1 List do Tymoteusza 1
1 List do Tymoteusza, rozdział 1 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (20 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.
1 List do Tymoteusza 1 — Biblia Gdańska
1 Paweł, Apostoł Jezusa Chrystusa podług rozrządzenia Boga, zbawiciela naszego, i Pana Jezusa Chrystusa, który jest nadzieja nasza,
2 Tymoteuszowi, własnemu synowi w wierze, niech będzie łaska, miłosierdzie, pokój od Boga, Ojca naszego, i Chrystusa Jezusa, Pana naszego.
3 Jakom cię prosił, abyś został w Efezie, gdym szedł do Macedonii, patrzże, abyś rozkazał niektórym, żeby inaczej nie uczyli.
4 I nie bawili się baśniami i wywodami nieskończonemi rodzaju, które więcej sporów przynoszą, niż zbudowania Bożego, które w wierze zależy.
5 Lecz koniec przykazania jest miłość z czystego serca i z sumienia dobrego, i z wiary nieobłudnej.
6 Czego niektórzy jako celu uchybiwszy, obrócili się ku próżnomówności.
7 Chcąc być nauczycielami zakonu, nie rozumieją ani tego, co mówią, ani co za pewne twierdzą.
8 A wiemy, że dobry jest zakon, jeźliby go kto przystojnie używał,
9 Wiedząc to, że sprawiedliwemu nie jest zakon postanowiony, ale niesprawiedliwym i niepoddanym, niepobożnym i grzesznikom, złośliwym i nieczystym, ojcomordercom i matkomordercom, mężobójcom,
10 Wszetecznikom, samcołożnikom, ludokradcom, kłamcom, krzywoprzysiężcom, i jeźli co innego jest przeciwnego zdrowej nauce.
11 Według chwalebnej Ewangielii błogosławionego Boga, która mi jest zwierzona.
12 Przetoż dziękuję temu, który mię umocnił, Chrystusowi Jezusowi, Panu naszemu, iż mię za wiernego osądził, na usługiwanie postanowiwszy mię.
13 Którym pierwej był bluźniercą i prześladowcą, i gwałtownikiem; alem miłosierdzia dostąpił, bom to z niewiadomości czynił, będąc w niewierze.
14 Lecz nader obfitowała łaska Pana naszego z wiarą i z miłością, która jest w Chrystusie Jezusie.
15 Wierna jest ta mowa i wszelkiego przyjęcia godna, iż Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby grzeszników zbawił, z których jam jest pierwszy.
16 Alem dlatego miłosierdzia dostąpił, aby na mnie pierwszym okazał Jezus Chrystus wszelką cierpliwość na przykład tym, którzy weń uwierzyć mają ku żywotowi wiecznemu.
17 Przetoż królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu samemu mądremu Bogu, niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen.
18 Toć rozkazanie zalecam, synu Tymoteuszu! abyś według proroctw, które uprzedziły o tobie, bojował w nich on dobry bój,
19 Mając wiarę i dobre sumienie, które niektórzy odrzuciwszy, szkodę podjęli w wierze;
20 Z których jest Hymeneusz i Aleksander, którychem oddał szatanowi, aby pokarani będąc, nauczyli się nie bluźnić.
Komentarz do rozdziału: 1 List do Tymoteusza 1
Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.
1 List do Tymoteusza 1:1
Paruzja (C.T. Russell):
„Boga Zbawiciela” — Stwórca, Autor Swego Boskiego planu zbawienia rodzaju ludzkiego.
1 List do Tymoteusza 1:5
Paruzja (C.T. Russell):
„Koniec przykazania” — Pierwszym ofiarowaniem do prowadzenia świętego żywota i posłuszeństwa Bogu, które wszyscy wierzący muszą wypełnić jest usprawiedliwienie; następne ofiarowanie aż do śmierci jest końcem, do którego nasze usprawiedliwienie zmierza.
„Jest miłość” — Greckie słowo "agape" znaczy: miłość bezinteresowną na podobieństwo Bożej miłości, która nie czeka rozkazu, lecz dopomina się o służbę.
„Czystego serca” — Czyste zamiary, pobudki, starając się naprzód i zawsze czynić wolę Bożą.
„Sumienia dobrego” — Regulowanego przez Słowo Boże.
„I wiary” — Ktokolwiek wierzy inaczej aniżeli jego denominacja, do której należy, a trwa w łączności z nią, taki nie postępuje według sumienia odnośnie jego wiary, nie postępuje szczerze.
Źródła: MANNA - 12 MARCA
Epifania i Bazylea:
„Koniec przykazania” — Pastor Russell właściwie wyjaśnił słowo „przykazania”, które tu oznacza całość Słowa Bożego, czyli cel całego Słowa Bożego, które ma wypracować w nas trzy rzeczy. Wszystko, co Bóg nam dał w swoim Słowie w istocie swej jest poleceniem, przykazaniem, a to obejmuje doktryny, przepisy, obietnice, napomnienia, proroctwa, historie i typy Biblii. (TP 1990, s. 3) To znaczy, że celem wszelkich pouczeń i karania ze strony Boga jest doprowadzenie nas do podobieństwa Jego charakteru przedstawionego w słowie agape — miłość. (TP 1994, s. 55)
„jest miłość z czystego serca i z sumienia dobrego i z wiary nieobłudnej” — Są tu podane cztery przymioty Boskiego charakteru, które powinny być przymiotami chrześcijańskiego charakteru: (TP 1927, s. 3) 1/ miłość, (TP 1927, s. 3) 2/ moc - czyste serce, (TP 1927, s. 3) 3/sprawiedliwość - dobre sumienie, (TP 1927, s. 3) 4/ mądrość - wiara nieobłudna. (TP 1927, s. 3)
Źródła: MANNA - 12 MARCA
1 List do Tymoteusza 1:7
Paruzja (C.T. Russell):
„Nauczycielami być” — "Niech was niewielu będzie nauczycielami, bracia moi! wiedząc, iż cięższy sąd odniesiemy", Jakub 3:1.
1 List do Tymoteusza 1:13
Epifania i Bazylea:
„bom to z nieświadomości czynił” — są trzy rodzaje grzechu: (TP 1968, s. 62,63) 1) Grzechy wynikające ze słabości lub z ignorancji, albo z obydwóch rzeczy nazywane czasami grzechami powszednimi. (TP 1968, s. 62,63) 2) Grzechy, które są zupełnie samowolne, nazywane czasem grzechami śmiertelnymi. (TP 1968, s. 62,63) 3) Grzechy częściowo dobrowolne a częściowo wynikające ze słabości lub ignorancji, albo też z ignorancji i słabości nazywane czasami grzechami mieszanymi. (TP 1968, s. 62,63) Werset ten mówi o pierwszym rodzaju grzechów. (TP 1968, s. 62,63) Ogólnie są cztery sposoby popełnienia grzechu: (TP 1968, s. 62,63) 1) Myślą. (1 Moj. 6:5); (Przyp.30:32); (Izaj. 59:7). (TP 1968, s. 62,63) 2) Pragnieniem. (Mat. 5:28). (TP 1968, s. 62,63) 3) Mową. (Jak. 3:2). (TP 1968, s. 62,63) 4) Uczynkiem ( Jana 3:19). (TP 1968, s. 62,63)
1 List do Tymoteusza 1:16
Epifania i Bazylea:
„wszelką cierpliwość” — długie znoszenie. (TP 1948, s. 2) nieskwapliwość. (TP 1983, s. 40)
1 List do Tymoteusza 1:17
Paruzja (C.T. Russell):
„Królowi wieków” — Bogu Jehowie.
„Nieśmiertelnemu” — Greckie słowo "apthartos" znaczy: nieskazitelny.
„Niewidzialnemu” — "Którego nie widział żaden z ludzi, ani widzieć może", 1 Tym.6:16.
1 List do Tymoteusza 1:19
Epifania i Bazylea:
„wiarę” — słowo "wiara" użyte jest tu w znaczeniu wierności. (TP 1960, s. 13)
„które niektórzy odrzuciwszy” — szczególnie (odrzuciwszy wiarę) odnośnie zmartwychwstania.(2Tym2:17,18). (TP 1938, s. 30)
„szkodę podjęli w wierze” — ponieśli szkodę uczestnictwa w wysokim powołaniu. (TP 1938, s. 30)
1 List do Tymoteusza 1:20
Paruzja (C.T. Russell):
„Oddał szatanowi” — W którego istnienie wielu nie wierzy.
Epifania i Bazylea:
„Z których” — z klasy W.G. (TP 1930, s. 46)
Literatura o rozdziale 1 List do Tymoteusza 1
Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.
- Wzbogacony przez człowieczeństwo — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 15
- Królewskie Kapłaństwo — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 3
- Studium biblijne: Nagroda Kaleba — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 17
- Studium biblijne: „Dlaczego mnie prześladujesz?” — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 15
- Studium biblijne: „Miłujesz mię więcej, niżeli ci?” — Reprinty „Zion’s Watch Tower”, w. 5
- Sztandar Biblijny nr 270 (2016) — ww. 3, 4, 17, 18
- Sztandar Biblijny nr 28 (1987) — ww. 13, 19
- Sztandar Biblijny nr 31 (1988) — ww. 16, 17
- Sztandar Biblijny nr 213 (2006) — ww. 15, 16
- Sztandar Biblijny nr 9 (1984) — w. 13
- 20 grudnia — Niebiańska Manna, ww. 3, 4, 11, 18, 19
- 8 czerwca — Niebiańska Manna, ww. 19, 20
- 14 listopada — Niebiańska Manna, ww. 19, 20
- 24 listopada — Niebiańska Manna, ww. 5, 19
- 4 marca — Niebiańska Manna, w. 5
Wszystkie rozdziały: 1 List do Tymoteusza
Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.