H2787 — חרר (chârar)

Hebrajski czasownik חרר (chârar) — numer Stronga H2787 — występuje w Starym Testamencie 11 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „są spalane”, „aby rozpalić”, „byli źli”, „i może spalić”.

Definicja słownikowa

Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:

Definicja Stronga (ang.)

A primitive root; to glow, that is, literally (to melt, burn, dry up) or figuratively (to show or incite passion): - be angry, burn, dry, kindle.

Jak polska interlinia oddaje H2787

Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.

Gdzie występuje H2787

Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.