H347 — איּוב ('ı̂yôb)

Hebrajski imię męskie איּוב ('ı̂yôb) — numer Stronga H347 — występuje w Starym Testamencie 56 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „Praca”, „Hiob”, „a Job”, „Hioba”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — imię męskie:

Job = " hated"
a patriarch, the subject of the book of Job

Definicja Stronga (ang.)

From H340; hated (that is, persecuted); Ijob, the patriarch famous for his patience: - Job.

Jak polska interlinia oddaje H347

„Praca” — 18 wystąpień
„Hiob” — 9 wystąpień
„a Job” — 4 wystąpienia
„Hioba” — 4 wystąpienia
„do Hioba” — 2 wystąpienia
„do pracy” — 2 wystąpienia
„Ponadto Job” — 2 wystąpienia
„było Job” — 1 wystąpienie
„Dla Hioba” — 1 wystąpienie
„Dlatego doth pracy” — 1 wystąpienie
„do tego, Job O” — 1 wystąpienie
„jest jak Hiob” — 1 wystąpienie

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H347

Księga Ijoba 1:1 — Był mąż w ziemi Uz, imieniem Ijob; a ten mąż był doskonały, i szczery, i bojący się Boga, a odstępujący od złego.
Księga Ijoba 1:5 — A gdy wkoło obeszły dni uczty, posyłał Ijob, a poświęcał ich, a wstawając rano sprawował całopalenia według liczby ich wszystkich; bo mówił Ijob: Podobno zgrzeszyli synowie moi, a złorzeczyli Bogu w sercach swych. Tak czynił Ijob po one wszystkie dni.
Księga Ijoba 1:8 — I rzekł Pan do szatana: Przypatrzyłżeś się słudze memu Ijobowi,że mu niemasz równego na ziemi? Mąż to doskonały i szczery, bojący się Boga, i odstępujący od złego.
Księga Ijoba 1:9 — I odpowiedział szatan Panu i rzekł: Izaż się Boga Ijob darmo boi?
Księga Ijoba 1:14 — Przybieżał poseł do Ijoba i rzekł: Woły orały, a oślice się pasły podle nich:
Księga Ijoba 1:20 — Tedy wstał Ijob, i rozdarł płaszcz swój, i ogolił głowę swą, a upadłszy na ziemię, uczynił Panu pokłon,
Księga Ijoba 1:22 — W tem wszystkiem nie zgrzeszył Ijob, a nie przypisał Bogu nic nieprzystojnego.
Księga Ijoba 2:3 — Zatem rzekł Pan do szatana: Przypatrzyłżeś się słudze memu Ijobowi, że mu nie masz równego na ziemi? Mąż to doskonały i szczery, bojący się Boga, a odstępujący od złego, i który jeszcze trwa w uprzejmości swojej; a tyś mię pobudził przeciw niemu, abym go niszczył bez przyczyny.
Księga Ijoba 2:7 — Wszedłszy tedy szatan od oblicza Pańskiego, zaraził Ijoba wrzodem złym od stopy nogi jego aż do wierzchu głowy jego;
Księga Ijoba 2:10 — I rzekł do niej: Tak właśnie mówisz, jako szalone niewiasty mawiają. Izali tylko dobre przyjmować będziemy od Boga, a złego przyjmować nie będziemy? W tem wszystkiem nie zgrzeszył Ijob usty swemi.
Księga Ijoba 2:11 — A gdy usłyszeli trzej przyjaciele Ijobowi to wszystko utrapienie, które nań przypadło, przyszli każdy z miejsca swego: Elifas Temańczyk, i Bildad Suhytczyk, i Sofar Naamatczyk; bo się byli namówili pospołu, aby przyszedłszy pożałowali go, i cieszyli go.
Księga Ijoba 3:1 — Potem otworzył Ijob usta swoje, i złorzeczył dniowi swemu.
Księga Ijoba 3:2 — I zawołał Ijob, mówiąc:
Księga Ijoba 6:1 — I odpowiedział Ijob, a rzekł:
Księga Ijoba 9:1 — I odpowiedział Ijob, a rzekł:
Księga Ijoba 12:1 — Zatem odpowiedział Ijob i, rzekł:
Księga Ijoba 16:1 — Ale odpowiedział Ijob, i rzekł:
Księga Ijoba 19:1 — A odpowiadając Ijob rzekł:
Księga Ijoba 21:1 — A odpowiadając Ijob rzekł:
Księga Ijoba 23:1 — A odpowiadając Ijob rzekł:
Księga Ijoba 26:1 — A Ijob odpowiadając rzekł:
Księga Ijoba 27:1 — Potem dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
Księga Ijoba 29:1 — Jeszcze dalej Ijob prowadził rzecz swoję, i rzekł:
Księga Ijoba 31:40 — Miasto pszenicy niech wznijdzie oset, a miasto jęczmienia kąkol. Tu się skończyły słowa Ijobowe.
Księga Ijoba 32:1 — A gdy przestali oni trzej mężowie odpowiadać Ijobowi, przeto, że się sobie zdał być sprawiedliwym:
Księga Ijoba 32:2 — Tedy się rozpalił gniewem Elihu, syn Barachela Buzytczyka z rodu Syryjskiego, przeciw Ijobowi się rozpalił gniewem, iż usprawiedliwiał duszę swoję, więcej niż Boga.
Księga Ijoba 32:3 — Także przeciwko trzem przyjaciołom jego rozpalił się gniew jego, że nie znalazłszy odpowiedzi, przecię potępiali Ijoba.
Księga Ijoba 32:4 — Bo Elihu oczekiwał, jako oni Ijobowi odpowiedzą, gdyż oni starsi byli w latach niż on.
Księga Ijoba 32:12 — I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was Ijoba przekonać nie mógł; i nie masz między wami, ktoby odpowiedział słowom jego.
Księga Ijoba 33:1 — A przetoż, Ijobie! słuchaj proszę mów moich, a wszystkie słowa moje przyjmij w uszy.
Księga Ijoba 33:31 — Uważaj to, Ijobie, słuchaj mię; milcz, a ja będę mówił.
Księga Ijoba 34:5 — Ponieważ Ijob rzekł: Jestem sprawiedliwym, a Bóg odrzucił sprawę moję:
Księga Ijoba 34:7 — Któryż jest mąż taki, jako Ijob, coby pił pośmiewisko jako wodę?
Księga Ijoba 34:35 — Że Ijob nie mówi mądrze, a słowa jego nie są roztropne.
Księga Ijoba 34:36 — Boże, Ojcze mój! niech będzie Ijob doskonale doświadczony, przeto, iż nam odpowiada, jako ludziom złym.
Księga Ijoba 35:16 — Przetoż Ijob próżno otwiera usta swe, a bez umiejętności rozmnaża słowa swoje.
Księga Ijoba 37:13 — Słuchajże tego pilnie, Ijobie! zastanów się, a uważaj dziwne sprawy Boże.
Księga Ijoba 38:1 — Tedy odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
Księga Ijoba 40:1 — Nadto odpowiedział Pan Ijobowi z wichru, i rzekł:
Księga Ijoba 42:1 — Tedy odpowiedział Ijob Panu, i rzekł:
Księga Ijoba 42:7 — A gdy odmówił Pan te słowa do Ijoba, rzekł Pan do Elifasa Tamańczyka: Rozpalił się gniew mój przeciw tobie, i przeciw dwom przyjaciołom twoim, żeście o mnie nie mówili tak przystojnie, jako Ijob, sługa mój.
Księga Ijoba 42:8 — Przetoż teraz, weźmijcie sobie siedm cielców, i siedm baranów, a idźcie do sługi mego Ijoba, i ofiarujcie całopalenie za się; a Ijob, sługa mój, niech się modli za wami; bo oblicze jego przyjmę, abym nie uczynił z wami według głupstwa waszego; boście nie mówili tak przystojnie o mnie, jako Ijob, sługa mój.
Księga Ijoba 42:9 — A tak odeszli Elifas Temańczyk, i Bildad Suhitczyk, i Sofar Naanatczyk, i uczynili, jako im rozkazał Pan; i przyjął Pan oblicze Ijobowe.
Księga Ijoba 42:10 — Zatem Pan przywrócił to, co było pobrane Ijobowi, gdy się modlił za przyjaciół swoich; i rozmnożył Pan wszystko, cokolwiek miał Ijob, w dwójnasób.
Księga Ijoba 42:12 — A tak Pan błogosławił ostatnim czasom Ijobowym, więcej niż początkom jego. Bo miał czternaście tysięcy owiec, i sześć tysięcy wielbłądów, i tysiąc jarzm wołów, i tysiąc oślic.
Księga Ijoba 42:15 — A nie znajdowały się niewiasty tak piękne, jako córki Ijobowe, we wszystkiej onej ziemi; i dał im ojciec ich dziedzictwo między braćmi ich.
Księga Ijoba 42:16 — Potem Ijob żył sto i czterdzieści lat, i oglądał synów swych, i synów synów swoich, aż do czwartego pokolenia.
Księga Ijoba 42:17 — A umarł Ijob, będąc starym i dni sytym.
Księga Ezechiela 14:14 — Choćby byli w pośrodku niej ci trzej mężowie, Noe, Danijel i Ijob, oni w sprawiedliwości swojej wybawiliby dusze swe, mówi panujący Pan.
Księga Ezechiela 14:20 — Że choćby Noe, Danijel i Ijob byli w pośrodku jej, jako żyję Ja, mówi panujący Pan, żadną miarąby ani syna ani córki nie wybawili, oniby tylko w sprawiedliwości swojej wybawili dusze swe.

Pokazano 50 z 56 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H347 w rozbiorze wersetu.

Hasła pokrewne

H340

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.