H4872 — משׁה (môsheh)

Hebrajski imię męskie משׁה (môsheh) — numer Stronga H4872 — występuje w Starym Testamencie 765 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Mojżesz”, „do Mojżesza”, „Mojżesza”, „a Mojżesz”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — imię męskie:

• Moses = " drawn"
• the prophet and lawgiver, leader of the exodus

Po polsku

Mojżesz = „wyciągnięty”; prorok i prawodawca, przywódca wyjścia

Tłumaczenie maszynowe definicji (google/gemini-3.7-flash).

Definicja Stronga (ang.)

From H4871; drawing out (of the water), that is, rescued ; Mosheh, the Israelitish lawgiver: - Moses.

Jak polska interlinia oddaje H4872

• „Mojżesz” — 284 wystąpienia
• „do Mojżesza” — 192 wystąpienia
• „Mojżesza” — 88 wystąpień
• „a Mojżesz” — 28 wystąpień
• „że Mojżesz” — 12 wystąpień
• „którą Mojżesz” — 11 wystąpień
• „i Mojżesz” — 10 wystąpień
• „jak Mojżesz” — 10 wystąpień
• „przeciw Mojżeszowi” — 10 wystąpień
• „dla Mojżesza” — 9 wystąpień
• „Mojżesz '” — 8 wystąpień
• „który Mojżesz” — 7 wystąpień

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H4872

• 2 Księga Mojżeszowa 2:10 — A gdy podrosło ono dziecię, przywiodła je do córki Faraonowej, i było jej za syna; a nazwała imię jego Mojżesz, bo mówiła: Żem z wody wyciągnęła go.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:11 — I stało się za onych dni, gdy urósł Mojżesz, że wyszedł do braci swej, i widział ciężary ich; obaczył też męża Egipczanina, który bił jednego Hebrajczyka z braci jego.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:14 — Czemuż bijesz bliźniego swego? Ale mu odpowiedział: Któż cię postanowił książęciem i sędzią nad nami? albo mię ty myślisz zabić, jakoś zabił Egipczanina? i zląkł się Mojżesz i rzekł:
• 2 Księga Mojżeszowa 2:15 — Pewnie się ta rzecz wyjawiła. Usłyszał tedy Farao tę rzecz, i szukał zabić Mojżesza. Lecz Mojżesz uciekł od twarzy Faraonowej, i mieszkał w ziemi Madyjańskiej; a przyszedłszy tam siedział u studni.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:17 — A przyszedłszy pasterze odganiali je. Tedy wstawszy Mojżesz obronił ich, i napoił bydło ich.
• 2 Księga Mojżeszowa 2:21 — I przyzwolił Mojżesz mieszkać z onym mężem, który dał Zeforę, córkę swoję, Mojżeszowi.
• 2 Księga Mojżeszowa 3:1 — A Mojżesz pasł trzodę Jetra, świekra swego, kapłana Madyjańskiego; i zagnał trzodę na puszczą, a przyszedł do góry Bożej, do Horeb,
• 2 Księga Mojżeszowa 3:3 — Tedy rzekł Mojżesz: Pójdę teraz, a oglądam to widzenie wielkie, czemu nie zgore ten kierz.
• 2 Księga Mojżeszowa 3:4 — A widząc Pan, iż szedł patrzać, zawołał nań Bóg z pośrodku onego krza, mówiąc: Mojżeszu, Mojżeszu! A on odpowiedział: Otom ja.
• 2 Księga Mojżeszowa 3:6 — Zatem rzekł: Jam jest Bóg ojca twego, Bóg Abrahamów, Bóg Izaaków, i Bóg Jakóbów; i zakrył Mojżesz oblicze swe, bo się bał patrzać na Boga.
• 2 Księga Mojżeszowa 3:11 — I rzekł Mojżesz do Boga: Któżem ja, abym szedł do Faraona, a wywiódł syny Izraelskie z Egiptu?
• 2 Księga Mojżeszowa 3:13 — I rzekł Mojżesz do Boga: Oto, ja pójdę do synów Izraelskich, i rzekę im: Bóg ojców waszych posłał mię do was: Jeźli mi rzeką: Które jest imię jego? Cóż im odpowiem?
• 2 Księga Mojżeszowa 3:14 — Tedy rzekł Bóg do Mojżesza: Będę który Będę. I rzekł: Tak powiesz synom Izraelskim: Będę posłał mię do was.
• 2 Księga Mojżeszowa 3:15 — I mówił jeszcze Bóg do Mojżesza: Tak rzeczesz do synów Izraelskich: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahamów, Bóg Izaaków, i Bóg Jakóbów posłał mię do was; toć imię moje na wieki, i to pamiętne moje od narodu do narodu;
• 2 Księga Mojżeszowa 4:1 — Potem odpowiadając Mojżesz, rzekł: Ale oto, nie uwierzą mi, i nie usłuchają głosu mego, bo rzeką: Nie ukazał się tobie Pan.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:3 — I rzekł: Porzuć ją na ziemię; i porzucił ją na ziemię, a obróciła się w węża, i uciekał Mojżesz przed nim.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:4 — I rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągnij rękę twoję, a ujmij go za ogon; i wyciągnął rękę swoję, i ujął go, i obrócił się w laskę w ręce jego.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:10 — I rzekł Mojżesz do Pana. Proszę Panie, nie jestem ja mężem wymownym ani przedtem ani odtąd, jakoś mówił do sługi twego: bom ciężkich ust i ciężkiego języka.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:14 — I zapalił się gniew Pański na Mojżesza, i rzekł: Azaż nie wiem, iż Aaron, brat twój Lewita wymownym jest? a oto i ten wynijdzie przeciwko tobie, i ujrzawszy cię, uraduje się w sercu swojem.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:18 — Odszedł tedy Mojżesz, i wrócił się do Jetra, świekra swego, i mówił do niego: Pójdę teraz, a wrócę się do braci mojej, którzy są w Egipcie, a obaczę, sąli jeszcze żywi. A Jetro rzekł do Mojżesza: Idź w pokoju.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:19 — I rzekł Pan do Mojżesza w ziemi Madyjańskiej: Idź, wróć się do Egiptu; pomarli bowiem wszyscy mężowie, którzy szukali duszy twojej.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:20 — Wziąwszy tedy Mojżesz żonę swą, i syny swe, wsadził je na osła, i wrócił się do ziemi Egipskiej; wziął też Mojżesz laskę Bożą w rękę swą.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:21 — I rzekł Pan do Mojżesza: Gdy pójdziesz i wrócisz się do Egiptu, patrzajże, abyś wszystkie cuda, którem Ja podał w rękę twoję, czynił przed Faraonem, a Ja zatwardzę serce jego, aby nie wypuścił lud.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:27 — I rzekł Pan do Aarona: Idź przeciwko Mojżeszowi na puszczą. I szedł i zaszedł mu na górze Bożej, i pocałował go.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:28 — Tedy powiedział Mojżesz Aaronowi wszystkie słowa Pana, który go posłał, i wszystkie znaki, które mu rozkazał.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:29 — Szedłszy tedy Mojżesz z Aaronem, zgromadzili wszystkie starsze synów Izraelskich.
• 2 Księga Mojżeszowa 4:30 — I powiedział Aaron wszystkie słowa, które mówił Pan do Mojżesza, a Mojżesz czynił znaki przed oczyma ludu.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:1 — Potem tedy przyszli Mojżesz i Aaron, i mówili do Faraona: Tak mówi Pan, Bóg Izraelski: Puść lud mój, aby mi obchodzili święto na puszczy.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:4 — I rzekł do nich król Egipski: Przecz ty Mojżeszu i Aaronie odrywacie lud od robót ich? Idźcież do robót waszych.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:20 — Tedy oni zabieżeli Mojżeszowi i Aaronowi, którzy stali, aby się z nimi spotkali, gdy wychodzili od Faraona.
• 2 Księga Mojżeszowa 5:22 — I wrócił się Mojżesz do Pana, a rzekł: Panie, czemuś to złe wprowadził na lud twój, czemuś mię tu posłał?
• 2 Księga Mojżeszowa 6:1 — I rzekł Pan do Mojżesza: Teraz ujrzysz, co uczynię Faraonowi; bo w ręce możnej wypuści je, i w ręce silnej wypędzi je z ziemi swojej.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:2 — Nadto mówił Bóg do Mojżesza i rzekł do niego: Jam Pan,
• 2 Księga Mojżeszowa 6:9 — I mówił tak Mojżesz do synów Izraelskich, ale nie usłuchali Mojżesza dla ściśnionego ducha, i dla niewoli ciężkiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:10 — Rzekł tedy Pan do Mojżesza, mówiąc:
• 2 Księga Mojżeszowa 6:12 — I rzekł Mojżesz przed Panem, mówiąc: Oto, synowie Izraelscy nie usłuchali mię, a jakoż mię usłucha Farao? a jam nie obrzezanych warg.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:13 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza i do Aarona, i dał im rozkazanie do synów Izraelskich i do Faraona, króla Egipskiego, aby wywiedli syny Izraelskie z ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:20 — I pojął Amram Jochabedę, ciotkę swoję, za żonę, która mu urodziła Aarona i Mojżesza; a lat żywota Amramowego było sto i trzydzieści i siedem lat.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:26 — Tenci jest Aaron i Mojżesz, do których mówił Pan: Wywiedźcie syny Izraelskie z ziemi Egipskiej według hufców ich.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:27 — Cić mówili do Faraona, króla Egipskiego, aby wyprowadzili syny Izraelskie z Egiptu; toć jest ten Mojżesz i Aaron.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:28 — I stało się w ten dzień, którego mówił Pan do Mojżesza w ziemi Egipskiej.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:29 — Że rzekł Pan do Mojżesza mówiąc: Jam Pan; mów do Faraona, króla Egipskiego, wszystko, co Ja mówię do ciebie.
• 2 Księga Mojżeszowa 6:30 — I rzekł Mojżesz przed Panem: Otom ja nie obrzezanych warg, a jakoż mię usłucha Farao?
• 2 Księga Mojżeszowa 7:1 — I rzekł Pan do Mojżesza: Oto, postanowiłem cię za Boga Faraonowi, a Aaron, brat twój, będzie prorokiem twoim.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:6 — Uczynił tedy Mojżesz i Aaron, jako im przykazał Pan, tak uczynili.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:7 — A Mojżesz miał osiemdziesiąt lat, a Aaron osiemdziesiąt i trzy lata, gdy mówili do Faraona.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:8 — Rzekł tedy Pan do Mojżesza, i do Aarona, mówiąc:
• 2 Księga Mojżeszowa 7:10 — I przyszedł Mojżesz z Aaronem do Faraona, i uczynili tak, jako rozkazał Pan; i porzucił Aaron laskę swoję przed Faraonem, i przed sługami jego, która się obróciła w węża.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:14 — Zatem rzekł Pan do Mojżesza: Ociężało serce Faraonowe; nie chce puścić ludu tego.
• 2 Księga Mojżeszowa 7:19 — Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Mów do Aarona: Weźmij laskę twoję, a wyciągnij rękę twą na wody Egipskie, na rzeki ich, na strugi ich, i na jeziora ich, i na wszelkie zgromadzenie wód ich; i obrócą się w krew, i będzie krew po wszystkiej ziemi Egipskiej, tak w naczyniach drewnianych, jako w kamiennych.

Pokazano 50 z 765 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H4872 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• H4871

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.