H2787 — חרר (chârar)
Hebrajski czasownik חרר (chârar) — numer Stronga H2787 — występuje w Starym Testamencie 11 razy. Polska interlinia oddaje go najczęściej jako „są spalane”, „aby rozpalić”, „byli źli”, „i może spalić”.
Definicja słownikowa
Słownik BDB (w oryginale angielskim) — czasownik:
- to burn, be hot, be scorched, be charred
- (Qal)
- to be hot, be scorched
- to burn, be burned
- (Niphal)
- to be scorched, be burned
- to burn
- to be dry, be angry
- (Pilpel) to cause to burn
Definicja Stronga (ang.)
A primitive root; to glow, that is, literally (to melt, burn, dry up) or figuratively (to show or incite passion): - be angry, burn, dry, kindle.
Jak polska interlinia oddaje H2787
- „są spalane” — 3 wystąpienia
- „aby rozpalić” — 1 wystąpienie
- „byli źli” — 1 wystąpienie
- „i może spalić” — 1 wystąpienie
- „spala się” — 1 wystąpienie
- „spalenie” — 1 wystąpienie
- „suszy” — 1 wystąpienie
- „to, i to jest spalony” — 1 wystąpienie
- „z nich jest spalona” — 1 wystąpienie
Polskie odpowiedniki w Starym Testamencie pochodzą z maszynowego przekładu interlinii angielskiej i miejscami bywają mylące. Wiążący jest wyraz hebrajski wraz z definicją słownikową.
Gdzie występuje H2787
- Księga Ijoba 30:30 — Skóra moja poczerniała na mnie, i kości moje wypiekły się od upalenia.
- Księga Psalmów 69:4 — Spracowałem się wołając, wyschło gardło moje; ustały oczy moje, gdym oczekiwał Boga mojego.
- Księga Psalmów 102:4 — Albowiem niszczeją jako dym dni moje, a kości moje jako ognisko wypalone są.
- Przypowieści Salomona 26:21 — Jako węgiel martwy służy do rozniecenia, i drwa do ognia; tak człowiek swarliwy do rozniecenia zwady.
- Pieśń Salomona 1:6 — Nie patrzajcie na mię, żem jest śniada; bo mię opalilo słonce.Synowie matki mojej rozpaliwszy się przeciwko mnie, postanowili mię, abym strzegła winnic; a winnicy mojej, którąm miała, nie strzegłam.
- Księga Izajasza 24:6 — Dla tego przeklęstwo pożre ziemię, a zniszczeją obywatele jej; dlatego popaleni będą obywatele ziemi, a mało ludzi zostanie.
- Księga Jeremiasza 6:29 — Murzszeją miechy, ołów od ognia niszczeje, próżno ustawicznie złotnik pławi; bo złe rzeczy nie mogą być oddalone.
- Księga Ezechiela 15:4 — Oto ogniowi podane bywa na strawienie; gdy oba końce jego ogień strawi, a pośrodek jego ogore, azaż się na co przyda?
- Księga Ezechiela 15:5 — Oto póki było całe, nic nie mogło być z niego urobione; dopieroż gdy je ogień strawił, a spaliło się, na nic się więcej nie przyda.
- Księga Ezechiela 24:10 — Przykładając drew, rozniecając ogień, wniwecz obracając mięso, i zaprawiając korzeniem, tak, że i kości spalone będą;
- Księga Ezechiela 24:11 — A postawię ten garniec na węgle jego próżny, aby się zagrzała i rozpaliła miedź jego, a żeby się rozpłynęły w pośród jego plugastwa jego, a iżby zniesiona była przywara jego.
Rozbiór Starego Testamentu za „Interlinearną Biblią Hebrajsko-Polską” (Samuel A. Kim), Nowego za „Textus Receptus Oblubienicy” (oblubienica.eu) — publikacja za zgodą. Definicje: BDB (hebrajski) i Thayer (grecki), domena publiczna, w języku angielskim.