H2354 — חוּר (chûr)

Hebrajski imię męskie חוּר (chûr) — numer Stronga H2354 — występuje w Starym Testamencie 15 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Chura”, „i Hur”, „go Hur”, „i Chur”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — imię męskie:

Hur = " hole"
a chief assistant to Moses and Aaron
grandfather of Bezaleel, the chief artificer of the tabernacle; possibly the same as 1 above
the 4th of the 5 kings of Midian who were slain with Balaam after Peor
father of Rephaiah in the time of Nehemiah
father of Ben-Hur who was commissariat officer for Solomon in Mount Ephraim

Definicja Stronga (ang.)

The same as H2353 or H2352; Chur, the name of four Israelites and one Midianite: - Hur.

Jak polska interlinia oddaje H2354

„Chura” — 7 wystąpień
„i Hur” — 6 wystąpień
„go Hur” — 1 wystąpienie
„i Chur” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2354

2 Księga Mojżeszowa 17:10 — I uczynił Jozue, jako mu rozkazał Mojżesz, i stoczył bitwę z Amalekiem; a Mojżesz, Aaron i Chur wstąpili na wierzch pagórka.
2 Księga Mojżeszowa 17:12 — Ale ręce Mojżeszowe ociężały były; wziąwszy tedy kamień, podłożyli podeń, i usiadł na nim; a Aaron, i Chur podpierali ręce jego, jeden z jednej, drugi z drugiej strony; i nie ustały ręce jego aż do zajścia słońca.
2 Księga Mojżeszowa 24:14 — A do starszych rzekł: Zostańcie tu, aż się wrócimy do was. A oto Aaron i Chur będą z wami; kto by miał sprawę jaką, niech idzie do nich.
2 Księga Mojżeszowa 31:2 — Otom wezwał z imienia Besaleela, syna Urowego, syna Churowego z pokolenia Judy.
2 Księga Mojżeszowa 35:30 — Zatem rzekł Mojżesz do synów Izraelskich: Oto, wezwał Pan z imienia Besaleela, syna Urowego, syna Churowego, z pokolenia Judy,
2 Księga Mojżeszowa 38:22 — A Besaleel, syn Urów, syna Churowego z pokolenia Judy, uczynił to wszystko, co był Pan rozkazał Mojżeszowi;
4 Księga Mojżeszowa 31:8 — Króle też Madyjańskie pobili między inszymi pobitymi ich, Ewiego, i Rechema, i Sura, i Hura, i Rebaha, pięciu królów Madyjańskich, i Balaama, syna Beorowego, zabili mieczem.
Księga Jozuego 13:21 — Wszystkie też miasta w równinie, i wszystko królestwo Sehona, króla Amorejskiego, który królował w Hesebon, którego zabił Mojżesz, i książęta Madyjańskie Ewi, i Recem, i Sur, i Hur, i Reba; książęta Sehonowe, obywatele ziemi.
1 Księga Kronik 2:19 — A gdy umarła Azuba, pojął sobie Kaleb Esratę, która mu urodziła Hura.
1 Księga Kronik 2:20 — A Hur spłodził Ury, a Ury spłodził Besaleela.
1 Księga Kronik 2:50 — Cić byli synowie Kaleba, syna Hurowego, pierworodnego Efraty: Sobal, ojciec Karyjatyjarymczyków.
1 Księga Kronik 4:1 — Synowie Judowi: Fares, Hesron, i Charmi, i Hur, i Sobal.
1 Księga Kronik 4:4 — A Faunuel ojciec Giedory, i Ezer ojciec Hosy. Cić są synowie Hura, pierworodnego Efraty, ojca Betlehemczyków.
2 Księga Kronik 1:5 — Ołtarz też miedziany, który był urobił Besaleel, syn Urowy, syna Hurowego, był tam przed przybytkiem Pańskim, gdzie Pana szukał Salomon, i wszystko zgromadzenie.
Księga Nehemiasza 3:9 — A podle nich poprawiał Rafajasz, syn Churowy, przełożony nad połową powiatu Jeruzalemskiego.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.