H3612 — כּלב (kâlêb)

Hebrajski imię męskie כּלב (kâlêb) — numer Stronga H3612 — występuje w Starym Testamencie 35 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Kaleba”, „Kaleb”, „Caleb”, „i Kaleb”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — imię męskie:

Caleb = " dog"
the godly son of Jephunneh and the faithful spy who reported the Promised Land favourably and urged its capture
son of Hezron and grandson of Pharez and great grandson of Judah and the father of Hur and grandfather of Caleb the spy

Definicja Stronga (ang.)

Perhaps a form of H3611, or else from the same root in the sense of forcible ; Caleb, the name of three Israelites: - Caleb.

Jak polska interlinia oddaje H3612

„Kaleba” — 11 wystąpień
„Kaleb” — 6 wystąpień
„Caleb” — 5 wystąpień
„i Kaleb” — 5 wystąpień
„do Kaleba” — 3 wystąpienia
„A do Kaleba” — 1 wystąpienie
„oni do Kaleba” — 1 wystąpienie
„tam, uratować Caleba” — 1 wystąpienie
„Zapisz Caleb” — 1 wystąpienie
„z nich, save Caleb” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H3612

4 Księga Mojżeszowa 13:7 — Z pokolenia Judy Kaleb, syn Jefunów.
4 Księga Mojżeszowa 13:31 — I hamował Kaleb lud szemrzący przeciw Mojżeszowi, i mówił: Pójdźmy a posiądźmy ziemię, bo ją pewnie sobie podbijemy.
4 Księga Mojżeszowa 14:6 — A Jozue, syn Nunów, i Kaleb, syn Jefunów, którzy szpiegowali ziemię, rozdarli szaty swoje;
4 Księga Mojżeszowa 14:24 — Ale sługę mego Kaleba, gdyż był w nim duch inakszy, i trwał statecznie przy mnie, wprowadzę do ziemi, do której chodził, a nasienie jego odziedziczy ją.
4 Księga Mojżeszowa 14:30 — A wy nie wnijdziecie do ziemi tej, o którąm podniósł rękę moję, abym ją wam dał na mieszkanie, okrom Kaleba, syna Jefunowego, i Jozuego, syna Nunowego;
4 Księga Mojżeszowa 14:38 — Ale Jozue, syn Nunów, i Kaleb, syn Jefunów, zostali żywi z mężów onych, którzy chodzili ku przeszpiegowaniu ziemi.
4 Księga Mojżeszowa 26:65 — Bo rzekł był Pan o nich: Śmiercią pomrą na puszczy; a nie został żaden z nich, oprócz Kaleba, syna Jefunowego, i Jozuego, syna Nunowego.
4 Księga Mojżeszowa 32:12 — Oprócz Kaleba, syna Jefunowego, Kenezejczyka, i Jozuego, syna Nunowego, ponieważ ci cale naśladowali Pana.
4 Księga Mojżeszowa 34:19 — A teć są imiona tych mężów: z pokolenia Juda Kaleb, syn Jefunów;
5 Księga Mojżeszowa 1:36 — Oprócz Kaleba, syna Jefunowego, ten ją ogląda, i temu dam ziemię, którą deptał, i synom jego, przeto że cale szedł za Panem.
Księga Jozuego 14:6 — Tedy przyszli synowie Judowi do Jozuego w Galgal; i rzekł do niego Kaleb, syn Jefuna Kenezejskiego: Ty wiesz, co mówił Pan do Mojżesza, męża Bożego, o mnie i o tobie w Kades Barnie.
Księga Jozuego 14:13 — I błogosławił mu Jozue, a dał Hebron Kalebowi, synowi Jefunowemu, w dziedzictwo.
Księga Jozuego 14:14 — A tak dostał się Hebron Kalebowi, synowi Jefuna Kenezejskiego, w dziedzictwo aż do dnia tego, przeto że statecznie chodził za Panem, Bogiem Izraelskim.
Księga Jozuego 15:13 — Ale Kalebowi synowi Jefunowemu, dał Jozue dział między syny Juda, jak Pan powiedział Jozuemu, miasto Arba, ojca olbrzymów, to jest Hebron.
Księga Jozuego 15:14 — I wypędził stamtąd Kaleb trzech synów Enakowych: Sesaja, i Ahymana, i Talmaja, syny Enakowe.
Księga Jozuego 15:16 — I rzekł Kaleb: Kto by dobył Karyjatsefer, a wziął je, tedy mu dam Achsę, córkę swoję, za żonę.
Księga Jozuego 15:17 — I dobył go Otonijel, syn Keneza, brata Kalebowego; i dał mu Achsę, córkę swoję, za żonę.
Księga Jozuego 15:18 — I stało się, gdy ona przyszła do niego, namawiała go, aby prosił ojca jej o pole; przetoż zsiadła z osła, i rzekł do niej Kaleb: Cóż ci?
Księga Jozuego 21:12 — Ale role miasta tego, i wsi jego dano Kalebowi, synowi Jefunowemu w osiadłość jego.
Księga Sędziów 1:12 — I rzekł Kaleb: Kto by dobył Karyjatsefer, a wziąłby je, dam mu Achsę, córkę moję, za żonę.
Księga Sędziów 1:13 — I wziął je Otonijel, syn Keneza, młodszego brata Kalebowego.; a dał mu Achsę, córkę swą, za żonę.
Księga Sędziów 1:14 — I stało się, gdy przyszła do niego, namawiała go, aby prosił ojca jej o pole; i zsiadła z osła, i rzekł do niej Kaleb: Cóż ci?
Księga Sędziów 1:15 — A ona rzekła: Daj mi błogosławieństwo; gdyżeś mi dał ziemię suchą, daj mi też źródła wód. I dał jej Kaleb źródła wyższe i źródła dolne.
Księga Sędziów 1:20 — A tak oddano Kalebowi Hebron, jako był rozkazał Mojżesz, skąd on wygnał trzech synów Enakowych.
Księga Sędziów 3:9 — Potem wołali synowie Izraelscy do Pana; I wzbudził Pan wybawiciela synom Izraelskim, aby je wybawił, Otonijela, syna Kenezowego, brata Kalebowego młodszego.
1 Księga Samuela 30:14 — Wtargnęliśmy byli na południe do Cerety i do Juda, i na południe do Kaleb, i spaliliśmy Syceleg ogniem.
1 Księga Kronik 2:18 — A Kaleb, syn Hesronowy, spłodził z Azubą, małżonką swoją, i z Jeryjotą synów. A ci byli synowie jego: Jeser, i Sobab, i Ardon.
1 Księga Kronik 2:19 — A gdy umarła Azuba, pojął sobie Kaleb Esratę, która mu urodziła Hura.
1 Księga Kronik 2:42 — A synowie Kaleba, brata Jerameelowego: Mesa pierworodny jego, który był ojcem Zyfejczyków i synów Maresy, ojca Hebrowowego.
1 Księga Kronik 2:46 — Efa też, założnica Kalebowa, urodziła Harana, i Moze, i Giezeza; a Haran spłodził Giezeza.
1 Księga Kronik 2:48 — Założnica zaś druga Kalebowa Maacha urodziła Sabera, i Tyrchana.
1 Księga Kronik 2:49 — A żona Saafowa urodziła ojca Madmeńczyków, i Sewa, ojca Machbeńczyków, i ojca Gabaończyków; a córka Kalebowa była Achsa.
1 Księga Kronik 2:50 — Cić byli synowie Kaleba, syna Hurowego, pierworodnego Efraty: Sobal, ojciec Karyjatyjarymczyków.
1 Księga Kronik 4:15 — Synowie zasię Kaleba, syna Jefumi: Hyru, Ela, i Nahain; a syn Ela jest Kienaz.
1 Księga Kronik 6:56 — Ale pole miejskie i wsi ich dali Kalebowi, synowie Jefunowemu.

Hasła pokrewne

H3611

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.