1 List Jana 4

1 List Jana, rozdział 4 — pełny tekst w przekładzie Biblii Gdańskiej (21 wersetów). W czytniku obok niego stoją pozostałe przekłady (Nowa Biblia Gdańska, Przekład literacki, Uwspółcześniona Biblia Gdańska i Przekład dosłowny), a pod każdym wersetem rozbiór na wyrazy hebrajskie i greckie oraz komentarz.

1 List Jana 4 — Biblia Gdańska

1 Najmilsi! nie każdemu duchowi wierzcie; ale doświadczajcie duchów, jeźli z Boga są. Bo wiele fałszywych proroków wyszło na świat.

2 Przez to poznawajcie Ducha Bożego: Wszelki duch, który wyznaje, iż Jezus Chrystus w ciele przyszedł, z Boga jest.

3 Ale wszelki duch, który nie wyznaje, że Jezus Chrystus w ciele przyszedł, nie jest z Boga; ale ten jest on duch antychrystowy, o którymeście słyszeli, iż idzie i teraz już jest na świecie.

4 Wy z Boga jesteście, dziateczki! i zwyciężyliście ich; iż większy jest ten, który w was jest, niż ten, który jest na świecie.

5 Onić są z świata; przetoż o świecie mówią, a świat ich słucha.

6 My z Boga jesteśmy. Kto zna Boga, słucha nas; kto nie jest z Boga, nie słucha nas. Przez to poznajemy ducha prawdy i ducha błędu.

7 Najmilsi! miłujmyż jedni drugich, gdyż miłość jest z Boga; i każdy, co miłuje, z Boga jest narodzony i zna Boga.

8 Kto nie miłuje, nie zna Boga; gdyż Bóg jest miłość.

9 Przez to objawiona jest miłość Boża ku nam, iż Syna swego jednorodzonego posłał Bóg na świat, abyśmy żyli przez niego.

10 W tem jest miłość, nie iżbyśmy my umiłowali Boga, ale iż on umiłował nas i posłał Syna swego, aby był ubłaganiem za grzechy nasze.

11 Najmilsi! ponieważ nas tak Bóg umiłował, i myśmy powinni jedni drugich miłować.

12 Boga żaden nigdy nie widział; ale jeźli miłujemy jedni drugich, Bóg w nas mieszka, a miłość jego doskonała jest w nas.

13 Przez to poznajemy, iż w nim mieszkamy, a on w nas, iż z Ducha swego nam dał.

14 A myśmy widzieli i świadczymy, iż Ojciec posłał Syna, aby był Zbawicielem świata.

15 Ktobykolwiek wyznał, iż Jezus jest Synem Bożym, Bóg w nim mieszka, a on w Bogu.

16 I myśmy poznali i uwierzyli o miłości, którą Bóg ma ku nam. Bóg jest miłość; a kto mieszka w miłości, w Bogu mieszka, a Bóg w nim.

17 W tem doskonała jest miłość Boża z nami, abyśmy ufanie mieli w dzień sądny, iż jaki on jest, tacy i my jesteśmy na tym świecie.

18 Nie maszci bojaźni w miłości, ale miłość doskonała precz wyrzuca bojaźń: bo bojaźń ma udręczenie, a kto się boi, nie jest doskonały w miłości.

19 My go miłujemy, iż on nas pierwej umiłował.

20 Jeźliby kto rzekł: Miłuję Boga, a brata by swego nienawidził, kłamcą jest; albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widział, Boga, którego nie widział, jakoż może miłować?

21 A toć rozkazanie mamy od niego, aby ten, co miłuje Boga, miłował i brata swego.

Komentarz do rozdziału: 1 List Jana 4

Komentarz Paruzyjno-Epifaniczno-Bazylejski w dwóch warstwach. Paruzja — Komentarz Berejski C.T. Russella. Epifania i Bazylea — wypisy z „Teraźniejszej Prawdy” i Epifanicznych Wykładów Pisma Świętego (P.S.L. Johnson, R.G. Jolly); przy każdym wypisie stoi rocznik i strona, a autorstwo ustalone po roczniku jest przybliżeniem.

1 List Jana 4:1

Paruzja (C.T. Russell):

„Każdemu duchowi” — Każda nauka, którą ludzie głoszą, nie odnosi się do istot duchowych.

„Ale doświadczajcie” — Nie przez ich zewnętrzną postawę i pretensję, lecz przez Słowo Boże. Nie przyjmować niczego wprost, bez uprzedniego wypróbowania, ale rozpatrzyć krytycznie.

„Duchów” — Nauk i nauczycieli.

Epifania i Bazylea:

„nie każdemu duchowi wierzcie” — Bóg ostrzega nas byśmy nie wierzyli każdej doktrynie, którą nam przedstawiają. (TP 1961, s. 120)

„ale doświadczajcie duchów” — lecz byśmy ją wypróbowali. (TP 1961, s. 120) [pneuma]; doktryny, nauki. (TP 1985, s. 29) My oczywiście nie twierdzimy, że jesteśmy nieomylni, wolni od popełniania błędów. Dlatego nakłaniamy braci do starannego studiowania i z modlitwą tego, co my przedstawiamy, by „doświadczać duchów, jeźli z Boga są" ' i „na każdy dzień rozsądzać Pisma, jeźliby się tak miało". Brat Johnson w odniesieniu do nauk religijnych stwierdził, co następuje: (TP 1979, s. 77,79) „Nauka jeśli jest prawdziwa musi być harmonijna (TP 1979, s. 77,79) (1) sama z sobą, (TP 1979, s. 77,79) (2) z każdym ustępem Pisma Świętego, (TP 1979, s. 77,79) (3) z każdą doktryną Pisma Świętego, (TP 1979, s. 77,79) (4) z charakterem Boga, (TP 1979, s. 77,79) (5) z okupem, (TP 1979, s. 77,79) (6) z faktami i (TP 1979, s. 77,79) (7) celami Boskiego planu. (TP 1979, s. 77,79) Jeśli nadal „wszystkiego doświadczamy" tymi miernikami, to zdumiewamy się nad kontynuacją odkrywania z Pisma Świętego Prawdy epifaniczno-bazylejskiej, zielonych pastwisk, do których nasz Dobry Pasterz przywiódł nas jako Swój oświecony lud. (TP 1979, s. 77,79)

„bo wielu fałszywych proroków” — nauczycieli. (TP 1961, s. 120)

„wyszło na świat” — ze swymi fałszywymi naukami. (TP 1979, s. 77,79)

1 List Jana 4:2

Paruzja (C.T. Russell):

„W ciele przyszedł” — Bo "Słowo [Logos] ciałem się stało".

„Z Boga jest” — Dążący w prawdziwym kierunku.

Epifania i Bazylea:

„Ducha Bożego” — Prawda. (TP 1961, s. 120,134) Umysł w znaczeniu prawdy, jest często nazywany Duchem tzn. Duchem Św. w umyśle. (1Jan.5,6). (TP 1961, s. 120,134)

„wszelki duch, który wyznaje, iż Jezus Chrystus w ciele przyszedł, z Boga jest” — [pneuma]; doktryny, nauki. (TP 1985, s. 29) Apostoł Jan oświadcza, że możemy poznać Prawdę Bożą, gdy nauka jest zgodna z Okupem. (TP 1961, s. 120,134)

1 List Jana 4:3

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie wyznaje” — Który zaprzecza.

„Nie jest z Boga” — To pokazuje, że wszystkie kościoły zwane "prawowierne", są potępione, ponieważ nie wierzą, że nasz Pan literalnie przyszedł w ciele, "stał się ciałem". Podobnie teoria uniwersalistów i uniterianów jest również odrzuconą, gdyż kościoły te zaprzeczają, iż Pan Jezus istniał w przedludzkim stanie, a stąd, że On przyszedł.

„Jest duch” — Nie osoba, lecz usposobienie.

„Antychrystusowy” — Który się sprzeciwia Chrystusowi.

Epifania i Bazylea:

„wszelki duch” — [pneuma]; doktryny, nauki. (TP 1985, s. 29)

„który nie wyznaje, że Jezus Chrystus w ciele przyszedł” — nie jest zgodna z okupem. (TP 1961, s. 120)

„nie jest z Boga” — jest błędna. (TP 1961, s. 120)

1 List Jana 4:5

Paruzja (C.T. Russell):

„Są ze świata” — Są światowymi, chociaż przyznają się do Chrystusa.

„Mówią” — Według ducha światowego.

1 List Jana 4:6

Paruzja (C.T. Russell):

„Słucha nas” — Posłuszny jest naszym instrukcjom, naszemu nauczaniu.

„Poznajemy” — Na ile głoszone nauki zgadzają się ze Słowem Bożym.

„Ducha błędu” — Nie osobę, ale naukę.

Epifania i Bazylea:

„Ducha” — Prawda # Umysł w znaczeniu prawdy, jest często nazywany Duchem tzn. Duchem Św. w umyśle. (1Jan.5:6). (TP 1961, s. 120,134) [pneuma]; doktryny, nauki. (TP 1985, s. 29)

1 List Jana 4:7

Paruzja (C.T. Russell):

„Z Boga narodzony” — Spłodzony z Boga mocą ducha świętego przez Słowo Prawdy.

1 List Jana 4:8

Paruzja (C.T. Russell):

„Nie zna Boga” — Jest pewna znajomość, której nie można zaczerpnąć z książek, lecz która przychodzi przez doświadczenie ducha Bożego.

„Bóg jest miłość” — Jeżeliby kto miał zginąć bez znajomości, która by mogła go zbawić, wtedy to oświadczenie byłoby nieprawdziwe. Gdy człowiek zostanie przywrócony do podobieństwa Bożego, człowiek także będzie żywym wyobrażeniem miłości.

Epifania i Bazylea:

„Bóg jest miłość” — Miłość jest dobrą wola. Ta definicja stosuje się zarówno do miłości obowiązkowej, czyli sprawiedliwości, jak i do miłości bezinteresownej, czyli miłosierdzia. Pierwotny język grecki używa dwóch odrębnych rzeczowników na określenie tych dwóch odrębnych form miłości: (TP 1966, s. 2,3) (1) philia na określenie miłości obowiązkowej, dobrej woli, która prawnie należy się drugim i (TP 1966, s. 2,3) (2) agape na określenie miłości bezinteresownej, dobrej woli, która niezależnie od obowiązku lub powinności jest okazywana z powodu upodobania w dobrych zasadach. Dobra wola jest jedyną zaletą, która nigdy nie znika z pojęcia lub wyrażenia miłości; ona jest samą istotą miłości. Miłość może wyrażać się w różnych formach i każda z nich może wyłączać różne dobre zalety, lecz nigdy żadna forma nie wyłączy dobrej woli. W taki to sposób miłujący ojciec, który pragnie pomóc krnąbrnemu synowi, może mu dać klapsa. W uczynku miłującego ojca nie ma zalety uprzejmości, łagodności, długiego znoszenia, pobłażliwości i przebaczenia — rozmaitych objawów miłości, ale obecną jest dobra wola. Człowiek odmawiający jałmużny osobie okazującej się niegodną jej w celu naprawienia tej osoby, nie okazuje w stosunku do niej szczodrości, ale okazuje jej dobrą wolę. Jezus strofując faryzeuszy i wypędzając ze świątyni tych, którzy ją zanieczyścili, nie okazał uprzejmości, ale okazał dobrą wolę. Jest więc wiele wyrażeń miłości, w których brakuje jednej lub więcej łask; lecz nigdy nie może być wyrażenia miłości bez dobrej woli. Skoro tak jest, to miłość musi być dobrą wolą. Gdy aniołowie śpiewali: „Dobra wola ludziom" (popr. przekł. Łuk. 2:14), to wyrazili myśl: „Miłość ludziom". (TP 1966, s. 2,3) Nasz tekst mówi nam, że Bóg jest miłością (agape — miłością bezinteresowną). Miłość bezinteresowna jest miłością pozbawioną samolubstwa. (TP 1966, s. 2,3) Pierwszym elementem Boskiej miłości jest upodobanie do dobrych zasad albo ocenienia ich. Bóg ma upodobanie w dobrych zasadach, czyli ocenia je, ponieważ są one dobre. Dlatego On brzydzi się złymi zasadami zarówno gdy chodzi o ich istotę jak i ich oddziaływanie. (TP 1966, s. 2,3) Drugi element Jego miłości — upodobanie do tych, którzy żyją w zgodzie z dobrymi zasadami, czyli ocenianie ich. Dlatego też Bóg całkowicie brzydzi się bezbożnymi osobami, które okazały się niepoprawnymi po otrzymaniu zupełnej sposobności ku naprawie. (TP 1966, s. 2,3) Trzeci element Jego miłości — sympatia dla sprawiedliwych, a litość dla niesprawiedliwych. Ta sympatia dla sprawiedliwych wyraża się przede wszystkim we wspólnym odczuwaniu, tj. we wspólnej jedności serca. Boska sympatia współczuje z nimi, gdy są oni traktowani przez drugich w sposób niezgodny z dobrymi zasadami i wreszcie ubolewa nad nimi, gdy sami porzucają w czymkolwiek drogę dobrych zasad. Ona również lituje się nad niesprawiedliwymi, gdy postępują niezgodnie z wymaganiami dobrych zasad, gdy ponoszą cierpienia z tego powodu i gdy są traktowani niezgodnie z dobrymi zasadami. (TP 1966, s. 2,3) Czwartym i ostatnim elementem miłości bezinteresownej jest upodobanie do poświęcenia się z powodu powyżej opisanego ocenienia, sympatii lub litości w celu pogłębienia dobrych zasad w drugich i dla drugich, aby przez to przyprowadzić ich do zgody z dobrymi zasadami i do przeciwdziałania złym zasadom, a tym sposobem aby ich wybawić od ich złej natury i skutków. (TP 1966, s. 2,3) W naszym tekście słowo miłość jest użyte do wyrażenia całkowitego zespołu wielkich i chwalebnych zalet, które stanowią doskonały charakter Jehowy. Bóg jest uosobieniem miłości bezinteresownej. (TP 1966, s. 2,3)

1 List Jana 4:9

Paruzja (C.T. Russell):

„Przez to” — Ponieważ ofiarował najdroższy skarb swego serca i dla cierpień, jakie z tego powodu poniósł.

„Objawiona jest” — Miłość, która zawsze istniała, ale dotąd nie była objawioną.

„Ku nam” — Miłość Boża dla świata w ogólności jeszcze nie jest objawiona.

„Syna jednorodzonego” — Nasz Pan był jedynym bezpośrednim stworzeniem Ojca.

1 List Jana 4:10

Paruzja (C.T. Russell):

„Był ubłaganiem” — Greckie słowo "hilasmos" znaczy: zadośćuczynienie.

1 List Jana 4:12

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg mieszka” — Jest świadectwem, iż Bóg mieszka.

Źródła: MANNA - 7 MARCA

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 7 MARCA

1 List Jana 4:13

Paruzja (C.T. Russell):

„Aby był Zbawicielem” — Wykonawcą Boskiego planu.

1 List Jana 4:16

Paruzja (C.T. Russell):

„Bóg jest miłością” — Greckie słowo "agape" znaczy: miłość bezinteresowną.

„Mieszka w miłości” — Duch, czyli usposobienie Boże.

Źródła: MANNA - 29 LUTEGO

Epifania i Bazylea:

Źródła: MANNA - 29 LUTEGO

1 List Jana 4:17

Paruzja (C.T. Russell):

„Jaki On jest” — Jako Bóg jest miłość, a jak Chrystus był wzgardzony i odrzucony od świata.

„Tacy i my jesteśmy” — Żywym obrazem miłości. Teraz będąc w ciele, jesteśmy przedstawicielami Chrystusowymi, a jeżeli okażemy się wierni, staniemy się współdziedzicami w przyszłości. Z tego punktu widzenia, pierwsze przyjście Chrystusa w ciele było stopniowe i obejmuje czas dziewiętnastu stuleci.

1 List Jana 4:18

Paruzja (C.T. Russell):

„Miłość doskonała” — Wynikająca z poznania Boga i Jego wielkiego planu zbawienia. Miłość doskonałą rzadko można znaleźć tu, na ziemi, nawet pomiędzy świętymi. Doskonalenie się w miłości jest stopniowe.

„Wyrzuca bojaźń” — Bojaźń niewolniczą, a nie głębokie poszanowanie, cześć. "Napisano księgę pamiątki przed obliczem Jego dla bojących się Pana", Mal.3:16. "Kto się boi Pana a czyni sprawiedliwość, jest Mu przyjemny", Dz. 10:35.

„Bojaźń ma udręczenie” — Zmiana serca spowodowana bojaźnią, zamiast miłością, nigdy nie może sprowadzić tego pokoju Bożego, który przewyższa wszelki rozum.

Źródła: MANNA - 4 WRZEŚNIA

Epifania i Bazylea:

„Niemaszci bojaźni w miłości, ale miłość doskonała precz wyrzuca bojaźń” — Tekst pokazuje, że miłość i bojaźń są sobie przeciwne, i że gdy jena się wzmaga, to druga upada. Nie możemy powiedzieć, aby między Aniołami panowała bojaźń, lub by oni bali się Wszechmocnego, ponieważ są doskonałymi, a pokrewieństwo ich z Bogiem jest doskonałe. Zgodnie z Boskim prawem i regułą, nie może być bojaźni tam , gdzie panuje doskonała miłość, bojaźni w tym znaczeniu tego słowa, w jakim jest tutaj użyte. (TP 1935, s. 50,51) Jest to bojaźń niewolnicza, któraby miała trapić i dręczyć. ... Jest ona strachem lub lękaniem się mściwego lub niemiłosiernego Boga. (TP 1935, s. 50,51)

Źródła: zob też SB 2002. 131.

Źródła: MANNA - 4 WRZEŚNIA

1 List Jana 4:19

Paruzja (C.T. Russell):

„My Go miłujemy” — Naszą pierwszą pobudką była miłość dla Niego.

1 List Jana 4:20

Paruzja (C.T. Russell):

„Nienawidzi brata” — Nie miłujemy go dostatecznie, aby mieć z nim chrześcijańską społeczność.

„Nie widział Go” — Chyba tylko oczami wiary.

Literatura o rozdziale 1 List Jana 4

Pozycje biblioteki, które przywołują wersety tego rozdziału — po kilka z każdego zbioru. Pełną listę dla pojedynczego wersetu pokazuje czytnik po kliknięciu w werset.

Wszystkie rozdziały: 1 List Jana

Biblia Gdańska (1632) — Tekst w domenie publicznej.