H1854 — דּקק (dâqaq)
Hebrajski czasownik דּקק (dâqaq) — numer Stronga H1854 — występuje w Starym Testamencie 13 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „i opieczętowane”, „ani siniak”, „a pokonanie ich mały”, „a ty będziesz w rytm kawałków”.
Definicja słownikowa
Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:
- to crush, pulverise, thresh
- (Qal)
- to crush
- to be fine
- (Hiphil) to pulverise, make dust of
- (Hophal) to be crushed
Definicja Stronga (ang.)
A primitive root (compare H1915); to crush (or intransitively) crumble: - beat in pieces (small), bruise, make dust, (into) X powder, (be, very) small, stamp (small).
Jak polska interlinia oddaje H1854
- „i opieczętowane” — 2 wystąpienia
- „ani siniak” — 1 wystąpienie
- „a pokonanie ich mały” — 1 wystąpienie
- „a ty będziesz w rytm kawałków” — 1 wystąpienie
- „a wykonane kurz” — 1 wystąpienie
- „go proszku” — 1 wystąpienie
- „i opieczętowane jest mały” — 1 wystąpienie
- „kukurydza jest zdruzgotany” — 1 wystąpienie
- „nawet aż było tak małe” — 1 wystąpienie
- „niektóre z nich bardzo mała” — 1 wystąpienie
- „w proszku” — 1 wystąpienie
- „zrobiłem stempel” — 1 wystąpienie
Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.
Gdzie występuje H1854
- 2 Księga Mojżeszowa 30:36 — A utłukłszy to miałko, kłaść będziesz z niego przed świadectwem w namiocie zgromadzenia, gdzie się z tobą schodzić będę; najświętsze to będzie.
- 2 Księga Mojżeszowa 32:20 — Wziął też cielca, którego byli uczynili, i spalił go w ogniu, i skruszył go aż na proch, a wysypawszy na wodę, dał pić synom Izraelskim.
- 5 Księga Mojżeszowa 9:21 — A grzech wasz, któryście byli uczynili, to jest cielca, porwałem, i spaliłem go ogniem, i skruszyłem go, tłukąc dobrze, aż się w proch obrócił, i wrzuciłem proch jego w potok, który płynął z onej góry.
- 2 Księga Samuela 22:43 — I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.
- 2 Księga Królewska 23:6 — Kazał też wynieść gaj święcony z domu Pańskiego precz z Jeruzalemu ku potokowi Cedron, a spalił go u potoku Cedron, i starł go w proch, a popiół jego rozmiotał na groby synów onegoż ludu.
- 2 Księga Królewska 23:15 — Nadto i ołtarz, który był w Betel, i wyżynę, którą był uczynił Jeroboam, syn Nabatowy, który przywiódł do grzechu lud Izraelski, i ten ołtarz, i wyżynę zepsuł, a spaliwszy onę wyżynę, starł na proch, i spalił gaj.
- 2 Księga Kronik 15:16 — Nadto i Maachę, matkę swą, król Aza z państwa złożył, przeto, że była uczyniła w gaju bałwana brzydkiego; i podciął Aza bałwana jej, i pokruszył go, a spalił u potoku Cedron.
- 2 Księga Kronik 34:4 — Albowiem przed oczyma jego pokażono ołtarze Baalów, i bałwany słoneczne, które były w górze na nich, podciął: także i gaje święcone, i obrazy ryte, i obrazy odlane pokruszył i potarł, a rozmiotał je po grobach tych, którzy im ofiarowali.
- 2 Księga Kronik 34:7 — A tak poburzył ołtarze, i gaje święcone, i bałwany pokruszył w sztuki, i wszystkie obrazy powycinał we wszystkiej ziemi Izraelskiej; potem się wrócił do Jeruzalemu.
- Księga Izajasza 28:28 — Pszenica młócona bywa; wszakże i tej nie zawżdy młócić będzie, ani jej potrze kołem woza swego, ani jej zębami jego pokruszy.
- Księga Izajasza 41:15 — Otom cię uczynił jako wóz z zębami nowemi po obu stronach; i pomłócisz góry, a potrzesz je, a pagórki jako plewę położysz.
- Księga Micheasza 4:13 — Wstańże, a młóć, córko Syońska! bo róg twój uczynię żelazny, a kopyta twoje uczynię miedziane, i pokruszysz wiele narodów; i poświęcę Panu korzyści ich, a majętności ich Panu wszystkiej ziemi.
Pokazano 12 z 13 wystąpień. Pełną listę otwiera czytnik po kliknięciu numeru H1854 w rozbiorze wersetu.
Hasła pokrewne
Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.