H1008 — בּית־אל (bêyth-'êl)

Hebrajski nazwa miejsca בּית־אל (bêyth-'êl) — numer Stronga H1008 — występuje w Starym Testamencie 70 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „w Betel”, „z Betel”, „Betel”, „Bethel”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — nazwa miejsca:

Bethel = " house of God"
ancient place and seat of worship in Ephraim on border of Benjamin, identified with Luz (former name)
a place in south country of Judah, not far from Beersheba and Ziklag

Definicja Stronga (ang.)

From H1004 and H410; house of God ; Beth-El, a place in Palestine: - Beth-el.

Jak polska interlinia oddaje H1008

„w Betel” — 9 wystąpień
„z Betel” — 7 wystąpień
„Betel” — 5 wystąpień
„Bethel” — 5 wystąpień
„Boże” — 4 wystąpienia
„do Betel” — 4 wystąpienia
„do Bethel” — 4 wystąpienia
„które były w Betel” — 3 wystąpienia
„między Betel” — 3 wystąpienia
„a Betel” — 2 wystąpienia
„a Bethel” — 1 wystąpienie
„były Bethel” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H1008

1 Księga Mojżeszowa 12:8 — A przeszedł stamtąd do góry na wschód Betela, i rozbił tam namiot swój, mając Betel od zachodu, a Haj od wschodu; i zbudował tam ołtarz Panu, i wzywał imienia Pańskiego.
1 Księga Mojżeszowa 13:3 — I szedł gościńcami swemi, od południa, i aż do Betel, aż do onego miejsca, gdzie przedtem był namiot jego, między Betel i między Haj.
1 Księga Mojżeszowa 28:19 — I nazwał imię miejsca onego Betel; bo było przedtem imię miasta onego Luz.
1 Księga Mojżeszowa 31:13 — Jam Bóg Betel, gdzieś namazał kamień, gdzieś mi poślubił ślub. Teraz tedy wstań, wynijdź z ziemi tej, a wróć się do ziemi rodziny twojej.
1 Księga Mojżeszowa 35:1 — Rzekł potem Bóg do Jakóba: Wstań, wstąp do Betela, a mieszkaj tam, i uczyń tam ołtarz Bogu, któryć się ukazał, gdyś uciekał przed obliczem Ezawa, brata twego.
1 Księga Mojżeszowa 35:3 — A wstawszy pójdźmy do Betela, i uczynię tam ołtarz Bogu, który mię wysłuchał w dzień utrapienia mego, i był ze mną w drodze, którąm chodził.
1 Księga Mojżeszowa 35:6 — Przyszedł tedy Jakób do Luzy, która jest w ziemi Chananejskiej, ta jest Betel, sam i wszystek lud, który z nim był.
1 Księga Mojżeszowa 35:8 — Tedy umarła Debora, mamka Rebeki, i pogrzebiona jest przy Betel pod dębem, i nazwał imię onego miejsca, Allon Bachut.
1 Księga Mojżeszowa 35:15 — I nazwał Jakób imię miejsca onego, gdzie Bóg z nim mówił, Betel.
1 Księga Mojżeszowa 35:16 — Potem odeszli z Betel; i było jeszcze jakoby mila drogi do Efraty, i rodziła Rachel a ciężkie rodzenie miała.
Księga Jozuego 7:2 — Bo gdy posłał Jozue kilka mężów z Jerycha do Haj, które było blisko Betawen na wschód słońca od Betel, i rzekł do nich, mówiąc: Idźcie, a wyszpiegujcie ziemię; tedy szedłszy oni mężowie, wyszpiegowali Haj.
Księga Jozuego 8:9 — Posłał je tedy Jozue, i szli na zasadzkę; a zostali między Betel, i między Haj na zachód Hajowi; a Jozue przez onę noc został w pośrodku ludu.
Księga Jozuego 8:12 — Nadto wziął około pięciu tysięcy mężów, które postawił na zasadzce między Betel, i między Haj, od strony zachodniej miasta.
Księga Jozuego 8:17 — I nie został nikt w Haj i w Betel, któryby nie wyszedł za Izraelem; i zostawili miasto otworzone, a gonili Izraela.
Księga Jozuego 12:9 — Król Jerycha jeden; król Haj, które jest w bok Betel, jeden.
Księga Jozuego 12:16 — Król Maceda jeden; król Betel jeden.
Księga Jozuego 16:1 — Padł też los synom Józefowym od Jordanu ku Jerychu przy wodach Jerycha na wschód słońca, puszcza, która idzie od Jerycha przez górę Betel.
Księga Jozuego 16:2 — A wychodzi od Betel do Luzy, a idzie do granicy Archy, do Attarot.
Księga Jozuego 18:13 — A stamtąd idzie ta granica do Luz, od strony południowej Luzy, która jest Betel, a puszcza się ta granica do Attarot Adar podle góry, która jest od południa Betoron dolnego.
Księga Jozuego 18:22 — I Betaraba, i Samraim, i Betel;
Księga Sędziów 1:22 — Udał się też dom Józefów do Betel, a Pan był z nimi.
Księga Sędziów 1:23 — I szpiegował dom Józefów Betel; (a imię miasta tego było przedtem Luz.)
Księga Sędziów 4:5 — I mieszkała pod palmą Debora między Rama i między Betel na górze Efraim, i chodzili do niej synowie Izraelscy na sąd.
Księga Sędziów 20:18 — Wstawszy tedy szli do domu Bożego, i radzili się Boga, a mówili synowie Izraelscy: Któż za nas pójdzie wprzód na wojnę przeciw synom Benjaminowym? I odpowiedział Pan: Juda wprzód pójdzie.
Księga Sędziów 20:26 — Przetoż szli wszyscy synowie Izraelscy, i wszystek lud, a przyszli do domu Bożego, i płacząc trwali tam przed Panem, i pościli dnia onego aż do wieczora, ofiarując całopalenia, i ofiary spokojne przed obliczem Pańskiem.
Księga Sędziów 20:31 — Wyszli też synowie Benjaminowi przeciwko ludowi, o odsadziwszy się od miasta, poczęli bić lud i siec, jako pierwszy i wtóry raz po drogach, (z których jedna szła do Betel, a druga do Gabaa,) i po polu, a zabili około trzydziestu mężów z Izraela.
Księga Sędziów 21:2 — A tak poszedł lud do domu Bożego, i trwali tam aż do wieczora przed Bogiem, a podniósłszy głos swój, płakali płaczem wielkim.
Księga Sędziów 21:19 — Potem rzekli: Oto święto Pańskie uroczyste bywa na każdy rok w Sylo, które jest ku północy od Betel, a na wschód słońca ku drodze, która idzie od Betel ku Sychem, a pod południa leży ku Lebnie.
1 Księga Samuela 7:16 — A chodząc na każdy rok, obchodził Betel, i Gilgal, i Masfa, sądząc Izraela po onych wszystkich miejscach.
1 Księga Samuela 10:3 — Potem odszedłszy stamtąd dalej przyjdziesz aż na pole Tabor; i spotkają cię tam trzej mężowie idący do Boga, do domu Bożego, jeden niesie troje koźląt, a drugi niesie trzy bochny chleba, a trzeci niesie łagiew wina;
1 Księga Samuela 13:2 — Wybrał sobie trzy tysiące z Izraela; i byli przy Saulu dwa tysiące w Machmas, i na górze Betel, a tysiąc był z Jonatanem w Gabaa Benjamin, a ostatek ludu rozpuścił, każdego do przybytku swego.
1 Księga Samuela 30:27 — Tym, co byli w Betel, i co w Ramacie na południe, i co byli w Gieter,
1 Księga Królewska 12:29 — I postawił jednego w Betel, a drugiego postawił w Dan.
1 Księga Królewska 12:32 — Nadto ustanowił Jeroboam święto uroczyste miesiąca ósmego, piętnastego dnia tegoż miesiąca, nakształt święta, które obchodzono w Judzie, i ofiarował na ołtarzu. Toż uczynił w Betel, ofiarując cielcom, które był uczynił; postanowił też kapłany w Betel na wyżynach, które był poczynił.
1 Księga Królewska 12:33 — I sprawował też ofiary na ołtarzu, który był uczynił w Betel, piętnastego dnia miesiąca ósmego, onegoż miesiąca, który był wymyślił w sercu swojem; i uczynił święto uroczyste synom Izraelskim, a przystąpił do ołtarza, aby kadził.
1 Księga Królewska 13:1 — A oto mąż Boży przyszedł z Judztwa z słowem Pańskiem do Betel, gdy Jeroboam stał u ołtarza, aby kadził.
1 Księga Królewska 13:4 — A gdy usłyszał król Jeroboam słowo męża Bożego, które obwoływał przeciw ołtarzowi w Betel, ściągnął rękę swą od ołtarza, mówiąc: Pojmajcie go. I uschła ręka jego, którą był wyciągnął przeciw niemu, a niemógł jej przyciągnąć do siebie.
1 Księga Królewska 13:10 — Odszedł tedy inszą drogą, a nie wrócił się tą drogą, którą był przyszedł do Betel.
1 Księga Królewska 13:11 — A prorok niejaki stary mieszkał w Betel, którego syn przyszedłszy, opowiedział mu wszystkę sprawę, którą był uczynił onegoż dnia mąż Boży w Betel, i słowa, które mówił do króla, opowiedzieli ojcu swemu.
1 Księga Królewska 13:32 — Bo zapewne się to stanie, co obwołał słowem Pańskiem, przeciw ołtarzowi, który jest w Betel, i przeciwko wszystkim domom wyżyn, które są w mieściech Samaryjskich.
2 Księga Królewska 2:2 — I rzekł Elijasz do Elizeusza: Proszę siedź tu; bo mię Pan posłał aż do Betel. I rzekł Elizeusz: Jako żywy Pan, i jako żywa dusza twoja, że się ciebie nie puszczę. I przyszli do Betel.
2 Księga Królewska 2:3 — Tedy wyszli synowie proroccy, którzy byli w Betel, do Elizeusza, i rzekli do niego: Wieszże, iż dziś Pan weźmie od ciebie pana twego? A on rzekł: Wiemci; milczcie tylko.
2 Księga Królewska 2:23 — Potem szedł stamtąd do Betel. A gdy szedł drogą, dzieci małe wyszły z miasta, i naśmiewały się z niego, i mówiły mu: Idźże łysy, idźże łysy!
2 Księga Królewska 10:29 — Wszakże od grzechów Jeroboama, syna Nabatowego, który do grzechu przywiódł Izraela, nie odstąpił Jehu, ani opuścił cielców złotych, które były w Betel, i które były w Dan.
2 Księga Królewska 17:28 — Przyszedł tedy jeden z kapłanów, których było wzięto z Samryi, i mieszkał w Betel, a nauczał ich, jako się mieli bać Pana.
2 Księga Królewska 23:4 — I przykazał król Helkijaszowi, kapłanowi najwyższemu, i kapłanom wtórego rzędu, i odźwiernym, aby wyrzucili z kościoła Pańskiego wszystko naczynie, które sprawione było Baalowi, i gajowi poświęconemu, i wszystkiemu wojsku niebieskiemu, i spalił je precz za Jeruzalemem na polu Cedron, a zaniósł popiół ich do Betela.
2 Księga Królewska 23:15 — Nadto i ołtarz, który był w Betel, i wyżynę, którą był uczynił Jeroboam, syn Nabatowy, który przywiódł do grzechu lud Izraelski, i ten ołtarz, i wyżynę zepsuł, a spaliwszy onę wyżynę, starł na proch, i spalił gaj.
2 Księga Królewska 23:17 — I rzekł: Cóż to jest za napis, który widzę? I odpowiedzieli mu mężowie miasta: Grób to męża Bożego, który przyszedłszy z Judy opowiedział te rzeczy, któreś uczynił nad ołtarzem w Betel.
2 Księga Królewska 23:19 — Wszystkie też domy wyżyn, które były w miastach Samaryjskich, które byÜi pobudowali królowie Judzcy, draźniąc Pana, zniósł Jozyjasz, i uczynił im według wszystkiego, jako był uczynił w Betel.
1 Księga Kronik 7:27 — A osiadłość ich i mieszkania ich, Betel i wsi jego; a na wschód słońca Naaran; a na zachód słońca Gazer i wsi jego, i Sychem i wsi jego, aż do Aza i wsi jego.

Pokazano 50 z 70 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1008 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.