1 List do Tymoteusza 6

1 List do Tymoteusza, rozdział 6 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List do Tymoteusza 6 — Biblia Gdańska

1 Którzykolwiek słudzy są pod jarzmem, niech rozumieją panów swych godnych być wszelakiej czci, aby imię Boże i nauka nie była bluźniona.

2 A którzy mają panów wiernych, niech nimi nie gardzą, dlatego iż są braćmi, ale tem raczej niech służą, iż są wierni i mili, dobrodziejstwa Bożego uczestnicy. Tego nauczaj i do tego upominaj.

3 Jeźli kto inaczej uczy, a nie przystępuje do zdrowych mów Pana naszego, Jezusa Chrystusa, i do tej nauki, która jest według pobożności,

4 Taki nadęty jest i nic nie umie, ale szaleje około gadek i sporów o słowa, z których pochodzi zazdrość, swar, złorzeczenia, złe podejrzenia,

5 Przewrotne ćwiczenia ludzi umysłu skażonego i którzy pozbawieni są prawdy, którzy rozumieją, że pobożność jest zyskiem cielesnym; odstąpże od takich.

6 A jestci wielki zysk pobożność z przestawaniem na swem;

7 Albowiem niceśmy nie przynieśli na ten świat, bez pochyby że też wynieść nic nie możemy;

8 Ale mając żywność i odzienie, na tem przestawać mamy.

9 Bo którzy chcą bogatymi być, wpadają w pokuszenie i w sidło, i w wiele głupich i szkodliwych pożądliwości, które pogrążają ludzi na zatracenie i zginienie.

10 Albowiem korzeń wszystkiego złego jest miłość pieniędzy, których niektórzy pragnąc, pobłądzili od wiary i poprzebijali się wieloma boleściami.

11 Ale ty, człowiecze Boży! chroń się takich rzeczy, a naśladuj sprawiedliwości, pobożności, wiary, miłości, cierpliwości, cichości.

12 Bojuj on dobry bój wiary, chwyć się żywota wiecznego, do któregoś też powołany, i wyznałeś dobre wyznanie przed wieloma świadkami.

13 Rozkazuję ci przed Bogiem, który wszystko ożywia i przed Chrystusem Jezusem, który oświadczył przed Ponckim Piłatem dobre wyznanie,

14 Abyś zachował to przykazanie, będąc bez zmazy, bez nagany, aż do objawienia Pana naszego, Jezusa Chrystusa,

15 Które czasów swoich okaże on błogosławiony i sam możny król królujących i Pan panujących;

16 Który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego nie widział żaden z ludzi, ani widzieć może; któremu niech będzie cześć i moc wieczna. Amen.

17 Bogaczom w tym teraźniejszym wieku rozkaż, aby nie byli wysokomyślnymi, ani nadziei pokładali w bogactwie niepewnem, ale w Bogu żywym, który nam wszystkiego obficie ku używaniu dodaje:

18 Aby innym dobrze czynili, w uczynki dobre bogatymi byli, radzi dawali, a radzi udzielali,

19 Skarbiąc sami sobie grunt dobry na przyszły czas, aby otrzymali żywot wieczny.

20 O Tymoteuszu! strzeż tego, czegoć się powierzono, a brzydź się świecką próżnomównością i sprzeczaniem około fałszywie nazwanej umiejętności,

21 Którą się niektórzy szczycąc z strony wiary, celu uchybili. Łaska niech będzie z tobą. Amen.

Komentarz do rozdziału: 1 List do Tymoteusza 6

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List do Tymoteusza 6:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Panów swych” — Komunizm wtedy nie był Boskim porządkiem rzeczy.

„Godnych czci” — Obchodź się względem nich z poszanowaniem i chrześcijańską grzecznością.

1 List do Tymoteusza 6:2

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie gardzą” — Nie czynią im przykrości.

1 List do Tymoteusza 6:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Inaczej uczy” — Siejąc zniechęcenie i wprowadza zamęt, jak to czynią ludzie świata.

„Do tej nauki” — Ewangelii Pańskiej, którą należy opowiadać, a nie mądrość ludzką.

1 List do Tymoteusza 6:4

Paruzja (C.T. Russell):

„Nadęty jest” — "Miłość nie przechwala się, nie nadyma się", 1 Kor.13:4.

„Złe podejrzenia” — "Miłość nie myśli nic złego", 1 Kor.13:5.

1 List do Tymoteusza 6:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Pobożność zyskiem” — Ci, co myślą o zyskach, osobistych przywilejach mających wypłynąć z pobożności, tacy są ślepymi i powinni być traktowani jako tacy.

1 List do Tymoteusza 6:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Pobożność” — "Nie możecie służyć Bogu i mamonie", Mat.6:24.

„Z przestawaniem” — Bez chciwości. Nigdzie nie ma takiego braku zadowolenia jak w tak zwanym chrześcijaństwie. Przykładem i radą świętych powinno być wskazywanie, by być zadowolonymi i z chęcią poddawać się pod obecne doświadczenia i próby.

1 List do Tymoteusza 6:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Żywność i odzienie” — Niezbędne do utrzymania życia.

1 List do Tymoteusza 6:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Być bogatymi” — Bez względu czy się uda być bogatymi lub nie. Niektórzy postanowili zbogacić się za wszelką cenę.

„Pożądliwości” — Pragnienia i nadzieje.

„Pogrążają ludzi” — Gubią ludzi.

„Zatracenie” — Ale nie wieczne męki.

Epifania i Bazylea:

„szkodliwych pożądliwości” — szkodliwych pragnień. (TP 1985, s. 183)

1 List do Tymoteusza 6:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Miłość pieniędzy” — Pożądają tak biedni, jak i bogaci.

„Korzeń złego” — Ponieważ jest zdolny zaplątać człowieka i odciągnąć uczucie i gorliwość od rzeczy niebiańskich. Lecz duch zdrowego zmysłu z drugiej strony nie pozwala na ostateczność, ażeby być leniwymi w pracy.

„Od wiary” — Duch mamony ruguje ducha miłości i mądrości, które pochodzą z góry. Ruguje ducha prawdy, literę prawdy, wiarę.

Epifania i Bazylea:

„miłość pieniędzy” — werset zawiera słowo oparte na philia, wskazując w ten sposób na osobiste uczucie, czułość lub przywiązanie. (TP 1994, s. 54)

1 List do Tymoteusza 6:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Wojuj” — Tak za siebie, jak i za braci. Nagroda wysokiego powołania nie była dla powolnych chrześcijan.

„Dobry bój wiary” — Prowadź przeciw grzechowi pod niewidzialnym wodzem, przeciw niewidzialnemu nieprzyjacielowi, o niewidzialną koronę żywota. To nie może być czynione przez tych, co źle postępują, chyba, że naprawiliby zło na ile to byłoby dla nich możliwe i udali się o przebaczenie do tronu łaski.

„Żywota wiecznego” — O żywot wieczny potrzeba się ubiegać. Do żywota nikt nie będzie zmuszany.

„Wyznałeś” — I uczyniłeś.

„Dobre wyznanie” — Oświadczenie Chrystusa, że przyszedł na świat ażeby być królem, było przyczyną Jego śmierci.

Źródła: MANNA - 31 MARCA

Epifania i Bazylea:

„chwyć się żywota wiecznego” — Chwytanie się żywota wiecznego oznacza kilka rzeczy: (TP 1963, s. 7,8) 1/ Co się tyczy naszych umysłów, to oznacza ono właściwą znajomość i wyrozumienie życia wiecznego oraz właściwą wiarę w nie. (TP 1963, s. 7,8) 2/ Co się tyczy naszych uczuć, to ono oznacza ufanie w życie wieczne, przyswajanie go sobie i serdeczną odpowiedź na jego obietnicę, pragnienie i oczekiwanie go, panowanie nad sobą i ochotne wytrwanie w ubieganiu się o nie, obowiązkową i bezinteresowną miłość wobec Boga, Chrystusa, braci, świata i nieprzyjaciół złączonych z nim, poniżenie siebie i świata dla niego, pokój w celu zdobycia go, unikanie, sprzeciwianie się, brzydzenie się i odrywanie naszych uczuć od rzeczy przeszkadzających w osiągnięciu go, pożądanie Słowa, Ducha i środków opatrzności, które są pożyteczne w uzyskaniu go, miłowanie życia wiecznego z powodu jego istotnej wartości i miłowanie w nim w różny sposób jego uczestników (w odmienny sposób Ojca, Syna, braci i przyjaciół) oraz miłowanie jego poziomów istnienia a szczególnie jego poziomu zaofiarowanego każdemu. (TP 1963, s. 7,8) 3/ Co się tyczy woli, to chwytanie się żywota wiecznego oznacza utwierdzenie jej na rzeczach przyczyniających się do zdobycia go oraz skierowanie woli przeciwko rzeczom, które przeszkadzają w jego osiągnięciu. (TP 1963, s. 7,8) 4/ Co się tyczy wysiłków, to ono oznacza, że działałności całej istoty, umysłu, serca i sił skierowane będą na rzeczy przyczyniające się do zdobycia życia wiecznego, a z drugiej strony przeciwko rzeczom przeszkadzającym w jego osiągnięciu. (TP 1963, s. 7,8) To więc stanowi chwytanie się żywota wiecznego. (TP 1963, s. 7,8)

Źródła: MANNA - 31 MARCA

1 List do Tymoteusza 6:13

Epifania i Bazylea:

„oświadczył przed Ponckim Piłatem dobre wyznanie” — Jezus wyjaśnił Piłatowi (Jan.18:37), że Jego Królestwo nie należy do tego porządku rzeczy, bo inaczej miałby sług walczących i broniących Go i nie byłby, tak jak jest obecnie, na łasce swoich wrogów i że Jego Królestwo jeszcze się nie zaczęło. Piłat zdziwiony i być może w pewnym stopniu współczując z wielkim władcą znajdującym się w tak upokarzających warunkach zapytuje: Czy wobec tego twierdzisz, że ty jesteś królem? Nasz Pan odpowiada: „Ty powiadasz”, to znaczy „Twoja wypowiedź jest właściwa. Ja jestem Królem”. „Jam się na to narodził, i na tom przyszedł na świat, abym świadectwo wydał prawdzie; wszelki, który jest z prawdy, słucha głosu mego”. (TP 1979, s. 43) To było tym dobrym wyznaniem naszego Pana świadczonym przed Ponckim Piłatem, do którego odnosi się Apostoł. On przyznał się do swojej królewskości i jej Boskiego autorytetu. (TP 1979, s. 43)

1 List do Tymoteusza 6:14

Paruzja (C.T. Russell):

„Przykazanie” — Greckie słowo "entole" oznacza: rzecz daną do czynienia, nauka ta jest dana przez natchnienie.

„Objawienia” — Greckie słowo "epiphania" oznacza: objawienie czyjejś obecności, w tym przypadku obecności naszego Pana.

Epifania i Bazylea:

„objawienia” — Epifanii. (TP 1948, s. 35) Św. Paweł nie mógł tutaj mieć na myśli dania tego nakazu Tymoteuszowi jako jednostce, ponieważ Tymoteusz umarł co najmniej 18 stuleci przed nastąpieniem Epifanii. Tak jak Jezus często zwracał się do Swoich naśladowców przez cały Wiek Ewangelii mówiąc do Apostołów, ich przedstawicieli, tak podobnie tutaj Św. Paweł zdaje się zwracać do ludu Pańskiego w ogólności mówiąc do Tymoteusza, szczególnie do sług Prawdy zachęcając ich do pozostania wiernymi aż do tego okresu czasu Powrotu naszego Pana, który on tutaj nazywa objawieniem Jezusa, Jego Epifanią. (TP 1973, s. 29) Przez stopniowe objawianie się naszego Pana stosownie do celów i potrzeb każdego z tych okresów, przy czym pełne objawienie nastąpi jako wielki punkt kulminacyjny całego dzieła Epifanii, przy jej końcu - przy końcu anarchii i ucisku Jakuba.-E4'59

Źródła: 48'35; 73'29;

1 List do Tymoteusza 6:15

Paruzja (C.T. Russell):

„Czasów swoich” — Greckie słowo "kairos" oznacza: naznaczony czas, podobnie jak "czasy pogan", wiek Tysiąclecia, tysiącletni dzień sądu, itp.

„Okaże kto jest” — Objawi samego siebie.

„Król królów” — "Baranek ich zwycięży, bo jest Panem panów i Królem królów", Obj.17:14.

„Panów” — Greckie słowo "kurieno" znaczy: być panami.

Epifania i Bazylea:

„Które czasów swoich okaże” — To objawienie (z poprzedniego wiersza). On objawi w jego oddzielnych okresach czasu, kiedy jako Król królów i Pan panów obejmie wielką władzę i przygotuje się do panowania nad ziemią w tysiącletniej chwale. (TP 1973, s. 29) czasów, czyli okresów. (TP 1948, s. 35)

1 List do Tymoteusza 6:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Który sam” — Chrystus. Ojciec jak zawsze stanowi wyjątek.

„Nieśmiertelność” — Greckie słowo "athanasia" znaczy: bezśmiertelność.

„Nieprzystępnej” — Jak jest przedstawione przez "świątnicę najświętszą" w namiocie zgromadzenia.

„Nie widział” — "Boga nikt nigdy nie widział", Jan 1:18.

„Ani widzieć może” — "Podobni Mu będziemy", 1 Jana 3:2.

Epifania i Bazylea:

„którego żaden człowiek nie widział, ani widzieć może” — od czasu Jego uwielbienia. Świat nigdy Go nie zobaczy naturalnymi oczami. (TP 1928, s. 11) w Jego chwalebnym stanie. (TP 1961, s. 58) ...Który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego [w Jego uwielbionym stanie] nie widział żaden z ludzi, ani widzieć może” - E17. 202

Źródła: TP 28'11; 61'58;

1 List do Tymoteusza 6:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Bogaczom” — W pierwotnym Kościele znajdowali się w zgromadzeniach bogaci i ubodzy.

„Który daje” — Nam wszystkim.

„Ku używaniu” — Lud Boży może się napawać widokiem rzeczy artystycznych znajdujących się na wystawach, lecz bez szczególnego pożądania ich na własność.

1 List do Tymoteusza 6:18

Epifania i Bazylea:

„radzi dawali” — na potrzeby innych. (TP 1983)

„a radzi udzielali” — szczodrze; gotowi dzielić się z innymi braćmi. (TP 1983, s. 157)

1 List do Tymoteusza 6:19

Paruzja (C.T. Russell):

„Żywot wieczny” — Nikomu nie będzie wmuszany, ale każdy musi się o niego ubiegać.

1 List do Tymoteusza 6:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Umiejętności” — Ludzkie nauki i filozofia. Szczególniej greckiej filozofii, która za czasów Tymoteusza była pospolicie głoszoną i była chciwie przyjmowaną przez świat ówczesny, przyznając, że Chrystus był nauczycielem, ale nie przyznawała, że był On Synem Bożym i Odkupicielem.

„Fałszywie zwanej” — Ponieważ nie była absolutną Prawdą, przeto nie była nauką. Tak zwana nauka jest zmienną. W naszych czasach Chrystian Scence jest fałszywe w obydwóch swoich wyrazach: Chrześcijańska i Nauka, bo nie jest chrześcijańską, ani nie jest nauką, ponieważ nadano osobiste znaczenie wyrazom, jakie są w ogólnym użyciu. Nauka ta nie uznaje istnienia Boga jako Istoty; ubóstwia człowieka; poniża Jezusa Chrystusa uważając Go tylko za dobrego człowieka, a opis o upadku człowieka zalicza do mitologii. Uczy zbawienia jedynie przez uczynki i twierdzi, że śmierć to tylko złudzenie. Była przedstawicielka Chrystian Scence, pani Eddy wypowiedziała się - a co było ogłoszone w codziennej prasie - że "gdyby nigdy nie istniał taki człowiek jak prorok z Galilei, to dla mnie nie stanowiłoby żadnej różnicy".

Literatura o rozdziale 1 List do Tymoteusza 6

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List do Tymoteusza

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.