H60 — אבל ('êbel)

Hebrajski rzeczownik rodzaju męskiego אבל ('êbel) — numer Stronga H60 — występuje w Starym Testamencie 24 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „żałoby”, „i żałoby”, „w żałobie”, „A gdy żałoba”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — rzeczownik rodzaju męskiego:

mourning
for the dead
for rites of mourning (metaphorically)
mourning garb
period of mourning

Definicja Stronga (ang.)

From H56; lamentation: - mourning.

Jak polska interlinia oddaje H60

„żałoby” — 7 wystąpień
„i żałoby” — 2 wystąpienia
„w żałobie” — 2 wystąpienia
„A gdy żałoba” — 1 wystąpienie
„ciebie żałoby” — 1 wystąpienie
„dla żałoby” — 1 wystąpienie
„do żałoby” — 1 wystąpienie
„ich smutek” — 1 wystąpienie
„i od żałoby” — 1 wystąpienie
„jest również zwrócił się do żałoby” — 1 wystąpienie
„nie żałoby” — 1 wystąpienie
„sami dla nich w żałobie” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H60

1 Księga Mojżeszowa 27:41 — Przetoż nienawidził Ezaw Jakóba dla błogosławieństwa, którem mu błogosławił ojciec jego; i mówił Ezaw w sercu swem: Przybliżają się dni żałoby ojca mego, a zabiję Jakóba, brata mego.
1 Księga Mojżeszowa 50:10 — I przyjechali aż na pole Atad, które jest przy brodzie Jordańskim, i płakali tam płaczem wielkim i bardzo ciężkim; i obchodził Józef po ojcu swym żałobę przez siedem dni.
1 Księga Mojżeszowa 50:11 — A ujrzawszy obywatele ziemi Chananejskiej żałobę onę na polu Atad, mówili: Żałoba to ciężka Egipczanów; przetoż nazwano imię miejsca onego Abel Micraim, które jest przy brodzie Jordańskim.
5 Księga Mojżeszowa 34:8 — I płakali synowie Izraelscy Mojżesza na polach Moabskich przez trzydzieści dni. A gdy się skończyły dni płaczu i żałoby Mojżeszowej:
2 Księga Samuela 11:27 — A gdy wyszła żałoba, posłał Dawid, i wziął ją w dom swój, i była mu za żonę, i porodziła mu syna. Ale to była zła rzecz, którą uczynił Dawid przed oczyma Pańskiemi.
2 Księga Samuela 14:2 — Posłał Joab do Tekuj, i wziął stamtąd niewiastę mądrą, i rzekł do niej: Proszę zmyśl, jakobyś w żałobie była, a oblecz się proszę w szaty żałobne, i nie namazuj się olejkiem, ale bądź jako niewiasta, która przez wiele dni w żałobie chodziła po uma rłym.
2 Księga Samuela 19:2 — Przetoż się ono zwycięstwo dnia onego obróciło w płacz wszystkiemu ludowi; albowiem usłyszawszy lud dnia onego, że mówiono: Żałośny jest król dla syna swego.
Księga Estery 4:3 — W każdej także krainie i miejscu, gdziekolwiek rozkazanie królewskie, i wyrok jego przyszedł, była wielka żałość między Żydami, post, i płacz, i narzekanie, a w worze, i na popiele wiele ich leżało.
Księga Estery 9:22 — Według onych dni, w których odpoczęli Żydzi od nieprzyjaciół swoich, a miesiąca tego, który się im był obrócił z smutku w wesele, a z płaczu w dzień radości; aby obchodzili one dni z ucztami i z weselem, jeden drugiemu upominki, a ubogim dary po syłając.
Księga Ijoba 30:31 — Obróciła się w lament harfa moja, a instrument mój w głos płaczących.
Księga Kaznodziei 7:2 — Lepiej iść do domu żałoby, niż iść do domu biesiady, przeto, iż tam widzimy koniec każdego człowieka, a żyjący składa to do serca swego.
Księga Kaznodziei 7:4 — Serce mądrych w domu żałoby; ale serce głupich w domu wesela.
Księga Izajasza 60:20 — Nie zajdzie więcej słońce twoje, a miesiąc twój nie skryje się; bo Pan będzie wieczną światłością twoją; a tak dokonają się dni smutku twego.
Księga Izajasza 61:3 — Abym sprawił radość płaczącym w Syonie, a dał im ozdobę miasto popiołu, olejek wesela miasto smutku, odzienie chwały miasto ściśnionego; i będą nazwani drzewami sprawiedliwości, szczepieniem Pańskiem, abym był uwielbiony.
Księga Jeremiasza 6:26 — O córko ludu mojego! przepasz się worem a walaj się w popiele; uczyń sobie żal jako po jedynaku, żal gorzki; bo na nas nagle burzyciel przypadnie.
Księga Jeremiasza 16:7 — Ani im dadzą jeść, aby ich w smutku cieszyli nad umarłym; ani im dadzą pić z kubka pocieszenia po ojcu ich i po matce ich;
Księga Jeremiasza 31:13 — Tedy się weselić będzie panna z pląsaniem, także młodzieńcy i starcy społem; albowiem kwilenie ich obrócę w radość, a pocieszę ich, i rozweselę ich po smutku ich;
Treny Jeremiasza 5:15 — Ustało wesele serca naszego, pląsanie nasze w kwilenie się obróciło.
Księga Ezechiela 24:17 — Zaniechaj kwilenia, nie czyń żałoby, jako bywa nad umarłym; czapkę twoję włóż na się, a obuwie twoje wzuj na nogi twoje, a nie zasłaniaj warg, a chleba niczyjego nie jedz.
Księga Amosa 5:16 — Przetoż tak mówi panujący Pan, Bóg zastępów: Po wszystkich ulicach będzie narzekanie, a po wszystkich stronach zakrzykną: Biada, biada! i zawołają oracza do płaczu i do kwilenia z tymi, którzy narzekać umieją.
Księga Amosa 8:10 — I obrócę w płacz święta wasze, a wszystkie pieśni wasze w narzekanie, i sprawię to, że będzie na wszystkich biodrach wór, i na każdej głowie obłysienie; i będzie w tej ziemi kwilenie, jako nad jednorocznym, a ostateczne rzeczy jej jako dzień gorz kości.
Księga Micheasza 1:8 — Nad tem kwilić i narzekać będę, chodząc zewleczony i nagi; uczynię lament jako smoki i narzekanie jako młode strusięta;

Pokazano 22 z 24 wystąpienia. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H60 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.