H476 — אלישׁמע ('ĕlı̂yshâmâ‛)

Hebrajski imię męskie אלישׁמע ('ĕlı̂yshâmâ‛) — numer Stronga H476 — występuje w Starym Testamencie 17 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Eliszama”, „I Eliszama”, „a wraz z nimi Eliszama”, „będzie Eliszama”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — imię męskie:

Elishama = " my God has heard"
an Ephraimite chief in the wilderness
a son of David
Jehoiakim's secretary
a priest who taught the law
a man of Judah

Definicja Stronga (ang.)

From H410 and H8085; God of hearing ; Elishama, the name of seven Israelites: - Elishama.

Jak polska interlinia oddaje H476

„Eliszama” — 8 wystąpień
„I Eliszama” — 3 wystąpienia
„a wraz z nimi Eliszama” — 1 wystąpienie
„będzie Eliszama” — 1 wystąpienie
„było Eliszama” — 1 wystąpienie
„do z Eliszama” — 1 wystąpienie
„również, a Eliszama” — 1 wystąpienie
„TAM, nawet Eliszama” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H476

4 Księga Mojżeszowa 1:10 — Z synów Józefowych, z pokolenia Efraimowego Elisama, syn Ammiudów; z pokolenia Manasesowego Gamalijel, syn Pedasurów.
4 Księga Mojżeszowa 2:18 — Chorągiew obozu Efraimowego według hufców swych ku zachodowi, a hetmanem nad syny Efraimowymi Elisama, syn Ammiudów;
4 Księga Mojżeszowa 7:48 — Dnia siódmego książę synów Efraimowych, Elisama, syn Ammiudów.
4 Księga Mojżeszowa 7:53 — A na ofiarę spokojną dwa woły, baranów pięć, kozłów pięć, baranków rocznych pięć. Tać była ofiara Elisamy, syna Ammiudowego.
4 Księga Mojżeszowa 10:22 — Potem ruszyła się chorągiew obozu synów Efraimowych z hufcami swemi, a nad wojskiem jego był hetmanem Elisama, syn Ammiudów.
2 Księga Samuela 5:16 — I Elisama, i Elijada, i Elifelet.
2 Księga Królewska 25:25 — I stało się miesiąca siódmego, że przyszedł Izmael, syn Natanijasza, syna Elisamowego, z nasienia królewskiego, i dziesięć mężów z nim, i zabili Godolijasza, i umarł; także Żydów i Chaldejczyków, którzy z nim byli w Masfa.
1 Księga Kronik 2:41 — A Sellum spłodził Ikamijasza, a Ikamijasz spłodził Elisama.
1 Księga Kronik 3:6 — I Ibchar, i Elisama, i Elifet;
1 Księga Kronik 3:8 — I Elizama, i Elijada, i Elifelet, dziewięć synów.
1 Księga Kronik 7:25 — I Laadana syna jego, Ammiuda syna jego, Elisama syna jego;
1 Księga Kronik 14:7 — I Elisama, i Beelijada, i Elifelet.)
2 Księga Kronik 17:8 — A przy nich Lewitów, Semejasza, i Natanijasza, i Zabadyjasza, i Asaela i Semiramota, i Jonatana, i Adonijasza, i Tobijasza, i Tobadonijasza, Lewitów; a z nimi Elisama, i Jorama, kapłanów;
Księga Jeremiasza 36:12 — Zstąpił do domu królewskiego, do komory pisarzowej, a oto tam wszyscy książęta siedzieli: Elisama pisarz, i Delajasz, syn Semajaszowy, i Elnatan, syn Achborowy, i Giemaryjasz, syn Safanowy, i Sedekijasz, syn Chananijaszowy, i wszyscy książęta.
Księga Jeremiasza 36:20 — Potem weszli do króla do sieni, a księgi dali schować do komory Elisama, pisarza, i oznajmili przed królem te wszystkie słowa.
Księga Jeremiasza 36:21 — Posłał tedy król Juhudę, aby wziął one księgi; który je wziął z komory Elisama, pisarza. I czytał je Jehuda przed uszyma królewskiemi, i przed uszyma wszystkich książąt, którzy stali przed królem.
Księga Jeremiasza 41:1 — I stało się miesiąca siódmego, że przyszedł Izmael, syn Natanijasza, syna Elisamowego, z nasienia królewskiego, i hetmani królewscy, to jest, dziesięć mężów z nim, do Godolijasza, syna Ahikamowego, do Masfy, i jedli tam społu chleb w Masfie.

Hasła pokrewne

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.