G3972 — Παῦλος (Paulos)

Grecki rzeczownik rodzaju męskiego Παῦλος (Paulos) — numer Stronga G3972 — występuje w Nowym Testamencie 164 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Paweł”, „Pawła”, „Pawłowi”, „Pawłem”.

Definicja słownikowa

Słownik Thayera (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

• Paul or Paulus = "small or little"
• Paul was the most famous of the apostles and wrote a good part of the NT, the 14 Pauline epistles
• Paulus was a deputy or pro-consul of Cyprus and is said to be a prudent man, in the management of affairs, as a governor

Definicja Stronga (ang.)

Of Latin origin; (little ; but remotely from a derivative of G3973, meaning the same); Paulus, the name of a Roman and of an apostle: - Paul, Paulus.

Jak polska interlinia oddaje G3972

• „Paweł” — 96 wystąpień
• „Pawła” — 48 wystąpień
• „Pawłowi” — 11 wystąpień
• „Pawłem” — 5 wystąpień
• „Pawle” — 4 wystąpienia

Gdzie występuje G3972

• Dzieje Apostolskie 13:7 — Który był przy zacnym staroście, Sergijuszu Pawle, mężu roztropnym. Ten przyzwawszy Barnabasza i Saula, pragnął słuchać słowa Bożego.
• Dzieje Apostolskie 13:9 — Tedy Saul, (którego zowią i Pawłem) napełniony będąc Ducha Świętego, a pilnie na niego patrząc,
• Dzieje Apostolskie 13:13 — A puściwszy się z Pafu Paweł i ci, którzy z nim byli, przyszli do Pergi Pamfiliejskiej. A Jan odszedłszy od nich, wrócił się do Jeruzalemu.
• Dzieje Apostolskie 13:16 — Tedy powstawszy Paweł, a ręką skinąwszy rzekł: Mężowie Izraelscy i którzy się boicie Boga! słuchajcie:
• Dzieje Apostolskie 13:43 — A po rozpuszczeniu zgromadzenia, poszło wiele Żydów i nabożnych nowowierników za Pawłem i Barnabaszem, którzy mówiąc do nich, radzili im, aby trwali w łasce Bożej.
• Dzieje Apostolskie 13:45 — Tedy Żydowie widząc lud, napełnieni są zazdrością i sprzeciwiali się temu, co Paweł powiadał, mówiąc przeciwko temu i bluźniąc.
• Dzieje Apostolskie 13:46 — A Paweł i Barnabasz, bezpiecznie mówiąc, rzekli: Wamci najpierwej miało być opowiadane słowo Boże; ale ponieważ je odrzucacie, a sądzicie się być niegodnymi żywota wiecznego, oto się obracamy do pogan.
• Dzieje Apostolskie 13:50 — A Żydowie poduszczali niewiasty nabożne i uczciwe, i przedniejsze w mieście; a wzbudzili prześladowanie przeciwko Pawłowi i przeciwko Barnabaszowi, i wygnali je z granic swoich.
• Dzieje Apostolskie 14:9 — Ten słuchał Pawła mówiącego; który nań pilnie patrząc i widząc, iż miał wiarę, żeby mógł być uzdrowiony,
• Dzieje Apostolskie 14:11 — A lud widząc, co Paweł uczynił, podnieśli głos swój, mówiąc po likaońsku: Bogowie stawszy się podobni ludziom, zstąpili do nas.
• Dzieje Apostolskie 14:12 — I nazwali Barnabasza Jowiszem, a Pawła Merkuryjuszem, ponieważ on prowadził rzecz.
• Dzieje Apostolskie 14:14 — Co gdy usłyszeli Apostołowie Barnabasz i Paweł, rozdarłszy szaty swoje, wpadli między lud, wołając,
• Dzieje Apostolskie 14:19 — A nadeszli z Antyjochyi i z Ikonii Żydowie, którzy namówiwszy lud i ukamionowawszy Pawła, wywlekli za miasto, mniemając żeby umarł.
• Dzieje Apostolskie 15:2 — A gdy różnicę i spór niemały Paweł i Barnabasz mieli z nimi, postanowili, aby Paweł i Barnabasz i niektórzy inni z nich szli do Apostołów i do starszych do Jeruzalemu, z strony tego sporu.
• Dzieje Apostolskie 15:12 — I milczało wszystko ono mnóstwo, a słuchali Barnabasza i Pawła, którzy opowiadali, jako wielkie znamiona i cuda czynił Bóg przez nie między pogany.
• Dzieje Apostolskie 15:22 — Tedy się zdało Apostołom i starszym ze wszystkim zborem, aby wybrane spośród siebie męże posłali do Antyjochyi z Pawłem i z Barnabaszem, to jest Judasa, którego zwano Barsabaszem, i Sylę, męże przedniejsze między braćmi.
• Dzieje Apostolskie 15:25 — Zdało się nam jednomyślnie zgromadzonym, posłać do was męże wybrane z miłymi naszymi, Barnabaszem i z Pawłem,
• Dzieje Apostolskie 15:35 — Także Paweł i Barnabasz zamieszkali w Antyjochyi, nauczając i opowiadając z wieloma innymi słowo Pańskie.
• Dzieje Apostolskie 15:36 — A po kilku dniach rzekł Paweł do Barnabasza: Wróciwszy się , nawiedźmy braci naszych po wszystkich miastach, w którycheśmy opowiadali słowo Pańskie, jakoli się mają.
• Dzieje Apostolskie 15:38 — Ale się to Pawłowi nie zdało brać tego z sobą, który był odszedł od nich z Pamfilii, a nie chodził z nimi na onę pracę.
• Dzieje Apostolskie 15:40 — Ale Paweł obrawszy sobie Sylę, wyszedł, będąc poruczony łasce Bożej od braci:
• Dzieje Apostolskie 16:3 — Chciał tedy Paweł, aby ten z nim szedł, którego wziąwszy, obrzezał dla Żydów, którzy byli na onych miejscach; bo wszyscy wiedzieli, że ojciec jego był Grekiem.
• Dzieje Apostolskie 16:9 — I pokazało się Pawłowi w nocy widzenie: Mąż niejaki Macedończyk stał, prosząc go i mówiąc: Przepraw się do Macedonii, a ratuj nas.
• Dzieje Apostolskie 16:14 — A niektóra niewiasta, imieniem Lidyja, która szarłat sprzedawała w mieście Tyjatyrskiem, Boga się bojąca, słuchała; której Pan otworzył serce, aby pilnie słuchała tego, co Paweł mówił.
• Dzieje Apostolskie 16:17 — Ta chodząc za Pawłem i za nami, wołała mówiąc: Ci ludzie sługami są Boga najwyższego, którzy nam opowiadają drogę zbawienia.
• Dzieje Apostolskie 16:18 — A to czyniła przez wiele dni; ale Paweł bolejąc nad tem i obróciwszy się, rzekł onemu duchowi: Rozkazuję ci w imieniu Jezusa Chrystusa, abyś wyszedł od niej. I wyszedł onejże godziny.
• Dzieje Apostolskie 16:19 — A widząc panowie jej, iż zginęła nadzieja zysku ich, pojmawszy Pawła i Sylę, ciągnęli je na rynek przed urząd,
• Dzieje Apostolskie 16:25 — A o północy Paweł i Sylas modląc się, chwalili Boga pieśniami, tak że je słyszeli więźniowie.
• Dzieje Apostolskie 16:28 — Lecz Paweł zawołał głosem wielkim, mówiąc: Nie czyń sobie nic złego: bo jesteśmy sami wszyscy.
• Dzieje Apostolskie 16:29 — A kazawszy zaświecić, wpadł tam, a drżąc przypadł do nóg Pawłowi i Syli:
• Dzieje Apostolskie 16:36 — I oznajmił stróż więzienia te słowa Pawłowi, iż hetmani posłali, abyście byli wypuszczeni: teraz tedy wyszedłszy, idźcie w pokoju.
• Dzieje Apostolskie 16:37 — Ale im Paweł rzekł: Usiekłszy nas jawnie rózgami nie przekonanych, gdyżeśmy są ludzie Rzymianie, wrzucili do więzienia; a teraz nas potajemnie wyganiają? Nic z tego; ale sami niech przyjdą i wyprowadzą nas.
• Dzieje Apostolskie 17:2 — Tedy Paweł według zwyczaju swego wszedł do nich, a przez trzy sabaty kazał im z Pisma.
• Dzieje Apostolskie 17:4 — I uwierzyli niektórzy z nich, a przyłączyli się do Pawła i do Syli, i wielkie mnóstwo nabożnych Greków, i niewiast przedniejszych niemało.
• Dzieje Apostolskie 17:10 — A bracia wnet w nocy wysłali i Pawła, i Sylę do Berei; którzy tam przyszedłszy weszli do bóżnicy żydowskiej.
• Dzieje Apostolskie 17:13 — A gdy się dowiedzieli oni, co byli z Tesaloniki Żydowie, że i w Berei opowiadane było słowo Boże od Pawła, przyszli i tam, podburzając pospólstwo.
• Dzieje Apostolskie 17:14 — Ale bracia wnet wysłali Pawła, aby szedł jakoby do morza; a Sylas i Tymoteusz tam zostali.
• Dzieje Apostolskie 17:15 — A ci, którzy prowadzili Pawła, doprowadzili go aż do Aten, a wziąwszy rozkazanie do Syli i do Tymoteusza, żeby co najrychlej przyszli do niego, odeszli.
• Dzieje Apostolskie 17:16 — A gdy ich Paweł w Atenach czekał, poruszał się w nim duch jego, widząc ono miasto poddane bałwochwalstwu.
• Dzieje Apostolskie 17:22 — Tedy Paweł stanąwszy w pośrodku Areopagu, rzekł: Mężowie Ateńscy! z każdej miary was widzę nader nabożnych.
• Dzieje Apostolskie 17:33 — I tak Paweł wyszedł z pośrodku ich.
• Dzieje Apostolskie 18:1 — Potem Paweł odszedłszy z Aten, przyszedł do Koryntu;
• Dzieje Apostolskie 18:5 — A gdy przyszli z Macedonii Sylas i Tymoteusz, ściśniony był w duchu Paweł, oświadczając Żydom, że Jezus jest Chrystusem.
• Dzieje Apostolskie 18:9 — Zatem Pan rzekł Pawłowi w nocy w widzeniu: Nie bój się, ale mów, a nie milcz.
• Dzieje Apostolskie 18:12 — A gdy Galijo był starostą w Achai, powstali jednomyślnie Żydowie przeciwko Pawłowi i przywiedli go do sądu, mówiąc:
• Dzieje Apostolskie 18:14 — A gdy Paweł miał usta otworzyć, rzekł Galijo do Żydów: O Żydowie! gdyby się wam było jakie bezprawie stało, albo jaka krzywda, słusznie bym was znosił;
• Dzieje Apostolskie 18:18 — A Paweł pomieszkawszy tam jeszcze przez niemało dni, pożegnawszy się z braćmi, płynął do Syryi, a z nim Pryscylla i Akwilas, ogoliwszy głowę w Kienchreach: bo był uczynił ślub.
• Dzieje Apostolskie 19:1 — I stało się, gdy Apollos był w Koryncie, iż Paweł obszedłszy górne krainy, przyszedł do Efezu; a znalazłszy tam niektórych uczniów,
• Dzieje Apostolskie 19:4 — Zatem rzekł Paweł: Janci chrzcił chrztem pokuty, mówiąc ludowi, aby w onego, który miał przyjść po nim, uwierzyli, to jest w Jezusa Chrystusa.
• Dzieje Apostolskie 19:6 — A gdy na nie włożył Paweł ręce, zstąpił na nie Duch Święty i mówili językami i prorokowali.

Pokazano 50 z 164 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru G3972 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

• G3973

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.