2 List do Koryntian 6

2 List do Koryntian, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (18 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

2 List do Koryntian 6 — Biblia Gdańska

1 Przetoż pomagając mu, napominamy was, abyście nadaremno łaski Bożej nie przyjmowali.

2 (Bo mówi Bóg: Czasu przyjemnego wysłuchałem cię, a w dzień zbawienia poratowałem cię; oto teraz dzień przyjemny, oto teraz dzień zbawienia.)

3 Żadnego w niczem nie dawając zgorszenia, aby nie było zganione usługiwanie nasze.

4 Ale we wszystkiem zalecając samych siebie, jako słudzy Boży, w wielkiej cierpliwości, w uciskach, w niedostatkach, w utrapieniach,

5 W razach, w więzieniach, w potłukaniu, w pracach, w niedosypianiu, w postach,

6 W czystości, w umiejętności, w nieskwapliwości, w dobrotliwości, w Duchu Świętym, w miłości nieobłudnej;

7 W mowie prawdy, w mocy Bożej, przez oręże sprawiedliwości na prawo i na lewo;

8 Przez chwałę i zelżywość, przez niesławę i dobrą sławę, jakoby zwodziciele, wszakże prawdziwi;

9 Jako nieznajomi, wszakże znajomi; jako umierający, a oto żyjemy; jako pokarani, ale nie zabici;

10 Jako smutni, wszakże zawsze weseli; jako ubodzy, wszakże wielu ubogacający; jako nic nie mający, wszakże wszystko trzymający.

11 Usta nasze otworzone są ku wam, o Koryntowie! serce nasze rozszerzone jest.

12 Nie jesteście ściśnieni w nas, lecz ściśnieni jesteście we wnętrznościach waszych.

13 O wzajemną tedy nagrodę jako dziatkom mówię: Rozszerzcież się i wy.

14 Nie ciągnijcież nierównego jarzma z niewiernymi; bo cóż za społeczność sprawiedliwości z nieprawością? albo co za społeczność światłości z ciemnością?

15 A co za zgoda Chrystusa z Belijałem? albo co za dział wiernemu z niewiernym?

16 A co za zgoda kościoła Bożego z bałwanami? Albowiem wy jesteście kościołem Boga żywego, tak jako mówi Bóg: Będę mieszkał w nich i będę się przechadzał w nich, i będę Bogiem ich, a oni będą ludem moim.

17 Przetoż wynijdźcie z pośrodku ich i odłączcie się, mówi Pan, a nieczystego się nie dotykajcie, a Ja was przyjmę.

18 I będę wam za Ojca, a wy mi będziecie za synów i za córki, mówi Pan wszechmogący.

Komentarz do rozdziału: 2 List do Koryntian 6

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

2 List do Koryntian 6:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Łaski Bożej” — Usprawiedliwienie - stosunek, przez który połączenie z Chrystusem jest możliwe.

„Nadaremno” — Przez zaniedbanie skorzystania z usprawiedliwienia dla celu, dla którego było zamierzone (a zostało zamierzone, by czynić wolę Stwórcy a nie swoją, by na pierwszym miejscu była sprawa Pańska i dobro współbraci, a nie dbanie o swoje wyłącznie dobro, wygody, zdobywanie materialnych rzeczy i uganianie się za nimi. Czas wolny spędzać wyłącznie dla swoich celów, a dla sprawy Pańskiej od przypadku do przypadku oddana jakaś jego odrobina, którego już nie ma gdzie zużytkować, więc niech idzie dla Pana, niech sprawiedliwości stanie się zadość). Tacy zaś, co będąc w stanie usprawiedliwienia przez pewien czas i nie chcieli poświęcić się czynić wolę Bożą, nie powinni Go w modlitwie prosić o więcej łaski, jeżeli wstrzymują się z rozumną służbą (gdyż jedni powiadają, że muszą zaczekać aż ich emerytura nadejdzie, wtedy dopiero będą się udzielać, a inni, że to może za prędko decydować się w wyborze, więc poczekają jeszcze trochę i wtedy według ich kalkulacji, będą mogli podjąć stanowczą decyzję. W takich wypadkach daje się "Panu Bogu świeczkę, a diabłu ogarek", jak mówi ludzkie przysłowie). Ci, co obliczają ile to ma kosztować i zaniedbują dokończyć swojego ofiarowania przez oddanie potrzebnych do tego rzeczy (jak swego czasu, itp.), przestają być usprawiedliwieni do żywota, lub do społeczności i nie liczą się więcej członkami rodziny Bożej (takim jednak zdaje się, że zawsze do tej rodziny należą, bo Bóg jest miłosierny, więc wszystkie ich niewłaściwe stosunki do Niego usprawiedliwi, ale tak nie jest). Szczególnie łaski w teraźniejszym czasie (wiary) nie gwarantują specjalnych łask w Tysiącleciu, lecz przeciwnie, tak jak rzecz miała się z Żydami. Błogosławieństwa Tysiąclecia będą dla wszystkich ludzi.

Epifania i Bazylea:

„abyście nadaremno łaski Bożej nie przyjmowali” — nie oznacza to utraty tymczasowego usprawiedliwienia (dla tych, którzy w 1954 zostali usunięci z pozafiguralnego Dziedzińca do Obozu), lecz minięcie się z elekcyjnymi celami W.Ew. (TP 1960, s. 6) Ci którzy przyjęli łaskę Bożą (usprawiedliwienie, przebaczenie) nadaremno [nie używając jej w celu uczynienia poświęcenia , dozwalają tejże łasce, czyli usprawiedliwieniu zanikać i dlatego według naszego wyrozumienia, nie mają, już potem nic więcej ponad resztę świata ani też Bóg nie ma w nich większego zainteresowania od tego jakie ma we wszystkich „rodzajach ziemi”, dla których przygotował łaskawie błogosławieństwa Tysiąclecia. Gdy nadejdzie Boski czas na udzielenie światu w ogólności dobrodziejstw miłosierdzia i błogosławieństw, to nie możemy widzieć, by poprzednia znajomość i sposobność źle użyte, przyjęte nadaremno, miały przynieść jakieś korzyści: czy to będzie niekorzyścią lub nie i czy przyniesie to większe chłosty i karania, zależeć będzie — jak wierzymy — od stopnia posiadanego światła i odpowiedzialności, a także z jaką sumiennością ktoś do tego światła się stosował lub nie. (TP 1971, s. 56,57) Zdaje się być jasne w tych oświadczeniach, że br. Russell szczególnie więcej odnosi się do tych tymczasowo usprawiedliwionych, którzy wiedzieli i rozumieli jasno o konieczności zrobienia dalszego kroku, tj. poświęcenia się zgodnie z napomnieniami Pisma Św. (np. Przyp. 23:26; Mat. 16:24; Mar. 8:34; 10:21; Łuk. 9:23; 14:27; Rzym 12:1), lecz nie uczynili oni tego z różnych powodów, takich jak: brak dostatecznej bezinteresownej miłości (szczególnie ocenienia Boga i Jego łaski im okazanej), samolubstwo, bojaźń, sprawienie przykrości mężowi, żonie lub rodzinie, miłość światowych rzeczy i osiągnięć itd. Tacy oczywiście są dużo mniej godni Boskich łask i błogosławieństw niż ci, którzy dowiedzieli się o błogosławieństwach, które Bóg ofiaruje tym, którzy przyjmują Jezusa jako Zbawiciela i praktykują sprawiedliwość ale których nauczono, że jest to wszystko, co jest konieczne, aby prowadzić życie chrześcijańskie i z tej przyczyny nigdy nie nauczyli się lub nie zrozumieli poświęcenia. Niewątpliwie wielka część niepoświęconych tymczasowo usprawiedliwionych należy do ostatniej kategorii.Jednak jest jasne, że w jego późniejszych pismach br. Russell nauczał, iż niepoświęceni chrześcijanie razem z wierzącymi Żydami (tj. dwie klasy niepoświęconych Niby Wybrańców) będą mieli specjalne pierwszeństwo lub łaskę w Królestwie. (TP 1971, s. 56,57)

2 List do Koryntian 6:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Oto teraz” — W ciągu wieku ewangelicznego.

„Przyjemny” — Greckie słowo "dektos" znaczy: przyjemny lub czas przyjęcia.

„Czas” — W którym ofiarnicy przystępują przez zasługi Jezusa i umierają z Nim, są przyjemnymi Bogu. Czas na ofiarę, którą reprezentował kozioł Pański.

„Dzień” — Ale nie o 24 godzinach i nie Sądny Dzień.

„Zbawienia” — Czas ograniczony, w którym można było osiągnąć powołanie do wysokiego powołania.

Źródła: zob. też Echa Pielgrzyma stt. 180

Epifania i Bazylea:

„Oto teraz jest czas przyjemny” — Wiek Ewangelii, w którym ofiara Kościoła jest godna przyjęcia. (TP 1966, s. 95)

„dzień zbawienia” — W.Ew. (TP 1961, s. 53) do niebiańskiego powołania. (TP 1966, s. 95)

2 List do Koryntian 6:3

Paruzja (C.T. Russell):

„W niczym” — Przeciw zasadom Prawdy i Sprawiedliwości. Zobacz w.8 - MANNA

Epifania i Bazylea:

Zobacz w.8 - MANNA

2 List do Koryntian 6:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Słudzy” — Greckie słowo "diakonos".

Epifania i Bazylea:

„w wielkiej cierpliwości” — w długim znoszeniu. (TP 1948, s. 2) nieskwapliwości. (TP 1983, s. 40)

2 List do Koryntian 6:8

Paruzja (C.T. Russell):

Źródła: MANNA - 16 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 16 LUTEGO

2 List do Koryntian 6:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Ubogacający” — W wierze, nadziei i miłości.

Epifania i Bazylea:

„wszakże wielu ubogacający” — Ci wierni słudzy Boży ubogacili wielu w nadziei, wierze, miłości i we wszystkich innych cnotach i zacnych przymiotach charakteru. Tym sposobem dali oni prawdziwe bogactwa. (TP 1935, s. 10)

2 List do Koryntian 6:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Jarzma” — Więzami przyjaźni i społeczności bądź w interesie lub małżeństwie.

„Z niewiernymi” — Z tymi, co sprzeciwiają się Prawdzie.

„Światłości z ciemnością” — Prawdy z ciemnotą.

Epifania i Bazylea:

„światłości” — ducha Prawdy. (TP 1985, s. 105)

2 List do Koryntian 6:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Co za zgoda Chrystusa” — Harmonia Ciała Chrystusowego, prawdziwego Kościoła.

„Z Beliałem” — Z tymi, co mówią: "służymy innym bogom", 5 Moj.13:2 (Beliał utożsamiany jest z szatanem, antychrystem, z "synem nieprawości", z głównym przeciwnikiem Chrystusa).

2 List do Koryntian 6:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Kościoła” — Chrześcijańskiego. "Kto zwycięży, uczynię go filarem w Kościele Boga mojego", Obj.3:12.

„Z bałwanami” — Czy możebne jest, aby duch bałwochwalczy i duch Boży przebywał w tym samym sercu?

„Kościołem Boga” — "O, jak są miłe przybytki Twoje, Panie!" (Ps.82:4) w oczach tych, co posiadają tego samego ducha.

2 List do Koryntian 6:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Przeto” — Mając na względzie fakt, że jest niemożebne, aby ktoś posiadał ducha Chrystusowego, a zarazem miał społeczność z przeciwnikami Chrystusowymi.

„Wyjdźcie” — "Z niego, ludu mój", Obj.18:4.

„Spośród nich” — Spośród nieprzyjaciół Chrystusa, którzy swoim postępowaniem dowodzą, że nie miłują Pana, ani Prawdy Jego, którzy jedynie starają się usidlić wiernych i odwrócić z wąskiej drogi wytkniętej przez Boga.

„Odłączcie się” — Nie miejcie przyjaźni ani towarzystwa, lub społeczności na żadnej zasadzie z takimi.

„Nie dotykajcie” — Ze wszystkim unikajcie, nie miejcie żadnego działu z nimi.

„Nieczystego” — Pół religijne stowarzyszenia, kluby, loże masońskie, kościoły, to wszystko, cokolwiek nie jest w harmonii z Panem. W to nie wlicza się unii i związków robotniczych, lub towarzystw ubezpieczeniowych.

Źródła: MANNA - 15 WRZEŚNIA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 15 WRZEŚNIA

2 List do Koryntian 6:18

Epifania i Bazylea:

„za synów” — M.St. (TP 1999, s. 31)

„za córki” — W.G. (TP 1999, s. 31)

Źródła: zob. też TP 2003. 59

Literatura o rozdziale 2 List do Koryntian 6

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 2 List do Koryntian

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.