewska 20:13 — A oto, niektóry prorok przyszedł do Achaba, króla Izraelskiego, i rzekł: Tak powiada Pan: Izażeś nie wiedział tego wszystkiego wielkiego mnóstwa? Oto Ja je dam w rękę twoję dzisiaj, abyś wiedział, żem Ja Pan.
• 1 Księga Królewska 20:14 — Tedy rzekł Achab: Przez kogoż? A on odpowiedział: Tak mówi Pan: przez sługi książąt powiatowych. I rzekł: Którz pocznie bitwę? Tedy mu on odpowiedział: Ty.
• 1 Księga Królewska 21:1 — I stało się potem: Miał Nabot Jezreelita winnicę, która była w Jezreelu podle pałacu Achaba, króla w Samaryi.
• 1 Księga Królewska 21:2 — I rzekł Achab do Nabota, mówiąc: Daj mi winnicę twoję, abym miał z niej ogród dla jarzyn, albowiem bliska jest domu mego; a dam ci za nię winnicę lepszą, niżli ta jest; albo jeźlić się zda, dam ci pieniędzy, ile stoi.
• 1 Księga Królewska 21:3 — I odpowiedzał Nabot Achabowi: Nie daj tego Panie, abym ci miał dać dziedzictwo ojców moich.
• 1 Księga Królewska 21:4 — Tedy przyszedł Achab do domu swego smutny i zagniewany dla słowa, które mu rzekł Nabot Jezreelita, mówiąc: Nie dam ci dziedzictwa ojców moich; i układł się na łożu swem, a odwrócił twarz swoję, i nie jadł chleba.
• 1 Księga Królewska 21:8 — A tak napisała list imieniem Achabowem, który zapieczętowała pieczęcią jego, i posłała on list do starszych i do przedniejszych, którzy byli w mieście jego, i mieszkali z Nabotem.
• 1 Księga Królewska 21:15 — I stało się, gdy usłyszała Jezabela, że ukamionowany był Nabot, a iż umarł, rzekła Jezabela do Achaba: Wstań, posiądź winnicę Nabota Jezreelity, któryć jej nie chciał dać za pieniądze; albowiem nie żyje Nabot, ale umarł.
• 1 Księga Królewska 21:16 — A tak usłyszawszy Achab, że umarł Nabot, wstał, a szedł do winnicy Nabota Jezreelity, aby ją posiadł.
• 1 Księga Królewska 21:18 — Wstań, idź przeciw Achabowi, królowi Izraelskiemu, który jest w Samaryi; oto jest na winnicy Nabotowej, do której szedł, aby ją posiadł.
• 1 Księga Królewska 21:20 — I rzekł Achab do Elijasza: A jużeś mię znalazł nieprzyjacielu mój? A on odpowiedział: Znalazłem; albowiemeś się zaprzedał, abyś czynił złość przed oczyma Pańskiemi.
• 1 Księga Królewska 21:21 — Oto Ja przywiodę na cię złe, a odejmę potomki twe, i wytracę z domu Achabowego, aż do najmniejszego szczenięcia, i więźnia, i opuszczonego w Izraelu.
• 1 Księga Królewska 21:24 — Tego, który umrze z domu Achabowego w mieście, psy zjedzą, a tego, który umrze na polu, zjedzą ptaki powietrzne.
• 1 Księga Królewska 21:25 — Albowiem nie był nikt jako Achab, któryby siebie samego zaprzedał, aby czynił złe przed oczyma Pańskiemi; bo go poduszczała Jezabela, żona jego.
• 1 Księga Królewska 21:27 — A gdy usłyszał Achab te słowa, rozdarł odzienie swoje, a włożywszy wór na ciało swoje, pościł i leżał w worze, a chodził po maluczku.
• 1 Księga Królewska 21:29 — Widziałżeś, jako się upokorzył Achab przed twarzą moją? Ponieważ się tedy upokorzył przed twarzą moją, nie przywiodę tego złego za dni jego; ale za dni syna jego przywiodę to złe na dom jego.
• 1 Księga Królewska 22:20 — I rzekł Pan: Kto zwiedzie Achaba, aby szedł a upadł w Ramot Galaad? A gdy mówił jeden tak, a drugi inaczej;
• 1 Księga Królewska 22:39 — A inne sprawy Achabowe i wszystko, co czynił, i dom z kości słoniowych, który zbudował, wszystkie też miasta, które pobudował, azaż to nie jest spisane w kronikach o królach Izraelskich?
• 1 Księga Królewska 22:40 — I zasnął Achab z ojcami swymi, a królował Ochozyjasz, syn jego, miasto niego.
• 1 Księga Królewska 22:41 — A Jozafat, syn Azy, począł królować nad Judą czwartego roku za panowania Achaba, króla Izraelskiego.
• 1 Księga Królewska 22:50 — Rzekł także był Ochozyjasz, syn Achaba, do Jozafata: Niech jadą słudzy moi z sługami twymi w okrętach. Ale niechciał Jozafat.
• 1 Księga Królewska 22:52 — Ochozyjasz, syn Achaba, począł królować nad Izraelem w Samaryi roku siedmnastego Jozafata, króla Judzkiego, i królował nad Izraelem dwa lata.
• 2 Księga Królewska 1:1 — I odstąpił Moab od Izraela po śmierci Achabowej.
• 2 Księga Królewska 3:1 — A Joram, syn Achaba, począł królować nad Izraelem w Samaryi roku ośmnastego Jozafata, króla Judzkiego, a królował dwanaście lat.
• 2 Księga Królewska 3:5 — I stało się, gdy umarł Achab, że odstąpił król Moabski od króla Izraelskiego.
• 2 Księga Królewska 8:16 — A roku piątego Jorama, syna Achaba, króla Izraelskiego, i Jozafata króla Judzkiego, począł królować Joram, syn Jozafata, król Judzki.
• 2 Księga Królewska 8:18 — Ale chodził drogami królów Izraelskich, sprawując się jako dom Achabowy; bo córkę Achabową miał za żonę, i czynił złe przed oczyma Pańskiemi.
• 2 Księga Królewska 8:25 — Roku dwunastego Jorama, syna Achaba, króla Izraelskiego, począł królować Ochozyjasz, syn Jorama, króla Judzkiego.

Pokazano 50 z 93 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H256 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H251
• H1

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.